İlk 200 satır.
Σας είπα τι γίνεταιόταν δεν σπάει αμέσως ο λαιμός
και πνίγονται. Δείτε.
Του σηκώθηκε.
Βρομόπαιδα.
Περιμένετε.
Είναι Ημέρα Κρεμάλας, διάολε!
Ναι!
Ναι. Άντε στον αγύριστο.
Αμαρτωλέ!
Ζίλα!
Ναι!
Ναι!
Αμαρτωλοί.
Μισή πένα έκαστος.
Μην καθυστερείς.
Προχώρα.
Με πονάς.-Τελείωνε!
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣΕΜΙΛΙ ΜΠΡΟΝΤΕ
"Ανεμοδαρμένα Ύψη"
Ήθελες να μάθεις γιατί τον κρέμασαν.
Δεν φταίω που είναι σιχαμεροί οι άντρες.
Δεν έπρεπε να μου το πεις ό,τι κι αν έλεγα.
Αχ καημένη μου κούκλα. Θα πεθάνω.
Αν είναι έτσι, συντόμευε, γιατί έχω και δουλειές.
Τι δυσάρεστος θόρυβος.
Πατέρα!
Είσαι κατακόκκινη. Έκλαιγες;
Όχι. Απλώς έτρεχα.
Έτρεχες; Αν ζούσε η μητέρα σου,
θα μου άνοιγε το κεφάλιπου σ' έχω τόσο ανεξέλεγκτη.
Δεν θα έκανε τέτοιο πράγμα.
Δεν την ήξερες. Ήταν τρομακτική. Κανονική πυγμάχος.
Είχε κάτι χέρια σαν πιατέλες.
Κι ένα μουστάκι μεγάλο και αγκαθωτό σαν σκούπα.
Όχι.
Λογικά, θα το κληρονομήσεις κι εσύ, Κάθι.
Σταμάτα! Δεν πρέπει να μιλάς έτσι για τη μαμά.
Και δεν θα βγάλω μουστάκι. Δεν θα βγάλω!
Μη γίνεσαι κουραστική, Κάθι.
Σε κανέναν δεν αρέσει η γκρίνια ή η κλάψα.
Για τον Θεό, Νέλι.
Θα τη βάλεις σε τάξη; Γι' αυτό είσαι εδώ.
Μάλιστα.
Και πες στην κα Μπέρτον ότι θα δειπνήσω στο Ραμ.
Μη φύγεις. Να χαρείς!
Θα φύγω γιατί η παρέα θα είναι σαφώς καλύτερη εκεί
και θα υπάρχει λιγότερη κλάψα.
Πού είναι το άλογό μου, διάολε;
Θα ενημερώσω τις υπηρέτριες.
Μπαμπά! Συγγνώμη! Μπαμπά!
Σήκω! Τελείωνε!
ΑΝ ΠΕΘΑΝΩ ΠΡΙΝ ΞΥΠΝΗΣΩΕΥΧΟΜΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ
Βλέπω είχε μαγειρευτό πάλι στο Ραμ απόψε, Ζίλα.
Απορώ πώς κατάφερε να φάει κιόλας.
Ξανακατούρησε τον τοίχο, κα Μπέρτον.
Μάλιστα. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό.
Δες μη λέρωσε το παντελόνι του.
Το ταλαίπωρο κορίτσι.
Κι εκείνο το πράγμα που έφερε στο σπίτι;
Κάπου κρύβεται.
Τι γυρεύει εδώ;
Άλλη μια φιλευσπλαχνία του κου Έρνσο.
Θεέ μου. Τότε, προσευχήσου και γι' αυτόν τον κακομοίρη.
Ναι;
Μα τι…
Και είπα "Εδώ δεν είναι Λίβερπουλ. Δεν είναι Μπρίστολ.
Δεν πετάμε τα παιδιά στον δρόμο".
Κι ο πατέρας του φουκαρά…
Μάλλον αυτός ήταν…Τέλος πάντων, ο τύπος είπε
"Πάρ' το εσύ το μούλικο, άμα ανησυχείς τόσο".
Και του απάντησα "Αυτό θα κάνω!"
Και να 'μαστε.
Εγώ απλώς ρώτησα πόσο καιρό θέλετε να τον ταΐζουμε και να τον ντύνουμε.
Για τα έξοδα του σπιτιού.
Θέλω να ντύνεται και να τρώει για όσο καιρό το επιθυμώ!
Γιατί να περιβάλλομαι από τόσες γυναίκες;
Που με διακόπτουν και με επικρίνουν όλη την ώρα.
Μπαμπά!
Ήρθε κι άλλη στρίγκλα να με βασανίσει.
Δεν υπάρχει καλύτερος μπαμπάς στον κόσμο. Ούτε καλύτερος άνθρωπος.
Ώστε σ' αρέσει ο καινούργιος σου φίλος;
Πολύ, μπαμπά. Πάρα πολύ.
Αν και δεν νομίζω ότι μιλάει, άρα δεν μπορεί να μου πει πώς τον λένε.
Γι' αυτό, τον έβγαλα Χίθκλιφ, απ' τον νεκρό μου αδερφό.
Χίθκλιφ…
Χίθκλιφ, κόπιασε, αγόρι μου.
Έλα. Έλα.
Είσαι ευπρόσδεκτος εδώ.
Μπορώ να τον ντύσω;
Ασφαλώς. Θα είναι ο χαϊδεμένος σου.
Θα είμαι πολύ καλή.
Εκτός κι αν είσαι κακός. Τότε, θα σε τσιμπήσω.
Ψόφα, ψόφα!
Σκότωσε τον αρουραίο! Χτύπα τον στο μάτι. Άντε!
Είναι καλό που έχει έναν φίλο.
Πραγματικό, εννοώ. Όχι επί πληρωμή.
Οι κυρίες επί των τιμών δεν πληρώνονται. Είναι αριστοκράτισσες, Ζίλα.
Το ότι είχες πατέρα λόρδο, δεν σε κάνει λαίδη.
Δεν ισχύει αυτό με τα νόθα, δις Νέλι.
Όσα κι αν έδωσε ο πατέρας τους για να τα κρατήσει κρυμμένα.
"Πό… Π-ό-ν-ε-ϊ".
Πό-νι. Το πόνι.
"Το πόνι… Το πόνι έ-φα"…
Έφαγε! Το πόνι έφαγε! Το πόνι έφαγε το χορτάρι.
Έχει και εικόνα, Χίθκλιφ. Κοίτα!
Ειλικρινά, θα σου φτιάξω μυτερό καπέλο για τιμωρία.
Τότε, θα σε πετάξω απ' το παράθυρο
για να σου φαν' τα μάτια τα πουλιά!
Δεν συνεχίζω άλλο. Δεν θέλω να διαβάσω!
-Ψυχραιμία. -Παράτα με.
Συγγνώμη.
Συγχώρα με, Χίθκλιφ.
Πάμε πάλι;
-Θα είμαι πιο υπομονετική. -Όχι.
Δεν θα μάθεις να διαβάζεις. Θα μείνεις χαζός για πάντα!
-Φύγε. -Όχι.
Φύγε.-Όχι.
-Φύγε! -Όχι.
-Φύγε! -Όχι!
Δεν φεύγω.
Δεν θα φύγω ποτέ.
Δεν θα σε αφήσω ποτέ ό,τι κι αν κάνεις.
Κ+Χ
Κάθι, μπορώ να έρθω κι εγώ;
Όχι, δεν θα σου αρέσει. Παραείσαι λογική.
Άντε. Μπορεί να μας ακολουθήσει.
Όχι!
Είμαι η βασίλισσα στο καστράκι κι εσύ είσαι διαολάκι.
Πρέπει να φύγουμε.
Σε λίγο θα κόψει η βροχή.
Ο πατέρας σου θα θυμώσει πολύ αν αργήσουμε. Σε παρακαλώ.
Σταμάτα ν' ανησυχείς. Θα σταματήσει. Στον λόγο μου.
Ο ουρανός είναι μαύρος, Κάθι.
Όχι, όχι. Βλέπεις εκεί;
Είναι γαλανός.
Δεν αρκεί για να γυρίσουμε πίσω.
Αρκεί. Θα δεις. Το γαλάζιο είναι γαλάζιο, όσο μικρό κι αν είναι.
Πού ήσασταν;
Πού ήσασταν, είπα;
Μας έπιασε η καταιγίδα.
Είναι τα γενέθλιά μου, Κάθριν.
Με άφησες να περιμένω.
Δεν νοιάζεσαι καθόλου για μένα.
Ασφαλώς και νοιάζομαι. Είσαι ο καλύτερος μπαμπάς του κόσμου.
Λυπάμαι πολύ.
Να δω αν θα λυπάσαι όταν ξεχάσω τα δικά σου γενέθλια.
Ας φάμε, να το γιορτάσουμε όπως πρέπει.
Κρύωσε.
Μπαμπά.
Εγώ φταίω, κύριε, όχι η Κάθι. Εκείνη ήθελε να γυρίσουμε μα την αγνόησα.
Χίθκλιφ, να χαρείς.
Εκείνη μιλούσε για τα γενέθλιά σας όλη μέρα.
-Είναι αλήθεια; -Όχι.
Τ' ορκίζομαι. Δεν φταίει αυτή.
Τρέμεις;
Σταμάτα αμέσως. Με κάνεις να νιώθω βάρβαρος.
-Σταμάτα. -Σε παρακαλώ, μπαμπά. Δεν έφταιγε.
Σε ταΐζω, σε ντύνω και σε γλιτώνω απ' την ανέχεια και την απόγνωση.
Είμαι ο πιο ευγενικός άνθρωπος του κόσμου κι εσύ τολμάς να τρέμεις μπροστά μου.
Τώρα θα δεις πώς θα τρέμεις!
-Πάρ' τη, Νέλι! Φύγετε! -Όχι, μπαμπά! Μη!
-Όχι! Άσε με! Μη! -Έλα εδώ, κοπρίτη!
Φύγετε!
-Χίθκλιφ! Όχι, όχι! -Έλα εδώ!
-Ακίνητος! Ακίνητος, κοπρίτη! -Όχι!
Χίθκλιφ.
Καταλαβαίνεις γιατί σου φέρομαι σαν σκυλί; Κοπρίτη. Γάβγισε!
Χίθκλιφ.
Χίθκλιφ.
Τι σου έκανε;
Αιμορραγείς.
Γιατί είπες ψέματα, Χίθκλιφ;
Εγώ έφταιγα που αργήσαμε, όχι εσύ.
Δεν θ' άντεχα να σε πονέσει.
Μα και τώρα πονάω. Δεν το καταλαβαίνεις, Χίθκλιφ;
Αυτό με πονάει.
Θα δεχόμουν άλλα τόσα…
κάθε μέρα…
για να γλιτώσεις εσύ.
Χίθκλιφ…
Ναι; Ναι;
Λυπάμαι.
Δεν χρειάζεται.
Μη λυπάσαι ποτέ για μένα, Κάθι.
Μιας και θα το έκανα ξανά και ξανά.
Άρα είμαστε καταδικασμένοι.
Τι μπορώ να κάνω;
Τίποτα.
Απλώς μείνε μαζί μου.
Χίθκλιφ.
Χίθκλιφ.
Απάντησέ μου, αγριάνθρωπε.
Είσαι ξύπνιος;
Όχι.
-Τώρα; -Κάθριν!
Έμεινα ξάγρυπνος με το άλογο. Τι είναι τόσο σημαντικό;
Πουλήθηκε το Θράσκρος Γκρέιντζ. Έχουμε γείτονες.
Λέγονται Λίντον.
-Οικογένεια; -Ένας εργένης και η προστατευόμενή του.
Έκανε περιουσία απ' την κλωστοϋφαντουργία.
No comments yet. Be the first to leave one.