The Search for Life in Space

ขอกล่าวสวัสดีจากลูกหลานบนดาวโลก

รัฐบาลและประชาชนชาวแคนาดา ขอส่งไมตรีจิต

แก่ผู้อาศัยอยู่ต่างดาวในห้วงอวกาศ

จากมุมมองของผม การค้นหาสิ่งมีชีวิตนอกโลก

โดยเฉพาะการค้นหา สิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญานอกโลก

คือคำถามเชิงปรัชญา วิทยาศาสตร์ และคำถามต่อมวลมนุษย์ที่สำคัญ...

(คาร์ล เซแกน นักดาราศาสตร์ จักรวาลวิทยา และฟิสิกส์ดาราศาสตร์)

(นักประพันธ์ และนักวิทยาศาสตร์นิเทศ ปี 1934 ถึง 1996)

...ที่ถูกตั้งขึ้นมา แต่เรานั้น ยังอยู่ในขั้นเริ่มต้นของการค้นหา

มันเป็นความคิดของคาร์ล เซแกน

เรื่องส่งคำทักทายไปยัง เพื่อนบ้านของเราในอวกาศ

ความคิดที่ก้าวล้ำกาลเวลา

เพราะเรายังไม่เจอเพื่อนบ้านใดๆ เลย

ในอวกาศอันกว้างใหญ่ไพศาล

ตอนนี้เราก็ยังไม่เจอ แต่เราก็เข้าใกล้ไปอีกก้าวในทุกๆ วัน

คำทักทายไม่ใช่แค่เพียงคำหรือรูปภาพ

แต่เต็มไปด้วยทิวทัศน์และเสียง ของดาวเคราะห์ที่รักของเรา

(ด้านที่หนึ่ง องค์การนาซา สหรัฐอเมริกา ดาวโลก)

มันเป็นข้อความในขวดแก้ว

ที่เราส่งไปในห้วงสมุทรแห่งอวกาศ ระหว่างดวงดาว

ข้อความยังคงเดินทางอยู่

ด้วยความเร็ว 11 ไมล์ต่อวินาที ไปยังสถานที่ที่ไม่รู้จัก

เซแกนกล่าวว่า "เราทำให้โลกของเราสำคัญ

ด้วยความกล้าของคำถามเรา

และโดยความลึกซึ้งของคำตอบเรา"

เขาไม่กลัวที่จะพูด คำกล่าวอ้างที่ไม่ธรรมดา

ตราบใดที่คำกล่าวอ้างพวกนั้น มีหลักฐานที่ไม่ธรรมดาสนับสนุนอยู่

คงอีกยาวนาน กว่าเราจะได้รับ การติดต่อจากสิ่งมีชีวิตนอกโลก

ที่ค้นพบข้อความในขวดแก้วของเรา

ฉะนั้นวันนี้ แทนที่จะเฝ้ารอ การติดต่อจากสิ่งมีชีวิตนอกโลก

เราจะออกไปตามหา สิ่งมีชีวิตนอกโลกกัน

เริ่มกันที่แห่งนี้เลย

บนยอดภูเขาไฟเมานาเคยาในฮาวาย

ที่ซึ่งหอดูดาว ดับเบิลยู. เอ็ม. เคก กวาดดูท้องฟ้าอันปลอดโปร่งยามราตรี

คาร์ล เซแกน รู้ในสิ่งที่ เหล่านักสำรวจรู้กันอยู่แล้ว

นั่นคือการทำความเข้าใจ เพื่อนบ้านของเรามากขึ้น

ก็จะทำให้เราเข้าใจตัวเองมากขึ้น

รวมถึงตำแหน่งแห่งหนของเราในจักรวาล

ไม่มีใครรู้วิสัยทัศน์ของเซแกน มากกว่าไปลิซา คาลเทเนกเกอร์ ผู้อำนวยการสถาบันคาร์ลเซแกน ที่มหาวิทยาลัยคอร์เนลล์

คาร์ล เซแกนและวิธีคิดทางวิทยาศาสตร์ ของเขา เป็นแรงบันดาลใจให้ฉัน

เราใช้วิทยาศาสตร์หลากหลายสาขา

อย่างสาขาดาราศาสตร์ เคมี ชีววิทยา วิศวกรรม และอีกหลายๆ สาขา

ในการสร้างชุดเครื่องมือนิติเวช

เพื่อเข้าใจตำแหน่งแห่งหนของเรา ในจักรวาลอันน่าทึ่งนี้

ก่อนที่ยานอวกาศวอยเอเจอร์ จะเดินทางออกนอกระบบสุริยะของเรา

มันได้ค้นพบสิ่งที่น่าทึ่งส่วนหนึ่ง

มันเป็นตัวยืนยันว่าเรานั้น ต้องเปิดใจให้กว้างมากขึ้น

เกี่ยวกับสถานที่ ที่เราค้นหาสิ่งมีชีวิตนอกโลก

ในปี 1980 ยานวอยเอเจอร์ เดินทางไปถึงดาวเสาร์เป็นครั้งแรก ดาวที่เต็มไปด้วย พายุฮีเลียมและไฮโดรเจน

โอกาสที่จะค้นพบสิ่งมีชีวิต บนดาวเสาร์นั้น มีไม่มากนัก

ยานวอยเอเจอร์จึงมุ่งหน้าไปยังหนึ่ง ในดวงจันทร์ทั้ง 62 ดวงของดาวเสาร์

ทำการเก็บภาพระยะใกล้ภาพแรก

ของไททัน ดวงจันทร์ที่ใหญ่ที่สุดของดาวเสาร์

ภาพที่เก็บมาได้ทำให้ เหล่านักดาราศาสตร์ตะลึงงัน

ไททันมีบรรยากาศหนาแน่น ที่ประกอบด้วยไนโตรเจนเป็นส่วนใหญ่

อีก 24 ปีต่อมา การสำรวจด้วย ยานคาสซินีทำให้เรารู้มากยิ่งขึ้น

บนพื้นผิวของไททันคือ ทะเลสาบไฮโดรคาร์บอนขนาดมหึมา

ซึ่งเป็นหน่วยพื้นฐานของ กรดอะมิโนในโปรตีน

ยานคาสซินียังคงเดินทางสำรวจ เทหวัตถุในอวกาศต่อไป

ตอนที่มันค้นพบเอ็นเซลาดัส ดวงจันทร์เยือกแข็ง

ดวงจันทร์ดวงนี้ ราวกับโดนแช่แข็งไปทั้งดวง

ดาวน้ำแข็งไร้สิ่งมีชีวิต

จนกระทั่งบางสิ่งที่น่าประหลาดใจ ถูกสังเกตเห็นแถวขั้วดาวด้านใต้

นั่นคือไอน้ำขนาดยักษ์

ที่พุ่งขึ้นมาผ่านรอยแยก บนพื้นผิวน้ำแข็ง

ใต้พื้นผิวเยือกแข็งของเอ็นเซลาดัส คือน้ำอันมหาศาลในรูปแบบของเหลว

กลายเป็นว่าโลกของเรา

ไม่ได้เป็นดาวแห่งเดียวที่มีน้ำ อย่างที่เราเคยคิด

น้ำคือกุญแจสำคัญแห่งชีวิตบนดาวโลก

มันมีอยู่มากมายในโลกของเรา ในสัตว์และในพืชทุกชนิด

สิ่งมีชีวิตทุกรูปแบบ ต้องพึ่งน้ำในการดำรงชีวิต

ทะเลคือจุดกำเนิดแห่งชีวิต

น้ำคือสายเลือดหล่อเลี้ยงชีวิต

บนดาวโลก น้ำนั้นสำคัญมาก ต่อสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในน้ำ

รวมถึงสิ่งมีชีวิตที่ใช้น้ำ ในการดำรงชีวิต

เวลาเราค้นหาดาวอื่น ที่อาจจะเอื้อต่อการดำรงชีพ

การมีอยู่ของน้ำในสถานะของเหลว ถือเป็นเบาะแสที่สำคัญมาก

ถ้าดาวดวงหนึ่งมีน้ำในรูปของเหลว ก็มีโอกาสที่จะมีสิ่งมีชีวิต

ถูกค้นพบเป็นครั้งแรก โดยนักเดินเรือชาวโพลีเนเชีย

ฮาวายคือหนึ่งในหมู่เกาะที่โดดเดี่ยว ที่สุดในมหาสมุทรแปซิฟิก

บรรดาเกาะเหล่านี้ เกิดขึ้นจากแมกมาที่ปะทุขึ้นมา

และเย็นตัวลงจนกลายเป็นภูเขา

ผืนลาวาที่ไหลออกมาในแต่ละครั้ง

คือที่อยู่ของพืชและสัตว์อันน่าพิศวง หลากหลายชนิด ไม่ว่าจะทั้งบนบก

หรือภายใต้ผืนน้ำทะเล

สิ่งมีชีวิตมากกว่า 25,000 ชนิด ทำให้ที่แห่งนี้

เป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีสิ่งมีชีวิต หลากหลายที่สุดบนโลก

ห้องทดลองที่มีชีวิตสำหรับ ความยืดหยุ่นทนทานของสิ่งมีชีวิต

นักชีววิทยา คริส จอนส์

รู้เรื่องสัตว์และพืชประจำถิ่น ของฮาวายเป็นอย่างดี

รวมถึงตัวอย่างอันน่ามหัศจรรย์

ที่สิ่งมีชีวิตจะทำเพื่อการอยู่รอด

ทิวแถวหินลาวาไร้พืชพรรณ

คงไม่ใช่ที่แรกที่คุณนึกว่า จะพบเจอสิ่งมีชีวิต

แต่ที่แห่งนั้นแหละที่ธรรมชาติ ได้ซ่อนความประหลาดใจไว้อยู่บ้าง

ช่องทางไหลของลาวาพวกนี้ มีระยะทางหลายไมล์

มันเกิดขึ้นตอนลาวาไหลออกมาจนหมด จากการปะทุของภูเขาไฟยุคโบราณ

ภายใต้เปลือกที่แข็งเป็นหินด้านบน

นี่มันมหัศจรรย์มาก ฮาวายแบบใหม่ที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน

ฮาวายที่ซ่อนอยู่ แสนลึกลับ

ไปทางซ้ายเรื่อยๆ นะ

อยู่ข้างหน้านี่เอง

ในสถานที่กลับหัวนี้

คุณต้องมองไปด้านบนถึงจะเห็น รากอันน่าทึ่งของต้นโอฮีอา

พวกมันช่างสวยงาม

ห้อยลงมาจากเพดานถ้ำ ราวกับเพชรที่ส่องประกาย

ใช่เลย เราจะได้ตรวจสอบ โครงสร้างจุลภาคพวกนี้ได้

และพวกมันก็ส่องประกาย

เพราะมันเคลือบไปด้วยน้ำ

น้ำที่ควบแน่นจากความชื้น

สิ่งมีชีวิตต้องการน้ำในการดำรงชีพ

แต่ต้นโอฮีอาแสดงให้เราเห็นว่า มันมีความใหม่แหวกแนวสุดๆ

ในด้านวิธีการที่มันใช้หาน้ำ

- สำหรับการเก็บข้อมูลของเรา - โอเค

นี่คือหุบเขาฮาเลยาคาลา บนเกาะเมาวี

องค์การนาซาใช้พื้นที่ประหลาดแบบนี้ ในการทดสอบยานสำรวจพื้นผิวดาวอังคาร

ก่อนส่งพวกมันไปยังดาวเคราะห์แดง

ดินที่นี่เกิดจากขี้เถ้า

มีความสูงเป็นไมล์

อากาศที่นี่นั้นทั้งแห้ง ร้อน

ลมแรง และหนาวยะเยือก

เป็นสถานที่สุดท้ายที่คาดว่า พระแม่ธรณีจะให้กำเนิดพืชพรรณ

นี่คือต้นซิลเวอร์ซอร์ดฮาเลยาคาลา

ใบอวบอ้วนของมันทำหน้าที่เก็บน้ำไว้ บรรดาขนเล็กๆ ที่ปกคลุมใบ

มีหน้าที่ดักจับความชื้นในอากาศแห้ง

และส่งน้ำในรูปของเหลวลงไปยังราก

น้ำในรูปแบบของเหลว หรือแบบที่ลอยไปกับสายลม

หรือแบบที่ไหลไปตามภูมิประเทศ

ทำให้โลกของเราคือสวรรค์ อันรุ่งโรจน์แห่งชีวิต

น้ำที่มีคาร์บอนนิดหน่อย

และพลังงานอีกเล็กน้อยจากดวงอาทิตย์

เป็นองค์ประกอบพื้นฐาน ที่จะทำให้ชีวิตงอกเงยขึ้นมา

ในหุบเหวของโลกใต้ท้องทะเลนี้

แสงอาทิตย์ส่องลงไปไม่ถึง และความดันน้ำนั้น

พูดง่ายๆ คือ สามารถบดกระดูกได้

แต่ถึงกระนั้น

ลึกลงไปมากกว่าหนึ่งไมล์จากผิวน้ำ

ชีวิตก็อวดโฉมให้ได้เห็น

โพรงน้ำร้อนพวกนี้ ปลดปล่อยความร้อนและแร่ธาตุ

จากแกนโลก

พวกมันถูกเรียกว่าปล่องควันสีดำ และพ่นแร่ธาตุซัลเฟอร์จำนวนมาก

ซึ่งมีกลิ่นเหม็นและเป็นพิษต่อพวกเรา

แต่สำหรับแบคทีเรีย ที่เติบโตอยู่ใต้ท้องทะเลลึกนี้

มันเป็นสารอาหารชั้นดีและมีประโยชน์

หากชีวิตเติบโตได้อยู่ใต้ท้องทะเล อันมืดมิด และมีความดันน้ำของโลกเรา

แล้วมหาสมุทรแห่งอื่นล่ะ

แบบมหาสมุทรที่ดาวเอ็นเซลาดัส