Trolley (Teurolli / 트롤리)

DYLEMAT WAGONIKA

Przyjedź dzisiaj o 15.30.

Dobrze. Będę o 15.30.

Czemu nie odbiera?

Będziesz w domu koło 16, tak?

MAMA

- Mamo. - Czemu dzwonisz, jak jestem zajęta?

Nie odpowiadałaś na SMS-y i nie odbierałaś telefonu.

Wrócisz o 16, tak?

Tak. Wrócę.

Czemu ciągle mnie dręczysz?

O co chodzi?

Cóż…

- Chodzi o to, że… - Czekaj.

Ki-young!

Resztę proszę omówić z nim.

- Dobrze. - W porządku.

Seung-hee, co mówiłaś?

Czemu Ki-young tam jest?

Wyszedł rano do pracy.

Kazałam mu podpisać wstępny kontrakt. Po co mam wracać do domu?

Skoro agentka nieruchomości cię tam zawiozła,

wrócisz z Ki-youngiem?

Tak. A co?

Twój mąż nie może nic zrobić?

Co z tobą?

Jesteś pewna,

że Jae-eun wrobiła Seung-ho?

Niech cię podrzuci i jedzie prosto do pracy.

Ma nie wracać z tobą do domu.

Przyjdź sama, dobrze?

Dobrze. Rozumiem.

Boże.

Czemu się ode mnie nie odczepi?

Ki-young!

Idę.

Zjedz jeszcze z nami.

Dobrze.

Pani Kim dowiedziała się o wideo z Namgoong Sol

i zadzwoniła do mnie.

Wydawała się przerażona,

ale wyjaśniłem to tak, żeby zrozumiała.

Już skończyłem w Youngsan.

Sprawdziłeś to, o co prosiłem?

Tak.

O co chodziło?

Co?

Kiedy umarł syn Lee Yoo-sin,

sprawę zamknięto i nie było kogo oskarżyć,

więc nawet dyrektor nie zna prawdy.

Proszę pana?

Dobra robota, panie Jang.

Muszę to przemyśleć.

Tak, odezwę się.

Twój mąż jest radnym, a wybory zbliżają się wielkimi krokami.

Zobaczymy, co się stanie?

Dobrze, pani Lee.

Bezpiecznej drogi do domu.

Dziękuję za dzisiaj.

To ja dziękuję. Proszę na siebie uważać.

Podładujesz mi telefon?

Jasne.

Która godzina?

Mówiłam Seung-hee, że wrócę przed 16.

Jest 15.10.

A więc się nie spóźnię.

Seung-hee powiedziała, żebym wróciła sama.

- Sama? - Tak.

Wciąż powtarzała, żebym wróciła przed 16.

Gdy się dowiedziała, że tu jesteś, zabroniła mi cię przywozić.

Dlaczego mam być sama?

Ki-young.

Niedługo…

wszystko się polepszy.

Dlatego kazałam

Jae-eun przeprosić mamę.

Nic jej jeszcze nie mów.

Coś knujecie za moimi plecami?

Pani Lee,

muszę zadzwonić.

Przecież mówiłam, że się spieszę.

KI-YOUNG

Osoba, do której dzwonisz…

SEUNG-HEE

OSTATNIE POŁĄCZENIA SEUNG-HEE

KIM HYE-J…

CHOI KI-YOUNG (YOUNGSAN)

Halo, mówi Nam Joong-do.

Słucham?

OBIETNICA

MĄŻ

HYE-JOO

Jeśli Hye-joo przyjdzie, to około 16.

720 M KIERUNEK YOUNGSAN SKRZYŻOWANIE

Moja mama zaraz tu będzie.

Miałaś wyłączony telefon.

Dzwoniłam, bo może zmieniłaś zdanie.

Ale trafiłaś tutaj.

Kiedyś często tu przychodziłam.

Nic się nie zmieniło, prawda?

Jest tak samo

jak 20 lat temu.

Umyj twarz

i otrzyj łzy.

Nie próbuj wzbudzać litości u mojej mamy.

Jasne?

Hye-joo.

Pani Jin.

Pani Jin!

Seung-hee, co się dzieje?

Kochanie.

Hye-joo.

Pani Jin,

proszę otworzyć drzwi.

Natychmiast!

Hye-joo.

Co tu robisz?

Chodźmy stąd.

Możesz iść.

Muszę to załatwić sama, idź.

Nie masz tu nic do załatwienia.

Nie powinno cię tu być.

Jak to?

Czemu nie powinna tu być?

Pani Jin, ostrzegam.

- Jeśli pani… - Kochanie, proszę.

Przyszłam przeprosić.

- Idź już, proszę. - Za co przepraszasz?

Nie zrobiłaś nic złego.

Na pewno pan rozumie.

Słyszałam, że przez pana też ktoś zginął.

Ten student medycyny.

Seung-hee, to…

To co innego. Porozmawiajmy teraz o nas.

To był nieszczęśliwy wypadek.

Tak jak z nią.

Wypadek?

Dobrze.

Powiedzmy, że to był wypadek, skoro go sama nie zabiła.

Chłopak by nie umarł, gdyby nie mówił pan o nim w telewizji.

To znaczy, że zabił pan tego studenta.

Seung-hee, proszę.

Seung-hee.

Nie wiedziałam, że Seung-ho zrobi coś takiego.

Nastąpił wypadek, którego nikt sobie nie życzył.

Ale…

nie musimy kontynuować dochodzenia.

Dlaczego nie?

Dlaczego?

Takie jest prawo.

Po śmierci napastnika

nie ma kogo oskarżyć.

Śledztwo zostaje umorzone.

Skończyliśmy. Możesz iść.

To wszystko?

A co ze mną?

Co masz na myśli?

Jeśli to koniec,

to mam spędzić…

resztę życia jako kłamczucha?

Posłuchaj mała.

On nie żyje.

Jego matka zemdlała z szoku.

Czego jeszcze chcesz?

Zniszczyć rodzinę, która straciła syna?

Ja też jestem ofiarą tego niefortunnego wypadku.

Ofiarą?

Przyszłaś tu gadać te bzdury?

Przez śmierć Seung-ho nie mogłam ujawnić prawdy

i poprosić o pomoc.

Więc też jestem ofiarą.

- Kim Jae-eun. - Ale…

Bez względu na moje intencje, wydarzyły się złe rzeczy.

W rezultacie sprawiłam twojej rodzinie ogromny ból.

Gdy przyjedzie twoja matka,

padnę na kolana i będę błagała o litość.

Zrobię wszystko, co zechcesz.

Jeśli dzięki temu poczuje się lepiej.

Powinnaś powiedzieć o tym światu.

Że jesteś morderczynią

i że zniszczyłaś moją rodzinę.

- Nie bądź śmieszna! - Nie mogę.

Nie mogę, Seung-hee.

Nie możesz?

Dlaczego?

Mówiłaś, że przeprosisz moją mamę.

Czemu nie możesz powiedzieć o tym innym?

Ponieważ…

nie skłamałam.

Seung-ho był ukochanym synem i wzorowym uczniem.

Nie zaprzeczam, bo to prawda.

Ale ten sam wzorowy uczeń i syn…

Napastował mnie. To też prawda.

Ja…

nie skłamałam.

Więc nie przepraszaj.

Jeśli tak myślisz,

nie musisz przepraszać.

Cieszę się, że mojej mamy tu nie ma.

Idź, zanim przyjdzie.