Greenland 2: Migration

Nuk është e lehtë të kalosh përtej disa gjërave.

Nuk e di se si ka mundur ndonjëherë dikush.

Sidomos kjo...

75% e botës, ndoshta më shumë.

Ende nuk e dimë.

Iku.

Pesë vjet që nga ndikimi,

por Clarke nuk kishte mbaruar ende me ne.

Fragmente të ngecura në orbitën tonë,

duke na sulmuar pa paralajmërim.

Ne u përpoqëm të rindërtonim,

por bota nuk ishte gati.

Duke na detyruar të kthehemi brenda.

Rrezatimi godiste ndryshe kudo.

Shumica e vendeve u dogjën.

Të tjerë, për arsye që nuk i kuptojmë, qëndruan të gjelbër.

Jeta, duke gjetur një rrugë përmes ndotjes.

Bunkeri ynë po mbahet.

Po bëjmë më të mirën që mundemi.

Nuk është e lehtë të jetosh nën tokë.

Por ne gjejmë gëzim kur mundemi.

Së bashku.

Kontroll i mikrofonit. Një, dy. Një, dy.

Me zë të lartë dhe të qartë, Xhon.

E di për çfarë u zgjova duke menduar sot?

Le ta dëgjojmë.

Biskota dhe salcë.

Do të ishte mirë.

Do ta ndërroja krahun tim të majtë për një filxhan kafe të mirë.

Peckman's Diner bënte më të mirën.

Përballë rrugës nga Parku Piedmont.

Ejani për një nga ato koncertet e verës.

Qiell blu, bar, njerëz.

Birrë.

Tingëllon si parajsë.

Oh, ishte.

Jezus. Një tjetër çarje është hapur.

Më shumë lavë?

Po, dhe po bëhen më të mëdhenj.

Në rregull, duket sikur kemi disa varka shpëtimi.

Dhe një tjetër anije fantazmë.

Një shkatërrues.

Bukur. Ndihesh me fat sot?

Gjithmonë. Po filloj me varkat e shpëtimit,

shiko çfarë ka aty.

Paç fat atje.

Duke u drejtuar drejt shkatërruesit.

Po shohim një stuhi presioni që po rritet pranë bregdetit,

por duket sikur ke pak kohë.

Nuk do të rri me të madhe.

Çmim i madh.

Hyrja në urë.

Oh, kam gjetur diçka tjetër.

Çfarë është, Xhon?

Ekuipazhi.

Mut.

Oh, sa bukur.

Xhon...

Xhon, a më dëgjon? Xhon, a më dëgjon?

Ajo stuhi sapo mori një kthesë të drejtë për ty.

Më mirë të largohesh që andej tani dhe të kthehesh këtu!

Në rrugën time.

Po dal nga anija tani. Sa kohë kam?

Asnjë. Është pikërisht sipër teje.

Hajde...

Po qëndroj përpara saj, por po fiton.

Dreq, baza... Kjo po vjen shpejt!

Xhon! Xhon, ku je?

Po lëviz sa më shpejt që mundem!

Hapni tunelin lindor!

Hap derën!

Hap derën! Hape!

Stuhia është shumë afër!

Duhet t'i mbyllim dyert e shpërthimit, Xhon!

Mund ta bëj!

Mbyll, mbyll, mbyll!

Shko, shko, shko, shko, shko!

Xhon, je brenda?

Bukuresht, Rumani.

Qyteti është shkatërruar nga tërmetet.

Jemi të bllokuar nën...

Mumbai, Indi.

Uji i kripur po rritet ende me shpejtësi.

FEMA planifikoi për dy vjet.

Ne i kemi zgjeruar burimet tona në pesë.

Pra, në thelb po punojmë me tym?

Po. Po i afrohemi shumë.

Shpresojmë që pas një viti të jemi duke mbjellë jashtë.

Epo, ne kemi matur një ulje prej 4%

në kulomb për kilogram në tre muajt e fundit.

Ende nuk mund të parashikojmë se kur do të jenë përsëri nivele të sigurta, por...

Por po përmirësohet, apo jo? - Po.

Edhe pse kjo është kryesisht jashtë bregdetit.

Po. Shpresojmë që erërat përfundimisht do të...

pastroni rrezatimin.

Jo, nuk funksionon pikërisht kështu.

Ekspozimi i vazhdueshëm ndaj rrezatimit,

Edhe në ato nivele të ulëta çon në vdekje.

Duhet të diskutojmë planet tona të emergjencës.

Në rregull, po. Ëëë...

Kanadaja dhe pjesa më e madhe e SHBA-së janë zhdukur.

Islanda, zhdukur.

Evropa Perëndimore?

Ka raportime për më pak stuhi atje, apo jo?

Po. - Por a është ajri i sigurt?

Më e sigurt se këtu.

A nuk thamë sapo se të vdesësh ngadalë është prapëseprapë vdekje?

Dua të them, a kam të drejtë, Dr. Amina?

A nuk është njësoj edhe atje? - Po.

Dr. Amina, cilat janë të rejat e fundit rreth kraterit?

Epo, kolegët e mi në stacione të tjera

kanë teorizuar të njëjtën gjë.

Dhe unë i kam bërë llogaritjet e mia.

Nuk mund ta shpjegojmë plotësisht,

por duket se madhësia dhe forma e mureve të kraterit

parandalojnë formimin e stuhive radioaktive.

Kjo e kombinuar me thellësinë e saj

janë ato që e bëjnë atë një zonë kaq të sigurt.

Ne besojmë se është ajo që na mban gjallë

ajrin e ndotur nga hyrja brenda.

Por, Dr. Amina, edhe nëse ishte e vërtetë,

është në Francën Jugore.

Si saktësisht do të shkojmë atje?

Ka pasur raportime për luftime,

kryengritje, luftë civile.

Evropa është në kaos.

Ju lutem le të... Le t'i përmbahemi realitetit.

Vëmendje banorëve,

ky është përkujtuesi juaj i përditshëm

për të raportuar çdo keqfunksionim të filtrimit të ajrit...

Ju lutem raciononi me kujdes dhe vetëm...

Ka njerëz këtu që thonë se është normalja e re.

Epo, po vazhdojmë...

Pesë vjet tani? - Mmm-hmm.

Pra, nuk është krejt diçka e re.

Dhe padyshim që nuk është normale.

E di, nuk është rastësi që kishte

dyfish më shumë terapistë të përzgjedhur

pasi kishte kirurgë.

Njerëzit po përballen me një sasi të pabesueshme traumash.

Pse të gjithë bëjnë sikur nuk janë, apo jo?

A bën sikur? - Bëhesh sikur?

Mmm-hmm.

Ndonjëherë.

Ndoshta duhet të ndalosh.

Ndoshta mund të rekomandosh një terapist të mirë

që mund të më ndihmojë me këtë.

I imi është mjaft i mirë.

Pra, ëh...

Allison, Nathan, si janë?

Po ia dalin mbanë.

Mendoj, shpresoj.

Hapja është e rëndësishme. Ëëë...

Epo, ata janë mjaft të hapur me mua.

Unë doja të thoja të kundërtën.

Duket sikur kohët e fundit ka pasur më shumë të tilla.

Pllakat tektonike po zhvendosen përsëri.

Po shkakton shumë aktivitet në këtë rajon.

Ky bunker i mbijetoi Clarke-ut.

Do t'i mbijetojë dridhjeve.

Ka edhe një gjë tjetër që duhet ta diskutojmë.

Sinjali i fatkeqësisë që morëm nga jashtë.

Nuk mund të përballojmë dot të ushqejmë 50 gojë të tjera.

Nuk kemi mundësi të blejmë pesë.

E di, por këta njerëz jetojnë

në shpella dhe puse minierash.

Po, dhe nuk e dimë nëse po sjellin sëmundje

ose sa rrezatim kanë thithur.

Në rregull. Thjesht i lamë të vdisnin.

Ne u themi atyre se aktualisht nuk jemi në një pozicion

të jetë në ndihmë.

Po? - Jo.

E vumë në votim si çdo gjë tjetër.

Propozim për të dërguar një grup shpëtimi?

Unë jam i dyti.

Gjenerali...

Vota qëndron.

Do ta dërgojmë Snowcat nesër.

Dhe ndërsa shikojmë qiellin verior,

Cila yjësi është kjo?

Binjakët? - Jo. Jo, jo Binjakët.

Nathan?

Oh, ëm, është Kasiopeia.

Mund ta dallosh nga forma e saj në shkronjën W.

Pse duhet të mësojmë kaq shumë rreth yjeve?

Epo, ndoshta duhet të kishim paguar

pak më shumë vëmendje ndaj tyre në të kaluarën.

Clarke nuk ishte një yll, ishte një kometë.

Ende është.

Por ajo tashmë ra në tokë.

Pjesa më e madhe e saj ndodhi,

por pjesët më të vogla që nuk e bënë,

Ata u kapën në fushën tonë gravitacionale.

Krijoi atë që njihet si një unazë fantazmë.

Lars, çfarë është kjo gjë?

Çfarë? Është rock and roll klasik.

Nëse e ke fjalën për rock klasik, atëherë nuk është kjo.

Më jep Gurët, Vëllezërit Allman...

Michael McDonald, kjo është rock klasik.

Billy Ocean. Gjithashtu shumë i mirë.