The Wild Pear Tree (Ahlat Agaci) (Ahlat Ağacı)

ΑΠΟΔΟΣΗ- ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ: KOSTKORO

Η ΑΓΡΙΑ ΑΧΛΑΔΙΑ

Sinan. Πώς είσαι;

Καλά, ευχαριστώ.

Έλα για τσάι.

Όχι τώρα. Πρέπει να πάω σπίτι.

Δε θα φύγει το σπίτι!

Έχω τις βαλίτσες.

Πού είχες πάει;

Στο κολέγιο στο Çanakkale. Πήρα το πτυχίο.

Απίστευτο! Συγχαρητήρια!

Ευχαριστώ.

Πώς είναι τα πράματα εκεί;

Χάλια, όπως παντού αν είσαι άφραγκος.

Έτσι. Χωρίς λεφτά, δε ζεις.

Ακριβώς.

Εσείς όλοι καλά;

Μάλλον. Θα δείξει

Sinan.

Ναι;

Δάνεισα στο μπαμπά σου

τρεις χρυσές.

Πάνε τέσσερις μήνες. Θα το 'χει ξεχάσει.

- Το ήξερες; - Όχι.

- Δεν στα ξεπλήρωσε; - Όχι. Του το ανέφερα.

Μάλλον το ξέχασε πάλι. Του το θυμίζεις;

Ο χρυσός έχει πέσει κι έτσι θα πληρώσει λιγότερα.

OK, θα του πω.

Δεν τον βρίσκω στο κινητό.

Ναι, δεν τα καταφέρνει με τα τηλέφωνα.

Δυσεύρετος.

Ακόμη το 'χει το κυνηγόσκυλο;

Δεν είμαι βέβαιος. Γιατί;

Θα το δεχόμουν για το χρέος, μα αρνείται.

Μην κουράζεσαι. Δε θα το έδινε ούτε για εκατομμύρια.

Μα δεν πάει στο κυνήγι.

Είναι πολύ δεμένος με το σκυλί.

OK, καλή σου μέρα.

- Χαιρέτησέ μου τον. - Εντάξει.

Κι ας περάσει από 'δω.

OK.

Τρέμουν τα χέρια σου.

Αγχώθηκα.

Δε μ΄ αρέσουν τα πράγματα.

Συγγνώμη, Nisan, αποφεύγεις την αλήθεια.

Στρουθοκαμηλίζεις.

Τι γίνεται; Έφαγες;

Ναι.

Το ξέρω.

Μπα, μπα!

Καλώς τον.

Ευχαριστώ.

Τώρα μόλις έφτασες;

Όχι, πριν λίγο.

Ο πτυχιούχος!

Μπράβο!

Ευχαριστώ.

Πώς πάει εκεί; Όλα εντάξει;

Τίποτα καινούργιο.

Αλλά η μαμά μάζεψε τα βιβλία μου.

Λογικό.

Δεν μπορεί την αταξία.

Και πού σε οδήγησαν τα βιβλία;

Μην αρχίσω τώρα.

Αποκαθιστά τη φυσική λάμψη και απαλότητα σε ένα μόλις μήνα.

Ανανεωμένη κρέμα νυκτός από τη διαρκή μας αγωγή...

Δώσε το τηλεκοντρόλ.

Αρχίζει η σειρά μας.

Ε, και;

Το γυρίζουμε όταν αρχίσει.

Ώρες ολόκληρες διαφημίσεις;

Sinan, κοίτα τι μας έστειλε η θεία σου.

Από τη θεία;

Κοίτα αυτές τις κατσίκες!

Αυτή ενός έτους; Σαν ταύρος μοιάζει!

Παραγεμισμένη με κωλο- τροφή!

Φαντάσου γεύση που θα έχουν το γάλα και το κρέας της.

Πού να φτάσει το χορτάρι για κοπάδι τέτοιου μεγέθους.

Σου 'στριψε; Η γη φτάνει για να θρέψει τα πάντα.

"Μην περιφρονείς το χώμα απάγκιο πολλών θησαυρών"

"Αναπαυτήριο αγίων Σπίτι χιλίων προφητών"

Yunus Emre!

Μπράβο!

Σύντομα θα βγω στη σύνταξη.

Με το εφάπαξ θα σου δείξω πώς φροντίζουμε τα ζώα.

Ναι, καλά!

Και λέγαμε πώς να τα ξοδέψουμε.

Τα σκόρπισες στα άλογα,

κι ας πάνε τα υπόλοιπα σε πρόβατα και γίδια.

Τι οικογένεια ζωόφιλων!

Yasemin! Φέρε μου τη ζακέτα.

Πίσω σου είναι. Πάρτην.

Επειδή είναι πίσω μου θέλω να μου τη φέρεις.

Κρεμμύδια έφαγες;

Καθόλου.

Περίεργο, έτσι μυρίζει.

Τέλος πάντων. Πάρε τσίκλα μέντας και θα φύγει.

Αμάν, μπαμπά!

Με τρόμαξες!

Καλό, έ;

Ξεκαρδιστήκαμε.

Εγώ γέλασα.

Το βούτηξα σήμερα.

Από ένα φοιτητή.

Γιατί το κράτησες;

Έπρεπε να το δώσεις πίσω.

Και γιατί; Θα το ξαναέφερνε.

Πάω να πάρω λίγο αέρα.

Sinan!

Αν βγαίνεις,

να γεμίσω το ντεπόζιτο, πάμε στο χωριό αύριο.

Να τελειώσουμε το πηγάδι.

Τι βιαζόμαστε; Μόλις γύρισα.

Δεν μπορώ μόνος μου. Χρειάζομαι ένα χέρι.

Και τα λάστιχα είναι καθισμένα.

Τι κάνουμε;

Φούσκωσέ τα λίγο όταν γεμίσεις.

Θα κρατήσουν λίγες μέρες.

Πες του Nazif να σε βοηθήσει.

Έλα, πάρε αυτά.

- Θα φτάσουν; - Πρέπει.

Θα φτάσουν. Στην κατηφόρα σβήνουμε τη μηχανή.

Τώρα σήκωνε! Έλα!

Το πόδι μου!

Τι γυρεύει εκεί το πόδι σου;

Σήκωσε μόλις σου πω.

- Μα δεν κουνιέται. - Άντε.

Πού είναι η άκρη του σκοινιού;

Εδώ. Κράτα γερά.

Τράβα!

Τίποτα δε φαίνεται στο σκοτάδι.

Βλέπεις την πέτρα αυτή;

Πάρε την πέτρα και το σχοινί.

Πέρασε το σχοινί κάτω από την πέτρα.

Δέσε το από πάνω

και ξανά-πέρασέ το από κάτω.

Προσπαθώ να βοηθήσω και σκασίλα σου.

Δεν είναι έτσι.

Το έδιωχνα για να μην το πατήσουμε.

Άκου.

Βοηθάω αν κι έχω τη μέση μου κι εσύ χαζολογάς.

Μπαμπά, ήρθα από το Çan. Κι ο Sinan το ίδιο.

Εύκολη δουλειά μα δε λες να την τελειώσεις.

Μπαμπά, δε θα τελειώσεις το πηγάδι αν δε βρεις νερό.

Νερό;

Εδώ;

Τι ξεροκέφαλος!

Ξέρεις το χωράφι μου καλύτερα από μένα;

Θεέ και κύριε!

Ο κόσμος σκάει στα γέλια με τις βλακείες σου!

Επιστημονικές όμως, έ;

Ο ραβδοσκόπος σου το είπε;

Έφαγα τη ζωή μου εδώ.

Και ξέρεις εσύ αν έχει νερό;

Είπα να βοηθήσω μόνο και μόνο για να το βουλώσει ο κόσμος.

Κι εσύ τα σκάτωσες πάλι.

Τι σου 'ρθε να πάρεις τον χαμένο τον Ahmet;

Όλοι γελάνε με σένα.

Ήταν διαθέσιμος.

Και τον πλήρωσα. Όχι όπως οι άλλοι.

Θα είχες χτίσει τόσο καιρό.

Στη θέση σου, θα το βούλωνα.

Ακούς εκεί!

Να βρεις νερό

και να πρασινίσει ο τόπος!

Παππού, περίμενε! Πού πας;

Δεν έχει νερό μα έχει βατράχια; Το έχασες τελείως;

Άστο. Δεν σ' ακούει.

Ξέρω. Και το εκμεταλλεύομαι.

Γιατί ήρθε;

- Εσύ το ζήτησες; - Όχι.

Μόνος του.

Κρέμεται από πάνω μου σαν Δαμόκλειος σπάθη.

Arap!

Κοιμάσαι;

Δε μ' αρέσει που σ' αφήνω μαζί του, μα δεν έχω άλλη επιλογή τώρα.

Κάνε μόνο υπομονή.

Θα βγω στη σύνταξη όπου να 'ναι.

Μετά θα είμαστε μαζί εδώ.

Τι κάνουμε τώρα;

Έ;

Τώρα;

Θα τα καταφέρουμε καλύτερα μόνοι μας.

Νομίζουν είναι θέμα δύναμης.

Τι κάνεις, παππού;

Μην το σηκώνεις στην πλάτη σου!

Κωλο- νυφίτσες!

Δεν παύουν να μας παιδεύουν.

Κάποτε τις σκοτώναμε για το τομάρι τους.

Κανείς δε νοιάζεται πια.

Δε βοηθάει το σκυλί;

Του μπαμπά σου; Με τίποτα.

Οι σκατένιες πνίγουν τις κότες, ρουφάνε το αίμα τους

κι αρπάζουν ό,τι απέμεινε.

Σαν τους βρικόλακες;

Γιατί έφυγες; Δεν ήταν για το βάτραχο.

Φυσικά όχι.

Με τσαντίζει.

Τι τον άφησες; Μη δίνεις δεκάρα.

Είναι δύσκολο να μην ενοχλείσαι.