I Love You Silly

- แกโดนแน่ - มานี่เลย

มานี่เลย!

อย่าหนีนะ

ระวัง จอร์ดี้

จอร์ดี้!

- ไปหาคนมาช่วยเร็ว - แกจะไปไหน จอร์ดี้

- หนีเร็วเข้า - แน่ใจเหรอ?

เกิดอะไรขึ้นเหรอ

ลิลลี่ พวกเราโดนอานุสมุเล่นงาน

หมายถึงผ้าเช็ดตัวเหรอ

หมายถึงพวกโรงเรียนนุสามูเรียต่างหาก

แกไม่รอดแน่

อ้อนวอนซะสิ

โอ้โฮ อย่างกับในหนังเลย

อยากตายนักใช่ไหม

- พวกแกต้องการอะไร - เฮ้ย ไอ้ขี้แพ้

อย่าคิดหนีนะ

พวกแกคิดจะทำอะไร

ระวังนะ ลิลลี่

อยู่นิ่งๆ

จอร์ดี้ ลงน้ำเลย

- เฮ้ย - มานี่เลย

- ลงตามไปดีไหม - ฉันว่ายไม่เป็น แกลงไปสิ

- พวกแกสองคนขึ้นมานี่เดี๋ยวนี้ - ขึ้นมา!

เกิดอะไรขึ้นที่นี่ ทำอะไรกัน

- หนีเร็วเข้า - พวกเธอมาทำอะไรกันที่นี่

นี่มันอะไรกัน

ครูไม่เคยสอนให้พวกเธอตีกันเลยนะ

การตีกันเป็นสิ่งไม่ดี

ไปจับเขาไว้ เข้าไปข้างในเร็วเข้า

อัลยา นีลา ชินาราเดวี

ลิลลี่

โธ่มีร่า ฉันตกใจหมดเลย

เธอมาตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย

ให้ตายสิ

ฉันชักจะเป็นห่วงเธอแล้วสิ

ถ้าเราต้องแยกกันหลังเรียนจบ แล้วเราไม่ตัวติดกันแบบนี้

ใครจะคอยปกป้องเธอ จากโลกอันโหดร้ายนี้กันนะ

ทำไมต้องมีคนคอยปกป้องด้วยล่ะ ฉันโตแล้วนะ

แล้วทำไมถึงมายืนใจลอยแบบนี้

โชคดีนะที่ฉันมาทัน

ถ้าผู้ชายคนนั้นทำอะไรเธอขึ้นมาจะทำยังไง

ผู้ชายจะเข้ามาในนี้ได้ยังไง นี่มันห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าผู้หญิงนะ

ไม่มีใครกล้าเข้ามาหรอก

พูดถึงตาป่าเถื่อนนั่น

ป่านนี้คงโดนครูจิมมี่จี้ถามจนพรุนแล้วมั้ง

จอร์ดี้น่ะเหรอ

คนที่ชอบสร้างปัญหา นอกจากเขาแล้วจะเป็นใครได้อีก

แก้นิสัยนี้ไม่หายเลยจริงๆ

โรงเรียนของเราถูกบุกเข้ามา

ชื่อเสียงโรงเรียนถูกเหยียบย่ำจนป่นปี้

นักเรียนของเราสองคนต้องเข้าห้องฉุกเฉิน

ก็เพราะพวกเธอสองคน

ครูครับ พวกเราอธิบายได้

- เรื่องมันเกิดจาก... - หยุดเลย

คิดว่าฉันเป็นสาวน้อยหรือไง

- ขอทางหน่อยค่ะ - ใครจะไปเชื่อคำพูดไร้สาระของเธอ

รามา

ครูรู้ว่าเธอเป็นลูกชายนักธุรกิจร่ำรวย

ส่วนเธอจอร์ดี้

พ่อของเธอเป็นเจ้าพ่อมาเฟียของจาการ์ตา

แต่ฉันก็ไม่กลัวหรอก

เพื่อปกป้องชื่อเสียงของโรงเรียนเรา

ฉันสามารถไล่พวกเธอออกไปได้เลย

ครูครับ

ที่เราต้องตีกับนักเรียนของนุสามูเรีย

ก็เพื่อปกป้องเกียรติของนักเรียน ที่เกือบถูกเด็กพวกนั้นคุกคามนะครับ

ถูกต้อง

- มีเด็กถูกคุกคามเหรอ - ฉันก็ไม่ทราบค่ะ

ใช่ครับ

พวกนั้นไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ ก็เลยบุกมาโจมตีโรงเรียนเรา

ไร้สาระ

ไหน นักเรียนคนไหน?

ถ้าที่เธอพูดเป็นเรื่องจริงก็พาเด็กคนนั้นมา

ผมพูดถูกไหม

ไหน นักเรียนคนนั้นอยู่ไหน

ลิลลี่ เข้ามานี่หน่อย

เข้ามาสิ

สักครู่ครับ

- เข้าไปทำไม - แป๊บเดียวน่า

เข้ามาเถอะน่า เร็วเข้า

มาเถอะน่า

ลิลลี่

คนนี้ครับ เธอนี่แหละครับ คือนักเรียนคนนั้น

ลิลลี่ เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม

ที่นี่ปลอดภัย

บอกครูจิมมี่ได้เลยว่าเธอถูกพวกอานุสมุ รังแกและเกือบถูกคุกคามยังไง

ตายจริง

- อะไรคืออานุสมุ - นักเรียนของนุสามูเรียค่ะ

เล่าให้ครูฟังได้เลย

บอกครูเขาไปให้หมดเลย

ว่าตอนนั้นพวกอานุสมุรังแกเธอ

แล้วฉันกับรามาก็เข้ามาช่วยเธอ ใช่ไหมล่ะ

ผมรู้ทำไมเธอถึงอ้ำอึ้งอยู่ครับ

ผมเคยได้ยินเรื่องโรคพีทีเอสดี

เป็นโรคทางจิตเภทชนิดหนึ่ง

หากเราไปเจอเหตุการณ์อะไรที่มันรุนแรงมากๆ

จิตใจของเราก็จะพยายามลืมเรื่องนั้นไป

ไม่เป็นไรนะ เธอเล่าได้เลย

ค่อยๆ นึกก็ได้นะ ลิลลี่

คือว่าเมื่อเช้า หนูกำลัง...

ของหนู...

- ห๊ะ อะไรของเธอ - ไม่ใช่ของแบบนั้นค่ะ

หนูหมายถึง...

ตอนนั้นเธอกำลังมาโรงเรียน

แล้วระหว่างทางเธอก็เจอพวกนุสามูเรียเข้า ใช่ไหมล่ะ

แล้วพวกนั้นก็เกือบทำมิดีมิร้ายเธอใช่ไหม

- ใช่ๆ - เห็นไหมครับ

แล้วพวกนั้นทำอะไรอีกไหม

พวกเขามาหยอกล้อแล้วก็...

- พูดจาแทะโลมแล้วคุกคามเธอครับ - จอร์ดี้

เธอเงียบไปเลย

ฉันอยากฟังเธอเล่าเอง แล้วยังไงต่อ

แล้วพวกเขาก็มาลูบคลำตัวหนูค่ะ

ครูจิมมี่

พวกเขามาคุกคามนักเรียนของเรา แล้วก็หนีไปแบบนั้น

เราจะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้ เราต้องสั่งสอนพวกเขานะครับ

จริงสิ แล้วพวกนั้นก็เกือบขโมยมือถือเธอไปด้วยนี่ใช่ไหม

- ใช่ๆ แล้วก็เกือบขโมยของหนูไป - นั่นไง

ครูเข้าใจแล้ว

ตอนนั้นเธอ

คงตกใจกลัวน่าดูเลยสินะ

- ไม่เลยค่ะ - ห๊ะ

เอ่อ หนูกลัวมากเลยตอนพวกเขามาลวนลามหนู

หนูไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อน

แต่ตอนที่พวกเขาจะมาขโมยมือถือ ที่หนูมีแค่เครื่องนั้นเครื่องเดียว

- หนูก็เลยปาทิ้ง - เฮ้ย เธอปาทำไม

เพื่อที่พวกเขาจะได้เอาไปใช้ไม่ได้...

ตายแล้ว มือถือของฉัน

โธ่

- จิตใจเธอคงกระทบกระเทือนอยู่น่ะครับ - นั่นสิๆ

อย่าไปคิดถึงมันเลยนะ ลิลลี่

ไม่เป็นไรนะลิลลี่ วันนี้เธอเจออะไรมาเยอะมาก

- ดูสภาพเธอสิครับ - โอเคๆ

เธอคงยังทำใจไม่ได้

เธอดูเหมือนจะร้องไห้ออกมาเลย

ครูขอบคุณพวกเธอมาก

พวกเธอเป็นฮีโร่ของโรงเรียนเรา

ว่าไหมครับ

งั้นเราขอตัวก่อนนะครับ

- ขอตัวก่อนนะครับ - ขอบคุณมากเลยครับครู

ไม่เป็นไรๆ

ขอตัวนะครับ

ไปก่อนนะครับ

มือถือฉันพังหมดแล้ว

=รักนะ เด็กโง่=

ดูมือถือของฉันสิ

เอาน่า ลิลลี่ เลิกร้องไห้ได้แล้ว

แล้วเธอจะปามือถือทิ้งทำไมล่ะ

ฉันไม่ได้ตั้งใจจะปานี่ แต่แค่อารมณ์มันพาไป

มีรา หาน้ำให้เธอดื่มสงบสติอารมณ์หน่อยสิ

มานี่เลย ฉันมีเรื่องจะคุยกับนาย

- เรื่องแค่นี้เอง ลิลลี่ เธอเป็นคนทำเองนะ - มานี่ ฉันมีเรื่องจะคุยกับนายด้วย

ยังไงพวกนายก็ต้องจ่ายค่ามือถือใหม่ให้ลิลลี่

ก็ได้ๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้เอามาให้สิบเครื่องไปเลย

ฉันรู้ว่านายบ้านรวย

แต่คนที่ต้องรับผิดชอบคือจอร์ดี้

เดี๋ยวนะ ลิลลี่เป็นคนปาเอง ฉันไม่ได้ขอให้ปาสักหน่อย

สิ่งเดียวที่ลิลลี่ทำพลาด

คือการที่เธอตั้งใจเข้าไปช่วยพวกนาย

หัดเจียมตัวเองซะบ้าง

มีร่า ฉันว่าแบตมันต้องพังแล้วแน่เลย

อย่างนี้ฉันก็ดูติ๊กต็อกไม่ได้แล้วสิ

ลิลลี่...

ฉันต้องตามเทรนด์ไม่ทันแล้วแน่เลย

- เป็นไงบ้าง อาดุล - อ้าว ว่าไง

- ก็สบายดี - ขอฉันแข่งหน่อยสิ

ขอตาหน้าได้ไหม

ไม่ได้

นายก็รู้จักฉันมาตั้งนาน ถ้าฉันชนะฉันจ่ายทันทีเลย

กล้ามารับคำท้าหรือเปล่า

- อย่ามาโม้หน่อยเลย แพ้ขึ้นมาจะอายเอานะ - วางเงินมาห้าแสน

วันนี้นายได้ห้าร้อยแบบที่ง่ายที่สุดในชีวิตแน่

พวกนาย ฉันต้องใช้เงินหน่อยน่ะ

ห๊ะ เอาไปทำอะไร

ฉันต้องวางเงินห้าแสนถึงจะได้ลงแข่ง

ถ้าชนะก็ได้ห้าล้าน

จะได้เอามาซื้อมือถือใหม่ให้ลิลลี่

- เดี๋ยวฉันไปกดเงินให้ - ไม่ต้อง ไม่มีเวลาแล้ว

- จะเริ่มแข่งกันแล้ว - แล้วนายจะทำยังไง

มีร่า

ขอยืมสักห้าแสนสิ

- นี่นายจะมายืมเงินฉันเนี่ยนะ - ก็เรื่องนี้เธอเป็นคนคิดนี่

ก็ใช่ แต่ฉันไม่ได้ให้นายมาแข่งรถใต้ดินแบบนี้

แต่ฉันบอกให้นายหามือถือไปคืนเธอ

เราก็กำลังใช้วิธีนี้หาเงินให้อยู่ไง

- เฮ้ย ตกลงจะแข่งหรือไม่แข่ง - ใจเย็นๆ

ลิลลี่ล่ะ

ฉันมี แต่ว่า...

เดี๋ยวฉันคืนให้ทันทีเลย

ก็ได้

นี่นายจะยืมเงินลิลลี่เนี่ยนะ

- หยุดพูดเลย - เร็วเข้า!

ขี้โม้ชัดๆ นายได้หน้าแตกแน่

- นี่เงินห้าแสน - โอเค บิดให้มิดไปเลย

โอเค

เลิกพูดแล้วมาแข่งได้แล้ว

- เธอไปให้เขายืมทำไม - ไม่งั้นเขาก็ไม่ได้แข่งน่ะสิ