Trevor Noah: Son of Patricia

EEN NETFLIX ORIGINAL-COMEDYSPECIAL

TREVOR NOAH

Mooie mensen, een applaus voor Trevor Noah.

Hoe is het, Los Angeles?

Welkom bij de show.

Bedankt voor het komen.

Leuk dat jullie er zijn.

Dit is zo leuk.

Welkom.

Moet je jullie zien.

Dit is zo vet.

Ik ben dol op LA. Ik ben dol op alles aan LA.

Zelfs de gehate dingen van LA.

Het verkeer in LA. Eén van de leukste dingen.

Ja, als je hier niet woont, is het leuk. Het is prachtig.

Je maakt er deel van uit, maar niet voor altijd.

Zoals een kind van iemand anders.

'Dit is geweldig, hier heb je hem terug.'

Zo voelt het.

Ik hou ervan. Ik hou van de sfeer. Ik hou van autorijden hier.

En als ik hier ben, kan ik naar de radio luisteren.

Jullie hebben goeie radio, want je zit altijd in de auto.

In New York... Radio en New York gaan niet samen.

Ik fiets, ik loop over straat. Als ik muziek luister, ga ik dood.

Maar in LA kan het. Ik luister muziek.

Als je autorijdt, hoor je alleen maar trap tegenwoordig.

Dat hoor je het meest. Trap.

Dat is op de radio. Het is leuk, trap.

Ik snap niet wat ze zeggen, maar het is leuk.

Elk liedje is hetzelfde.

Elk trap-liedje klinkt als een kleuter die over het leven klaagt.

Dat hoor ik als ik naar trap luister.

Telkens denk ik aan mijn kleine broertje.

Hij gaat naar buiten, bezeert zich, komt huilend binnen.

Klinkt als alle trap-liedjes. Hij komt binnen...

Ik zeg: 'Isaac, wat is er?'

En ik zeg: 'Gast, rustig aan.'

'Je ging toch met je vriendjes spelen?'

Al m'n vrienden zijn dood. Duw me naar de rand.

'Ga maar naar je moeder. Ik snap je niet.'

'Ga maar mama.'

City of Angels, ik hou van elk moment, man.

Ik vermaak me wel.

Ik ben net terug van vakantie. Dus ik voel me goed.

Ik heb nog vakantie-swag.

Snap je? Je voelt je rustig. Je voelt je ontspannen.

Ik was op vakantie naar Bali.

In Indonesië.

Als je er nog nooit geweest bent, ga er dan heen. Het is geweldig.

Ik ging met wat vrienden, heb wat dingen over geleerd over mezelf.

Het belangrijkste wat ik heb geleerd,...

iemand moet TripAdvisor uitvinden...

voor zwarte mensen.

Want over het algemeen...

Wat witte mensen willen doen op vakantie...

willen zwarte mensen juist vermijden.

Niet op een slechte manier. We willen gewoon andere dingen.

M'n witte vrienden willen altijd kamperen.

Altijd. Met enthousiasme.

Zo van: 'Trevor, kamperen?'

Ik zeg: 'Waarom?'

'Hoe bedoel je, "waarom?"' 'Het is fantastisch, toch?'

'Geen water, geen stroom...'

'Alleen wij en de wilde natuur.'

'En je moet schijten in een gat in de grond, gast.'

Ik zeg: 'Ja, dat was m'n leven.'

'Dat was mijn jeugd.'

'Weet je hoe hard ik werk om nooit meer te kamperen?'

Elke dag.

Elke dag.

Elke dag word ik wakker...

en denk: 'Goddank, ik ga niet kamperen.'

Als m'n familie een foto zag waarop ik kampeer,...

zouden ze gebroken zijn.

Als mijn oma me in het bos zag,...

zou ze zeggen: 'O, wat is er met Trevor gebeurd?'

'Ik dacht dat ie succesvol was.'

'Het is vast crack.'

Ik ga niet kamperen.

Dus ik ging met vrienden naar Bali. Zij hadden het geregeld.

Voordat we gingen, vroeg ik m'n vriend: 'Mitch, wat gaan we daar doen?'

Hij zegt: 'Geen vragen. Trevor.'

'Het wordt hartstikke leuk.'

Ik zeg: 'Ik wil weten wat er dan zo leuk wordt.'

Hij: 'Gast, geen vragen stellen.'

Ik had vragen moeten stellen.

Want het was leuk.

Maar sommige dingen waren raar. En daar had ik zelf niet voor gekozen.

Bijvoorbeeld, op dag drie...

stond er iets aangekondigd in onze reisgids...

als 'een authentiek Balinese ervaring'.

Zo noemden ze het.

Ze wekten ons om vijf uur 's ochtends,...

stopten ons in een busje, drie uur rijden.

We kwamen aan, stapten uit in het midden van een klein dorpje.

En een gids, die heel blij is.

Veel te blij voor dat tijdstip.

'Welkom allemaal.' 'Zijn jullie klaar voor wat lol?'

Dus ik: 'Ja.'

'Ik ben Dang Basaan en ik ben jullie gids vandaag.'

'Vandaag krijgen jullie een authentiek Balinese ervaring.'

'Spannend.' 'Volg mij.' Dus dat doen we.

Hij loopt naar een deurtje. Ik denk: is dit een tempel of een grot...

Hij zegt: 'Welkom, dames en heren, in het echte Bali.'

Hij opent de deur...

naar iemands huis.

Geen museum-huis. Gewoon een huis.

Iemand woont daar, elke dag.

Hij opent de deur en zegt:...

'Dit is het huis van iemand in Bali.'

'Hij eet hier.' 'Hij slaapt hier.'

Ik denk: weet hij dat we hier zijn?

We hadden niet geklopt.

Misschien zijn we wel aan het inbreken.

Zitten we in een Balinese gang. Weet ik veel.

Hij draait zich om en zegt:...

'Hier zie je de eigenaar van het huis.'

'Hij zit in de hoek.'

We draaien ons om: een man. Hij zit daar de hele tijd.

Doodstil.

Ik denk: hoort die man erbij?

Ik weet niet of we dit wel moeten doen.

Dang Basaan begint Balinees te spreken.

Hij zegt...

'Oké, je mag alles aanraken.'

En ik zeg: 'Ik denk niet dat...'

Voordat ik m'n zin kan afmaken, roept mijn hele reisgezelschap: 'Ja.'

'Alles aanraken.'

'O mijn God, alles aanraken.'

'O mijn God, slaapt hij hier?'

'Eet hij hier?'

'O mijn God, ik zou dat niet kunnen.'

'O mijn God.'

'Pardon... Dank u wel dat we mochten komen.'

'O mijn God, ik waardeer mijn leven nu zoveel meer.'

'Heel erg bedankt.'

'Dit is vreselijk. Mogen we een selfie maken?'

'Dank u. Zit u op Instagram? Ik doe wel hashtag "de man".'

'Dank u. O mijn God.'

Ik vind het ongemakkelijk.

Want cultureel moet ik zoiets niet doen.

Een Afrikaan loopt niet ergens binnen en gaat door hun spullen graven.

Dus ik sta daar ongemakkelijk in een hoekje.

De eigenaar van het huis is heel meegaand. Hij is aardig.

Hij zegt: 'Ja, dank u. Geniet ervan.' 'Dank u.'

En hij draait zich om, en kijkt me aan.

En dit was een magisch moment.

Want hij lachtte naar iedereen.

Maar zijn gezicht veranderde volledig toen ie omdraaide.

Hij was gastvrij, 'Ja, dank u wel.'

En met z'n ogen...

voerden we het meest diepgaande gesprek dat ik ooit heb gehad.

Dat was niet nieuw voor me.

Oog-gesprekken heb je met mensen waar je een band mee hebt.

Iemand met dezelfde afkomst in het openbaar.

Een getrouwd stel.

Echtgenotes zijn goed in oog-gesprekken.

Ze maken je kapot.

Je bent samen uit, en je zegt iets verkeerds.

'Ik wou dat zij dat deed.'

'Echt niet. Ik kan niet geloven dat je...'

Alleen ogen. 'Dat je dat zegt.'

'Wacht jij maar tot... Hang je onze vuile was buiten?'

Moet jij eens opletten.

Geniet maar van dit moment, want het is klaar.

Dat had ik niet moeten doen.

Alleen ogen. Toch?

Dat deed hij met mij.

Het ene moment lacht hij naar iedereen. En ineens kijkt ie me aan.

En met z'n ogen zegt hij: 'Wat doe je hier?'

Met mijn ogen zeg ik: 'Sorry, ik wist niet dat dit jouw huis was.'

' Authentieke ervaring, zeiden ze.

Hij zegt: 'Ja, authentiek voor witte mensen.'

'Jullie hebben je eigen armoede. Ga weg.'

Ik: 'Ja, ik moet hier niet zijn. Sorry.'

Dus ik ging weg. Ik ga naar buiten.

Een kwartier later is iedereen klaar met de armoede-porno.

Ze komen weer naar buiten.

Dang Basaan erachteraan.

Hij vindt het prachtig, dat zie je. 'Heeft iedereen het naar z'n zin?'

'Dat vonden jullie leuk.' 'Nu een speciale verrassing.'

'Kom met me mee naar achter.'

Hij loopt met ons rond het huis.

Daar hebben ze een plek gemaakt waar duidelijk een soort performance is.

Een podium, zitplaatsen.

Hij vraagt ons te gaan zitten. Er zijn mensen van over de hele wereld.

Ik, mijn Amerikaanse vrienden, wat Britten. Een Frans gezin. Een vader met z'n zoon.

Die zitten naast me. Ik zit vooraan.

Dang Basaan komt op.

Ineens heeft hij een enorme Balinese tooi op.

Hij ziet er prachtig uit. Hij zegt: 'Dames en heren;...'

'zijn jullie klaar voor een authentiek Balinese ervaring?'

'Een warm welkom voor de slangen van Bali.'

Ik zeg: 'De wat?'

'Hij zei "slangen".'

'De slangen van...'

Ik kijk, en er zijn slangen.

Een groep mannen pakken slangen...

om te laten zien aan ons.

Ik zeg: 'Ja, nee. Doe ik niet.'