Ewoks: The Battle for Endor

Μπαμπά!

Θα γυρίσω με τον Γουίκετ στο χωριό.

Πες στη μαμά σου ότι επισκεύασα τη μονάδα.

Δεν θα αργήσουμε.

Η Σίντελ θα φύγει;

Μάλλον.

Το αστροσκάφος σχεδόν επισκευάστηκε.

-Θα πρέπει να πούμε αντίο. -Αντίο;

Αυτό λες όταν οι φίλοι φεύγουν.

Κακό το αντίο.

Δεν θέλω να φύγω, Γουίκετ.

-Μα θα πάμε επιτέλους στο σπίτι. -Σπίτι;

Εκεί που ζούσαμε. Είναι μακριά.

Γιατί να φύγετε;

Ο αδελφός μου κι εγώ θα πάμε στο σχολείο.

Σχολείο;

Εκεί πας για να μάθεις πράγματα.

Μάθε εδώ με τον Γουίκετ.

Όχι, χαζούλη. Θα πρέπει να μάθω τα πράγματα των μεγάλων.

Να πάω κι εγώ.

Ναι. Μπορείς να έρθεις μαζί μας.

Όχι. Τα Ιγουόκ ζουν εδώ.

Και η οικογένειά μου.

Μην ανησυχείς. Δεν θα λείψω για πάντα.

Θα γυρίσω να σε επισκεφτώ το συντομότερο.

Ναι!

Η Σίντελ θα γυρίσει.

Έλα.

Τι τρέχει;

Κίνδυνος.

Σίντελ, μείνε εδώ.

Η μαμά.

Μέις!

Μέις!

Φύγε, Σίντελ.

-Μαμά! -Μην πλησιάζεις!

Φώναξε τον μπαμπά!

Μπαμπά!

Ο άρχοντας Τέρακ θέλει ό,τι του αποκρύψατε.

Θα πάρει αυτό που επιθυμεί.

Θέλω την ισχύ.

Θα μου τη δώσεις αμέσως.

Δεν έχω τίποτα πολύτιμο εδώ.

Ήρθαμε από αλλού.

Δεν είναι ένα κρυφό σκάφος;

Δεν είσαι ο Φύλακας της Ισχύος;

Δεν ξέρω για ποιο πράγμα μιλάς.

Όχι, σε παρακαλώ!

Έχω την ισχύ!

Είσαι καλά, γλυκιά μου;

Η μαμά κι ο Μέις είναι νεκροί.

Το ξέρω, γλυκιά μου.

Φοβάμαι.

Κι εγώ. Αλλά πρέπει να φανούμε δυνατοί τώρα.

Το καταλαβαίνεις;

Θυμάσαι την ιστορία που σου έλεγα

για το πουλάκι;

Η καταιγίδα το έριξε από τη φωλιά του.

Κι έπρεπε να πετάξει για πρώτη φορά;

Ακριβώς.

Πετούσε και πετούσε.

Και τελικά, όταν κόπασε η καταιγίδα, βρήκε τον δρόμο για το σπίτι.

Θέλω να βρεις τον Ντιτζ.

Τα Ίγουοκ θα σε βοηθήσουν.

Όχι, θέλω να μείνω μαζί σου.

Όχι, δεν γίνεται.

Πρέπει να συνεχίσεις χωρίς εμένα, όπως το πουλάκι.

Πέταξε μακριά.

Δεν θα το κάνω.

Άκουσέ με. Θα κάνεις ό,τι σου λέω.

Όταν σου πω "φύγε", θα τρέξεις.

Εντάξει;

Πάντα θα είμαι μαζί σου.

Πάντα.

Σ' αγαπώ.

Μην κοιτάξεις πίσω. Μόνο τρέξε.

Δεν μπορείς να ξεφύγεις, μικρούλα μου.

Είσαι ωραίο τρόπαιο.

Γουίκετ. Εσύ είσαι!

Σίντελ!

Όλη η οικογένειά μου πέθανε.

Τι θα απογίνω τώρα, Γουίκετ;

Έμεινα ολομόναχη.

Όχι. Ο Γουίκετ θα φροντίσει τη Σίντελ.

Η οικογένειά μου.

Ο Γουίκετ είναι η οικογένειά σου τώρα.

Τα Ίγουοκ είναι οικογένεια.

Η Σίντελ κι ο Γουίκετ είναι ζωντανοί.

Να έχεις ελπίδα!

Πρέπει να αποδράσουμε.

Τι είπε;

Η τρύπα είναι μικρή. Τα Ίγουοκ είναι μεγάλα.

Εγώ κι αυτός χωράμε.

Το ξέρω ότι χωράει.

Ο Γουίκετ χωράει.

Σίντελ, βιάσου.

Ένα, δύο, τρία. Πάμε!

Πάμε να φύγουμε!

Βιάσου, Σίντελ!

Σίντελ, εδώ μέσα!

-Είμαστε ασφαλείς τώρα. -Μα παγιδευτήκαμε!

Θα βρούμε διέξοδο.

Κοίτα.

Κάνε πίσω, Σίντελ.

Όχι.

Δεν μπορούμε να κατεβούμε από εδώ.

Μεγάλος μπελάς.

Σίντελ, βοήθεια!

Βοήθεια!

Γουίκετ!

Τρέξε, Γουίκετ!

Σίντελ!

Γουίκετ!

Βοήθεια!

Σίντελ, έρχομαι!

Σίντελ!

Κρατήσου!

Έλα!

Σίντελ, είσαι ασφαλής τώρα.

Δες. Προχώρα. Θα κρυφτούμε εδώ.

-Τι είναι αυτό; -Μπελάδες.

Σ' έπιασα.

Τώρα σ' έπιασα.

Όχι!

Ίσως μας βοηθήσει.

Αυτός να βοηθήσει;

Μπορεί να ξέρει πού θα βρούμε φαγητό.

Νομίζω ότι καταλαβαίνει.

Πεινάμε.

Θα μας βοηθήσεις να βρούμε λίγο φαγητό;

Πάμε.

Εκεί!

-Εκεί! -Εντάξει.

Τι είναι αυτό;

Μάλλον είναι ένα σπίτι.

Πρόσεχε.

Κάποιος ακατάστατος ζει εδώ.

Ναι. Ακατάστατος!

Τι είναι αυτό;

Τι είναι αυτό;

Πολλές παλιατζούρες!

Μάλλον οι άνθρωποι έφυγαν κι άφησαν πίσω τους τις παλιατζούρες.

Γουίκετ;

Αφού κανείς δεν ζει εδώ πια,

ας το καθαρίσουμε και να μείνουμε εμείς.

Ναι! Το σπίτι μας.

Πώς βρεθήκατε εσείς εδώ;

Μας έφερε αυτός.

Το έκανε.

Καθαρματάκι, σ' το έχω πει ξανά και ξανά,

δεν θέλω ξένους εδώ.

Κι εσύ τους έφερες

κι ούτε τους ξέρεις. Ποιοι είστε;

Με λένε Σίντελ.

-Κι αυτός; -Είναι ο Γουίκετ.

Ο Γουίκετ.

Πειράξατε τα πράγματά μου.

Αφού εσύ τους έφερες, εσύ θα τους διώξεις.

-Δεν σας θέλω εδώ. Φύγετε! -Δεν έχουμε πού να πάμε.

Δεν με νοιάζει.

Πάρε τους και φύγετε!

Εμπρός!

Πάμε, Γουίκετ. Δεν μας θέλει.

Είναι ένας κακός γέρος. Έλα.

-Έλα. -Έξω!

Θα δεις κι εσύ σε λίγο.

Τι θα κάνουμε τώρα, Γουίκετ;

Θα νυχτώσει. Θα ξεκουραστούμε εδώ. Είναι ασφαλές.

Είναι ξένοι! Θα έπρεπε να ξέρεις καλύτερα.

Το σπίτι και τα πράγματα είναι δικά μου.

Δεν θέλω ξένους εδώ.

Εξάλλου, αν τους άφηνα να μείνουν,

θα ήθελαν να γίνουμε φίλοι ή κάτι τέτοιο.

Και θα 'χαμε μπελάδες.

Κρυώνω, Γουίκετ.

-Κρύο! -Και πεινάω.

Και ο Γουίκετ πεινάει.

Δεν τους ξέρεις.

Δεν ξέρεις τι σκαρώνουν. Μπορεί να είναι κάποιο κόλπο.

Ναι, νιώθεις μοναξιά. Κι εγώ το ίδιο.

Τι είναι αυτό; Τι έχουμε εδώ;

Κάτι σαν σούπα.

Εσύ το έκανες;

Δες! Είναι...

Είναι κάτι σαν ψωμάκια. Θα φάμε;

Εντάξει.

Νόστιμο φαίνεται.

Φάε.

Φάε όσο θέλεις.

Μα μη σε πιάσω να ταΐζεις

τα ζητιανάκια έξω. Μ' ακούς;

Πάω να βάλω κι άλλη σούπα.

Ό,τι κι αν κάνεις, μείνε εκεί που είσαι.

Ευχαριστούμε.

Όντως πεινάς.

Σ' ευχαριστώ για τη φωτιά.

Χαίρομαι πολύ που είσαι εδώ.

Ξέρεις κάτι; Είσαι ο καλύτερός μου φίλος.

Ναι. Ο καλύτερος φίλος.

Τι πάτε να κάνετε, αλητάκια;