Call It Love (사랑이라 말해요)

ODCINEK 13

Mam cię pocieszyć?

Idź do środka. Dziwnie wyglądasz, kiedy tak sterczysz.

POKOJE KARAOKE

Członkowie naszej rodziny zawsze byli rozproszeni.

Nie lubimy się zbierać razem.

Ale…

po pewnym zdarzeniu

zaczęliśmy się spotykać i śpiewać,

gdy któreś z nas było przygnębione.

Nie umiemy się nawzajem pocieszać,

więc po prostu spędzamy razem czas.

Żeby nikt nie musiał cierpieć w samotności.

Dziś jesteśmy tu dla mamy.

Znasz tę piosenkę? Zaśpiewaj ją.

Nie wygląda na smutną.

Nie.

Wszyscy w tej rodzinie tacy są.

Nic nie pokazują.

Twoja dziewczyna też taka jest.

Pasujesz do nas.

Nie wiem dlaczego,

ale widzę, że pasujesz do tej rodziny.

Czemu nie śpiewasz?

Nie mogę wybrać piosenki.

CZY TO MIŁOŚĆ?

Cóż…

Przepraszam, że wpadłem bez zapowiedzi.

Nie musisz przepraszać za takie drobiazgi.

Cieszę się, że byłeś.

Jeśli masz jutro czas, zjedz z nami kolację.

Mówię poważnie.

Jest zajęty pracą. Wyjeżdża służbowo.

Chcę go lepiej poznać.

Kiedy się zobaczymy?

Odwiedzę panią w Tongyeong.

Dobrze.

To ja już pójdę.

Do zobaczenia.

- Dobrej nocy. - Do widzenia.

Kto to ugotował?

Chcę dotrzeć do najdalszego miejsca

Ciekawe, na kogo tam trafię

- Chcę dotrzeć do najwyższego punktu - Halo?

Zapomniałem dać ci torbę.

Poczekaj, dogonię cię.

Nie, nie trzeba.

Ja przyjdę.

Niedługo wrócę.

Po co znowu do niego idziesz?

Niedługo wrócę. Nie czekajcie.

Co za wariatka.

Zobacz, która jest godzina.

W nocy jest niebezpiecznie.

Gdyby to było coś zwyczajnego, to bym odpuściła.

Ale…

czuję, że to coś wyjątkowego.

Nie wiem, o czym mówisz.

Chodźmy.

Jest jakiś problem z Dongjinem?

To coś poważnego?

O co chodzi?

Myślałam, że ci mówiłam.

Nie chcę przedłużać umowy.

Nie trzeba. Ja przyjdę.

Mogłem ją przynieść.

Moja rodzina czeka, więc już pójdę.

Uważaj na siebie.

Wysłuchasz mnie przez chwilę?

Wiem, co powiesz.

Koniec umowy tymczasowej to nie koniec świata.

Przestań o tym myśleć.

Nie musisz się o mnie martwić.

Torba była wymówką.

Stęskniłem się za tobą.

Chciałem cię zobaczyć.

Myślałem, że to mnie uspokoi.

Był już kiedyś żonaty?

A może ma dziecko?

Nie.

Czyli ma jakieś długi?

Ile? Ponad sto milionów wonów?

Haesung.

Zaczynasz mnie przerażać.

Usiądź, dobrze?

Usiądźmy i porozmawiajmy.

Jesteś taki spokojny. To musi być coś poważnego.

Powiedz. O co chodzi?

Czemu oboje jesteście tacy spięci?

Nie mogę o tym mówić.

Nawet nie wiem, od czego zacząć.

Halo?

Chce, żebyś przyszła.

Jak nie przyjdziesz, zadzwoni do Dongjina.

Wątpię, żeby ustąpiła.

Po prostu przyjdź. Razem się tym zajmiemy.

Wiesz, kto to jest?

Panie Han. Proszę wstać.

Musimy porozmawiać.

Nawet jeśli się rozstaniecie, to powinnaś spróbować.

A nuż się uda.

Nie ma mowy.

Nigdy. Po moim trupie.

Chyba będę tego żałować.

Nawet na pewno.

Ale chcę tu teraz być.

Chcę być z nim.

Co robisz?

Jest żonaty, tak?

Po twoim trupie.

Chcesz tego, choćbyś miała żałować.

To znaczy, że ma żonę, tak?

Jak mogłaś zrobić coś takiego?

Sim Woojoo.

Wiesz, że w naszej rodzinie to nie do pomyślenia.

Gdy inni mówią: „To nie romans, tylko miłość”,

powinniśmy odpowiedzieć:

„Jesteście okropnymi ludźmi, którzy łamią innym serca”.

Widzieliśmy, przez co przechodziła mama.

Dlatego…

teraz czuję się gorzej, niż gdy tata miał romans.

Tak żałośnie, że mam ochotę umrzeć!

Przykro mi.

Pomyślałaś w ogóle o mamie?

Pomyślałaś o naszej rodzinie?

Haesung.

On nie jest żonaty.

To nie tak.

Ten facet, Han Dongjin…

Jest synem kobiety,

która uwiodła waszego tatę.

Co?

Woojoo zatrudniła się u niego, żeby się zemścić.

Ale się pogmatwało.

Ty…

Jun, wiedziałeś o tym od początku i…

Co za wspaniała przyjaźń.

Niesamowite.

Jestem wzruszona, naprawdę.

Przepraszam, Haesung.

To moja wina.

Haesung.

Haesung, porozmawiajmy.

Dokąd idziesz?

Ty i Woojoo jesteście pomyleni!

Uważasz, że to ma sens? To chyba jakiś żart.

Nie wierzę…

że powiedziałam te wszystkie rzeczy jej synowi…

- Wyjaśnię to. Chodźmy do środka. - Co wyjaśnisz?

Co tu jest do wyjaśnienia?

Bardzo mi przykro,

ale chciałem zachować to w tajemnicy.

Było mi żal Woojoo.

Żal mi jej, odkąd skończyliśmy 17 lat.

Kiedy wbiegła pod samochód ojca.

Kiedy rzuciła studia, żeby iść do pracy.

Bolało mnie, że prowadzi takie stoickie życie.

Kiedy w końcu kogoś znalazła, udawałem,

że jej wierzę, gdy mówiła, że to zakończy.

Jej musiało być trudniej. Co mogłem zrobić?

Teraz, gdy już wiesz,

ona to zakończy.

Nie będzie tego ciągnąć kosztem rodziny.

Wiesz o tym, Haesung.

Co za brednie.

CUKINIA, KIEŁKI, ZIEMNIAKI

Co robisz?

Będziesz gotować dla Dongjina, prawda?

Widziałaś go dwa razy.

Potrzebuję powodu, by zobaczyć go trzeci raz.

Lepiej go poznać.

Moje siostry mają to po tobie.

Są zdeterminowane.

Co on lubi jeść?

Dongjin?

Lubi mięso. Zrób mu coś z mięsem.

Może duszoną wołowinę?

Tak, może być.

GRZYBY SHIITAKE, SARDELE, PODUDZIE WOŁOWE

Czym ona się zajmuje?

Nigdy byś tego nie kupił. Ktoś to dla ciebie przygotował.

Czym ona się zajmuje?

Jutro wyjeżdżam w interesach. Wracam za tydzień.

Miłej podróży.

Co? Boisz się, że zamieszkam tu na stałe?

Nie martw się.

Od lat mieszkaliśmy osobno.

Mi też się to nie podoba.

Wyniosę się!

Wiesz już, kiedy się przeprowadzasz?

Jeszcze nie.

Spakuję parę rzeczy i przeniosę się do rodziców.

Już wiedzą, jak bezmyślnie żyłam. Tak będzie lepiej.

Niedługo targi, prawda?

Tak.

Musisz być bardzo zajęty.

Czemu przyszedłeś?

Praca była wymówką,

żeby nie patrzeć, co wyprawia moja matka.

To musiało być trudne.