Doctor Who

WAT VOORAFGING

Ik breng Sutekhs doodsgeschenk.

Voor jou.

En voor iedereen in jullie kleine, walgelijke, onophoudelijke universum.

RIJK DES DOODS

Iedereen eruit.

Maak dat jullie wegkomen. - Ik breng Sutekhs stof des doods.

Kom mee.

Kom mee.

Spring erop, cowboy.

Kate, met de Doctor. We zijn onderweg. Hou dat ding tegen.

Ik breng Sutekhs stof des doods. - Open het vuur. Alle wapens.

Waarom zie ik haar niet?

Alle kogels zijn tot stof vergaan.

In godsnaam.

Ik breng Sutekhs stof des doods.

Doctor, ben je er nog?

Ik moet afscheidnemen. Bedankt en veel liefs.

Stuur dit monster terug naar de hel.

Ik moet hopen dat er weer vogels zullen zingen.

Er zullen vogels zijn.

We kunnen niets doen.

Alleen vechten.

Sneller, Mel. - Ik rij zo snel als ik kan.

Nee, ik bedoel sneller.

We gaan dood.

Sla rechtsaf.

We onderbreken deze uitzending vanwege een incident in Londen.

Mensen dienen de stad direct te verlaten.

Wat is er aan de hand?

Geloof je in de kracht van het gebed? - Absoluut.

Vertel je Schepper dan maar dat ik naar zijn gouden poort kom...

en zijn koninkrijk zal innemen.

Waar heb je het over?

Wie ben jij?

Het spijt me, vrouwtje.

Het spijt me dat het zo eindigt.

Ik had nog zoveel plannen.

POLITIETELEFOONCEL

Tijdsmembraan zwak.

Eruit. Naar bunker 17.

Waarom kunnen we m'n moeder niet zien? - We hebben ergere problemen.

Deze TARDIS is gemaakt van herinneringen. Ruby, hij voedt zich met jou.

Doe je best, schat. Herinner 'm je beter. - Dat kan ik wel.

Als tijd een herinnering is, dan is geheugen een tijdmachine.

Heel erg goed. Nog meer.

Dat moet genoeg zijn.

Goed, de TARDIS herinnert zichzelf.

Daar zijn we weer, oude vriend. - Waag het niet.

Wat is dat voor iets? - Sutekh. De Eeuwige Dood.

Het Tyfoonse Beest. Het grootste monster waar ik het ooit tegen opgenomen heb.

Waarom hebben Horus en de andere Osiriërs hem dan niet gedood?

Dat zijn mijn herinneringen.

Dan waren ze geen haar beter dan hem, dus hebben ze hem gevangengenomen.

Dat is jouw levensverhaal.

Lang geleden, in het Engeland van 1911 werd Sutekh voor eeuwig gevangengezet.

Maar hij kwam terug en ik versloeg hem.

Ik heb je de Tijdsvortex ingestuurd. Ik heb je naar je eigen dood gestuurd.

In plaats daarvan heb ik een thuis gevonden.

Ik klampte me aan jouw duivelse machine vast...

en heb me daar jarenlang verstopt.

Ik heb al die tijd met je meegereisd op de rug van je schip.

Ik staarde de eeuwigheid in, terwijl ik naar m'n ware goddelijkheid evolueerde.

Nu ken ik je machine door en door...

en ik kan hem laten doen wat ik wil.

Hij gaat als mijn altaar dienen.

De tempel van mijn rijk des doods.

Hij zal nooit meer van jou zijn. Nooit.

Maar ik heb in de TARDIS gekeken. Wat een geheimen.

Haar naam.

Susan. - De perfecte val.

Ik creëerde een verschijning van haar...

en telkens als we landden, op iedere wereld, blies ik haar leven in.

Ik bracht ze allemaal tot leven. M'n engelen des doods...

die nu triomfantelijk door het hele universum verspreid zijn.

Ik breng Sutekhs stof des doods.

Alle levende wezens zijn walgelijk.

Ik ben hier om ze te verlossen met een gezegende dood.

Dat vind ik iets goeds. - En ik vervloek je, Sutekh.

Ik vervloek je in de naam van het leven.

En ik zweer als laatste Time Lord op m'n twee harten dat ik je tegenhoud.

Ik zal je verslaan. En ik maak de dood ongedaan.

En waarom leef ik nog?

Mij doden is jouw geschenk.

Geloof me maar, want met mij sterft mijn soort uit.

Dus wat houd je tegen? Waarom doodt de god van de dood me niet?

Mis ik iets?

Ik zal je iets vertellen, Sute.

Dat gevoel dat je nu hebt. Die twijfel...

Heb je je ooit zo levend gevoeld?

Voelt het niet fantastisch?

Rennen.

Wat is er? - Het is een herinnerde TARDIS.

Stukjes van elke TARDIS die ooit bestaan heeft.

Bijeengehouden door hoop, wensen en geluk.

Werkt dit ding wel? Kan het vliegen? - Geen idee.

Nee, dat hebben we nodig.

Ruby Roo, bind dit daaraan vast. Het komt goed.

Bind die hendel naar beneden vast. Al die schakelaars naar beneden.

Ruby, zie je deze kabels? Bind ze bij elkaar.

Doctor, we staan in brand.

Is dit wel veilig? - Zo onveilig als maar kan.

Dat is beter.

Zo is het goed.

Kalm maar.

Goed zo. Rustig aan.

Zie je wel?

Die haak maakt een moleculaire binding.

Het is slim touw. - Hoe bedoel je? Zoals...

De slimme handschoen.

Onze ontmoetingsdag.

Het spijt me zo erg.

We moeten stabiliseren. Zonder de Tijdsvensterherinneringen ontploffen we.

Dat scherm houdt de TARDIS in elkaar.

Wat heb ik gemist? Elke Susan Triad was onschuldig?

Ze waren allemaal echt? - Ja.

Telkens als de TARDIS landde, creëerde hij haar.

De TARDIS heeft een beeldfilter zodat hij niet opvalt, onzichtbaar is.

Het creëert namelijk een veld eromheen van precies 66,7 meter.

Dus 73 yards.

Hoe weet je dat?

Dat weet ik gewoon.

Op 73 yards gebeuren vreemde dingen.

Men zegt dat je dingen kan zien.

Sutekh heeft veel gebruik gemaakt van dit veld.

Hij concentreerde zich en creëerde overal een nieuw persoon.

Door de filter hoorde ze erbij. Ze had een karakter, een verhaal, een waarheid.

Doctor, je bent hier wel 100 keer geland. - Ik denk dat ze iedere keer herboren is.

Telkens als de TARDIS landde, werd het concept sterker.

In 2024 was ze Susan Triad. Een monumentaal persoon.

Wat heeft ze gedaan? Sutekh noemde haar een engel des doods.

Het stof des doods.

Dat spreidt zich overal uit.

Is m'n moeder... - Iedereen.

Kun je niet gewoon... - Ik kan niets.

Ze was...

Het blijft gebeuren.

Telkens als ik daar landde.

In 1999.

In 1066.

In 2005.

De aarde ligt op sterven.

Telkens weer.

Elke wereld waar ik ooit was...

is dood.

Venus.

Telos. Karn.

De Oodbol.

En Skaro. - De Daleks zijn dood.

Alles is dood.

Maar...

op veel plekken ben je nooit geweest.

Die zijn vast in orde. - Ik heb zo ver gereisd.

Alles wat ik ben tegengekomen, sterft.

Alle tijd en ruimte.

Dit is mijn schuld. - Niet waar.

Elke zon is dood. Het universum is tot stilstand gekomen.

Het is wel mijn schuld.

Omdat ik overal geweest ben.

Dat vond ik leuk.

Het universum staat doodstil.

Maar één ding houdt vol.

Eén ding blijft leven, ondanks mij.

De Time Lord. - Nee, iets veel groters.

Een geheim dat het kind bij zich draagt.

Maar ik zal ze vinden.

Daarbuiten, in de leegte van dit verlaten universum...

houden ze zich ergens verscholen, verloren in de wind en het wild.

Pardon?

Kun je me vertellen...

waar we zijn?

Geen idee.

Absoluut geen idee, schat.

Ik heb alleen deze chaffie. Wil je wat? - Wat lief. Maar alleen als je genoeg hebt.

Waar kom je vandaan?

Van nergens. Ik ben de weg kwijt.

Al heel erg lang.

Ik heb al weken niemand gezien.

Er kwam wel een karavaan langs, die ging richting...

Geen idee. Die kant op. Daar zou eten zijn, maar ik heb ze niet meer gezien.

Stil maar. Ik geef deze man zijn chaffie.

Wie is die kleine?

Ze heet Brindle.

Brindle Dee.

Denk ik.

Hoe heet deze plek?

Weet ik niet meer.

Het geheugen is stervende. Een man zei dat zelfs feiten in de doodsgolf stierven.

Dit was de stad...

Het begon met een B.

En de planeet?

Ik ben niet van hier, denk ik.

Toen ontmoette ik m'n man, hoe hij ook heette.

Hij was lang. Dat weet ik nog wel.

Het is al erg lang geleden.

Je hebt het tenminste overleefd. - Dat vraag ik me af.

Het grappige is dat ik me een operagebouw kan herinneren.

Waarom net dat? Misschien heb ik er gewerkt of gezongen.

Mensen kwamen van heinde en verre.

De lichten, de glinstering. Het was prachtig.