Martyrs

- เริ่มเลยไหม - แล้วแต่คุณเลย

เรามาถึงใจกลางของพื้นที่ โรงงานของชอมฟอร์

ตรงนี้เป็นที่ๆพวกเขาพบเด็ก

นี่เป็นตึกที่ 1

เราได้รับอนุญาต ให้ถ่ายภาพยนตร์แล้ว

ตรงนี้เป็นตึกการแพทย์ที่สำคัญ

นั่นก็คือตึกกุมารเวชของโรงพยาบาล

เข้ามาเลย

เธออยู่ที่นั่น

เธอไม่ได้ถูกข่มขืนแน่นอน

ดูแล้วมันยิ่งกว่าการทารุณกรรม

ไม่ได้รับอาหาร ไม่ได้รับน้ำ ได้รับอุณหภูมิต่ำเกินไป

หลุมนี่ทำให้คนๆนึง ไม่สามารถยืนขึ้นได้

เธอติดเชื้อที่เอวเพราะ ถูกโซ่ล่ามเอาไว้

แล้วเธอออกไปได้ยังไง

ลูซี่ไม่ได้บอกว่าเธอออกไปได้ยังไง

- นั่นน้ำส้มเหรอ - ใช่ค่ะ

- ของเธอเหรอ - ค่ะ

- หนูทำเหมือนเป็นแม่เธอ - เธอไม่มีใครแล้วนี่คะ

ไม่ต้องห่วงนะ แอนนา คนพวกนี้

- เป็นคนดีทั้งนั้น - ได้ค่ะ

เราให้ดูหนัง ทำไมรู้ไหม

อืมฮึ

- ทำไมเราต้องการหนู - เพราะว่า

คุณต้องการจับคน

- ที่พากันทำร้ายลูซี่ - ใช่แล้ว แอนนา

ลูซี่ก็บอกว่าอยากให้พวกนั้นถูกจับได้

เธอพูดว่าไงอีก หนูคุยกับเธอหลายชั่วโมง

เธอกลัวค่ะ

- เธอบอกหนูว่าไง - เธอกลัวค่ะ

เธอจำอะไรได้บ้างไหม

เธอไม่รู้ว่าเป็นใคร

บางครั้ง เธอก็คิดว่าจำได้ บางครั้งก็ไม่ได้

แล้วหนูคิดว่ายังไง คิดว่าเธอจะจำได้ไหม

มันมืด แล้วก็เห็นไม่ชัด เธอเลยจำไม่ได้ค่ะ

เข้ามา

ลูซี่ จูริน ไม่ได้มาด้วยนะครับ

ลูซี่

แอนนา

อย่าบอกใครนะ

- ไม่บอกหรอก - ฉันไม่ได้ทำ

ฉันไม่ได้ทำ

ไม่ใช่ฉัน

ทำใจดีๆไว้นะ

อยากนอนด้วยกันไหม

แอนนา

15 ปีต่อมา

เอามานี่

เอามา

หยุดได้แล้ว ทั้งคู่เลย

บ้าเอ๊ย

พี่จะรู้ว่าเธอเขียนน่าสงสารแค่ไหน

- บอกให้หยุด - พวกลูกนี่เหลือเกิน

อย่ามายุ่ง นี่ไม่ใช่เรื่องของเธอ

เธอจะรู้อะไร เธอไม่รู้จักความรัก

เธอไม่มีแฟน

- แล้วไง จะไม่กินอาหารเช้าใช่ไหม - กินค่ะ กิน

เธอจะให้ฉันทำบ้านะ

ฉันเกลียดเธอ

แชมป์ว่ายผีเสื้อ 100 เมตร

พ่อพูดแบบนั้นเหรอครับ

- ผมควรจะพูดยังไงดี - พ่อคนเก่ง...

เช้าวันอาทิตย์ ได้คุยกับแม่ของลูกหรือยัง

- ฮะ - แล้วลูกว่าไงบ้าง

ผู้หญิงคนนั้นมีปัญหาเรื่องความกดดัน

- ถ้าเธอได้ทำงาน คงไม่แฮ๊บปี้แน่ - เธอแฮ๊ปปี้สินะ

- ฉันสนุกออก - ฉันสนุกออก

- เรียบร้อยดีแล้วนะคะ - ดีเลย

นี่ค่ะ

เป็นของขวัญน่ะค่ะ

โอ้ บ้าจริง แกเบรียล

ท่อน้ำหลักใช่ไหมคะ

น้ำถึงไม่ไหล เวลาอาบน้ำ

- แหวะ - เร็ว มากินได้แล้ว

ใช่ ฉันก็เริ่มแหยงต่อตอนนี้เรา ใช้สวนได้แล้ว

อองตวน พูดเรื่องโปรเจคใหญ่หรือยังคะ

พ่อบอกสิ่งที่ลูกคิดเกี่ยวกับพวกเขา

- ไม่ค่ะ พ่อสงสัยว่าเธอจะทำพังไหม - อย่าเริ่มน่า มันไม่ใช่เรื่องของลูก

- ก็เขาพี่หนู - พี่ของลูกเป็นประเภทนักขายฝันนะจ๊ะ

ไง อองตวน

พี่ออกจากโรงเรียนไม่ได้ ต้องจ่ายเยอะเลยหลังจากสามเดือน

- คงจะไม่แน่ๆ ถ้าจ่ายล่วงหน้า - เอาเลยสิ

หยุดได้แล้วน่า เธอโม้ตั้งแต่เรื่องหนังสือพิมพ์แล้ว

- ลูกจะต้องทำทุกครั้งหรือไง - อะไรฮะ

แม้แต่ลูกจบการศึกษา เราก็ต้องจ่ายให้โรงเรียนส่วนตัว

- ต้องหาเงินตั้งเยอะ - ผมเรียนจบแล้ว

ขอบคุณพระเจ้า รู้ไหมว่า ค่าเทอมมันเท่าไหร่

จ่ายให้ลูก ในช่วงสามเดือน ได้ยินว่าลูกไม่สนใจเลย

จริงไหม อองตวน ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยหรือไง

โรงเรียนนั่น...มันไม่เหมือนโรงเรียนอื่นนะครับ

ผมอยากจะทำสิ่งที่ผมชอบบ้าง

- เราก็ไม่ได้บังคับนี่ - ไม่ แต่ว่า

- กฎของโรงเรียน ไม่ใช่สิ่งที่ผมชอบ - ไปไหนลูกก็ต้องเจอ

นั่นไม่สำคัญ เขาอยากอยู่กับแฟนต่างหากล่ะ

- ผมไม่ชอบกฎของโรงเรียน - ช่างเหอะ อองตวน

ไม่มีอะไรที่ลูกชอบเหรอ แม้แต่ครั้งนึงลูกยังอยากเป็นคนขายขนมปังเลย

ไม่ยักเคยได้ยิน

ใครมากดกริ่งนะ

- ใจกว้างหน่อย มารี เบลฟอนด์ - นี่มันวันอาทิตย์นะ

แล้วไง ทำไมลูกต้องพักวันอาทิตย์ล่ะ หา

ทำงานโรงงานหรือไง

หยุดนะ อย่าขยับ

อย่าขยับ

นั่งลง

เธออายุเท่าไหร่

สิบแปด

รู้ไหมพ่อแม่เธอทำอะไร

ทำไมทำแบบนี้กับฉัน

ทำไมทำแบบนี้กับฉัน

ทำไม

- เป็นพวกมัน - ลูซี่

- เป็นพวกมัน แอนนา - เห็นพวกนั้นไหม

- พวกมันเปลี่ยนไปแล้ว แต่ว่า เป็นพวกมันแน่ๆ - เธอแน่ใจนะ

- ก็บอกอยู่นี่ไง - ลูซี่ มันสิบห้าปีแล้ว

- หาพวกเขาในหนังสือพิมพ์เหรอ - ฉันบอกแล้วไง

- เราจะแจ้งตำรวจ - อย่ายุ่งน่า

- ว่าไงนะ - ฉันทำสิ่งที่ต้องทำแล้ว

- เธอแค่สังเกตุเขา เธอไม่แน่ใจ - ฉันแน่ใจ

- ฉันรู้ฉันอยู่กับเธอตลอด - ทำไมไม่เชื่อฉัน

เธอโทรมาจากไหน

- โทรจากบ้าน - หลังนั้นเหรอ

- ใช่ - บอกที่อยู่มา

ลูซี่ บอกที่อยู่มา

ฉันทำมัน...

ดูสิ

ฉันทำมัน...

ฉันเอง ลูซี่ ฉันเอง ใจเย็น ๆ ฉันเอง

มันอยู่นั่น

- อยู่ในบ้านนั้น - ฉันรู้

มันทำฉันเจ็บมากกว่าเมื่อก่อน

อยู่นี่นะ

จะไปไหน

- ฉันจะไปดู - มันอยู่นั่น

- ฉันจะไปดู - มันอยู่ในบ้าน

ฟังนะ ฉันจะไปดู รอนี่นะ

- เจ็บกว่าเมื่อก่อน - เดี๋ยวฉันมา ลูซี่

ฉันจะทำยังไงดี

เดี๋ยวฉันไป

- กระสุนหมดแล้ว - ไม่ต้องแล้ว

- ไปจากที่นี่กัน - มาสิ

มันจะกลับมา

มาสิ

เธอโทรหาฉันจากตรงนี้ ทุกคนจะรู้ว่าเป็นเรา

- ฉันไม่สน - ใช่

- ฉันไม่แคร์ - เธอจะต้องสน ถ้าต้องไปอยู่ในคุก

- เราจะทำยังไงดี - อย่าขยับ

- ฉันเจ็บนะ - โทษที

จะทำไงดี แอนนา

เป็นไรไหม

เธอจะปฎิเสธ สิ่งที่ฉันทำเหรอ

ได้กลิ่นนี่ไหม

เหม็นใช่ไหมล่ะ

ฉันได้กลิ่นทุกครั้งที่มัน ค่อมตัวฉัน ทั้งวัน

เข้าใจไหม

ตอนมันทำร้ายฉัน ฉันได้กลิ่น

ดูสิ

เป็นพวกมัน

จะทำอะไรน่ะ

ฉันจะจัดการมันได้ไหม

ได้สิ ได้

ได้โปรด อย่าเพิ่งส่งเสียงดัง

แอนนา เธอทำอะไรน่ะ

- โอเคไหม - โอเค

- ฉันเรียก - ฉันอยู่โน่น

- คิดว่าเธอฟื้นซะอีก - เปล่า

เธอพร้อมหรือยัง เราจะไปแล้ว

- เราต้องทำความสะอาดบ้าน - จะไปได้ยัง

ไปแต่งตัว

ลูซี่

- เปิดสิ แอนนา - มันล็อคอยู่ ลูซี่

เปิดสิ

เร็ว

แกต้องการอะไร

อย่ายุ่งกับฉัน

ฉันฆ่าพวกมันแล้ว

แม้แต่เด็กฉันก็ฆ่า

ฉันฆ่าพวกเด็กๆด้วย

ใจเย็นๆ ใจเย็น

ไปให้พ้นนะ นังเด็กบ้า

ฉันจะฆ่าแก

ฉันขอโทษ

ฉันไม่ได้ผิด

เธออยู่ไหน

แอนนา ฉันรู้ว่าเธออยู่ในนั้น เปิดประตู

จะไปเดี๋ยวนี้

คุณชื่ออะไร

แกเบรียล...

จะไปเดี๋ยวนี้ ลูซี่

คุณต้องช่วยฉัน แกเบรียล

ทำไมเขาทำแบบนั้น

ฉันว่าเขาได้ยินเรา

ฉันจะรีบไป

- เรียกรถพยาบาล - ไม่ได้

เรียกให้ลูกๆฉัน

มานี่

ตรงเข้าไปในป่า จากนั้นต้องช่วยเหลือตัวเอง โอเค๊

ไม่ หยุดนะ