The Bitter Taste

‏‫لعنتی!‬

‏‫اوه، خدای من.‬

‏‫اوه، اوضاع داره‬ ‏‫بدتر و بدتر می‌شه.‬

لعنتی

‏‫آه، گوه توش!‬

‏‫اوه.‬

‏‫تو همیشه نامه هات رو‬ ‏‫وقتی شکار میری همرات میاری؟‬

هی

‏‫این یه ثروت کوچیکه.‬

‏‫چیزی نیست که‬ ‏‫تو ماشین جا بذارم.‬

‏‫من اهل کار و کسب هستم.‬

‏‫باشه.‬

‏‫بریم ادامه بدیم.‬

‏‫نکن!‬

‏‫حواس منو پرت کردی!‬

‏‫گندش زد.‬

‏‫فصل شکار ماده‌هاست.‬

‏‫کی اهمیت می‌ده‬ ‏‫فصل چیه؟‬

‏‫باید ردش رو بگیریم.‬

‏‫چی؟ بدون سگ؟‬

‏‫فقط باید رد خون رو دنبال کنیم.‬

‏‫آره، و تا وقتی‬ ‏‫ما برسیم اونجا،‬

‏‫پر از آدرنالین شده،‬

‏‫فقط به درد غذای سگ می‌خوره.‬

‏‫در هر صورت،‬

‏‫به فاک رفتم، خیلی درد دارم، باشه؟‬

‏‫تو تنها کسی نیستی‬ ‏‫که درد داره.‬

‏‫اوه.‬

‏‫باشه.‬

‏‫هر کاری لازمه انجام بده.‬

‏‫بلدی از این استفاده کنی؟‬

‏‫آه.‬

‏‫اوو.‬

‏‫آخ!‬

‏‫چه فکری می‌کردی؟‬

‏‫به تو فحش میدم، لئو.‬

‏‫تو تو دردسر بزرگی.‬

‏‫شکار تموم شد.‬

‏‫بریم.‬

‏‫یکی از راهنماهای دیگه پیداش کرده.‬

‏‫توی راه برگشت غش کرده.‬

‏‫سکته قلبی.‬

‏‫اوه، لعنتی.‬

‏‫قانون اول چیه؟‬

‏‫-من--‬ ‏‫-آه، آه، آه، آه.‬

‏‫قانون اول چیه؟‬

‏‫امنیت مشتری، اما--‬

‏‫گورتو گم کن از اینجا!‬

‏‫-ولی اون شلیک کرد--‬ ‏‫-و اصلاً فکر نکن‬

‏‫برگردی.‬

‏‫هنوز به من بدهکاری.‬

‏‫بی خیال شو.‬

‏‫مکس، به اون پول احتیاج دارم.‬

‏‫منم حق و حقوقی دارم، می دونی؟‬

‏‫با این حرفای مسخره سراغ من نیا.‬

‏‫امروز آخرین روز تو بودی‬ ‏‫به عنوان راهنمای شکار.‬

‏‫لعنتی.‬

‏‫ این دفتر دکتر ‬ ‏‫ اسپنْگلر است... ‬

‏‫عمل جراحیت.‬

‏‫ نوبت بستری شما ‬ ‏‫ برای روز دوشنبه تنظیم شده. ‬

‏‫ اما ما نمی‌توانیم هیچ سوابقی ‬ ‏‫ از بیمه درمانی ‬

‏‫ در پرونده شما پیدا کنیم. ‬

‏‫ لطفاً به محض دریافت این پیام ‬ ‏‫ با ما تماس بگیرید. ‬

‏‫ متشکرم. ‬

‏‫ اما این موضوع تغییری نمی‌دهد ‬ ‏‫ که ما باید اساساً ‬

‏‫ نگرش خودمان را نسبت به افسانه‌ها و ‬ ‏‫ اساطیر حوزه فرهنگی خودمان بازنگری کنیم. ‬

‏‫ مدت‌هاست که ما معتقدیم که می‌توانیم... ‬

‏‫ ...از قرون گذشته-- ‬

‏‫ اما ما... ‬

‏‫ ...به این سادگی‌ها هم نیست. ‬

‏‫ منابع بسیاری از... ‬

‏‫ ...بسیاری از موارد امروزی-- ‬

‏‫ همین حالا ترتیبات لازم را بدهید. ‬

‏‫ نفر بعدی در لیست انتظار-- ‬

‏‫متوجه ام، ولی پول رو دارم.‬

‏‫ شما باید تأیید کنید که-- ‬

‏‫می‌دونم که باید خودم هزینه‌ها رو بپردازم،‬

‏‫ولی به همین دلیله که دارم زنگ می‌زنم. من--‬

‏‫ می‌بینم ‬ ‏‫ که هنوز-- ‬

‏‫الو؟‬

‏‫الو؟‬

‏‫اوه، گند زدم.‬

‏‫لعنت، لعنت، لعنت.‬

‏‫خدای من!‬

‏‫خیلی متأسفم.‬

‏‫حالت خوبه؟‬

‏‫می‌تونی بلند شی؟‬

‏‫اشکالی نداره، تو در امانی.‬

‏‫-اینجا در امانی.‬ ‏‫-نه، نه، نه، نه، نه.‬

‏‫رقابت هنوز ادامه داره.‬

‏‫ما-- ما باید بریم.‬

‏‫زود باش!‬

‏‫بیا اینجا.‬

‏‫سوار شو.‬

‏‫زود باش، داره میاد.‬

‏‫این دیگه چه کوفتیه؟‬

‏‫بزن برو! بزن برو!‬

‏‫ساکت باش!‬

‏‫لعنت!‬

‏‫حالت خوبه؟‬

‏‫هیچ کس توی دهکده با‬ ‏‫مشخصات شما نیست.‬

‏‫شاید کسی از بیرون شهر بوده باشه.‬

‏‫ما توی این اطراف غریبه زیاد‬ ‏‫نمی‌بینیم.‬

‏‫من اینجام.‬

‏‫آره، و برای چی اینجایی؟‬

‏‫گم شدم.‬

‏‫دقیقاً.‬

‏‫اَه.‬

‏‫امشب جایی نمی‌تونی بری.‬

‏‫و اِم...‬

‏‫کارگرای جنگل تا روز دوشنبه‬ ‏‫نمی‌رسن‬

‏‫تا اون چیز رو از سر راه بردارن.‬

‏‫من نمی‌تونم تا دوشنبه صبر کنم.‬

‏‫خب، می‌تونی‬ ‏‫سوار قطار قدیمی بشی.‬

‏‫این تنها راه دیگه‌ات می‌شه.‬

‏‫مگر اینکه بخوای غیب بشی‬

‏‫مثل اون دوست مرموزت.‬

‏‫من دیوونه نیستم.‬

‏‫به هر حال، اون زن، هنوز کت منو داره.‬

‏‫اوه واقعاً؟‬

‏‫اون کتی که پوشیدی چی؟‬

‏‫این یه کت دیگه‌ست.‬

‏‫اینا چی؟‬

‏‫اصلاً باید قرص بخوری‬

‏‫و همزمان رانندگی کنی؟‬

‏‫به نظر من اگه اینا رو با یه کم الکل قاطی کنی‬

‏‫ممکنه دچار توهمات خفن بشی.‬

‏‫من مشروب نمی‌خورم.‬

‏‫آفرین به تو.‬

‏‫حداقل باید یه نگاهی بندازی.‬

‏‫حتماً ردی از درگیری یا چیزی باید باشه.‬

‏‫باشه، اگه اصرار داری.‬

‏‫نمی‌تونی دنبالش بری؟‬

‏‫نه.‬

‏‫نمیشه این کارو کرد.‬

‏‫چرا؟‬

‏‫ملک خصوصیه.‬

‏‫مال کنتسِ.‬

‏‫خب، هر چی.‬

‏‫اون زن به کمک نیاز داره.‬

‏‫به من نگو چطور کارم رو انجام بدم.‬

‏‫خرابی اکسل.‬

‏‫هزینه‌اش زیاده،‬

‏‫و یه مدتی طول می‌کشه.‬

‏‫اَه، لعنتی!‬

‏‫من باید همین حالا راه بیفتم.‬

‏‫اوه، این اتفاق نمیفته.‬

‏‫چرا... یه مدتی‬

‏‫بمونی و‬

‏‫تو شهر زیبای ما احساس راحتی کنی؟‬

‏‫این فایده نداره.‬

‏‫اون عجله داره.‬

‏‫اَه.‬

‏‫اگه این بچه رو تکه تکه کنم،‬

‏‫البته بهت پول می‌دم.‬

‏‫به اندازه یه بلیط قطار.‬

‏‫ هیچی مثل یه شکار خوب ‬

‏‫ آدم رو زنده نمی‌کنه. ‬

‏‫آقای کینگ؟‬

‏‫حال شما چطوره؟‬

‏‫خیلی نگران بودیم.‬

‏‫ آه، زنده‌ام و سرحال. ‬

‏‫دکترهام توصیه می‌کنن از...‬

‏‫هیجان زیاد دوری کنم.‬

‏‫ خیلی بی‌ورزشی بود ازت که ازم دزدی کنی. ‬

‏‫فکر نمی‌کنی؟‬

‏‫ نمی‌دونم در مورد چی حرف می‌زنی. ‬

‏‫ آه، فکر کنم می‌دونی. ‬

‏‫ خلاصه بگم، ‬

‏‫انتظار دارم مال و اموالمو برگردونی.‬

‏‫من ویژگی‌های زیادی دارم، خانم لرنز.‬

‏‫صبر،‬

‏‫صبر جزوش نیست.‬

‏‫ آقای کینگ، ‬

‏‫ ببین، فکر کنم که... ‬

‏‫من...‬

‏‫خب، این...‬

‏‫یه تصادف شده و...‬

‏‫ برام اصلاً مهم نیست! ‬

‏‫پیدات می‌کنم،‬

‏‫ هر جا که باشی، ‬

‏‫ و پاکتم رو پیدا می‌کنم. ‬

‏‫فکر می‌کنی...‬

‏‫ فکر می‌کنی درد رو بلدی؟ ‬

‏‫می‌رم عوض کنم.‬

‏‫توی ماشین می‌بینمت.‬

‏‫ باید بریم. ‬

‏‫برو! برو!‬

‏‫اوه خدای من.‬

‏‫چی... با تو چیکار کردن؟‬

‏‫از اینجا میارمت بیرون.‬

‏‫حالت خوب می‌شه.‬

‏‫نگران نباش.‬

‏‫متأسفم.‬

‏‫خیلی متأسفم، خیلی متأسفم.‬

‏‫نمی‌تونم.‬

‏‫در نهایت همه بازنده‌ان.‬

‏‫تو داری می‌میری.‬

‏‫ساکت باش، ساکت باش.‬

‏‫هی! هی!‬