İlk 200 satır.
ความเดิมตอนที่แล้ว
คุณทิ้งไวรัสไว้สินะ
คุณมีสองทางเลือก
ฉีดไวรัสเข้าไป
เพื่อเพิ่มพละกำลัง และหนีไปจากที่นั่น
หรือจะนอนอยู่ในโลงนั่น แบบถาวรก็เลือกเอา
ฟิช
- มาที่นี่ทำไม - ฉันมีชีวิต...
ลาก่อน ฟิช
แล้วก็ตาย
มาเริ่มตัวทดลองที่ 13 ดีกว่า
แล้วก็มีชีวิตใหม่อีก
เป็นไปไม่ได้
ทุกสิ่งเป็นไปได้จ้ะ
เหมือนฟ้าจะเป็นใจนะ
พ่อเพนกวินน้อยกับฉันต้องขอตัวก่อน
ตัวจุดระเบิดนี่จะทำให้อาวุธทำงาน
คนนับพันจะติดเชื้อไวรัส
ให้ก็อตแธมล่มสลาย เพื่อที่เธอจะได้ผงาด
ผมจะไม่ยอมให้เขา เปลี่ยนคุณเป็นฆาตกร
ไม่ เธอต้องกดปุ่ม
พร้อมเมื่อไหร่ค่อยมาเจอฉันนะ
- เงินของฉัน... - อะไรเนี่ย
ของฉัน เงินเก็บของฉัน เงินของฉัน เงินเก็บฉัน...
- เงินของฉัน เงินเก็บของฉัน - ขอโทษค่ะ คุณว่าอะไรนะ
เงินของฉัน เงินเก็บของฉัน ฉันจะเอาเงินคืน
- เงินของฉัน เงินเก็บทั้งชีวิตของฉัน - เลขบัญชีอะไรคะ
เงินของฉัน เงินเก็บของฉัน
เงินของฉัน เงินเก็บของฉัน
เงินของฉัน เงินเก็บของฉัน
บัญชีนี้ถูกปิดไปแล้ว
- เพราะมีการค้างชำระ - ไม่ๆ นั่นมันเงินของฉัน
- เงินของฉัน ชีวิตฉัน ทุกอย่างของฉัน - คุณไม่มีเงินแล้วค่ะ
บัญชีนี้ถูกปิดไปแล้ว
เอาเงินของฉันคืนมาเดี๋ยวนี้
โอ้ พระเจ้า รปภ. ช่วยด้วย
เฮ้ คุณจะทำอะ...
เงินของฉัน เงินเก็บของฉัน
เอามาเดี๋ยวนี้
- เฮ้ย! - ทำไมมีแต่กระดาษวะ
- นายเป็นบ้าหรือไง - พวกมันเอาทุกอย่างไปจากฉัน
- เฮ้ย อะไรวะ - ออกมานี่
- หยุดนะ! - ออกมา
- กลับมาก่อน - ซื้อคุ้กกี้เราหน่อย
เร็วเข้า
ฆาตกร ฆาตกร
แกมันฆาตกร
ฆาตกร
ฆาตกร
ฆาตกร
- จิม - ว่าไง
นายโอเครึเปล่า
ฉันสบายดี
ฉันสบายดี ฮาร์วีย์
คือฉันก็ไม่ได้อยากทำแบบนี้นะ
แต่ฉันคงต้องยึดปืนนายไว้ก่อน
ไวรัสกำลังทำลายเมืองนี้ นายต้องการฉัน
ฉันเอามันอยู่
ฉันถึงยอมให้นายเก็บตราตำรวจเอาไว้ไง
คนอื่นๆ รู้เรื่องนี้
พวกเขากำลังจับตาดูนายว่ามีอาการอะไร
เข้าใจรึเปล่า แล้วยิ่งถ้านายมีปืน พวกนั้นก็จะยิ่งระแวง
ฉันทำเพื่อความปลอดภัยของนาย
ได้เบาะแสลีบ้างมั้ย
ไม่เลย เกิดอะไรขึ้นหลังจากระเบิด
คนที่ติดเชื้อก่อจลาจลในสถานี
- ลีอาศัยจังหวะนั้นหนีไป - ฉันไม่เข้าใจเลย
เธอพยายามทุกอย่างเพื่อให้นายติดเชื้อ
แล้วก็หนีไปเนี่ยนะ
เธอเห็นฉันต่อต้านมัน
เธอคงรอให้ฉันเลิกต่อต้านไวรัสนี่ก่อน
ทำให้เธอรู้ว่าเธอคิดผิด
บรูซอยู่ที่ไหน
นักสืบกอร์ดอน
อัลเฟรด
เขาพูดอะไรบ้างมั้ย
ไม่เลย เอาแต่นั่งจ้องอะไรสักอย่าง
ผมต้องคุยกับเขา ฮาร์วีย์
- แน่ใจใช่มั้ยว่าไม่ใช่ร่างโคลน - ไม่ นี่บรูซตัวจริง
ไม่รู้พวกมันทำอะไรกับเขา แต่เหมือนเขาถูกล้างสมอง
นายควรเป็นคนเข้าไปคุยจริงๆ เหรอ
จากที่นายบอก นายฆ่าพี่เลี้ยงเขานี่
เขาอาจจะยังเคืองนายอยู่นะ
ฟังนะ ไม่ว่าพวกมันจะทำอะไรกับเขา แต่เขาคือบรูซ เวย์น
เด็กคนนั้นแข็งแกร่งกว่าที่ใครจะจินตนาการได้
ผมแค่ต้องทำให้เขานึกออก
ว่าเขาคือใคร
ห้ามออกไปจากที่นี่ก็พอ
ฮาร์วีย์ ผมมีบางอย่างให้คุณดู
ยาต้านไวรัสงั้นเหรอ ลูเชียส ขอฉันจูบสักทีเถอะ
ก่อนที่คุณจะจูบผม คือผมยังไม่ได้สูตรยานั้นมา
แต่ที่นายจะบอกก็คือ มียาต้านไวรัสนี่
ผมกำลังดูรายงานที่พวกคุณ ได้จากบ้านของผู้นำนกฮูก
รายงานเขียนว่าระหว่างที่สเตรนจ์ กำลังพัฒนาอาวุธจากไวรัสเทตช์
เขาแอบทำอีกโปรเจกต์นึงควบคู่ไปด้วย
โดยใช้สารประกอบที่ต้านไวรัสได้เป็นตัวนำ
สเตรนจ์กำลังออกแบบยาต้านไวรัส
ก็มีเหตุผล
พวกสภาต้องมั่นใจว่าตัวเองปลอดภัย พวกเขาคงอยากได้อะไรที่ไว้ป้องกันตัว
เราต้องคุยกับสเตรนจ์
เขายังอยู่ที่นี่ หรือว่าเราย้ายตัวเขาไปแล้ว
คือตอนที่นายถูกฝังอยู่ใต้ดิน เมืองนี้กำลังจะถูกระเบิดไวรัสเล่นงาน
เราเลยต้องตัดสินใจอะไรนิดหน่อย
ฮาร์วีย์
ฉันสั่งให้อัลเฟรดสอบสวนสเตรนจ์
เพื่อให้เขาบอกเราว่าระเบิดอยู่ที่ไหน
อัลเฟรดปล่อยให้สเตรนจ์หนีไป
ใช่ นี่เป็นความผิดของหมอนั่น
โอเค
สเตรนจ์เป็นพวกปอดแหก
เขาต้องรีบหนีไปให้ไกลจากที่นี่แน่
สถานียูเนี่ยนถูกปิดอยู่
เขาน่าจะไปที่สถานีรถไฟในเมือง
รอฉันด้วย
- ฮาร์วีย์ - ลูเชียส ฉันรู้ว่านายคิดอะไร
ฟังนะ เรารับมือเรื่องนี้ได้
บาร์นสติดเชื้อมาตั้งหลายสัปดาห์ กว่าจะมีคนรู้
ที่ผมจะบอกก็คือ จากที่ผมเห็น
ไวรัสของสเตรนจ์ถูกปรับแต่งขึ้น จากเลือดของเทตช์
คุณว่าทำไมผู้คน ถึงออกอาการเร็วขนาดนั้นล่ะ
กอร์ดอนเอามันอยู่ได้อีกไม่นานหรอก
ก็ต้องมาดูกันไป จริงมั้ย
รีบผลิตยาต้านให้ได้แล้วกัน
สักครู่ค่ะ สักครู่ค่ะ ทีละคนนะคะ
คุณครับ ขอโทษนะครับ
หลบไป
ขอโทษนะครับ
ให้ตายเถอะ
นายพูดว่า "สวัสดีฟิช ผมคิดถึงคุณจัง" ใช่มั้ย
และไม่ต้องห่วงนะจ๊ะ
ความสนุกเพิ่งจะเริ่มต้นเอง
ในขณะที่เปลวไฟแห่งความสุขลุกโชน
ที่รากฐานของสังคมนั้น
กษัตริย์เนโรก็ร้องเพลง "The Destruction of Troy"
บอกเลยนะว่าพวกสภานกฮูกเนี่ย
รสนิยมดีจริงๆ
แถมยังหยิบยื่นโอกาส อันแสนวิเศษให้เราด้วย
- โอกาสอะไร - เมืองนี้กำลังวุ่นวาย
เวลาไหนจะเหมาะให้รวบอำนาจ ไปมากกว่าตอนนี้อีก
บาร์บาร่า
ผมบอกคุณหลายต่อหลายครั้งแล้ว
ผมไม่ได้อยากปกครองก็อตแธม ผมแค่...
อยากฆ่าเพนกวิน ฉันรู้
ฉันเข้าใจตั้งแต่นายบอกฉัน ครั้งที่พันล้านแล้ว
แล้วเขาอยู่ไหนนะ อ๋อ อยู่กับฟิช มูนีย์ไง
เราต้องหาเธอให้เจอ
แล้วไงต่อ
บุกทะลวงกองทัพของฟิช จนกว่าจะเจอตัวออสวอลด์งั้นเหรอ
นายต้องใช้คนนะ ที่รัก
ซึ่งคุณหาให้ผมได้
แปลว่านายต้องการให้ฉันช่วย
แต่พอฉันขอให้นายช่วย
เพื่อช่วงชิงโอกาสหนึ่งในล้าน
นายปฏิเสธ
เด็กน้อย
ฟังนะ ฉันแค่ขอให้นาย...
ใช้สมองอันชาญฉลาดของนาย
เพื่อให้เมืองนี้สยบอยู่แทบเท้าฉัน
แล้วหลังจากนั้น ฉันจะช่วยเธอ ชิงเพนกวินมาจากฟิชเอง
ตกลงมั้ย
ผมให้เวลาคุณหนึ่งวัน
นึกว่าเราเป็นเพื่อนเสียอีก
ยามที่สภานกฮูกสั่ง ทุกคนต้องปฏิบัติตาม
แต่ถึงอย่างนั้น ฉันก็ไม่ได้โกรธนะ
ฉันรู้ว่าเจ้านายเก่าเรียกตัวคุณ
เพื่อไปสร้างสิ่งที่น่ากลัว
ประเด็นก็คือ
ฉันต้องการสิ่งนั้น
พวกนั้นอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ใช่มั้ยล่ะ
ตามที่สภาสั่ง
ผมสร้างไวรัสที่ทำให้มนุษย์ปลดปล่อย ความต้องการด้านมืดออกมา
มีคนติดเชื้อหลายพันคน
แล้วไวรัสนี่อยู่ไหน
ฉันรู้ว่าคุณยังมีอีก
มันถูกใช้ไปหมดแล้ว ขอร้องล่ะ ปล่อยผมไปเถอะ
ไม่เอาน่า
คุณจะต้องเอาไวรัสให้ฉัน
คุณจะต้องสร้างกองทัพให้ฉัน ตามที่คุณพูดไว้
คุณจะทำทุกอย่างที่ฉันสั่ง
จนกว่าเมืองนี้จะอยู่ในกำมือของฉัน
เข้าใจรึเปล่า
ครับ คุณผู้หญิง
โทษที พวก แต่ออกทางนี้ไม่...
ฉันจะลองถามตำรวจประจำสถานีดู เผื่อมีใครเห็นสเตรนจ์
ฮัลโหล
ให้ตายสิ เออ เขาอยู่นี่
- กอร์ดอนพูดสาย - สวัสดี จิม
แค่โทรมาเช็กดูว่าคุณเป็นยังไงบ้าง
วันนี้วุ่นๆ เนอะ ว่ามั้ย
- ลี คุณอยู่ที่ไหน - ที่ที่คุณคุ้นเคย
ฉันรู้ว่าคุณรู้สึกยังไง
เลือดที่เดือดพล่านอยู่ในร่างกาย
หัวใจที่เต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ
ฟังผมนะ
คุณต้องมอบตัว คุณกำลังมีอันตราย
คนที่ติดเชื้อถูกตามล่าทั้งเมือง
โอ้โห คุณคิดจะสู้จริงๆ สินะ
คุณไม่ต้องสู้ก็ได้นะ
กรงของคุณเปิดออกแล้ว คุณเป็นอิสระ
- ไม่ - นึกว่าคุณรักฉันเสียอีก
No comments yet. Be the first to leave one.