Caída del cielo

Αλεχάντρο, ακούω βήματα.

Ησυχία!

Τριανταεπτά λεπτά, είκοσι δευτερόλεπτα...

Καλώς ήρθατε στο...

Γεια.

Γεια.

Γεια.

-Είσαι καλά; -Τι;

Τι έγινε; Πού είμαι;

Έπεσες.

Έπεσες στην αυλή μου.

Πού είμαι;

Στην αυλή μου.

"Στην αυλή μου".

Έπεσες στην αυλή μου. Τι έπαθες;

Πονάς;

-Ναι, πολύ. -Χτύπησες;

Όχι, ηρέμησε. Μείνε εκεί που είσαι.

Πού μένεις;

Πάνω.

-Πάνω; -Η αυλή.

Μένεις πάνω; Ναι, από εκεί έπεσες.

Ηρέμησε.

Μην κουνιέσαι! Θα πάρω την αστυνομία. Ηρέμησε.

Γιατί την αστυνομία; Δεν έκανα κάτι.

Ένα ασθενοφόρο.

Ασθενοφόρο, ναι.

Ασθενοφόρο.

113.

Εκατό... Αυτό είναι για επισκευές ή κάτι τέτοιο.

-Το ταμείο ασφάλισης. -Ταμείο ασφάλισης!

-Το ταμείο. -Ταμείο!

Θα περιμένεις χρόνια.

Είναι για κλάματα.

-Έχεις ένα τσιγάρο, σε παρακαλώ; -Τι είπες;

Έχεις κανένα τσιγάρο;

Νομίζω δεν θα έπρεπε να καπνίσεις μέχρι να σε δει ένας γιατρός.

Καλά.

Βαριέμαι, ξέρεις. Βαριέμαι να περιμένω.

Είμαι νευρική.

Δεν μου φαίνεται, αλλά είμαι.

Κάποτε μου είπαν ότι έχω πρόβλημα επειδή κουνιέμαι συνέχεια.

Μια φορά στον οδοντίατρο κόντεψα να τρελαθώ.

Όχι λόγω του τροχού όπως συμβαίνει σε όλους,

αλλά γιατί με είχαν να περιμένω!

Τρελαίνομαι.

Αμηχανία, ε;

Τι;

Όταν δεν γνωρίζεις κάποιον και δεν ξέρεις τι να πεις.

-Ελάτε. -Συγγνώμη.

-Καλέσατε ασθενοφόρο; -Ναι, γιατρέ. Στην αυλή.

Από εδώ, γιατρέ. Γιατρέ!

Με την άδειά σας.

Εδώ.

Το βιβλιάριο;

-Ναι, το δικό μου. -Το δικό της.

Δεν έχω το δικό της.

Δεν ξέρω αν είναι γραμμένη.

Δηλαδή δεν είμαι σίγουρος,

άλλα ίσως ανήκουμε στο ίδιο ταμείο. Θα τη ρωτήσω.

Σε ποιο ταμείο ανήκεις;

Ταμείο ασφάλισης!

Ποιο είναι; Το θυμάσαι;

Έχεις ταμείο; Βλέπετε, δεν απαντάει.

Πρέπει να την πάμε κάπου, μια κλινική, ένα νοσοκομείο έστω.

Δύσκολο.

Ας ελπίσουμε ότι είναι καλά.

-Ηρεμήστε, αναπνέει. -Δεν μπορώ να ηρεμήσω.

Δεν είναι κάτι που μου συμβαίνει κάθε μέρα.

Εσείς είστε συνηθισμένος σε τέτοια, τα βλέπετε συχνά. Εγώ όχι.

Όχι ακριβώς, την Τρίτη άρχισα.

Δεν είσαι γιατρός;

Εκπαιδεύομαι.

Για νοσοκόμος;

-Είσαι νοσοκόμος; -Όχι ακόμα.

Πάω στον οδηγό κι έρχομαι.

Εντάξει.

-Όχι, μην την ακουμπάς! -Γιατί όχι;

Θα έχεις θέμα με τον νόμο.

Ήρεμα, εντάξει.

-Παίζεις ντραμς; -Ναι.

-Με ποια μπάντα; -Δεν παίζω με μπάντα, ηχολήπτης είμαι.

Φτιάχνεις ήχους δηλαδή.

Δουλεύω με ήχους που είναι ήδη φτιαγμένοι.

Τον οδηγό!

Ναι, είπε ότι δεν θα την πάρουμε εμείς.

Πάρτε ασθενοφόρο, ζητήστε ακτινογραφίες.

Περίμενε, έχεις το νούμερο;

-Πάρε το 112. -Όχι, αυτό είναι των επισκευών.

Ψάξ' το στο ίντερνετ. Βιάζομαι, έχω επείγον.

-Τι; -Η μαμά μου...

-Τι λες; -Η μαμά μου...

Η μαμά σου. Θες να πάρω τη μαμά σου.

-Μαμά. -Πού;

-Μαμά. -Πού;

-Πού; -Πάνω.

Πάνω.

Καλημέρα σας. Ψάχνω τη μητέρα μιας κοπέλας.

-Ο Ντιέγο; Έχω τα πράγματά σου. -Όχι.

-Πέρνα. -Περίμενε. Καλά, άσ' το.

Αν δεν είσαι ο Ντιέγο, ποιος είσαι;

Να πεθάνω από τρομάρα θες;

Συγγνώμη, δεν είπα ότι είναι η κόρη σας, δεν ξέρω ποια είναι!

Έπεσε στην αυλή μου, ψάχνω τη μητέρα της.

Εγώ περίμενα να έρθει ένας Ντιέγο.

Δεν καταλαβαίνω.

Γιατί ανοίγεις σε κάθε βλαμμένο;

Μια κοπέλα έπεσε στην αυλή μου. Μένει σε αυτό το κτίριο.

Με τη μητέρα της, νομίζω. Μήπως ξέρετε ποια είναι;

-Εσύ σοβαρολογείς. -Ναι!

-Με κοντά μαλλιά και μια τούφα... -Ίσως την ξέρω.

Η κόρη του ζευγαριού στον πρώτο, κατάλαβες;

Όχι.

Πήρες την αστυνομία;

-Θα την πάρω! -Όχι, περίμενε.

Πάρε τη γραμμή βοήθειας αυτοκτονιών.

135.

Το 145. Όχι το 135. Τη γραμμή βοήθειας!

-Ναι. -Όχι την αστυνομία, όμως!

Έγινε.

Μένω στο διαμέρισμα ακριβώς πάνω απ' το δικό σου.

Μου φάνηκε σαν να έπεσες από πιο ψηλά.

Ναι, επειδή δεν έπεσα απ' το σπίτι μου.

Έπεσα απ' την ταράτσα.

Εδώ...

Το δωμάτιό μου είναι πάνω απ' το σαλόνι σου.

Εκεί που έχεις την κουζίνα, εγώ έχω το μπάνιο.

Και το σαλόνι εκεί που είναι το δωμάτιό σου.

-Περίεργο. -Τι πράγμα;

Όχι, λέω ότι είναι περίεργο.

Συνήθως είναι το ένα μπάνιο πάνω απ' το άλλο λόγω των σωλήνων.

Συνήθως, όχι πάντα.

Πρέπει να πας σε νοσοκομείο. Ο νοσοκόμος είπε...

Τον άκουσα, κάτι για ακτινογραφίες δεν είπε;

Τον άκουσες; Νόμιζα ήσουν αναίσθητη.

Πήγαινα κι ερχόμουν.

Δεν ήθελα να μου κάνει ερωτήσεις.

Άκου, τώρα πρέπει να πας στο νοσοκομείο.

Άκου τι σου λέω, μπορεί να έχεις σπάσει κάτι

και να έχεις εσωτερική αιμορραγία.

Δεν είναι ανάγκη να πάρεις τηλέφωνο! Σε παρακαλώ!

Πονάω λίγο, εντάξει, αλλά δεν είναι κάτι σοβαρό.

-Είσαι σίγουρη; -Ναι.

Κάτσε, περίμενε.

-Όχι. -Από εδώ, έτσι.

-Έλα. -Ένα, δύο, τρία.

Άσε με!

-Τι έγινε; -Άσε με!

Δεν έκανα τίποτα, σε άφησα!

Σου είπα, νοσοκομείο!

Ήρεμα. Όπως πριν.

-Θα σου φέρω λίγο νερό. -Και κάλεσε ασθενοφόρο.

Θες κάτι να φας;

Όχι.

Έλα, πιες το.

Σιγά.

-Ηρέμησε, αργά. -Ναι.

Δώσε μου το νούμερο κάποιου συγγενή σου.

Το μόνο νούμερο που χρειάζεται, είναι για το ασθενοφόρο.

Θα πάω στο νοσοκομείο και δεν θα ενοχλώ άλλο!

Καμία ενόχληση.

Θέλω το νούμερο κάποιου δικού σου να έρθει να σε βοηθήσει.

-Μένουν μακριά. -Πού;

Στο Περγαμίνο.

Δεν είναι μακριά.

Να πάρω τους δικούς σου να μάθουν τι συνέβη.

Δεν θέλω να πάρεις κανέναν γιατί ξέρω τι θα γίνει.

Η μαμά φωνάζει τον θείο, εκείνος αργεί, εκείνη τρελαίνεται

κι εγώ πρέπει να τα αναλάβω όλα.

Δεν θέλω να μάθουν. Μπορώ και μόνη μου!

Θα πάρεις το ασθενοφόρο;

-Πάρε αυτό. Φύγαμε. -Τι εννοείς "φύγαμε";

-Όχι. -Δεν σε αφήνω να πας μόνη.

Έχεις κι εσύ τη ζωή σου, ήδη έκανες πολλά. Καλά είμαι εγώ.

Σίγουρα;

Αλλά...

ΘΑΥΜΑ ΕΞ ΟΥΡΑΝΟΥ

Γεια, είμαι...

-Θυμάσαι, αυτή που... -Ναι, θυμάμαι.

Ήθελα να δω πώς είσαι.

-Εσύ πώς είσαι; -Ντρέπομαι πολύ για όλο αυτό.

Από υγεία εννοώ.

Όχι, καλά. Καλά φαίνεται.

Μόλις γύρισα από το νοσοκομείο. Απ' όλα μου έκαναν.

Μου είπαν ότι για το ύψος που έπεσα, φτηνά τη γλίτωσα.

Φαίνεται ότι είμαι τυχερή.

-Ευτυχώς. -Ναι, ευτυχώς.

Πέρασε, μη στέκεσαι.

-Ναι, έχω να σου πω κάτι. -Έλα.

-Να σε βοηθήσω. -Όχι, δεν χρειάζεται. Κάτσε εκεί.

Σίγουρα;

-Έλα, λίγο ακόμα! -Εντάξει!

Ωραία, εντάξει.

Εντάξει.

Αυτό που ήθελα να σου πω είναι

ότι αισθάνομαι υπόχρεη.

Για να σου ανταποδώσω το καλό που έκανες,

θέλω να σε καλέσω σπίτι μου για φαγητό.

Το Σάββατο.

-Εντάξει. -Είχες κανονίσει;