Central Station (Central do Brasil) (Central do Brasil)

Αγαπημένε μου,

η καρδιά μου ανήκει σ' εσένα.

Δε με νοιάζει καθόλου τι έκανες... εγώ ακόμα σ' αγαπώ.

Σ' αγαπώ.

Όσα χρόνια θα είσαι φυλακισμένος,

τόσα θα είμαι κι εγώ "φυλακισμένη", περιμένοντάς σε.

Θέλω να στείλω ένα γράμμα σε αυτόν που με εξαπάτησε.

Κύριε Αμάρο, ευχαριστώ για όσα κάνατε για μένα.

Σας εμπιστεύτηκα, αλλά εσείς με εξαπατήσατε.

Πήρατε μέχρι και τα κλειδιά του διαμερίσματός μου.

Ζεζούς...

είσαι ότι χειρότερο έχει τύχει στη ζωή μου.

Σου γράφω μόνο και μόνο, επειδή ο γιος σου ο Ζοζουέ το ζήτησε.

Του είπα ότι είσαι ένας αχαΐρευτος,

όμως αυτός επιμένει να σε γνωρίσει.

- Διεύθυνση; - Ζεζούς ντε Πάιβα...

Μπομ Ζεζούς ντο Νόρτε, Περναμπούκο.

Ντάλβα...

- Καυλιάρα μου! - "Καυλιάρα μου";

Απ' όταν τα κορμιά μας ενώθηκαν στο κρεβάτι του μοτέλ...

πλημμυρισμένα απ' τον ιδρώτα μας... αισθάνομαι τόσο... τόσο...

- Ξετρελαμένος; - Ναι! Ξετρελαμένος!

Δεν ξέρω την ακριβή διεύθυνση.

- Χρειάζεται. - Καλά. Τότε, γράψτε:

Το 3ο σπίτι μετά τον φούρνο, Μιμόζο, Περναμπούκο.

Κανσασάου, Μπαΐα.

Καραγκόλα, Μίνας Τζεράις.

Χερουτάμπα, Σεαρά.

Μουζαμπίνιο, Μίνας Τζεράις.

- Χαίρετε, κυρία Ντόρα. - Πώς είστε;

- Ορίστε. Τα λέμε αύριο. - Ναι, αύριο πάλι.

ΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ

Ιρένε!

- Έλα πάνω γρήγορα! - Έρχομαι!

Αυτό το παλιόπραγμα εδώ, έχει την ίδια ηλικία μ' εμένα, ε Ντόρα;

Έλα, κάθησε.

Όχι πάλι τα γράμματα, Ντόρα...

Να ξέρεις ότι δεν συμφωνώ καθόλου, εντάξει;

Πάρε να με βοηθήσεις... Διάβασε αυτό.

"Διάβασα την αγγελία σου στη στήλη με τα προσωπικά...

και ο χαρακτήρας σου κατευθείαν κέντρισε το ενδιαφέρον μου."

Αυτός ο μπαγάσας έχει γράψει τα ίδια σε δέκα γυναίκες!

" Είμαι ψηλός..."

" Έχω καστανά μάτια, ίσια μαλλιά...

και υψηλή μόρφωση. Λένε πως είμαι όμορφος."

- Κανένας κακάσχημος θα 'ναι! - Μόρφωση; Ούτε να γράφει δεν ξέρει!

Στα σκουπίδια;

" Ζεζούς, είσαι ότι χειρότερο έχει τύχει στη ζωή μου.

Σου γράφω μόνο και μόνο, επειδή ο γιος σου μου ζήτησε να σε γνωρίσει."

Λέει πως τάχα το παιδί θέλει να γνω- ρίσει τον πατέρα του, έναν μεθύστακα.

Η αλήθεια είναι πως η μάνα θέλει πίσω αυτόν τον τύπο.

Μην το σχίζεις.

Το παιδάκι θέλει να συναντήσει τον πατέρα. Να ξανασμίξει η οικογένεια.

- Και λοιπόν; - Θα τους στερήσεις την ευκαιρία.

Ένας μεθύστακας είναι, που την έσπαζε στο ξύλο.

Και το παιδί να μεγαλώσει χωρίς πατέρα;

Καλύτερα απ' το να μεγαλώσει με κάποιον που θα τον χτυπάει.

Αποφασίστηκε. Στα σκουπίδια!

- Μα δεν είναι το πρώτο της γράμμα; - Θα κάνω μια εξαίρεση.

Δεν το μπορώ άλλο αυτό. Φεύγω.

- Θα τη σακατεύει στο ξύλο. - Είναι δικό της θέμα, όχι δικό σου.

- Καλά. Θα το βάλω στο συρτάρι. - Όχι, να το στείλεις αύριο.

Ή στα σκουπίδια ή στο συρτάρι. Θα το στείλω την άλλη βδομάδα...

Ψεύτρα! Αυτά τα γράμματα τ'αφήνεις στο "Καθαρτήριο" για χρόνια.

Θα το στείλω την άλλη βδομάδα. Κάθησε να συνεχίσουμε.

Ώρες-ώρες γίνεσαι πολύ στριμμένη!

"Λέγεται ότι στις μέρες του Καρναβαλιού πολλοί χάνουν τον έλεγχό τους.

Είμαι ένας απ' αυτούς. Περάσαμε ωραία οι δυο μας, αλλά ας το ξεχάσουμε τώρα."

- Μ' άρεσε αυτό. - Σ' άρεσε;

Αλήθεια; Πολύ πολύ;

Δε μου έχουν απαντήσει ακόμα. Νομίζω πως δεν λαμβάνουν τα γράμματα.

Το Ταχυδρομείο δεν είναι και τόσο αξιόπιστο.

- Ίσως και να μετακόμισαν. - Λέτε;

- Ένα ρεάλ, κύριε Σέρζιο. - Ευχαριστώ, κυρία Ντόρα.

Προχθές ήρθα σ' εσάς για ένα γράμμα. Θυμάστε;

- Το στείλατε; - Όχι ακόμα. Σήμερα.

Πολύ ωραία! Θέλω να το σχίσω αυτό και να του γράψω ένα άλλο.

- Νομίζω πως του μίλησα σκληρά. - Πείτε μου τι να γράψω.

Ζεζούς, ο γιος σου ο Ζοζουέ θέλει πολύ να σε συναντήσει.

Θέλει να σ' επισκεφθεί και να μείνει για λίγο χρόνους...

Λίγο χρόνο...

για λίγο χρόνο, ώστε να σε γνωρίσει.

Έχω διακοπές τον επόμενο μήνα και μπορώ να τον συνοδεύσω.

Ευκαιρία να δω τον Μοϊζές και τον Ιζαΐας.

Ξέρετε κάτι... το έχω επιθυμήσει αυτό το παλιοκάθαρμα!

- Εσείς που ξέρετε, τι να του πω τώρα; - Μα κυρία μου, πού να ξέρω εγώ;

- Σας παρακαλώ, βοηθήστε με. - Πάτε σπίτι, σκεφτείτε κι ελάτε πάλι.

Η αλήθεια είναι πως μ' αρέσει πολύ.

Ζεσούς, μου λείπεις πάρα πολύ.

Είναι μαρτύριο να ξυπνάω χωρίς εσένα δίπλα μου.

Αν μου 'χε μείνει έστω και μία μπούκλα, θα σ' άφηνα να μου την ξεριζώσεις!

Ναι! Ναι! Πολύ ωραίο!

"Να με περιμένεις, θα έρθω γρήγορα. Όλη δική σου..." Πώς σε λένε;

Άννα.

- Βάλτε κι αυτή μέσα. - Εντάξει, την έβαλα.

- Να το ταχυδρομήσω ή όχι; - Ναι. Τι σας χρωστώ;

Δύο ρεάλ, μείον ένα για το ανεπίδοτο, σύνολο ένα ρεάλ.

Μαμά, πώς ξέρεις ότι θα το στείλει; Ούτε σε φάκελο δεν το έβαλε.

Μην είσαι αναιδής. Η κυρία με βοηθά.

- Ο επόμενος! - Ευχαριστώ. Αντίο.

Δώσ' μου το χέρι σου.

Η σβούρα μου!

Έλα, Ζοζουέ.

- Τι συνέβη; - Ένα λεωφορείο πάτησε μια γυναίκα.

- Σκοτώθηκε; - Πάει. Την πήρε ο Θεός.

Μαμά!

Σας ευχαριστώ πολύ.

Θέλω να γράψω στον πατέρα μου.

Άντε γράψε!

Μπαμπά, έλα στο Ρίο, γιατί η μαμά χτύπησε.

- Έχεις λεφτά; - Έχω.

Δείξε μου.

- Ξέρεις κανέναν εδώ στο Ρίο; - Τη μαμά μου!

- Κάποιον άλλο; - Άσε τα λόγια! Γράψε το γράμμα!

- Μόνο αν έχεις λεφτά. - Τότε, δώσ' μου αυτό της μάνας μου.

Το έστειλα κιόλας. Τώρα πήγαινε.

- Δώσ' μου το γράμμα! - Σου είπα, φύγε. Άντε.

Έλα, φύγε, μικρέ. Θέλω να στείλω γράμμα.

Τσακιστείτε από δω!

Πάρτε δρόμο! Γρήγορα!

Ε μικρέ, ξύπνα. Θέλεις να φας;

- Δεν πεινάς; - Έχω φάει, ευχαριστώ.

Μεγάλη προσφορά! Μόνο για σήμερα! Προϊόντα ομορφιάς μόνο με ένα ρεάλ!

Όλα πάνε καλά. Έχω πολλούς πελάτες.

Ίσα που τους προλαβαίνω. Μαζεύω λεφτά για να γυρίσω στη Σχολή.

Κλέφτης! Πιάστε τον! Κύριε Πεντράο!

Τρέξε, πιάσ' τον!

Ακίνητος! Μη μιλάς!

Μη, σας παρακαλώ! Θα τα επιστρέψω.

- Καλό βράδυ, κυρία Ντόρα. - Καληνύχτα.

- Γεια σου, μικρέ. - Ζοζουέ με λένε.

Ζοζουέ, έτσι; Πολύ ωραία σβούρα.

Κατάλαβα. Η μαμά σου είπε να μη μιλάς με ξένους, ε; Έχει δίκιο.

- Αλλά μη φοβάσαι εμένα. - Δε φοβάμαι.

Αφήστε τον, κε Πεντράο. Τον γνωρίζω.

Τότε, θα ήθελα να σας μιλήσω.

Γεια σου, μικρέ μου.

Με λένε Ζοζουέ Φοντενέλε ντε Πάιβα.

Πάιβα από τον πατέρα μου και Φοντενέλε από τη μάνα μου.

Πολύ ωραία! Μπράβο! Εγώ λέγομαι Ιζαντόρα Τεϊσέρα.

Λοιπόν, Ζοζουέ ντε Πάιβα, θες να 'ρθεις στο σπίτι μου;

- Θα περιμένω τη μάνα μου. - Δεν θα έρθει.

- Λες ψέματα! - Η μάνα σου πέθανε. Καταλαβαίνεις;

Δεν έχεις συγγενείς εδώ στο Ρίο;

Κάποια θεία;

Απάντησέ μου.

Καλά... Πάρε αυτό.

Αν αλλάξεις γνώμη, ακολούθησέ με. Εντάξει;

Σοβαρά σου το λέω.

Πέρνα μέσα.

Πού είναι ο άντρας σου;

Δεν έχω άντρα.

Και τα παιδιά σου;

Ούτε παιδιά ούτε άντρα ούτε οικογένεια ούτε σκυλιά.

Μπορώ να πάω στο μπάνιο;

- Και βέβαια. - Πού είναι;

Εκεί πέρα.

Πολύ ζέστη σήμερα. Πάω στο μπάνιο να φρεσκαριστώ λίγο.

Όχι. Είναι κάποιος μέσα.

Ποιος είναι;

Από δω, ο Ζοζουέ.

Δεν σου άρεσε;

- Απαιτητικός ο καλεσμένος μας. - Η μάνα του ίσως μαγείρευε καλύτερα.

Όχι. Ούτε αυτή μαγείρευε καλά.

Δείξε και λίγο ευγνωμοσύνη, έτσι; Κακομαθημένο...

- Ιρένε, τι δουλειά κάνεις; - Μάντεψε.

Μοιάζεις με δασκάλα, σαν τη Ντόρα, αλλά αυτή είναι επιστολογράφος.

Δίκιο έχεις, δασκάλες ήμασταν.

- Ούτε εσύ έχεις άντρα; - Καμία μας.

- Τότε, ποιος σας φροντίζει; - Κανένας. Εμείς οι ίδιες.

Η μάνα σου επίσης ζούσε μόνη. Ποιος τη φρόντιζε;

Εγώ, φυσικά!

Ο πατέρας σου δεν ήρθε ποτέ να σας δει;

Δουλεύει πάρα πολύ. Είναι ξυλουργός.

Φτιάχνει τραπέζια, καρέκλες, πόρτες, στέγες... τα πάντα μόνος του.

- Νόμιζα πως ο πατέρας του... - Εσύ τι θέλεις να γίνεις;

Εγώ θέλω να οδηγώ φορτηγό.

Και των δυο μας οι πατεράδες, ήταν οδηγοί τρένων.

Ναι, και μεθύστακες επίσης.

Όλα καλά, Ζοζουέ;

Τι ψαχουλεύεις εκεί;

Ξέρεις να διαβάζεις;

Κατάλαβα. Πιστεύεις ότι δε θα στείλω το γράμμα της μάνας σου; Κάνεις λάθος.

Απλώς δεν βρήκα χρόνο να το ταχυδρομήσω.

Θα το πάω εγώ στον πατέρα μου. Φέρ' το μου.

Καταλαβαίνεις τι λες;

Ξέρεις πού μένει; Χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Σε άλλο πλανήτη!

- Θα πάω! - Δε θα τα καταφέρεις.

Το καλύτερο είναι να το στείλω εγώ. Αύριο. Το υπόσχομαι.

Μου τ' ορκίζεσαι;

- Σου τ' ορκίζομαι. - Και δε θα μου πεις ψέματα πάλι;

Όχι.

- Πού πάμε; - Σε ένα υπέροχο μέρος... Αλήθεια.

- Γεια σας, κ. Πεντράο. - Ήρθατε. Πάμε γιατί αργήσαμε.

Ήρθατε! Ωραία! Περάστε μέσα.

- Γιολάντα, η κυρία Ντόρα. - Χάρηκα πολύ.

Δεν ξέρω αν σας είπε, αλλά όπως μπορείτε να δείτε κι εσείς...

φερόμαστε στα παιδιά σαν να είμαστε μια μεγάλη οικογένεια.

Θα υιοθετηθούν από πλούσιες οικογένειες στην Αμερική, στην Ευρώπη...

Όταν μεγαλώσεις, θα είσαι φίσκα από δολάρια. Μη μας ξεχάσεις, εντάξει;