The Medium (ร่างทรง)

คนแถวนี้เขาก็นับถือผีมานานแล้ว

ตั้งแต่ก่อนมีศาสนาอีกมั้ง

แต่ว่า ความหมายของคำว่าผีของคนอีสาน

มันอาจจะไม่เหมือนที่พวกคุณรู้จักกันนะ

พวกเราจะเชื่อว่า สิ่งที่เหนือธรรมชาติทุกอย่าง

จะเรียกว่าผีหมดเลย

ไม่ใช่แค่วิญญาณคนตายอย่างเดียว

เราเชื่อว่ามีผีอยู่ในทุกสิ่ง ทุกอย่าง

ในบ้าน

ตามป่าตามเขา

ต้นไม้

ตามไร่ตามนา

มีผีอยู่ในนั้นทั้งหมดเลย

ผีของคนอีสานจะมีอยู่หลายประเภท

ตั้งแต่ ผีฟ้า ผีแถน

ผีเชื้อ ผีบ้านผีเมือง ผีปอบ ผีกะ

เป็นผีหมด

ผีก็จะมีทั้งผีฝ่ายดีที่คอยปกปักรักษาเรา

และมีผีฝ่ายร้าย

ที่คอยตามรังควาน ทำให้เราเจ็บไข้ได้ป่วย

แล้วผีที่มาเข้าร่างป้านิ่มนี่คือใครครับ

เอาภาษากลางละกันนะ

คือเขาเรียกว่ามาเทียม

คนอีสานจะเรียกว่ามาเทียม

ป้าเนี่ย เป็นร่างทรงของย่าบาหยัน

ย่าบาหยันเป็นผีบรรพบุรุษ

ท่านก็เป็นผีฝ่ายดี

ที่คอยคุ้มครองหมู่บ้านแถวนี้มานานมาก

จริงๆ ไม่มีใครรู้นะว่าท่านเป็นใครมาจากไหน

แต่ว่าเขาก็นับถือกันมานานมากแล้ว

ตระกูลป้าเป็นร่างทรง ของย่าบาหยันมาหลายชั่วอายุคนมาก

ตั้งแต่เกิดมานี่ก็คือ

เห็นยายเป็นร่างทรงของท่านอยู่แล้วเนอะ

ย่าบาหยันจะเลือก เฉพาะผู้หญิงเท่านั้น ที่มาเป็นร่างของท่าน

แล้วก็จะมีชาวบ้งชาวบ้านเนี่ย มาหาเต็มไปหมดเลย

แล้วทุกปีก็จะทำพิธีกันนะคะ เป็นพิธีใหญ่โตเลยล่ะ

ชาวบ้านก็จะมาถามว่า

"ปีนี้หมู่บ้านจะเป็นยังไง" อะไรประมาณนี้นะคะ

ทีนี้พอตอนที่ยายป้าเสียไป

ตำแหน่งร่างทรงก็มาอยู่ที่น้า น้าสาว

พอหลังจากน้ามา ก็เหมือนท่านจะย้ายมาที่ไอ้น้อย พี่สาวของป้า

แต่ว่า ไอ้น้อยมันไม่รับ

ย่าบาหยันก็เลยย้าย…

มาเลือกร่างของป้าเนี่ยแทน

ร่างทรงนี่ปกติเค้าไม่ต้องตัวสั่น

- ไม่ต้องเสียงเปลี่ยนอะไรอย่างนี้เหรอ - หือ

คุณดูทีวีมากไป

มันไม่ต้องเป็นอย่างนั้นก็ได้

อย่างที่เห็นเนอะ ก็จะมีคนมาให้ป้ารักษาอยู่ทุกๆ วัน มาหาทุกวัน

บางคนก็มารักษาอาการเจ็บไข้ได้ป่วย

แต่บางคนก็อาจจะมาขอพร บนบาน

มาแก้บนก็ใช้…

เหล้าหนึ่งไห ไก่หนึ่งตัว เอามาถวาย

เป็นยังไงว่ามา

ผัวไปได้งูเห่ามา เอามาดองเหล้ากิน

ฉันบอกว่าอย่ากินก็ไม่ฟัง

กินแล้วก็มีชาตามแขนตามขา ไม่มีแรง

มึงไปได้งูตัวนี้มาจากที่ไหน

จากป่าช้า

นี่แหละมันจึงเป็นวิบากกรรมที่มึงเจออยู่

เพราะมึงไปกิน ซากของดวงวิญญาณที่อาศัยอยู่ในสัตว์พวกนี้

ป้ารักษาได้ทุกโรคจริงๆ หรือเปล่า

ก็ถ้าเป็นมะเร็งแล้วมาหาป้านะ

ตายทุกคน

ป้าจะรักษาได้เฉพาะโรค ที่เกิดจากสิ่งที่มองไม่เห็น

อย่างโดนของมา

หรือว่าโดนผีไร่ผีนาทำมาอย่างนี้ ถึงจะรักษาได้

แต่ถ้าเป็นโรคปกติก็หาหมอนะ

เมื่อก่อนไม่เคยคิดอยากจะเป็นร่างทรงนะ ฝืนด้วย ไม่ได้อยากจะเป็น

แล้วก็ มาเจ็บป่วยไง ป่วยตลอดเลย

รักษายังไงก็ไม่มีทางหายด้วย มันก็ทรมานเนอะ

ก็จนถึงขั้นแบบ เนี่ย อยากจะหนี หนีไปให้มันพ้นๆ เลยด้วยซ้ำเนี่ย

ทำไมต้องเป็นเรา

แต่ว่าก็ไม่สำเร็จหรอก

ก็เลยยอมรับท่านเข้ามา ที่จริงก็ดีนะ

ตอนนี้ก็เลยกลายเป็นได้สวดมนต์ทุกวัน ทำพิธี

แล้วก็มีคนมาหา มาให้เราช่วย เพราะว่าคนเขาเดือดร้อนมาอย่างนี้

แต่ว่าทุกวันนี้ก็ต้องถือว่าดีมาก

สบายมาก

จนนึกไม่ออกเลยว่าเมื่อก่อนตอนที่ฝืนท่านเนี่ย

โกรธอะไร

เล่าให้ฟังหน่อยสิครับ ที่เรากำลังจะไป งานศพพี่วิโรจน์เนี่ย เขาเป็นใครเหรอครับ

พี่วิโรจน์ก็เป็น…

สามีของไอ้น้อย พี่สาวของป้านี่แหละ

เขาเพิ่งตรวจเจอมะเร็งเมื่อปีที่แล้วนี่แหละ

เสียใจด้วยนะ

ไม่รู้ทำไมนะ ผู้ชายในตระกูลยะสันเทียะเนี่ย

ตายไม่ดีสักคน

ปู่แกก็โดนคนงานรุมปาหินใส่จนตาย

พอมาพ่อของแกอีกก็ทำโรงงานเจ๊ง

แล้วก็เลยเผาเอาประกัน

ทีนี้พอโดนจับได้ แกก็กินยาฆ่าตัวตาย

ส่วนไอ้แม็คลูกชายคนโตก็…

มอเตอร์ไซค์คว่ำตายเมื่อหลายปีก่อน

หือ

เป็นยังไงบ้าง

หายหน้าหายตาไปเลยนะ ลืมพี่ลืมน้อง

ถ้าไม่มีคนตายนี่เราจะได้เห็นหน้ากันมั้ย

- นี่เอาไปเสิร์ฟเลยใช่มั้ย - เออ เอาเข้าไปข้างในเลย

- ลืมพี่ลืมน้อง - อย่าบ่นมากได้มั้ย

บาทหลวงจากโบสถ์ที่พี่น้อยเขาไปน่ะ

ขอบคุณที่มานะคะ

มิ้งๆ ไปหาเก้าอี้มาให้คุณพ่อนั่งด้วยลูก ไป

มิ้ง

เป็นยังไงบ้าง

เห็นแม่บอกว่าตอนพ่อเสีย มิ้งเจอเป็นคนแรกไม่ใช่เหรอ

หนูโอเคค่ะ

ก็ ครอบครัวป้ามีพี่น้องสามคนนะ

มีมานิตเป็นคนโต

สูบเยอะก็เมานะ บุหรี่นี่ แยกแยะอะไรไม่ออกละ

เอาน้ำมั้ยจ๊ะ กินน้ำมั้ยจ๊ะ

น้อยเป็นคนกลาง แล้วก็มาป้า

ทีนี้

พี่โรจน์สามีไอ้น้อยเนี่ย เพิ่งเสียไปเนอะ

ก่อนหน้านี้เนี่ย ลูกชายแก ก็คือไอ้แม็ค ก็เสียไปแล้ว

ตอนนี้ น้อยก็จะเหลือแค่ไอ้มิ้งเป็นลูกสาวคนเดียว

จริงๆ แล้ว น้อยกับพี่วิโรจน์เนี่ย เขาแต่งงานกันช้านิดนึง

พอแต่งงานกัน

ไอ้น้อยก็ไปรับเอาร้านขายเนื้อหมาของแม่ผัวมัน

แม่พี่วิโรจน์เนี่ยนะ มาทำต่อ

ไม่รู้ทำทำไม

เขาสั่งห้ามขาย มันก็ไปแอบขายเองนะ

สองคนนี้เขาไม่ค่อยจะลงรอยกันเท่าไหร่

ไม่รู้เขาอาจจะระหองระแหง อะไรกันหรือเปล่าก็ไม่รู้ในใจน่ะนะ

ตั้งแต่สมัยไหนแล้ว

ลุงก็พยายามที่จะไกล่เกลี่ย ให้เค้าปรองดอง รอมชอมกันอะไรอย่างนี้

เอ้า หารองเท้า ดูดีๆ นะ เอารองเท้าตัวเองนะ

เอารองเท้าตัวเองนี่แหละ ไม่เอารองเท้าคนอื่นหรอก

- ขอบคุณนะ - จ้ะ

น้า

แม่วานให้น้าไปเอาของให้หน่อยน่ะ

นี่แม่เขาเขียนไว้หมดแล้วว่าอะไรอยู่ตรงไหนบ้าง

น้านิ่ม

อือ

- มึงปิดประตูให้แล้วใช่มั้ย - ปิดเรียบร้อยแล้ว

- เจ้าลัคกี้ไม่ออกไปนะ - เออ

เอาผ้ามาผิดผืนแล้ว มันต้องเอาอีกผืนนึง ผืนหนากว่านี้

ถ้ามันยากขนาดนั้นทำไมไม่ไปเอาเอง

ลุง มึงพูดเหี้ยอะไร

ไม่มีใครพูดอะไรเลย

มึงพูดเหี้ยอะไร มึงพูดมาดิ

กูไม่ได้พูดอะไร ยังไม่มีใครพูดอะไรนะ

มึงจะเล่นมึงก็เล่นไปเลย มึงจะมาด่ากูทำไมฮะ

ใครด่า ไม่มีใครพูดอะไรเลย

- มันด่า - กูอยู่เฉยๆ กูนั่ง…

มึงบอกว่ากูเหมือนกะหรี่ไม่ใช่เหรอ

- เฮ้ย มิ้ง - มิ้ง

- มิ้งไม่เอานะ - ไอ้เหี้ย

- กูไม่ได้ว่าอะไรมึงเลย - มึงพูดเมื่อกี้นี้ไง

กูไม่ได้ว่ามึงเหมือนกะหรี่

เอามันออกจากงานไปเลยแม่

มิ้ง มิ้ง ไปๆ

- มิ้งไป ไปก่อน - กูไม่กลับ มันพูด มันว่ากูอะ

ยังไม่มีใครพูดอะไรสักคำเลยนะ

- ไอ้เหี้ย มึงออกไปเลย - มิ้งใจเย็นๆ ลูกใจเย็นๆ นะลูกนะ

- แม่ ปล่อยหนู - มิ้ง ใจเย็นๆ

มันด่ากู เมื่อกี้มันด่ากู

เขาไม่ได้ด่าหรอกลูก

เออนี่ ปกติแล้วไอ้มิ้ง มันกินเยอะอย่างนี้ตลอดเลยเหรอ

ฉันก็รู้ว่ามันกินแหละพี่ แต่ไม่คิดว่าจะหนักขนาดนี้

นี่ก็ครั้งแรกที่เห็นมันอาละวาดน่ะ

อือ

อะ ไป

ฉันไปก่อนนะ

ขับรถดีๆ นะ

เออ

มิ้ง

มิ้ง

มิ้ง

มิ้ง

ใครตายเหรอ

ยายตาบอด บ้านแกอยู่หลังวัด

แล้วแกเป็นอะไรตาย

ไม่รู้เหมือนกัน

มิ้ง

มิ้ง

นิ่ม มึงมาทำอะไร

มึงมาทำอะไรห้องมิ้ง

มึงมารื้อห้องหลานทำไม

กูถามทำไมมึงไม่ตอบ ว่ามึงหาอะไร ถามอะไรก็ไม่ตอบ

ไม่รู้จักพูด อีบ้านี่

มึงหาอะไร กูจะช่วยหา บอกกู…

นี่

เห็นมั้ย

รู้ใช่มั้ยว่ามันคืออะไร

อะไรเนี่ย

เข้ามาทำอะไรกันฮะ ออกไปให้หมดเลยไป

- มิ้ง มิ้งๆ มิ้ง เดี๋ยว - ออกไป แม่ ออกไป

มิ้งเริ่มฝันร้าย แล้วก็หูแว่ว ได้ยินอะไรแปลกๆ แล้วใช่มั้ย

ไม่มี ไม่มีๆ แม่ ออกไปดิ

- มิ้ง - ออกไป

ออกไป

จะถ่ายอะไรเยอะแยะวะ

รู้ใช่มั้ยว่าว่านพะตะบะมีไว้ทำอะไร

เธอต้องบอกฉันนะ ถ้ามันมีอะไรแปลกๆ

อีน้อย

เออ ลูกกู กูจัดการเองได้ มึงกลับไปเถอะ

ที่มิ้งเค้าห้อยไว้ในตู้เสื้อผ้านี่มันคืออะไรเหรอครับ

มันคือว่านพะตะบะ

ก็มีความเชื่อกันว่าเอาไว้สำหรับป้องกันผี