Jim Button and Luke the Engine Driver

กราบซ้ายเรือ

มีบางอย่างอยู่ในน้ำ

ดึงขึ้นมา ไอ้พวกขี้เกียจ เอาขึ้นมา

เอาขึ้นมา

ระวังหน่อย

เราได้อะไรมา

เฮ้ กัปตัน มาดูนี่สิ

ไปไงมาไงล่ะเนี่ย

เจ้าโชคดีแค่ไหนแล้วที่มาอยู่บนเรือของเรา

ใช่ไหมพวก

จิม กระดุม กับลูคัส คนขับหัวรถจักร

ดินแดนที่ลูคัส คนขับหัวรถจักรอาศัยอยู่นั้น

ถูกเรียกว่าลัมเมอร์แลนด์

เป็นเกาะเล็กๆ

ที่มีภูเขาอยู่สองลูก

ลูกใหญ่และก็ลูกเล็ก

แน่นอนว่ามีสิ่งปลูกสร้าง ในลัมเมอร์แลนด์เช่นกัน

มีที่พักอาศัยหนึ่งหลัง และมีร้านค้าอีกหนึ่งหลัง

นอกจากนี้ยังมีสถานีรถไฟเล็กๆ ตั้งอยู่ที่เชิงเขาอีกด้วย

และสูงขึ้นไประหว่างยอดเขาทั้งสอง

มีปราสาท

ทุกคนใช้ชีวิตกันอย่างสงบสุขบนเกาะเล็กๆ แห่งนี้

จนกระทั่งวันหนึ่ง...

ใช่แล้ว และนี่คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวของเรา

มีพัสดุจาก 13 ป่าเถื่อนมาส่งครับ

คุณนายมาลซานอยู่ที่นี่มั้ยครับ

- คุณอะไรนะ - คุณอะไรนะหรอ นั่นดิชั้นเอง

- คุณคือคุณนายมาลซานหรอครับ - ดิชั้นชื่อ อะไรนะ

- คุณนายมาลซานหรอ - พระราชาเสด็จแล้ว

ที่นี่ไม่มีคนชื่อนี้

ว่าแต่ใครยังไม่เสียภาษีบ้าง

เราจะไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างใน

หรือว่าเป็นของใคร ถ้าเราไม่เปิดมันนะ

พระเจ้าช่วย

ตัวอะไรน่ะ ฝ่าบาท

แล้วมันคืออะไรล่ะ

นี่อาจจะเป็น

พัสดุที่สวยงามที่สุด เท่าที่ชั้นเคยเห็นมาเลยนะนี่

ช่างทำได้ลงคอ

อย่าให้เจอคนที่ทำแบบนี้นะ

ข้าจะอัดมันให้จำไปจนตายเลย

คุณอะไรนะ ในฐานะพระราชา

ข้าขอสั่งให้เจ้าดูแลสิ่งที่อยู่ในกล่องพัสดุนี้ให้ดีๆ

- ด้วยความยินดีค่ะ ฝ่าบาท! - แล้วเราควรเรียกเขาว่าอะไรดีล่ะ

เด็กต้องมีชื่อนะ

เป็นผู้ชาย หรือผู้หญิงละเนี่ย

บางทีเราน่าจะ

ข้าจะดูให้ครับ ฝ่าบาท

เด็กผู้ชายครับ

และเราจะเรียกเขาว่าอะไรดีล่ะ

พิพ...

ข้าจะเรียกเขาว่าจิม

นายคิดว่าไง

จิม ชอบมั้ย

เค้ก

ผมชอบเค้ก

ทำแบบนี้ไม่ได้นะ นี่คือพระราชานะ

- สวัสดีครับคุณอะไรนะ - คุณแอร์แมร์ สวัสดีค่ะ

...แล้วก็ดึง

เรากำลังจะเข้าไปแล้วนะ

เข้าไปในอุโมงค์

เอาล่ะจิม...

ถ้ามันขาดอีก ลูกก็แค่กลัดกระดุมนี่ซะ

โอ้

กระดุมหรอครับ

จิม กระดุม หรอ

เป็นชื่อที่ดีนะ

ขอบคุณครับแม่

สวัสดีครับคุณอะไรนะ

สวัสดีค่ะคุณแอร์แมร์

มีอะไรให้ดิชั้นช่วยคุณได้บ้างในเช้าของฤดูร้อนที่สวยงามแบบนี้

ผมมีเสื้อผ้า 4 - 5 ชิ้น ให้คุณช่วยผมหน่อย

ได้เลย คุณอยากให้ดิชั้นซ่อมหรือรีดอะไรให้ล่ะคะ

มีชิ้นไหนบ้างคะ

ชุดวันอาทิตย์ เสื้อโค้ตไหมพรมสองตัว

แถบท้องสามชิ้น หูกระต่าย สี่ชิ้น

และถุงเท้าขนสัตว์ห้าคู่

ผ้าขนสัตว์นี่

- กางเกงในใช่มั้ยคะ - ครับ

ช่างยั่วยวนเหลือเกิน จิม

ลูกรัก เอาเสื้อผ้าพวกนี้ไปที่ห้องเก็บของให้ที

แต่ผมต้องไปช่วยลูคัสนะครับ

ลูคัสรออีกสองนาทีได้น่า

ถือระวังๆ หน่อย โอเคนะ

ได้เลยครับ คุณแอร์แมร์

เด็กคนนี้

ถ้าเขาใช้เวลามากกว่านี้ ในการอ่านและการเขียน

และใช้เวลากับหัวรถจักร์ให้น้อยลง

งั้นเขาคงไม่ใช่จิมของเราแน่ ใช่ไหมคะ คุณแอร์แมร์

ที่คุณพูดก็ถูกนะ ขอตัวก่อนนะครับ คุณอะไรนะ

สวัสดีค่ะคุณแอร์แมร์

13 ป่าเถื่อน

เอาล่ะ เอ็มม่า...

นี่จะช่วยให้เธอดีขึ้น

อรุณสวัสดิ์ จิม

ส่งสลักเกลียวให้ฉันที

ค้อน

ไขควง

เอาล่ะ แม่สาวน้อย

ชั้นว่าชั้นต้องไปอาบน้ำแล้วล่ะ

ทำไมผมถึงผิวดำ แต่ทำไมคุณ คุณอะไรนะ คุณแอร์แมร์

และพระราชาอัลฟอนส์ถึงผิวขาวล่ะครับ

นั่นคือสิ่งที่ติดตัวมาแต่เกิดไงล่ะ ไอ้หนู

กระป๋องน้ำมัน...

เป็นแค่การหลอกกันใช่มั้ยครับ

- ว่าไงนะ - ที่ว่า คุณอะไรนะ คือแม่ของผม

ใครจะรู้ล่ะ บางทีทุกอย่างอาจเป็นเรื่องหลอกๆ ก็ได้ นะจิม

บางทีนาย กับ ชั้น หรือ เอ็มม่าอาจไม่ได้อยู่ที่นี่จริงๆ ก็ได้

แต่ที่คุณอะไรนะ รักเธอ นั่นคือเรื่องจริง

ลูคัส ผมมาจากไหนหรอครับ

- สวัสดีครับ - ลูคัส นี่พระราชานะ

- อัลฟอนส์ ที่สิบห้านาทีเที่ยง - ครับ ฝ่าบาท

ข้าอยากจะคุยกับเจ้าหน่อย ถ้าเป็นไปได้นะ

จะไปทันทีครับ

พระราชาต้องการพบชั้นเป็นการส่วนตัวน่ะ

ชั้นต้องไปแล้วล่ะ

ใช่ พวกเขาพูดถูก

เพี่ยน เอ่อ เพื่อนที่รักของข้า

ที่จะให้ประชาชนมีสิทธิ์มีเสียง

อาจทำให้ราชวงศ์สั่นคลอนก็เป็นได้

มีคนมาเข้าเฝ้าหรอ

แค่นี้ก่อนนะ

เข้ามา

อยากพบผมหรอครับฝ่าบาท

อ้า ลูคัสที่รักของข้า

ใช่แน่นอน คุกเข่าลงก่อน

ช่างมันเถอะ ไม่ต้องพิธีการหรอก เชิญนั่งก่อน

ลูคัสที่รัก

เคยฟัง ข้าหมายถึง ฟังนะ

ลัมเมอร์แลนด์แม้ว่าจะเล็ก

แต่ก็มีปัญหาเช่นเดียวกับที่อื่น ๆ

เรื่องมลภาวะ การเดินทาง และการมีประชากรมากเกินไป

ซึ่งเราไม่สามารถขยายพื้นที่เพิ่มได้ แต่เรายังคงต้องจัดการปัญหาอยู่ดี

เราจะจัดการอย่างไรดีครับ

ข้ายังไม่ได้บอกหรอ

เอ็มม่าต้องไปจากที่นี่

แต่เพื่อเป็นการแสดงความชื่นชมจากข้า ในการรับใช้ที่นี่มาหลายปี

ข้าจะให้เกียรติเธอ ด้วยรางวัลนี้

เหรียญลัมเมอร์แลนด์

เอ็มม่าต้องไปหรอครับ

ตามที่ข้าบอกนั่นแหล่ะ

ไม่มีทาง

ลูคัส

ให้เลือกนะ ว่าเอ็มม่าหรือจิม

- แต่จิมยังเด็กอยู่นะ - ใช่ แต่เดี๋ยวก็โต

บางทีวันหนึ่งเขาอาจจะต้องการ ที่จะแต่งงานและมีบ้านสักหลังและ...

เราจะไปอยู่ที่ไหนล่ะ ลูคัส

เมื่อสถานีรถไฟ และรางรถไฟหายไป

ก็จะมีพื้นที่เพียงพอ

ที่จิมสามารถอยู่ได้... ข้าหมายถึงอาศัยอยู่ที่นี่ได้

- ใช่ แต่... - ข้าจะหาสถานที่เงียบสงบสำหรับเอ็มม่าเอง

ทำเลที่ดีที่สุดในสุสานเศษเหล็ก แล้ว...

ที่นั่นเธอสามารถเพลิดเพลินกับเวลาที่เหลือได้อย่างสงบสุข

เนื่องจากเธอค่อนข้างเก่าแล้ว

และด้วยความมีน้ำใจ หรือความฉลาด

หรือด้วยความเป็นเลิศของข้า...

อืม ช่างมันเถอะ ลูคัส

ลูคัส

เขาต้องการที่จะกำจัดเธอทิ้งไปเหมือนขยะ

เขาคิดเพียงเพราะเขาเป็นราชา

สามารถทำได้ตามใจชอบ

ถึงเวลาแล้วที่เราต้องสั่งสอนเขาซะบ้าง

ทำยังไงล่ะลูคัส

คุณรู้ไหมว่าทำไม รถไฟต้องอยู่บนราง

เพื่อที่มันจะได้ไปตามเส้นทางของมันไงล่ะ

ถ้าพวกเราไปแล้ว มันจะไม่มีรางอีกต่อไป

เอ็มม่ากับชั้นตัดสินใจแล้วว่าเราจะไปจากที่นี่

จะไม่มีใครมาสั่งเราได้อีกว่าต้องทำอะไร หรือมาไล่เราได้อีก

ไปจากที่นี่หรอ ลูคัส

คุณไม่ได้หมายความยังงั้นจริงๆใช่มั้ย

แล้วฉันควรจะทำยังไง ขัดคำสั่งพระราชางั้นหรอ

นั่นน่ะโทษร้ายแรงเลยนะ

มันต้องมีทางสิ

มันต้องมีทาง

บางทีเขาก็พูดถูกนะ เอ็มม่า

ลัมเมอร์แลนด์มันเล็กเกินไปสำหรับพวกเราทุกคน

ไม่ร้องนะที่รัก พวกเขาแยกเราไม่ได้หรอก

ไม่มีวัน

เราต้องเตรียมเดินทางกันแล้ว เธอกับฉัน เราสองคน

ผมก็จะไปด้วย

อะไรนะ

- ไม่มีทาง - แต่ผมช่วยคุณได้นะ

- เรามีที่ว่างไม่พอ - ผมไม่ต้องการพื้นที่มากหรอกครับ

- เราไม่ได้ไปเที่ยวเล่นนะ - ผมจะออกผจญภัย

คิดให้ดีนะจิม

เมื่อเอ็มม่าไปแล้ว พื้นที่ตรงนี้จะเป็นของเธอ

แต่ถ้าเธอไปแทน เอ็มม่าก็อยู่ที่นี่เหมือนเดิม ก็เท่านี้แหล่ะ

แต่คุณและเอ็มม่าเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของผมนะ

คุณคิดว่า ผมจะดูพวกคุณออกจากลัมเมอร์แลนด์ไปเฉยๆ งั้นหรอ

เพื่อนกันไม่ทำแบบนี้หรอก

มีแต่จะพร้อมที่จะออกเดินทางสู่โลกกว้างด้วยกัน

พวกเราอาจพบว่า ผมมาจากไหนก็ได้นะ

เราอาจจะเจออันตรายก็ได้นะ

ไม่มีใครรู้หรอกว่า อะไรรอเราอยู่ข้างนอกนั้น

ไม่ต้องห่วงหรอก

ผมจะระวังหลังให้คุณเอง

เอาล่ะ สาวน้อย

รอผมด้วย ลูคัส ผมมาแล้ว

ชั้นคิดว่านายเปลี่ยนใจซะแล้ว

มีอะไรที่ผมต้องทำก่อนจากที่นี่ไปนะสิ