High Society

จบเพลงแล้วเริ่มเรื่องได้

แม่เจ้า ดูห้องซ้อมนั่นซะก่อน

ใหญ่โตมโหระทึกอะไรขนาดนี้ ผมเข้าไปในนั้นไม่ได้หรอก

- ทำไมจะเข้าไปไม่ได้ล่ะ - ผมไม่ได้เอาบัตรห้องสมุดมา

ชอบว่ะ

- พวกคุณเป็นนักดนตรีใช่ไหม - เขาก็ว่าอย่างนั้นแหละครับ

- จะให้บอกว่าใครมาครับ - บอกเด็กซ์ว่า แซทเชิลเมาท์

ตามผมมาเลยครับ คุณแซทเชิลเมาท์

เช็ดเท้าด้วยเกลอ สงสัยจะต้องเดินอีกไกลโข

ป๊อบส์ เป็นยังไงบ้าง ดีใจจริงที่นายมาได้

- ไง พรรคพวก - สบายดีนะ

นายไปทั่วยุโรปเลย ตั้งแต่ที่เราเจอกันคราวก่อน

- ไปที่สวีเดนมาเหรอ - ใช่

- ชนแก้ว - ฉันชนแก้วหัวราน้ำสุดๆไปเลย

แหงอยู่แล้ว วางของเอาตรงนี้แหละ

ฉันไม่คิดว่านาย จะอยู่บ้านหลังใหญ่ขนาดนี้

มีเจ้าคุณปู่หน้าเลือดก็ดีอย่างนี้แหละ

- เตะบอลเล่นในนี้ยังได้ - นายซ้อมดนตรีได้ไหมล่ะ

- โคมไฟยึดแน่นหนาดีรึยังล่ะ - ถ้ามันแกว่ง นายก็หาอะไรอุดแตรสิ

ขอประทานโทษครับ คุณผู้หญิงรออยู่ในห้องสมุด

ตั้งเสียงกันไปก่อนนะ

- ได้เลย เด็กซ์ - ตามนั้น

สาวๆ

- เด็กซ์เตอร์ - สวัสดี รูธ

ขอบคุณมากที่ยอมให้นักดนตรี มาซ้อมกันที่นี่

- ด้วยความยินดี - งานล่มแน่ถ้าไม่ได้คุณ

ผมช่วยได้ไม่ล่มแน่นอน

- สวัสดี เฮเลน - ช่วยเราเหรอ

คุณอาจจะขาดทุนย่อยยับเลยก็ได้นะ

ใครๆก็ว่าดนตรีแจ๊สมันไม่โก้

พวกเราต้องชอบมันแน่ๆ

จะให้เราช่วยอะไรก็บอก

ได้ครับ ขอบคุณที่แวะมานะ

- ขอบคุณ - เราจะคอยส่งข่าวเรื่อยๆ

- ได้เลย บาย - บาย

- ฮัลโหล - ฮัลโหล เด็กซ์เตอร์เหรอ

- นี่แคโรลินพูดค่ะ - ว่าไงคนสวย

ได้ทุกเมื่อเลยค่ะ

เทรซี่อยู่ไหนเนี่ย หนูตะโกนเรียกตั้งนานแล้ว

อย่าตะโกนสิ แคโรลิน เรียกเฉยๆก็พอ

ไว้เจ็บตัวแล้วค่อยตะโกน

งานแต่งคราวนี้ทำหนูเจ็บ

เทรซี่ใจร้ายจังเลย ที่ขอหย่าจากเด็กซ์เตอร์

หนูขออันนี้ได้ไหมคะ

ย้ายกล่องของขวัญพวกนั้น ไปวางที่โต๊ะตัวอื่นที

แม่คะ เทรซี่เป็นคนใจแข็งใช่ไหม

ไม่ใช่ ไม่มีลูกคนไหนเป็นแบบนั้น ถ้วยแก้วนั่นด้วย

เทรซี่แค่เป็นคนที่ ตั้งใจจริงมากเป็นพิเศษ

และเป็นคนนิสัยดีเสมอ

หนูอยากให้มีอะไรตื่นเต้น เกิดขึ้นแถวนี้บ้าง

ที่นี่ไม่มีอะไรตื่นเต้นเลย

หลบหน่อยจ๊ะ เดี๋ยวโดนเหยียบไม่รู้ด้วยนะ

หนูได้จานใส่ถั่ว 24 ใบ กับที่คีบน้ำแข็ง 16 อันแล้วนะ

พี่คงพอจะรู้แล้วว่าคนอื่นๆ คิดว่าสามีคนล่าสุดเป็นคนยังไง

แม่ว่าแคโรลินโตพอ ที่จะส่งเข้ารร.นายร้อยรึยังคะ

- นี่อะไรเนี่ย - ไม่รู้เหมือนกัน

- เหม็นจัง - อย่าพูดคำว่าเหม็นสิจ๊ะ

ถ้าจำเป็นจริงๆก็ให้เรียกว่า มีกลิ่น

ถ้าเธอเอารูปนี้มาใส่ไว้ใน ของขวัญแต่งงานของพี่อีกล่ะก็

พี่จะจับเธอล่ามโซ่เอาไว้กับเตียงเลย

อะไรกันล่ะ

- เขาหล่อจังนะ - อย่าพูดเหมือนเขาตายแล้วสิคะ

เขาตายไปแล้วสำหรับพี่

ถ้ารูปนั้นโผล่มาให้เห็นอีกที จะเอาใส่โกฏเลย

ดูนี่สิ

- โห เครื่องเพชร - พ่อส่งมาให้

สวยใช่ไหมล่ะ

สงสัยแฟนใหม่ของพ่อจะเบื่อแล้ว

- ไปว่าพ่อเขาก็ไม่ถูกนะ - แม่ยังจะปกป้องเขาอีกเหรอ

แค่นักร้องประสานเสียงธรรมดา

เธอไม่ใช่นักร้องประสานเสียง เป็นนักบัลเล่ต์ที่เก่งมากเลย

เทรซี่ร้ายไหมล่ะคะ ที่ไม่ยอมเชิญพ่อให้มางานแต่งงาน

ใช่จ๊ะ แคโรลิน ร้ายแต่ก็ดีใช่ไหมล่ะ

หนูก็ว่าดีค่ะ

น้องรัก ทำไมไม่ยอมรับความจริงแบบพี่ล่ะ

เราน่าจะยอมรับความจริงที่ว่า เป็นภรรยาที่ไม่ได้เรื่องกันทั้งคู่

เราทั้งคู่อดทนเท่าที่ผู้หญิงจะทนได้ และรู้จักเคารพตนเอง

- ใช่จ๊ะ - ครอบครัวแฮมมอนด์

ตอนนี้แม่เคารพตัวเอง ถึงได้ไม่มีสามีอยู่นี่ไง

- ไม่มีน่ะดีแล้วค่ะ เชื่อหนูสิ - จ๊ะๆ

- มีความสุขกว่าเดิมอีก - จ๊ะๆ

- จอร์จประเสริฐมากใช่ไหมคะ - ใช่ จอร์จประเสริฐมาก

- หล่อด้วยใช่ไหมคะ - จอร์จหล่อมาก

คุณพระคุณเจ้า หนูช่างโชคดีจริงๆ

เทรซี่ นั่นเพลงของพี่นี่นา เด็กซ์เตอร์อยู่บ้านแน่เลย

แม่คะ เด็กซ์เตอร์กลับมาแล้วเหรอ

เรารู้ว่าเด็กซ์เตอร์ ยกบ้านให้จัดงานครั้งนี้

เขาก็คงจะกลับมาแล้วล่ะมั้ง

เด็กซ์เตอร์แน่ ไม่มีใครเล่นเพลงนี้นอกจากเขา

เพลงกระจอกหยาบโลนพรรค์นั้นน่ะ

เขาแต่งเพลงไพเราะขนาดนั้น ให้พี่เป็นพิเศษ

นี่หรือคือการตอบแทน

ใช้เพลงแบบนี้ ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นหรอก

ใช้เต้นก็สนุกอยู่หรอก แต่ใช้ง้อขอความรักคืนมาไม่ได้

สวัสดี แซม

ฉันอยากคุยกับคุณเป็นการส่วนตัว

เพื่อนบ้านที่ดีไม่ควรปฏิเสธสินะ

คุณผอมลงนิดหน่อยใช่ไหม แซม

อ๋อ คุณเดินลิ่วน่ะ ผมเคยกลัวด้วยนะ

สายตาอาฆาตของเทพี

ฉันแค่อยากรู้ว่าคุณมาทำอะไรที่นี่ ก่อนวันแต่งงานของฉัน

ธุรกิจน่ะ เดี๋ยวนี้ผมเป็นนักแต่งเพลงชื่อดัง

ชื่อดังงั้นเหรอ

พวกเขาขอให้มาช่วย ผมก็มาตามหน้าที่

อย่ามาเสแสร้งกับฉัน เด็กซ์เตอร์

คุณตั้งใจวางแผนจัดงานนี้ ประชันกับงานแต่งงานของฉัน

ลูกไม้ตื้นๆเพื่อเอาคืน

ด่าเป็นชุดเลยเชียว ผมยอมรับก็ได้ว่ายังรักคุณอยู่

ผมไม่อยากให้คุณแต่งงานใหม่ ยังไงคุณก็น่ารักเหมือนเดิม

- ฉันไม่หวังสูงเท่าคุณหรอก - ไม่อยากเป็นผู้หญิงน่ารักรึไง

คุณทำชีวิตของฉันพังยังไม่หนำใจพอ เลยต้องพังงานแต่งด้วยเหรอ

- ผมไม่ได้ทำชีวิตคุณพังนะ แซม - เลิกเรียกฉันว่าแซมสักที

คุณก็ไม่ได้ทำลายชีวิตผม แต่คุณเป็นคนตัดสินใจ

คุณคอยชี้นิ้วสั่ง ให้ผมเป็นอย่างที่คุณต้องการ

คนที่มีทั้งความรู้ รสนิยม พื้นฐานครอบครัวดีอย่างคุณ

คุณจะเป็นนักแต่งเพลง เป็นนักการทูต

หรืออะไรที่คุณอยากเป็นก็ได้ทั้งนั้น

แล้วดูสิว่าคุณเป็นอะไร นักดนตรีใหญ่งั้นเหรอ

แล้วมันแย่ตรงไหน

เด็กซ์เตอร์ ทำตามใจเลย อย่ามายุ่งกับฉัน

ไปให้พ้น ไปให้ไกลเลย

ผมพยายามแล้ว อยากไปด้วยซ้ำ

แต่ผมมันอ่อนแอ ผมยังรักคุณอยู่นะ

เด็กซ์เตอร์

สวัสดีสาวน้อย

- พี่สาวหนูไม่ชอบฉันหรอก - แต่หนูชอบ

ขอบใจนะ

คุณว่าพี่เขาเห็นอะไรดีในตัวจอร์จ

ไม่รู้สิ เทรซี่คงชอบคนมีเอกลักษณ์ล่ะมั้ง

หนูว่าจอร์จไม่ได้มี เอกลักษณ์อะไรนักหรอก

ผมก็ต้องทำใจยอมรับนะว่า เธอเลือกคนดีแล้ว

สักวันคงได้เห็นจอร์จ คิทเทรจ เป็นประธานบ.เรดเฟิร์นโคล

ไม่เห็นจะยากเลย ก็พ่อเขาเป็นประธานบริษัทนั่น

ยุติธรรมหน่อยสิจ๊ะ

ต้องมีเอกลักษณ์มากเลยนะ ถึงจะไต่เต้าจากระดับล่างขึ้นมาได้

ถ้าคุณเริ่มจากระดับล่างสุด ของเหมืองถ่านหิน

แล้วทำงานไต่เต้าขึ้นไป

คุณก็ได้ขึ้นมาถึงแค่บนพื้นอยู่ดี

แม่สาวน้อย เปิดประเด็นได้น่าสนใจมาก

ทำไมเขาต้องเดินทำท่าทาง เหมือนเป็นเจ้าของโลกอยู่ตลอดเวลา

แถมทำจมูกฟุดฟิดอีก

เหมือนกำลังหาอาหารเช้ากิน

เมื่อกี๊ผมนึกว่า จอร์จ คิทเทรจมาเองนะเนี่ย

อ้าว แคโรลินนี่นา

ไง

- สวัสดีคนสวย - สวัสดีรูปหล่อ

- คิดถึงผมไหม - จะเป็นบ้าตาย

- ตอนนี้คุณดีใจไหม - เนื้อเต้นเลย

ไม่คิดว่าคุณจะมารับถึงในสวน

เด็กซ์เตอร์กลับมาแล้ว เขายกบ้านให้พวกนักดนตรีนั่น

ผมรู้แล้วล่ะ โปสเตอร์ติดหราทั่วเมืองเลย

จอร์จคะ คุณไม่ถือสาเขาใช่ไหม

เด็กซ์เตอร์น่ะเหรอ คุณหมายความว่ายังไง

ฉันหมายถึงเรื่องจริงของเขาน่ะ

ผมก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีครับ

คือว่าเขาเคย...

เป็นเจ้าของฉัน

ไม่มีใครเป็นเจ้าของคุณทั้งนั้น

ตอนนี้มีแล้ว

เด็กซ์เตอร์ผู้น่าสงสาร เป็นคนที่อาภัพเพราะมรดก

เขาไม่เคยเป็นเจ้าของคุณ แล้วจะให้เขาเห็นค่าของคุณได้ยังไง

- จอร์จ คุณดีกับฉันมากเลย - ก็หวังอย่างนั้นนะ

เด็กซ์เตอร์

คุณจะแต่งงานใหม่อีกครั้งไหมคะ

แน่นอนอยู่แล้ว รอให้เธอโตอยู่นี่ไง

- งั้นหนูจะรีบโต - ใช่ ต้องรีบโตเลย

หนูจะไม่ทำตัวแบบเทรซี่ ตอนที่คุณขายเพลงที่แต่งให้เธอ

- อยากให้คุณแต่งเพลงให้หนูบ้างจัง - อยากได้เหรอ จริงนะ

งั้นเราก็น่าจะแต่งอะไรขึ้นมาได้

เด็กซ์เตอร์ เพราะมากเลย ถือว่าเราหมั้นกันแล้วนะ

ถูกเพลงแต่ไม่ถูกคน

ฮัลโหล ดีใจจังที่คุณโทรมา

มาร์ธาเพิ่งโทรมาหา อยากให้ฉันเลี้ยงมื้อเที่ยงคุณ

เธออยากให้คุณออกมาจากบ้านนั้น

คุณอยู่ที่ไหน

ผมอยู่ที่ทำงาน ของบก.นิตยสาร สปาย

ไม่ใช่ๆ สปาย ที่คล้องจองกับ โกหก

คือว่าเขาอยากจะส่งนักข่าวสองคน ไปถ่ายรูปงานแต่งของเทรซี่ลงปก

อย่าเพิ่งตื่นตูมสิจ๊ะ

ผมเพิ่งอ่านบทความ ที่วางอยู่บนโต๊ะของบก.

เกี่ยวกับสามีของคุณ กับนักเต้นคนนั้น

คุณรู้แล้วเหรอ

เรื่องแบล็คเมล์กันน่ะ อีกอย่าง เทรซี่ไม่มีวันยอมหรอก

ถ้าคุณจะอนุญาต ให้นักข่าวกับช่างภาพ

เข้าไปที่บ้านของคุณ เพื่อถ่ายปกงานแต่งงานของเทรซี่

ผมรับรองตามคำพูดของบก. ด้วยเกียติของลูกผู้ชายว่า

เขาจะไม่ตีพิมพ์ บทความเรื่องสามีของคุณ

ก็ได้ วิลลี่ เราไม่มีทางเลือกสินะ

เทรซี่ได้ปรี๊ดทะลุหลังคาแน่

ลาก่อน

แม่คะ

จอร์จมาเร็ว หนูจะไปบอกเอ็ดเวิร์ด ให้หาที่จัดโต๊ะมือเที่ยง

- หนูหมดแรง - ไม่ใช่ หนูเหนื่อยมากสิ

หนูหมดแรงด้วย

มีเรื่องหนึ่ง ที่พี่อยากให้เราเข้าใจตรงกัน

ห้ามสมาชิกคนไหนในครอบครัวเรา ไปเชิญเด็กซ์เตอร์มาที่บ้านนี้

จนกว่าพี่จะแต่งงาน แล้วไปจากที่นี่เสียก่อน

พี่จะไม่ยอมให้งานแต่งงานล่ม เพราะมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญบุกมา

- เทรซี่ - คะ

แม่ว่าเราต้องยอมให้มี แขกที่ไม่ได้รับเชิญบุกมาสักสองคน