The First Line (Πρόμαχος)

Niech Atena boginią twą i miłością będzie.

PERYKLES

U SZCZYTU SWEJ ŚWIETNOŚCI ATEŃCZYCY WYBUDOWALI PARTENON,

ŚWIĄTYNIĘ POŚWIĘCONĄ ICH PATRONCE ATENIE. DWA TYSIĄCE LAT

PO UPADKU ATEN BUDYNEK WRAZ Z RZEŹBAMI STAŁ JAKO POMNIK

KU CHWALE ATEŃSKICH IDEAŁÓW.

W 1801 ROKU WYPRAWA THOMASA BRUCE'A, SIÓDMEGO HRABIEGO ELGIN,

ZABRAŁA WIĘKSZOŚĆ RZEŹB ZE ŚWIĄTYNI. W ROKU 1816

LORD ELGIN SPRZEDAŁ RZEŹBY BRYTYJSKIEMU RZĄDOWI ORAZ OTRZYMAŁ

PORĘCZENIE OD IMPERIUM OPIEWAJĄCE NA 35 TYSIĘCY FUNTÓW.

PARLAMENTOWI PRZEDSTAWIONO SZKIC ZEZWOLENIA, ABY GO PRZEKONAĆ,

ŻE WYRAŻONO ZGODĘ NA DEMONTAŻ RZEŹB ZE ŚWIĄTYNI.

WEDŁUG INTERPRETACJI „LISTU HUNTA” TO OSMANIE

WYRAZILI ZGODĘ NA WYWIEZIENIE RZEŹB Z GRECJI.

RZEŹBY, ZWANE RZEŹBAMI ELGINA, ZOSTAŁY POWIERZONE

MUZEUM BRYTYJSKIEMU, GDZIE ZNAJDUJĄ SIĘ OD DWUSTU LAT.

TRWA SPÓR O USTALENIE PRAWA WŁASNOŚCI RZEŹB.

PROMACHOS - TEN, KTÓRY WALCZY NA LINII FRONTU.

Wysłuchaliśmy argumentów oraz ustaliliśmy fakty.

Pragniemy usłyszeć decyzję sądu.

Rzeźby Elgina są w prawowitym posiadaniu

Muzeum Brytyjskiego.

Stawiłem się dziś tutaj w imieniu obywateli Grecji.

I w imieniu kobiety, którą kocham.

Chcę, byście dostrzegli powagę tego przestępstwa.

ATENY LISTOPAD 2011 ROKU

MUZEUM W AKROPOLIS

PETROS DEMOS DYREKTOR MUZEUM

Masz coś dobrego?

Pamiętasz List Hunta?

Pierwsza linijka drugiego akapitu jest po włosku:

„Dlatego też napisaliśmy do was ten list i doręczyliśmy go dzięki N.N.”.

Brakuje daty i odbitego sygnetu.

Spójrz, co znalazłem.

To list osmański, który został przetłumaczony z włoskiego na turecki,

żeby Wielki Wezyr sam mógł zaaprobować jego treść.

Długo uważano, że zaginął. Do teraz. Spójrz.

Na dole jest symbol sygnetu odbitego w wosku,

który należał do Segeda Abdullaha, a tu jest data: 9 lipca 1801 roku.

Ale, co ważniejsze...

dzięki temu wiemy, że doręczycielem był Rashid Aga.

Spójrz na kopię listu,

który wielebny Hunt przedstawił Parlamentowi w 1816 roku.

To jedyny dowód, którym od 200 lat posługuje się Muzeum Brytyjskie,

żeby zachować prawo własności Marmurów Partenońskich.

GALERIA W PARTENONIE

W pierwszej linijce drugiego akapitu jest napisane:

„Dlatego też piszemy do was ten list i doręczamy go za pośrednictwem

pana Philipa Hunta.

Angielskiego gentlemana, sekretarza ambasadora, Lorda Elgina”.

„Rusz ręką...

a Atena ci pomoże”.

To fałszerstwo.

Od samego początku wiedziałem, że to było kłamstwo.

Dzięki tym trzem dokumentom możemy udowodnić,

że Marmury Partenońskie zostały ukradzione i nielegalnie sprzedane,

a obecnie są w bezprawnym posiadaniu Muzeum Brytyjskiego.

Czujesz zapach krwi.

Mówiłeś już o tym Eleni?

Za chwilę się z nią widzę.

Sytuacja się pogarsza.

Każdego dnia wydaje się być gorzej.

Andreas, włączyłem cię w to z powodu twej dobrej reputacji.

Dzięki tobie odzyskałem nadzieję.

Jednak gdy widzę chaos pukający do bram mej świątyni...

Mam powody, by się wahać.

Mogę wygrać tę sprawę.

To twój problem, przyjacielu.

Ludzie chcą sprawiedliwości.

Ja również jej chcę.

ELENI ARAPKILES PRAWNIK

Pamiętasz, jak kiedyś było?

Nie bardzo.

Nie wiem, co mnie tu znowu przywiodło.

Miej oczy z tyłu głowy.

Padło na nas.

Czas najwyższy, aby ktoś stanął w obronie sprawiedliwości.

Miej oczy z tyłu głowy.

Jeżeli będziemy nieostrożni, Brytyjczycy nas poćwiartują.

I wystawią w Galerii Duveen.

Wyglądasz lepiej w jednym kawałku.

Ateny charakteryzuje zgiełk i poczucie niepewności.

To miasto korupcją i anarchią płynące.

Nie możemy pozwolić na to, aby te bezcenne historyczne skarby

wpadły w niepowołane ręce.

Wyznawcy Ateny mogli kiedyś spoglądać na Akropolis,

bezpieczną przystań górującą ponad miastem...

i wiedzieli, że chroni ich boska moc,

która inspirowała ich do służenia większej sprawie niż ich przyziemne potrzeby.

W świątyni dziewiczej prawdy.

DORĘCZYCIEL: „N.N.”

DORĘCZYCIEL: „MEHMET RASHID AGA” OFICJALNY DORĘCZYCIEL EKSPEDYCJI

DORĘCZYCIEL: „PHILIP HUNT” OSOBISTY SEKRETARZ LORDA ELGINA

Shelley powiedział: „Teraz wszyscy jesteśmy Grekami”.

Zróbmy, co w naszej mocy, aby uczcić pamięć.

Fundamenty naszej kultury zawdzięczamy Starożytnym Ateńczykom.

Ich dziedzictwo jest dzisiaj nasze.

Należy ono również do obecnych mieszkańców Aten.

Mimo że wydaje się, iż nie darzą szacunkiem swojego miasta...

pokrywają je graffiti i zalewają śmieciami.

Hołubione dziedzictwo nie powinno być odbierane

instytucji, która może się nim nadal zajmować.

Greckie kolumny, które dźwigają ten budynek,

są symbolem hartu, potrzebnego aby podtrzymać międzynarodową sprawiedliwość.

W dzisiejszych czasach mieszkańcy Grecji są dyskryminowani

i traktowani jako niższa klasa Europy.

Niezależnie od tego, czy jest to świadome czy nieświadome traktowanie,

jest ono tragiczne w skutkach.

Po dziś dzień sama nazwa Marmury Elgina przysłania historię Marmurów,

a nieprawidłowy porządek, w jakim przedstawione są rzeźby,

zdradza ignorancję odnośnie opowieści, którą niosą ze sobą.

Jestem wyspą.

Troika, wyjdź!

Rozwiążcie to swoimi głosami.

Sprawcie, aby Marmury pozostały na wystawie,

żeby nasze dzieci mogły stanąć przed nimi

i żeby zawsze już mogły marzyć o nieuchwytnych ideałach.

Tak.

Dobrze.

Ten człowiek nie przywykł do proszenia o pomoc.

Dziękuję za wsparcie.

Tak.

Ten Minotaur wie, jak znaleźć wyjście z labiryntu.

Załatwione.

LONDYN

Pomimo obecnie trwającego kryzysu finansowego i niepokoju w Atenach,

Greckie Ministerstwo Kultury i Muzeum w Akropolis zdecydowały się

na rozpoczęcie kontrowersyjnego i nagłego postępowania

przeciwko Muzeum Brytyjskiemu o zwrot Marmurów Elgina.

Sprawa jest prowadzona przez prawnika

o greckich korzeniach z Nowego Jorku...

Nie, to nie będzie konieczne.

...Andreasa Orestisa...

Sam dopiero co dokonałem kilku ciekawych odkryć, które mogą być

decydujące.

...Eleni Arapkiles w imieniu Ministerstwa.

Tak, jak już mówiłem, aktualnie pracuję nad sprawą przywrócenia rzeźb.

Po przeciwnej stronie jest znany obrońca, Callum Stevenson,

który reprezentuje Muzeum Brytyjskie, po tym jak wygrał przeciwko egipskiemu...

Dziękuję.

...tureckiemu i syryjskiemu rządowi w sprawach dotyczących dzieł sztuki.

I oto pojawił się nieznany dotąd dokument z Imperium Osmańskiego,

który ujawnia bezprawne przetrzymywanie rzeźb przez Muzeum Brytyjskie.

Proszę wstać.

KORONNY TRYBUNAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI

Proszę usiąść.

Wysoki Sądzie,

chciałbym zaprezentować Wysokiemu Sądowi trzy dokumenty wskazujące na bezprawne

działanie pozwanego

i poddać w wątpliwość własność tak zwanych Marmurów Elgina.

Proszę o podanie imienia i nazwiska do protokołu.

RICHARD DETWEILLER MUZEUM BRYTYJSKIE

Richard Detweiller.

Czy jest pan zatrudniony przez Muzeum Brytyjskie?

Tak.

Na jakim stanowisku?

Jako koronny opiekun

antyków rzymskich, egipskich, azjatyckich i greckich

w Muzeum Brytyjskim przy ulicy Great Russell w Londynie.

I jak długo jest pan tam zatrudniony?

Trzydzieści dziewięć lat.

Czy są panu znane rzeźby o nazwie Marmury Partenońskie?

Tak, znam kolekcję rzeźb Lorda Elgina.

Za czyim upoważnieniem kolekcja jest w dożywotnim posiadaniu

Muzeum Brytyjskiego?

Jeżeli mam być szczery, to na mocy ustawy Parlamentu.

Przez ustawę ma pan na myśli umorzenie długu Lorda Elgina

na posiedzeniu w 1816 roku?

Nie.

Mam na myśli ofiarowanie antyków przez naród brytyjski Muzeum,

w celu bezpiecznego przechowywania i renowacji.

I to nadaje prawo własności?

Tak...

dożywotnio.

A co, jeżeli ktoś by pana okradł

i sprzedał pana własność komuś innemu?

Nie myśli pan, że miałby pan prawo żądać zwrotu tej rzeczy?

- Toż... - Pana odpowiedź.

Marmury nie zostały ukradzione, proszę pana!

Kolekcja Lorda Elgina została pełnoprawnie zdobyta

za pozwoleniem

samego Imperium Osmańskiego.

Dokument numer jeden: List Hunta.

Czy rozpoznaje pan ten list?

Tak, to List Hunta.

To prawda. Co jest w nim napisane?

Lista zezwala Lordowi Elginowi

na wywiezienie rzeźb z Akropolis, gdzie znajduje się Partenon.

Czy może mi pan wskazać fragment, który o tym stanowi?

Proszę nie kpić. Ten list jest po włosku.

To prawda.

Pozwoli pan, że zacytuję tłumaczenie z pana biura. W liście

jest prośba o zezwolenie na „kontemplację”...

dokonanie „odlewów” oraz „pomiarów” rzeźb.

Jaki wywóz?

Zgadza się, ale to nie jest cała treść listu.

To kolejny fragment ma kluczowe znaczenie.

Cieszę się, że poruszył pan tę kwestię. Przeczytam ten fragment.

Jest tu napisane, że mogą, cytuję:

„Wykopać fundamenty w poszukiwaniu inskrypcji na kamieniach...