Anna Karenina (Анна Каренина)

DEEL II

Artisjokken! Soep “Marie-Louise“!

En die drank met sinasappels! Dat is mijn eigen uitvinding!

Bij ons in het Kaloega-gouvernement

hebben onze boeren en boerinnen alles wat ze hadden, verdronken.

En nu hebben ze niets om te betalen.

Konstantin Dmitrievitsj, kunt u me uitleggen, wat dat alles betekent?

U weet toch alles. En u kiest altijd partij voor de boeren.

Neemt u me niet kwalijk, ik weet niets. En ik kan u niets zeggen.

We hebben elkaar zolang niet gezien!

Ik heb u 'n Keer gezien. Dat was 's avonds.

Voor een ogenblik verscheen u in het portier van de koets.

-Waar dacht u toen aan? - Nu kan ik me dat niet herinneren...

Het is een vicieuze cirkel, mijne heren.

De vrouw is haar rechten kwijt wegens gebrek aan onderwijs.

Dat is helemaal terecht.

De vraag is of vrouwen deze rechten kunnen begrijpen.

En daarmee haar verplichtingen die daarmee gepaard gaan.

Waarschijnlijk kunnen ze dat wel be- grijpen. De vrouw — dat is zo'n ondenNerp...

Hebt u van Prjanitsjnikov gehoord?

Hij heeft met Kvytskij geduelleerd - en heeft hem op slag gedood.

Waarom heeft Prjanitsjnikov geduelleerd?

Om zijn vrouw. Hij heeft hem uitgedaagd en neergeschoten. Goed zo!

Waarom gaat u al weg?

Ik wilde me verontschuldigen en naar huis gaan.

Ik moet met u praten. Ik vraag u. Alstublieft.

Waar gaat u naartoe? Ik ga mee.

Ik ga naar het ballet. Maar eerst moet ik achter de coulissen kijken.

De hoofdzaak is — het heilige van het huis in ere te houden.

Aan de anderen doe je niet zoveel Kwaad, maar jezelf doe je zoveel genoegen.

Ik begrijp 't... Ik heb 't recht niet.

Maar ik houd van Anna, ik respecteer haar.

Zegt u, wat is er onder u gaande? Wat heeft ze gedaan?

Ze heeft haar verplichtingen veronachtzaamd

En werd haar man ontrouw..

Ik smeek u, alles wat u maar wilt, maar geen echtscheiding.

We moeten een uitweg vinden uit de vernederende toestand,

waarin we ons nu bevinden.

Het is onmogelijk zo met z'n drieën te leven.

Als u haar in de steek laat, wat gebeurt er dan met haar?

Ze gaat verloren. Hebt u daarover nagedacht?

Ik heb nagedacht. Ik heb veel nagedacht.

Anna en ondeugd — dat is onmogelijk, dat is niet te verenigen.

Daar kan ik niet in geloven.

Ik zou er veel voor inzetten als twijfel nog mogelijk was.

Wat voor twijfels kunnen er bestaan als de vrouw zelf haar ontrouw

aan haar man verklaart?

Toen ik nog twijfelde, had ik nog hoop.

Nu is er geen hoop, maar ik twijfel nog aan alles.

Ik twijfel zo hard, dat ik zelfs mijn zoon haat.

Soms geloof ik zelfs niet, dat hij mijn zoon is.

Ik ben heel ongelukkig.

O, ik begrijp u helemaal.

Ik begrijp u, maar luistert u eens, ik zal u over mezelf vertellen.

Ik trouwde, en mijn man bedroog me.

Ik werd zo kwaad, zo jaloers, ik wilde met alles ophouden. Ik wilde...

Ik ben tot bezinning gekomen. Anna heeft me gered.

Ik leef, mijn kinderen groeien op.

Mijn man voelt zijn onrechtvaardigheid En hij wordt beter, reiner...

Ik leef, ik heb alles vergeven. U moet ook vergeven.

Ik kan niet vergeveen en ik wil niet vergeven.

Ik vind dat niet rechtvaardig.

Ik heb alles voor haar gedaan.

Ze heeft alles door het slijk gehaald.

Ik ben geen boze man. Ik heb niemand ooit... gehaat.

Maar ik haat haar met alle krachten van mijn ziel.

Ik haat haar zoveel, dat ik haar zelfs niet kan vergeven.

Voor al het kwaad dat ze

me aangedaan heeft.

Maar Anna is ziek. Haar toestand is heel ernstig.

Het is vreselijk te denken wat er gebeuren kan.

Ik smeek u, Aleksej Aleksandrovitsj, gaat u naar haar toe... gaat u naar haar toe.

Kitty, wacht even.

Ik ...heb u allang willen vragen.

Ja, vraagt u alstublieft.

U hebt me toen op de ijsbaan gezegd: “Dat is uitgesloten“.

Betekent dat...

Ik heb 't begrepen.

Zal dat ook betekenen...

-Welk woord dan? -No ...oit...

Ja, nooit.

Dat is nietwaar. Toen kon ik niet anders zeggen.

- Alleen maar toen? - Ja.

En nu?

Nu zal ik zeggen... Ik zou heel graag willen, dat...

Dat u... zou kunnen... vergeten.

Ja. En me vergeven wat toen gebeurd is.

Ik...ik...

Ik ben altijd van u blijven houden.

Dank u.

Ja, ja... Ik ben altijd van u blijven houden.

Gauw!

Wat is er met mevrouw?

Gisteren is ze voorspoedig bevallen.

- Hoe staat het met haar gezondheid? - Heel slecht.

Gisteren was er een doktersvergade- ring hier.

Neem de spullen.

Wie is er?

De dokter, de verloskundige en graaf Vronskij.

- Laat iemand morfine uit de apotheek halen. - Jawel, dokter.

Goedendag, excellentie.

Aleksej Aleksandrovitsj...

Aleksei Aleksandrovitsj... Ze is aan het sterven.

De dokters zeiden dat er geen hoop is.

Ik ben helemaal in uw macht. Maar staat u me toe hier te blijven.

Maar, alles gaat zoals u wilt, en ik...

Geeft u me wat water.

Het kan slecht slecht voor mijn meisje zijn.

Goed, ik ben het eens met u, laten we een min voor haar nemen.

En als hij Komt, zal 't hem pijn doen haar te zien.

Hij is zo goedhartig, hij weet zelfs niet hoe goedhartig hij is.

Waarom Komt hij niet'? Mijn God, wat is 't allemaal afschuwelijk!

Haal al die bontmantels van me af. Ik vraag u.

Hebt u Serjozja z‘n eten gegeven?Ieder- een vergeet ‘t.Maar hij zou ‘t niet vergeten

Anna Arkadjevna, hij komt. Hier is hij.

Wat een schande! U zegt, hij zal niet vergeven.

U kent hem niet. Niemand kende hem. Ik was de enige.

Nee, nee...ik ben niet bang voor je!

Ik ben bang voor de dood.

Aleksej... kom hier.

Ik heb haast, ik heb nog maar weinig te leven.

Wanneer de koorts begint, dan begrijp ik niets.

Wacht, wacht maar... Ja, ja, ja...

Dit is wat ik tegen je wilde zeggen.

Ik ben dezelfde. Maar er zit een andere vrouw in mij!

Ik heb je willen gaan haten.

Maar ik kon diegene, die er vroeger was, niet vergeten.

Dat was ik niet. Nu ben ik de echte. Ik ben 't helemaal.

Nu ben ik aan het sterven. Ik weet dat ik sterven ga.

Het enige wat ik nodig heb... Vergeef me.

Vergeef me helemaal.

Nee, je kunt me niet vergeven! Ik weet, datje niet kunt vergeven.

Nee! Ga weg! Je bent te goed!

Waarom dan... Waarom komt hij dan niet?

Het is zo vreemd dat ze allebei Aleksej heten.

Hier...Hier is hij! Ikwist...

En nu — vaarwel. Iedereen vaarwel.

Kom! Laatje gezicht zien. Kijk naar hem.

Hij...hij is een heilige.

Ja, laatje gezicht zien.

Aleksej Aleksandrovitsj, laat hem zijn gezicht zien.

Ik Wil...

Zien...

Geef hem je hand.

Vergeef, vergeef hem.

Goddank... Goddank.

Wat zijn die bloemen op het behang smakeloos.

Even de benen uitstrekken. Mijn God!

Wanneer komt hier een einde aan?

Aleksej Aleksandrovitsj...

Ik kan niet praten, ik kan niet ...denken.

Hebt u medelijden met me.

Hoe zwaar u dan ook het kan hebben, gelooft u me, voor mij is het nog erger.

Gaat u zitten en luistert u naar me. Dat moet.

Ik moet u mijn gevoelens uitleggen.

Ik wil niet dat u zich in mij vergist.

Ik besloot van u te scheiden, en ik ben daar zelfs mee begonnen.

De wens u en haar te wreken achtervolgde me.

Toen ik het telegram ontving, ging ik hiernaartoe met diezelfde gevoelens.

Ik kan u zelfs meer zeggen: ik wenste haar dood.

Maar...maar ik zag haar en vergaf haar.

Ik heb haar helemaal vergeven..

Ik wil de andere wang toekeren.

Ik wil mijn hemd geven, wanneer men mijn jas afneemt.

En ik smeek God opdat Hij me het geluk van vergiffenis niet ontneemt.

Zo staan mijn zaken.

U kunt me belachelijk maken in onze kringen...

Maar ik zal haar niet in de steek laten, als God haar leven spaart.

Ik moet bij haar blijven. En ik zal bij haar blijven.

Als ze u wenst te zien, laat ik u dat weten.

Maar nu...ik denk, dat het beter zou zijn dat u weggaat.

Ja, ja. Zeker.

Zeker.

Konstantin wordt verloofd met Ekaterina.

In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Ekaterina wordt verloofd met Konstantin.

In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Ere zij U, o God, ere zij U.

Konstantin treedt in het huwelijk met Ekaterina.

In de naam vann de Vader, de Zoon En de Heilige Geest.

Ekaterina treedt in het huwelijk met Konstantin.

In de naam van de Vader, de Zoon En de Heilige Geest.

O Heer en onze God! Zegen hen met roem en eer!

Hij is haar vinger niet waard. Niet waar?

- Hoe gaat het met graaf Vronskij? - Hoe staat het met zijn gezondheid?

Zijn venNonding is ernstig, maar hij is aan het genezen. Hij gaat naar Tasjkent.

Juich, Jesaja!

Een telegram.

- Wie is hier? - Vorstin Tverskaja.

Eén en hetzelfde ding heeft zijn tragische,

en zijn gewone en zelfs vrolijke kant.

Ik weet niet of ik slechter of beter dan de anderen ben.

Als hij niet zo ver hiervandaan ging,

zou ik de weigering van u en van uw man begrijpen.

Ik wil 't niet niet voor mijn man, ik wil 't niet voor mezelf.

Laten we er niet meer over praten, alstublieft.

Het lijkt me onmogelijk dat u de man om u geduelleerd hebt

niet wilt zien en dat u geen afschied van hem nemen wilt.

Juist daarom wil ik dat niet. Laten we er niet over praten.

Wat ben ik blij dat u thuis bent!