Doctor Blood's Coffin

' Hou op!

Ik vertelde je dat je dit experiment onder

geen enkele omstandigheid mocht uitvoeren.

Ja, omdat je bang was.

Nee, ik ben een dwaas geweest.

Ik had moeten beseffen dat zelfs al ben

jij de meest briljante van mijn leerlingen,

uw ijdelheid zal u dwingen door te gaan.

Ik had je een jaar geleden hier weg moeten sturen.

Maar dat deed je niet, omdat jij ook

door wilde gaan met dit experiment.

maar je had iemand nodig die je

moed gaf en die heb ik je gegeven.

- We experimenteerden met dieren, niet met mensen.

Niemand heeft het recht om om welke

reden dan ook een mensenleven te beroven!

De man met wie ik experimenteer

is al gedoemd te sterven.

Hij heeft ergens last van.

Je kunt je verontschuldigen op elke manier die je

wilt, maar ik verbied je dit laboratorium te gebruiken.

Als je Wenen niet binnen 24 uur hebt verlaten,

Ik zal je overdragen aan de politie.

Ga nu weg!

Arts?

Hallo, Linda.

Wat is er aan de hand?

Er wordt nog een persoon vermist.

Bill Benson.

Weet je het zeker?

JA.

Hij is sinds gisterochtend niet meer gezien.

En de sergeant is terug uit St. Ives.

Kan ik je hiermee helpen?

Bedankt.

Is het gelukt om alles te vervangen?

Ja alles.

Ik moest naar Truro voor de microscoop.

Beste.

Rechts.

Ga maar eens kijken wat ze van plan zijn.

Oke.

- Ik wil graag weten wat er hier is gebeurd.

Het is nog maar drie dagen geleden dat Charlie Bowman verdween.

En nu is Bill Benson weg.

Nou, wat Benson betreft, het

enige waar we mee verder kunnen

is het feit dat zijn spullen nog in zijn kamer stonden.

En zijn geld.

Hij heeft net nog een bezoek gebracht aan mijn kantoor.

Deze keer haalden ze de glucose uit de koelkast.

Glucose?

Gebruikt voor intraveneuze voeding.

Denk je dat er een verband is tussen de

verdwijning en de benodigdheden van de dokter?

Ik weet niet wat ik moet denken.

- Nou, wie het ook is, hij moet hier ergens in de buurt zijn.

Nou ja, er zijn niet veel plekken om je te verstoppen.

Het dorp is klein genoeg.

Het zou niet lang duren om het te doorzoeken.

Nee nee nee.

Het is niet het dorp.

Hij moet in het open land zijn.

Er zijn kliffen en grotten, de oude tinmijnen.

Hoe zit het met de mijn?

Het heeft kilometerslange tunnels die onder het dorp door leiden.

Dat is een idee.

Misschien zijn ze daar.

George, jij weet daar meer van dan wie dan ook.

- We kunnen morgenochtend meteen beginnen met zoeken.

George, zou jij de leiding willen nemen?

Blij dat.

Goed bedankt.

Nou, dokter.

We zullen eens naar uw koelkast kijken.

Hallo.

Is de dokter binnen?

Heb je een afspraak?

In zekere zin wel.

Hij moet het zelf hebben meegenomen

en vergeten dat het in het boek stond.

Ik zal hem laten weten dat je er bent.

Hoe heet je?

Bloed.

Het spijt me.

Natuurlijk ben jij Peter.

We wisten gewoon niet hoe laat we je konden verwachten.

Als ik het had geweten, was ik hier eerder geweest.

Ik zal streng tegen mijn vader moeten spreken.

Waarom?

- Hij heeft nagelaten mij iets over jou te vertellen.

Maar ik weet alles over jou.

Hij liet iedereen je brieven zien.

En hij heeft die van Professor Luckman ingelijst.

Alles vertellen over je schitterende carrière die voor je ligt.

- Klinkt alsof ik veel te doen heb.

Dat heb je zeker gedaan.

De hele stad heeft het gezien.

Door het WAAROM-

Het spijt me.

Linda.

Mevrouw Linda Parker.

Hoe gaat het met u?

Laten we eens kijken.

Ik zal de dokter vertellen dat u hier bent.

Nee nee.

Nee, ik zal hem verrassen.

Nou, Petrus.

Nou, het is goed je te zien.

Hallo, meneer Morton.

Laten we eens kijken.

Hoe voelt het om weer terug te zijn in Engeland?

Prachtig.

Hoe gaat het met je?

Prima.

Er is niet veel veranderd, weet je?

- Ja, ik zie dat je nog steeds aan het schaken bent.

- Heb je een leuke tijd gehad in Wenen, Peter?

Nou, weet u, meneer Morton.

Ze lieten ons daar vier jaar werken.

We hadden niet veel gelegenheid om rond te komen.

Ze hielden ons het grootste deel van de tijd opgesloten in dat laboratorium.

En wat ga je nu doen, Peter?

Ik ga ontspannen.

Doe het een maand of twee rustig aan.

- In mijn tijd hadden we geen tijd om te ontspannen.

Er waren geen subsidies, weet je.

Ik hoefde alleen maar naar huis te gaan en je bord op te zetten.

Geen specialisatie, geen fellowship.

Je bent net begonnen met het genezen van rugpijn en verkoudheid.

- Je wilde dat ik die onderzoeksbeurs zou aannemen.

Nou, tegenwoordig zijn de zaken anders.

Je haalt je diploma en specialiseert je vervolgens.

En dan komen de vertegenwoordigers van de beste

ziekenhuizen smeken om je een baan te geven.

De kansen voor jonge artsen deze klei.

Nou, ik ga me even wassen en dan kunnen

we je komst vieren met een kopje koffie.

Je kunt het vieren met koffie.

Ik raak het spul nooit aan.

Op een prettig verblijf, Peter.

Als je de kans krijgt, kom dan eens langs om mij te ontmoeten.

Ik zal.

Bedankt, meneer Morton.

Tot ziens, dokter.

Doei.

Die Morton, wat een karakter.

Het klinkt misschien egoïstisch van mij, maar ik hoopte

dat je iets dichter bij huis zou kiezen, weet je?

Truro misschien.

Er is een heel goed ziekenhuis in Plymouth.

Toevallig ben ik daar laatst geweest.

Saw Davidson, hij is hoofd onderzoek.

Hij stelde voor dat je naar hem toe zou komen.

Ja, nou, ik zal erover nadenken.

Op dit moment wil ik gewoon ontspannen.

Nou, je hebt tijd genoeg.

Ja, dat is waar.

Ik zou zelfs hier in Porthcarron kunnen blijven.

- Wat ga je in vredesnaam doen in Porthcarron?

Niemand is hier ooit echt.

Ze zijn allemaal uitgestorven, net als de oude Morton.

Vergeet niet dat ik een biochemicus ben, geen huisarts.

Het enige dat ik nodig heb is een bunsenbrander,

een reageerbuis en een paar chemicaliën.

Dokter, sergeant Cook staat buiten.

Hij wil graag met je praten.

Vraag hem binnen te komen.

Zij...

Zei ze mevrouw?

Ja.

Haar man kwam ongeveer een jaar geleden om het leven bij een ongeval.

Je herinnert je hem.

Steve Parker.

Hij was hier landmeter.

Parker, landmeter?

Nee nee nee nee.

Waarschijnlijk was u toen in Wenen.

Ja, het was een verschrikkelijke tragedie.

Daarna is ze bij mij komen werken.

Sergeant.

Ik denk niet dat je mijn zoon Peter kent.

Dit is sergeant Cook.

Hoe gaat het, Petrus?

Leuk om je te kennen.

Peter is een echte Porthcarron.

Hij is hier geboren.

Weet hij van de opwinding?

- Nou, hij is hier pas ongeveer vijf minuten.

Is dit er één van jou?

Het is onze eerste aanwijzing.

Nou, dat is moeilijk te zeggen.

Linda.

Er zaten misschien wat afdrukken op.

Het spijt me.

Ja, dokter?

De sergeant wil graag weten

of deze injectiespuit gestolen is.

Nou, wij hadden er precies zo één.

Ze komen niet vaak voor, dokter.