Children of Paradise (Les Enfants du Paradis)

ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ "Η ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ"

Εδώ τα μεταχειρισμένα ρούχα!

Μπείτε μέσα! Η Αλήθεια είναι εδώ!

Μπείτε και δείτε!

Θα σας πάρει τα μυαλά, θα εισβάλλει στα όνειρά σας!

Δείτε τη Γυμνή Αλήθεια με τα ίδια σας τα μάτια!

Πληρώνετε στην έξοδο!

Περάστε, κύριοι! Η παράσταση είναι προκλητική!

Τολμηρή! Εμπνευσμένη!

Για αυτούς που έχουν μάτια και βλέπουν!

Για τους ειδικούς στην ομορφιά!

Περάστε, κύριοι!

Όχι στα παρασκήνια, παρακαλώ!

Το ξέρω το κόλπο!

Πάτε να μας κοροϊδέψετε για να δείτε την παράσταση τζάμπα...

...όρθιος πάνω σε ένα κιβώτιο!

Θέλω να δω τον διευθυντή.

Τον διευθυντή; Σοβαρά;

Και τι τον θέλετε τον διευθυντή;

Είναι απλό. Θέλω να με προσλάβει.

Άκου εκεί να σας προσλάβει! Μήπως και να βάλει το όνομά σας στη μαρκίζα;

Με μεγάλα γράμματα;

Γιατί όχι, "Νεκρή Φύση";

- Για να σου πω! - Ακριβώς. Σα να το βλέπω μπροστά μου!

Το όνομά μου εκεί ψηλά με τεράστια γράμματα.

Φρεντερίκ... Φρεντερίκ Λεμέτρ.

Γράψτο αυτό στην ασθενή κι αδύναμη μνήμη σου.

Φρεντερίκ Λεμέτρ.

Κοίτα!

Δεν είναι κακή! Την ξέρετε;

Όχι ακόμα!

Χαμογελάσατε! Μην το αρνείστε! Χαμογελάσατε!

Υπέροχη! Η ζωή είναι όμορφη!

Και σεις είστε το ίδιο όμορφη!

Τρέχετε πολύ.

Ναι...από πίσω σας.

Τώρα όμως είστε μπροστά μου.

Ναι. Σας είδα λίγο πριν.

Τι σοκ! Τι συγκίνηση!

Και μετά εξαφανιστήκατε. Κι έτσι...

Κι έτσι, τι;

Ενώ αρνούμαι να ακολουθώ γυναίκες,

έτρεξα από πίσω σας για να σας συναντήσω.

Και τώρα δεν πρόκειται να σας αφήσω. Πού θα πάμε;

Είναι απλό.

- Εσείς στο δρόμο σας κι εγώ στο δικό μου. - Ίσως και να είναι ίδιοι.

Μπα...

- Και γιατί όχι; - Έχω να πάω σε ένα ραντεβού.

Σε ραντεβού; Τι σκληρή μοίρα!

Είμαστε μόλις δύο λεπτά μαζί και με παρατάτε!

Γιατί; Για κάποιον άλλον, βέβαια!

Και τον αγαπάτε αυτόν τον άλλον;

- Όλους τους αγαπώ. - Δε με πειράζει αυτό, δε ζηλεύω εγώ.

- Ο άλλος όμως ζηλεύει. - Πώς το ξέρετε αυτό;

Όλοι οι άντρες ζηλεύουν... εκτός από μένα!

Αλλά ας μιλήσουμε για μας τα δυο. Έχουμε τόσα να πούμε.

- Έχουμε; - Ναι, έχουμε.

Και πρώτα, το όνομά μου. Φρεντερίκ.

- Πείτε μου το δικό σας τώρα. - Με λένε Γκαράνς.

Γκαράνς! Τι όμορφο!

- Είναι όνομα από ένα λουλούδι. - Ένα κόκκινο λουλούδι, σαν τα χείλη σας.

Λοιπόν;

Λοιπόν, αντίο...Φρεντερίκ.

Μη μ'αφήνετε μόνο μου στη Λεωφόρο του Εγκλήματος!

- Πότε θα σας ξαναδώ; - Ίσως σύντομα.

Ό,τι πει η τύχη.

Το Παρίσι είναι πολύ μεγάλο.

Το Παρίσι είναι πολύ μικρό γι' αυτούς που μοιράζονται ένα πάθος σαν το δικό μας.

Χαμογελάσατε! Μην το αρνείστε! Χαμογελάσατε!

Υπέροχη! Η ζωή είναι όμορφη!

ΓΡΑΦΙΑΣ

"Αγάπη μου, φως της ζωής μου,

ο χρόνος βαραίνει την καρδιά μου όπως οι αλυσίδες τους κατάδικους.

Γύρνα πίσω, σε εκλιπαρώ.

Ορκίζομαι ότι ποτέ ξανά...

Ναι, ορκίζομαι επίσημα

να μην ξαναπλώσω χέρι πάνω σου,

...σαν τότε που το έκανα. "

- Καλό είναι; - Αν είναι, λέει; Είναι υπέροχο, συγκινητικό!

Αν αυτό δεν τη φέρει πίσω, τότε δε θα τη φέρει τίποτε άλλο!

Τον καημένο τον ανόητο!

Παραδεχτείτε το, είναι μεγάλο πράγμα αυτό.

- Ποιο; - Το να' χεις μόρφωση.

- Καημένε Αβρίλ! - Το εννοώ αυτό, κύριε Λασενέρ.

- Πώς βρήκατε τις λέξεις; - Αρκετά!

Να πούμε για δουλειές.

- Έφερες τα ασημικά; - Ναι, κύριε Λασενέρ.

Είναι εξαιρετικά.

Εξαιρετικά, όντως.

Κουτάλια σήμερα. Ρολόγια χτες.

Να ο φύλακας-άγγελός μου!

Θα τα πούμε το βράδυ.

Βγήκες απ'το πηγάδι σου, γλυκέ μου άγγελε;

Όχι άλλο πηγάδι. Κι όχι άλλη Αλήθεια.

Τόσο γρήγορα;

Ναι, οι πελάτες έγιναν πολύ απαιτητικοί.

Αλήθεια, αλλά από το λαιμό και πάνω.

- Αυτό τους απογοήτευσε. - Αυτοί οι τύποι θέλουν πιο πολλά.

"Όλη η Αλήθεια και μόνο αυτή... " κι ένα ωραίο ρούχο.

Ίσως, αλλά είναι πάντα το ίδιο.

Τι σεμνό! Τι αθώο!

Δεν είναι αυτό.

Απλά είναι τόσο άσχημοι!

Πράγματι, άσχημοι.

Θα' θελα να τους πετάξω έξω με τις κλωτσιές.

Σκληρός όπως πάντα;

Δεν είμαι σκληρός. Λογικός είμαι.

Κήρυξα πόλεμο ενάντια στην ανθρωπότητα εδώ και πολύ καιρό.

Κανένα πρόσφατο θύμα, Πιέρ-Φρανσουά;

Κανένα, άγγελέ μου. Βλέπεις; Πουθενά αίμα.

Μόνο μερικές κηλίδες μελάνης.

Αλλά σχεδιάζω κάτι μεγάλο.

Μη χαμογελάς, Γκαράνς. Πράγματι, δεν είμαι σαν τους άλλους εγώ.

Η καρδιά μου δε χτυπά όπως των άλλων. Σε καμμία περίπτωση!

Σε έχουν ταπεινώσει ποτέ;

Όχι, ποτέ.

Ούτε και μένα. Αλλά προσπάθησαν.

Αυτό ήταν αρκετό για έναν άντρα σαν κι εμένα.

Ως παιδί ήμουν πιο λογικό και έξυπνο από όλα τα άλλα.

Ποτέ δε μου το συγχώρησαν αυτό.

Έπρεπε να είμαι σαν κι αυτούς,

να μιλάω σαν κι αυτούς.

"Ψηλά το κεφάλι, Πιέρ-Φρανσουά! Για κοίτα με!

Τα μάτια χαμηλά!"

Μου γέμισαν το μυαλό με βιβλία.

Παλιά βιβλία.

Πολλή σαβούρα στο μυαλό ενός παιδιού.

Ωραία νιότη!

Η μητέρα μου έπαιρνε το μέρος του βλάκα του αδερφού μου.

Ο εξομολογητής μου μου έλεγε:

"Είσαι πολύ περήφανος. Μαζέψου λιγάκι. "

Αυτό και έκανα.

Και εκεί παρέμεινα.

Μόνος με τον εαυτό μου γαι αν αποφεύγω τις αμφίβολες παρέες!

Τους ηλίθιους!

Μα τι υπέροχη μοίρα!

Να μην αγαπάς κανέναν, να είσαι ολομόναχος.

Να μη σ' αγαπά κανείς. Να είσαι ελεύθερος.

Αλήθεια, δεν αγαπώ κανέναν.

Ούτε κι εσένα, Γκαράνς.

Αλλά εσύ είσαι η μόνη γυναίκα που δεν περιφρονώ.

Ούτε κι εγώ σ' αγαπώ.

Τι τύχη!

Τότε προς τι αυτές οι καθημερινές επισκέψεις;

Είναι επειδή δεν απαιτώ αυτά που απαιτούν οι άλλοι άντρες;

- Κοκέτα δεν είσαι. Γιατί; - Βαριέμαι.

Και σε διασκεδάζω εγώ;

Ναι, μ' όλες αυτές τις κουβέντες. Είναι σαν παιχνίδι.

Διασκεδαστικό και ανακουφιστικό.

Δε με παίρνεις στα σοβαρά.

Αν ήμουν ματαιόδοξος, αυτό θα με πρόσβαλλε βαριά.

Αλλά δεν είμαι, απλά είμαι περήφανος.

Κι έχω τεράστια αυτοπεποίθηση!

Στη ανάγκη γίνομαι και κλέφτης, και αν μου το ζητήσουν...και δολοφόνος.

Ο δρόμος μου είναι συγκεκριμένος.

Θα περπατώ με το κεφάλι ψηλά

...μέχρι τελικής πτώσης.

Ο πατέρας μου μου έλεγε: "Στη γκιλοτίνα θα καταλήξεις. "

Πάντα να ακούς τους γονείς σου.

Ακόμα γράφεις έργα;

Ναι, όταν δεν έχω να κάνω τίποτε άλλο.

"Μοιχεία" Τραγωδία είναι;

Όχι, μια ελαφρώς χυδαία κωμωδία.

Σιχαίνομαι τις τραγωδίες.

Τις θεωρώ κατώτερο είδος.

Χαρακτήρες που αλληλοσκοτώνονται, κι όμως ποτέ τους δεν πληγώνονται.

Τι καταθλιπτικό!

Έφτασε κι η Μέρα της Κρίσης!

Ήρθε κι ο Δίας!

Ή αλλιώς, "Ζερικό", λόγω της κόρνας μου.

Ή αλλιώς "Μέδουσα", λόγω του βλέμματός μου.

Γεια σου, Λασενέρ.

Τα σέβη μου στην Ομορφιά.

Τι έχουμε σήμερα;

Πόσα;

Δεν έχω μυστικά από την κυρία.

- Συγχαρητήρια! - Δεν είναι τίποτα.

Πόσα;

20 φράγκα.

Πλάκα κάνεις!

Να θυμάσαι ότι με αποκαλούν "Μίζερο",

..."Τσιγκούνη", "Αρουραίο",...

...επειδή "καθαρίζω" τα πάντα σαν τους αρουραίους.

Περάστε επάνω, κυρίες και κύριοι!

Ένα φράγκο αν είστε καλοστεκούμενοι,

ή τέσσερα σεντίμ για τον εξώστη, αν είστε φτωχοί.

Ελάτε να δείτε...

"Κίνδυνος στο Παρθένο Δάσος" ή "Έγκλημα και Αρετή ".

Μια παντομίμα μαγική,

...εξωτική, πυροτεχνική!

Ελάτε να δείτε ένα 15χρονο κορίτσι...

να καταδιώκεται από ένα λιοντάρι του βουνού!

Μια φωτιά στο δάσος!

Μια απαγωγή με αερόστατο!

Και θα δείτε και μένα, τον έναν και μοναδικό,

τον αμίμητο Ανσέλμ Ντεμπυρώ,

που ανέβασε παράσταση με το χαρέμι μπροστά στο Σουλτάνο

...και τις 82 γυναίκες του!

Αλλά μη φοβάστε! Δε θα δείτε μέσα...

...αυτόν εδώ.