Aziz Ansari: Dangerously Delicious

دمتون گرم

خیلی خیلی ممنون

واقعاً ازتون ممنونم

خیلی مخلصیم

خب، بسیار خب

واشینگتن دی.سی

دمتون گرم که تشریف آوردین

واسه ضبطِ

دومین استندآپ اسپشال من

خیلی هیجان‌زده‌ام که اینجام

قبل از اینکه برنامه رو شروع کنیم

می‌دونم احتمالاً

یه سری تابلو زدن که روش نوشته

عکس گرفتن ممنوع و این‌جور

چیزا

و اونم فقط واسه اینه که

خب تابلویه که داریم اینو ضبط می‌کنیم

و همین‌طور

وقتی من این برنامه‌ها رو اجرا می‌کنم

مردم ممکنه شروع کنن به

عکس گرفتن

و این‌جوری هی

فلاش می‌زنن

و چراغ‌های نارنجی روشن می‌شه، و این می‌تونه

یه کم حواس‌پرتی ایجاد کنه

وقتی دارم سعی می‌کنم تمرکز کنم

روی اجرا

اما چیزی که فهمیدم اینه که

مردم اصلاً به یه ورشون هم نیست

و اونا

به هر حال عکسشونو می‌گیرن

چون یه سری آدمِ آشغال

میان به این برنامه‌ها

یعنی، ببینین چقدر

آدم اینجا نشسته

بعضی‌هاتون

آدم‌های آشغالی هستین

اصلاً شکی توش نیست

اگه ما همدیگه رو

توی یه شرایط دیگه‌ای می‌دیدیم

به غیر از اینکه شما بهم پول بدین

تا بیاین جوک گفتنم رو ببینین

مطمئنم بعضی‌هاتون هستین که

با تمام وجود ازتون متنفر می‌شدم

اصلاً شک نکنین

واقعاً از

بعضیا‌تون خیلی بدم میاد

خب، با خودم گفتم

برای اینکه با هم کنار بیایم

همین الان

قبل از اینکه برنامه رو شروع کنم

می‌فهمم که مردم

عکس و این‌جور چیزا رو دوست دارن

پس همین الان

قبل از اینکه برنامه رو شروع کنیم

من تظاهر می‌کنم که

وسطِ گفتنِ یه جوکم

و شما می‌تونین هر چقدر که

دلتون می‌خواد عکس بگیرین

و بعدش

یه برنامه‌ی عالی خواهیم داشت، باشه؟

خب، شروع کنیم

اگه می‌خواین عکس بندازین

بفرمایین

یه جوکِ الکی که مثلاً باید

از یه جای تنگ رد شم

بیاین فیلم بازی کنیم... بیاین

جوری رفتار کنیم که انگار یه اتفاقی افتاده

با یکی از تماشاچی‌ها

مثلاً، آقا

می‌شه بلند شی

و جوری رفتار کنی که انگار داری

سرِ یه چیزی سرِ من داد می‌زنی؟

این‌جوری می‌تونی

اون عکس رو به بقیه نشون بدی

و بهشون بگی: «آره

یه جای برنامه

این یارو یهو بلند شد

و این‌طوری بود که

"سفیدپوست‌ها

نژاد برترن!"

و عزیز هم گفت:

"هووی، اصلاً کارِ درستی نیست آقا

باید بشینی سرِ جات."»

خب، عالیه. همه ردیفین

با عکسا و همه‌چی؟

خیلی ممنون

که تشریف آوردین

واقعاً ممنونم ازتون که

اومدین

خیلی لطف کردین

من زندگی می‌کنم، اِم... من الان

توی نیویورک زندگی می‌کنم

و... بله

و الان مجردم، و

اوه، خفه شین

شما این اراجیف رو جدی نمی‌گین

و هر وقت من می‌رم بیرون

به بارهای اونجا

یه دونه دوست دارم

از رفیقام

از اون آدماییه که

هی می‌گه: «پسر

هر دخترِ بانمکی که دیدی

فقط برو باهاش حرف بزن

مگه چی می‌خواد بشه؟

مگه چی می‌خواد بشه؟

مگه چی می‌خواد بشه؟

هر دخترِ بانمکی که دیدی

فقط یه چیزی بگو، هر چی

اصلاً مهم نیست چی

مگه چی می‌خواد بشه؟

مگه چی می‌خواد بشه؟

مگه چی می‌خواد بشه؟»

من بهت می‌گم

چی می‌خواد بشه

اون دختره قراره مثل سگ

باهام بدرفتاری کنه، اونم بی‌دلیل

آخه چرا باید بخوام

با همچین چیزی سر و کله بزنم؟

«سلام، چطوری؟»

«گمشو عوضی!»

«باشه، پس بعداً می‌بینمت

من می‌رم با رفیقم برایان حرف می‌زنم

اون همیشه باهام مهربونه.»

و خب، آره، این یه کم

اغراق‌آمیزه

ولی واقعاً

بعض وقتا همین حس رو داره

یه بار رفتم سمتِ

این دختره

چون فکر کردم که

یه کیفِ باحالی روی شونه‌شه

گفتم:

«هی، کیفِ قشنگیه.»

و اونم گفت: «ممنون»

و شروع کردیم به حرف زدن

و به نظر دخترِ خوبی می‌رسید

بعد یه جایی

دوستش اومد پیشمون

و وقتی دوستِ دختره

اومد، دختره برگشت گفت:

«اوه، سلام. ایشون عزیزه

اومد باهام حرف بزنه چون

فکر می‌کرد کیفم باحاله.»

و چشماشو گردوند

و من با خودم گفتم:

«واو، این واقعاً بی‌ادبیه

هیچ دلیلی واسه این کار نبود

من فقط داشتم لطف می‌کردم،» مگه نه؟

پس همون‌جا

به خودم گفتم:

«هر وقت خواستم

این مکالمه رو تموم کنم

کاری می‌کنم که

این دختره بفهمه

اصلاً به یه ورم هم نیست

که خودش چه شکلیه

و واقعاً

از کیفش خوشم اومده.»

خلاصه، یه جا که نشسته بودیم

داشتیم حرف می‌زدیم، من این‌طوری بودم که:

«آره...»

«اوه، اون چیه

اون‌جا؟»

و بعد کیفشو دزدیدم

آره

اون کیف دیگه مالِ منه

من هیچ‌وقت نمی‌دونم تو این‌جور موقعیت‌ها

به دخترا چی باید بگم

همیشه خیلی ضایع می‌شه

یه بار داشتم ناهار می‌خوردم

با یکی از رفیقام

و بهش گفتم:

«ببین، یه دختری هست

که کار می‌کنه

توی این رستوران

خیلی بانمکه، ولی من

نمی‌دونم چی بهش بگم.»

و اونم گفت:

«پسر، تنها کاری که باید بکنی

اینه که بری اونجا و یه دقیقه

باهاش صادق باشی.»

واقعاً؟

کلِ کاری که باید بکنم همینه؟

یعنی فقط باید برم جلو و بگم:

«ببخشید خانم

فقط باید باهاتون یه دقیقه

خیلی صادق باشم

من همیشه اینجا غذا می‌خورم

و وقتی این کار رو می‌کنم

زل می‌زنم به صورتتون

و تصور می‌کنم که داریم سکس می‌کنیم

در حالی که من دارم ساندویچم رو می‌خورم

اگه دوست داشتین به من بگین تا

فانتزیِ من رو

به واقعیتِ خودتون تبدیل کنین.»

فکر نکنم این جوابِ

خیلی خوبی بده

مردم همیشه همون نصیحت‌های