Better Call Saul

(เพลย์บอย 18 ปีขึ้นไปเท่านั้น)

จิมมี่

กวาดร้านไปถึงไหนแล้ว

ดีฮะพ่อ

หวัดดี สบายดีรึเปล่า

สวัสดีครับ ผมหวังว่าคุณจะช่วยผมได้

ครับ

ผมขับเข้าเมืองมาเมื่อเช้า

ปกติผมใช้รถไฟ แต่วันนี้รีบมาก

ต้องไปซื้อยาให้เฟร็ดดี้ ลูกชายผม

เขาเป็นโรคลมชัก โรคกำเริบเมื่อเช้า

ระหว่างเกิดอาการ เขาปัดขวดยาจากมือภรรยาผม

หกเละเทะไปหมด

แย่ชะมัด

สรุปก็คือ ผมขับรถเข้าเมือง

ผมซื้อยาขวดใหม่ ด้วยเงินทั้งหมดที่มี

และตอนนี้รถผมเสีย

- พระเจ้า นั่นช่าง... - ผมรู้

ตอนโชคร้ายอะไรก็แย่ไปหมด

ลองสตาร์ทดูแล้ว

แต่ไม่ได้ผล

ทีนี้ ผมแน่ใจว่า

เฟร็ดดี้จะเกิดชักขึ้นอีกครั้ง ก่อนผมเอายากลับไปให้ทัน

ดังนั้น ถ้าคุณช่วยได้ ผมจะขอบคุณมากเลย

ผมไปเช็ครถคุณให้ได้

อาจแค่ต้องพ่วงสาย ผมมีสายพ่วงอยู่หลังร้าน

ผมรู้สึกขอบคุณ

แต่จะเป็นไปได้ไหม ที่คุณจะให้เงินผมห้าดอลลาร์แทน

ผมอยากไปแท็กซี่ มากกว่ารอรถเก่าของผม

ใช่ ห้าดอลลาร์

ถ้าคุณช่วยได้

ได้สิ

พ่อ มานี่

มานี่เร็ว

พ่อ มันเรื่องโกหก เหมือนเมื่ออาทิตย์ก่อน

- จิมมี่... - พวกขี้โกงรู้กันหมด

ว่ามาร้านนี้ได้ตังค์แน่

"พวกขี้โกง" เหรอ ไปได้ยินมาจากไหนกัน

พ่อ นั่นเรื่องเหลวไหล เขาอาจไม่มีลูกชายด้วยซ้ำไป

เขาหลอกพ่อ

จิมมี่ ถ้าลูกคิดผิดล่ะ

รู้ไหม

ผมขอโทษที่มารบกวน ผมว่าผมไปดีกว่า ผมจะ...

- ไม่ๆๆ - พ่อ...

ไม่กวนหรอก เอ้า

นี่สิบดอลลาร์

คุณช่าง...

คุณใจดีมากเลย

ผมจะไปหลังร้าน

หาสายพ่วง แล้วสตาร์ทรถคุณ

มาเร็วจิมมี่ ดูร้านให้พ่อ

พ่อไปเดี๋ยวเดียว

คูลส์กล่องละเท่าไหร่

สี่เหรียญ

เอามากล่องนึง

จ่ายมาก่อน

เอามาสองกล่อง

มันอยู่ที่ไหนซักแห่ง

อีกเดี๋ยวนึงนะ

เร็วเข้า

ในโลกนี้มีหมาป่ากับแกะ

หมาป่ากับแกะ

คิดดูว่าอยากจะเป็นอะไร

โอเค ผม...

ไปแล้วเหรอ

ไปแล้วจริงเหรอ

คุณครับ

- ผมกวนรึเปล่า - โอ้ โทษที พร้อมรึยัง

มาเถอะ ให้จบๆ กันซะที

ขอบคุณที่ให้เราเข้าพบ

ไม่อยากให้คุณเสียเวลานาน จะเข้าเรื่องเลยแล้วกัน

ผมเสียใจที่จะแจ้งคุณ ว่าหลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

คุณเออห์แมนเทราท์ จะปรับเปลี่ยนคำให้การเล็กน้อย

- "เล็กน้อย" งั้นเหรอ - นิดเดียว

เขาตัดสินใจบอกความจริง

ว่าปืนที่พบในที่เกิดเหตุ ไม่ได้เป็นของทูโก ซาลามานกา

- งั้นปืนใครกัน - ใครจะรู้

รู้ไหมมีปืน เยอะแค่ไหนในแอลบูเคอร์คี

จำนวนประมาณระหว่าง งูหางกระดิ่งกับเม็ดทราย เยอะเลย

- ปืนคุณรึเปล่า คุณเออห์แมนเทราท์ - เปล่า ไม่ได้พูดว่างั้น

ให้คุณเออห์แมนเทราท์พูดเองได้ไหม

ปืนไม่ได้เป็นของซาลามานกา ผมบอกได้แค่นั้น

คุณบอกเราว่าใช่ คุณว่าเขา ชักปืนออกมาแล้วเล็งใส่คุณ

เขาเปล่า

- ทำไมคุณถึงเปลี่ยนคำให้การ - เขาเป็นพลเมืองดี

รอยนิ้วมือเดียวบนปืนนั่น เป็นของซาลามานกา

จะเป็นไปได้ไง ถ้าปืนไม่ใช่ของเขา

ลูกความผม ไม่ใช่คนที่ต้องตอบคำถามนั่น

เขาไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านนิติกรรม

ใครจะรู้ มันอาจตกลงมา จากจงอยปากนกที่บินผ่านมา

ซาลามานการับไว้แล้วพยายามจะโยนทิ้ง ความเป็นไปได้มีมากมาย

- เขาข่มขู่คุณรึเปล่า - นี่

เราอยากให้เขาติดคุกหลายปี ปืนนี่จะช่วยได้มากเลย

คุณจะยอม ตกเป็นเหยื่อเขาซ้ำสองเหรอ

ลืมเรื่องปืนไปซะ ตกลงไหม

ปืนไม่ใช่ของซาลามานกา

ถ้าคุณใช้มันเป็นหลักฐาน คุณเออห์แมนเทราท์จะขึ้นให้การปฏิเสธ

เขาจะให้การ เรื่องนี้อย่างชัดเจนที่สุด

เขาข่มขู่คุณ หรือเอาเงินขว้างใส่

เฮ้ โอเค พอแล้วล่ะ

คุณทำถูกแล้ว

เจ้าซาลามานกานั่น บ้าระห่ำ

เคยโดนมาแล้ว

เลยรู้

ไม่อยากพูดก่อนหน้านี้ เพราะเดี๋ยวขัดกับรูปคดี

แต่เขาสติเฟื่อง

เขาเคยมัดมือผม ในทะเลทรายพร้อมปืนจ่อที่หัว

หักขาคนสองคนต่อหน้าต่อตาผม

ถ้าผมไม่พูดช่วยไว้ เขาคง...

ไม่อยากลงรายละเอียด แต่เป็นข้อตกลงช่วยชีวิต

ไม่ใช่สิ่งที่ควรลืม

แล้วบอกเรื่องนี้กับฉันทำไม

อย่าทรมานตัวเองมากนัก

อย่างที่เขาว่า การเก็บความลับเป็นความกล้าหาญ

เป็นผมเองก็ทำเหมือนกัน

วันนี้ผมทำให้ฟรีเลย

ใช้ลิฟต์อันต่อไป

แล้วคิดเงินฉันด้วย

อกตัญญู

- ไง จิมมี่ - บอกฮาวเวิร์ดรึยัง

- ยังคุยไม่ได้ตอนนี้ - ยังไม่ได้บอกสินะ

ยังไม่บอกหรอก จนกว่าจะแน่ใจซะก่อน

เมื่อไหร่จะได้จดหมายเสนองาน

อาจจะพฤหัสหน้า หลังการประชุมกับหุ้นส่วน

- แต่นั่นแค่พิธีการใช่ไหม - ก็ใช่

- ก็หวังว่างั้น - คุณว่าข้อเสนอคืออะไร

อะไรกันแน่

คงไม่ดีเท่า ตำแหน่งคุณที่เดวิสแอนด์เมน

แต่ฉันจะได้เป็นหุ้นส่วนในสองปี

เทียบกับห้าปีหรือ ทั้งชาติกับเอชเอชเอ็ม

ก็ไม่เลว

- และเงินกู้การศึกษา - เหลือเท่าไหร่ อีกสองสามพันใช่ไหม

หวังว่างั้น กำลังจ่ายคืน ฉันได้เงินเท่าพนักงานห้องพัสดุ

น่าจะเหลือประมาณ 15,000

ว้าว ชเวการ์ตอยากได้คุณจริงๆ

จิมมี่ คุณต้องการอะไรรึเปล่า

ไม่ แค่โทรมาคุย ไว้เจอกันนะ

ถ้าคุณทำตัวดี บาย

โอมาร์ นายอยู่ไหน

โอมาร์ ช่วยร่างจดหมายให้ที

"คลิฟฟอร์ดที่รักยิ่ง"

ไม่ นั่นเกินไป

"คลิฟที่รัก" คิดว่าไง "คลิฟฟอร์ด" หรือ "คลิฟ"

ขึ้นอยู่กับเนื้อความจดหมาย

โอเค อะไรก็ได้

"ถึง" ใส่อะไรก็ตามใจ

ต่อนะ

"หัวใจผมหนักอึ้งเมื่อ"

ไม่ นั่นฟังเหมือนอาการป่วย

ลองใช้ "ด้วยความเศร้าใจ"

โอเคไหม

"ด้วยความเศร้าใจ ผมยื่น จดหมายลาออกถึงเดวิสแอนด์เมน"

"ยื่น" ฟังดูดีกว่า "ส่ง" ใช่ไหม

- "จดหมายลาออก" เหรอครับ - ใช่แล้ว

"ยื่น" อะไรก็ว่าไป "ต่อเดวิสแอนด์เมน

งานนี้ให้คืนและวันที่มอบ

ความพึงพอใจด้านอาชีพที่สุดในชีวิตผม"

อะไร ฟังดูเครียดไปเหรอ

ไม่ครับ

ผมแค่ไม่รู้เลยว่าคุณเป็นทุกข์

ไม่เชิงว่าเป็นทุกข์

แค่ "ไม่มีความสุข"

ผมไม่รู้เลย

มันไม่ใช่ความผิดนายหรอก

นายเยี่ยมไปเลย

ถึงไหนแล้ว

คุณต้องทำงานหนักเพื่อตำแหน่งนี้

ลาออกตอนนี้ต้องสูญเสียมากมาย

ใช่ อพาร์ตเม้นท์

และรถ

โดยเฉพาะรถเยี่ยมมาก

- และโบนัส - ก็...

โบนัสยังอยู่ในข้อตกลง เสียแค่เงินเดือน โบนัสยังได้อยู่

ถ้าลาออกจะไม่ได้นะครับ

ก่อนระยะเวลาหนึ่ง คิดว่าประมาณหนึ่งปี

คุณต้องจ่ายเงินคืน

มัน...

นี่

ครับ ผมว่าอยู่นี่

ใช่

โอมาร์

ไอ้จดหมายลาออกนั่น ฉัน

ฉันไม่ได้ตั้งใจ

ไม่เลย ฉัน

ฉันเครียดเอามากๆ

เครียดจนปวดหัวไปหมด

พูดตรงๆ มันต้องใช้การปรับตัว

มากกว่าที่คาดไว้ ที่เดวิสแอนด์เมน ฉันแค่...

อย่าบอกใครเรื่องนี้เด็ดขาด

ผมว่าต้องมีเรื่องผิดปกติมากแน่ๆ

เพราะคุณชอบที่นี่ จริงไหมครับ

รักเลยล่ะ

เรียกมันว่าช่วงเวลา แห่งความเครียดแล้วกัน

ย้อนเวลากลับไปก่อน ลืมเรื่องนี้ไปซะ

อย่าพูด ไม่มีปัญหาครับ

รู้สึกดีขึ้นมาแล้ว

บางครั้งเราต้อง ระบายความรู้สึกออกมา

เพื่อให้รู้ว่าฟังดูบ้าแค่ไหน

ขอบใจมาก โอมาร์

(แอลบูเคอร์คี ลาสครูเซส - เอลปาโซ)