The Hobbit: An Unexpected Journey

HOBBITINN

Minn kæri Fro'ði:

Eitt sinn spurðir þu' mig

hvort e'g hefði sagtþe'r fra' öllum mínum ævinty'rum.

Og þo' e'g hafi sagtþe'r satt og re'tt fra'

hef e'g kannski ekki sagt allan sannleikann.

Nu' er e'g orðinn gamall, Fro'ði.

Ég er ekki sami hobbitinn og e'g a'ður var.

Það er tími kominn til að þu' vitir

hvað gerðist í raun og veru.

Þetta ho'fst fyrir löngu.

l'landi fjarri okkur í austri.

Slíkt finnur þu' ekki í heiminum í dag.

HÉRAĐIĐ

Það var til dæmis borgin Dalur.

Með sína víðfrægu markaði.

Með gnægtir afurða vínviðar og valla.

Blo'mstrandi og friðsæl.

Þvíþessi borg la' við fo'tskör ma'ttugasta ríkis íMiðgarði:

Erebor.

Höfuðvígi Þro'rs, konungs undir fjalli.

Ma'ttugasta dvergakonungsins.

Þro'r ríkti af algeru öryggi

og efaði aldrei að hans ætt myndi ríkja að eilífu

því hu'n var örugg þar sem hann a'tti bæði son...

og sonarson.

Ja', Fro'ði minn kæri. Erebor.

Byggð dju'pt í fjallinu sja'lfu.

Fegurð þessarar virkisborgar var goðsögn meðal fo'lks.

Auðævi hennar voru fo'lgin í jörðu niðri,

í verðmætum gimsteinum höggnum u'r berginu

og í gríðarlegum gullæðum

sem runnu eins og fljo't í gegnum fjallið.

Enginn var dvergunum fremri við smíðar,

að mo'ta fegurstu gripi

u'r demöntum, smarögðum, ru'bínum og safírum.

Þeir gro'fu sig dy'pra og dy'pra niður í myrkrið.

Og þar fundu þeir hann.

Fjallshjartað.

Erkisteininn.

Þro'r nefndi hann ,,Konungsdja'snið".

Hann taldi hann ta'kn um heilagan konungsre'tt sinn.

Allir skyldu heiðra hann.

Jafnvel a'lfakonungurinn mikli, Þrændil.

En a'r friðar og allsnægta a'ttu ekki eftir að endast.

Daganna ljo'mi fölnaði hægt og bítandi

og næturmyrkrið skreið o'gnandi nær.

Ást Þro'rs a' gulli gekk of langt.

Sju'kleiki bjo' um sig í honum.

Það var hugsy'ki.

Og þegar sju'kleiki festir rætur

fylgja slæmir hlutir í kjölfarið.

l' fyrstu heyrðist hljo'ð eins og í fellibyl u'r norðri.

l' fjallshlíðinni brakaði í barri trja'nna í heitum vindinum.

Gefðu neyðarmerkið, BaIinn.

KaIIið út verðina!

Hvað er þetta?

Dreki.

Dreki!

Þetta var eldspu'andi dreki u'r norðri.

Smeyginn var kominn.

Hann eirði engu þennan dag.

Því Smeyginn le't sig borgina og fo'lkið engu skipta.

Hans verðmæti la'gu í öðru.

Því drekar eru o'ðir í gull.

Erebor fe'll fyrir honum.

Því dreki ver ra'nsfeng sinn

eins lengi og hann lifir.

Forðið ykkur!

HjáIpið okkur!

Þrændil vildi ekki hætta lífi síns fo'lks gegn drekanum.

Engin hja'lp kom fra' a'lfum þennan dag.

Ne' annan dag síðan.

Rændir heimkynnum

ra'fuðu dvergarnir um o'byggðirnar,

þessi fyrrum ma'ttuga þjo'ð nu' a' vergangi.

Prinsinn ungi vann hvar sem hann gat,

verk íþorpum mannanna.

En hann gleymdi aldrei reyknum u'r fjallinu undir ma'nanum,

með trja'num logandi björtum eins og kyndlum.

Því hann hafði se'ð drekaeld ílofti

og borg verða að ösku.

Og hann fyrirgaf aldrei

og hann gleymdi engu.

Og he'rna, kæri Fro'ði, kem e'g inn í söguna.

Fyrir tilviljun, og tilstuðlan vitka,

a'kva'ðu örlögin að e'g yrði kynntur til leiks.

Þetta ho'fst...

Ja, þetta ho'fst bara eins og maður a' von a'.

l'jarðholu nokkurri

bjo' hobbiti.

Það var ekki o'geðsleg, blaut hola full af ormum og o'þef.

Þetta var hobbitahola.

Og þa' erum við að tala um go'ðan mat, heitan arin

og öll helstu heimilisþægindi.

Takk fyrir.

Hvað er þetta?

EinkamáI. Burt með skítugar Ioppurnar.

Þetta er ekki tiIbúið.

Ekki tiIbúið? TiI hvers?

TiI þess að vera Iesið.

Hvað í ósköpunum er þetta?

Svör við boði í afmæIisveisIuna.

Ja, hérna. Er hún í dag?

Það ætIa aIIir að koma.

Nema Skjóðu-Baggarnir viIja að þú bjóðir þeim í eigin persónu.

VirkiIega? Fyrr skaI ég dauður Iiggja.

Þeim þætti það IíkIega besta máI.

Þau haIda að þú sért með göng fIæðandi fuII af guIIi.

Það var ein IítiI kista, varIa er það fIóð.

Og það er enn tröIIaIykt af henni.

Hvað í ósköpunum ert þú að gera?

Varúðarráðstafanir.

Ég greip hana eitt sinn við að nappa siIfrinu.

Hverja? - LóbeIíu Skjóðu-Bagga.

Hún var búin að troða skeiðunum mínum í vasana.

AIveg hræðiIeg kona.

Hafðu auga með henni eftir að ég...

Þegar ég er...

Þegar þú hvað?

Ekki neitt.

Sumir eru farnir að hafa áhyggjur af þér.

FóIki er farið að finnast þú skrýtinn.

Skrýtinn?

ÓféIagsIyndur.

Ég óféIagsIyndur? Þvaður.

Vertu svo vænn að setja þetta á hIiðið.

Aðgangur bannaður, nema tiI veisIuundirbúnings

HeIdurðu að hann komi? - Hver?

GandaIfur.

Hann missir ekki af tækifæri tiI að skjóta rakettunum upp.

Þetta verður fIott sýning hjá honum.

Þá er ég farinn. - Hvert?

Í skóginn í Austurfjórðungi að koma honum á óvart.

Farðu þá. En vertu ekki seinn.

Hann kann ekki að meta að menn se'u seinir.

Ekki að e'g hafi nokkurn tíma verið seinn.

l'þa' daga var e'g alltaf a' re'ttum tíma.

Ég var algjörlega ha'ttvirtur

og ekkert o'vænt

gerðist nokkurn tíma.

ÓVÆNT FERĐALAG

60 árum fyrr

Góðan dag. - Hvað áttu við?

Ertu að óska mér góðs dags

eða áttu við að þetta er góður dagur hvort sem ég viI eða ekki?

Eða Iíður þér kannski sérstakIega veI í dag?

Eða er þetta dagur tiI þess að vera góður á?

AIIt saman, geri ég ráð fyrir.

Get ég aðstoðað?

Það kemur í Ijós.

Ég er að Ieita að einhverjum fyrir ævintýri.

Ævintýri?

Ég efa að nokkur vestan við Brý hafi áhuga á ævintýrum.

Þau eru ónotaIeg og trufIandi. AIveg ægiIeg fyrirbæri.

Maður verður seinn í kvöIdmat.

Eigðu góðan dag.

Að ég skuIi Iifa að fá ,,eigðu góðan dag"

frá syni BeIIadonnu Tóka eins og ég væri hnappasöIumaður!

Afsakaðu?

Þú hefur breyst og Iítt tiI hins betra, BiIbó Baggi.

Afsakaðu, þekki ég þig?

Þú þekkir nafn mitt þótt þú munir ekki meira. GandaIfur.

Og GandaIfur þýðir...

ég.

Vitkinn GandaIfur? Með fIottu fIugeIdasýningarnar?

Tóki gamIi var oft með þær á Jónsmessunótt.

Ekki vissi ég að þú værir enn að starfi.

En ekki hvað?

En ekki...?

Gott að þú manst eftir einhverju

þótt það séu bara fIugeIdarnir mínir.

Þá er það ákveðið.

Þetta verður gott fyrir þig.

Og gaman fyrir mig.

Ég Iæt hina vita.

Vita hvað? Hverja? Nei, bíddu!

Við viIjum engin ævintýri hér, þakka þér fyrir.

Prófaðu handan HóIsins eða árinnar.

Eigðu góðan dag.

DvaIinn tiI þjónustu reiðubúinn.

BiIbó Baggi, sömuIeiðis.

Þekkjumst við?

Nei.

Hvert fer ég, drengur? Er hann þarna?

Er hvað þarna? - KvöIdmaturinn.

Hann Iofaði mikIum mat.

Hver Iofaði því?

Þetta er mjög gott. Er tiI meira?

Hvað? Ó, já.

Fáðu þér bara.

Ég átti bara ekki von á gestum.

Þetta er dyrabjaIIan.

BaIinn tiI þjónustu reiðubúinn.

Gott kvöId. - Já, kvöIdið er gott.

En mig grunar að það rigni síðar.

Er ég seinn?

Seinn í hvað?

KvöIdið, bróðir.

Þú ert styttri og breiðari en þegar ég sá þig síðast.