MobLand

Conrad menjemput Alice makan malam nanti.

Jangan risau, saya akan perhatikan dia.

Awak mesti.

Bagaimana kalau awak menjadi orang yang menghantar

Conrad dan Maeve Harrigan ke penjara??

Saya takkan masuk dalam rumah itu,

itu muktamad.

Saya tak salahkan awak atas apa yang terjadi kepada anak saya

sama seperti saya tak salahkan mesin gergaji itu.

Hanya kerana saya menolong Kat McAllister,

tidak bermakna saya menolong awak juga.

Melutut sekarang.

Tolong! Saya mohon, saya ada anak!

Ada pengkhianat di rumah awak.

- Awak tahu siapa? - Ya.

Selesaikan, barulah kita ada perjanjian.

Awak mempersoalkan kesetiaan saya, Conrad?

Tidak, saya takkan buat begitu.

Eddie, apa kata awak beritahu semua di sini

apa awak beritahu datuk pagi tadi?

Tentang siapa yang beritahu Richie

tentang Antwerp.

Dialah yang sepatutnya disembelih.

- Apa? - Bukan Brendan.

Apa?

Mereka datang. Duduk!

Polis bersenjata!

Polis bersenjata!

Saya tak tahu siapa lebih menakutkan.

Dengan ayah...

...awak boleh rasa ia datang, macam ribut.

Dengar guruh bergemuruh.

Jadi awak tahu cara untuk mengelak.

Tapi ibu macam seekor jerung.

Awak takkan tahu dia ada di situ.

Awak berenang di air,

terapung ke sana ke mari, gembira.

Tiba-tiba, bam.

Awak kena tangkap.

Dan awak di situ,

tenggelam dalam darah.

Jadi, ya.

Anak saya ialah adik saya.

Isteri saya ialah bekas kekasih ayah.

Saya tahu tentang Bella.

Tapi Eddie...

Tiada siapa beritahu saya.

Sejujurnya, saya tak mahu tahu

Tapi awak tahu tak?

Saya tahu juga tentang itu.

Saya boleh rasa. Memang boleh rasa.

Dan saya rasa...

Selepas keluar dari penjara,

saya tak kisah sangat tentang maruah.

Jadi saya cuba sedaya upaya untuk hidup seperti biasa.

Bella cuba, memang cuba. Berkat dia, dia cuba.

Kami berdua dah cuba sedaya upaya,

untuk mendapatkan perkahwinan yang biasa,

bagi kehidupan normal untuk budak itu.

Saya bawa dia pergi main bola sepak.

Saya bawa dia memancing, walaupun saya benci.

Tapi saya buat juga, sebab itulah tugas seorang ayah.

Mereka luangkan masa, bukan?

Saya hanya mahu lindungi dia daripada kehidupan ini.

Daripada dunia ini.

Terutamanya daripada ibu.

Ibu mempengaruhi dia, macam ibu mempengaruhi saya.

Ibu tarik dia ke bawah.

Ibu rosakkan minda dia sampai dia jadi raksasa,

seperti ibu,

kerana itulah kerja ibu.

Ibu mencipta raksasa untuk melindungi dirinya.

Melindungi keluarga Harrigan. Empayar.

Empayar yang Suci.

Itu saja yang ibu peduli.

Itu saja yang penting bagi ibu.

Siapa raksasa yang paling kejam.

Nak tahu siapa raksasa paling kejam?

Ya. Saya bagi petunjuk.

Awak bantu mencipta dia.

Kerana dalam dunia ini,

dalam dunia saya...

...hanya raksasa paling kejam dapat hidup.

Sila duduk.

Saya tahu ini tentang apa.

Sebelum awak cakap apa-apa,

saya akan cuba berikan sedikit konteks.

Saya akan tanya awak beberapa soalan.

Sangat penting awak jawab dengan jujur.

Faham?

Pertama kali. Saya tak main-main.

Richie datang kepada awak atau awak yang pergi kepada Richie?

- Saya pergi kepada Richie. - Bila?

- Sembilan bulan lepas. - Terhad kepada fentanil saja?

Tidak.

Apa lagi?

Saya beri Richie maklumat.

Untuk soalan seterusnya, jawapan hanya ya atau tidak.

Faham?

Ya.

Richie percayakan awak?

Maksud saya, Richie...

- Ya atau tidak. - Ya.

Richie percayakan awak?

Saya tak pasti.

Pernah jumpa dia seorang diri?

Ya.

Pernah beri dia maklumat tentang keluarga?

- Ya. - Pernahkah dia guna maklumat itu

untuk merosakkan keluarga?

Ya.

Bukan awak yang beritahu tentang Archie?

Tidak.

- Atau Antwerp? - Tidak.

Dia tak tahu awak ada di sini?

Tidak.

Pada pendapat awak,

dan Richie, awak dah penuhi apa yang dia perlukan?

Ya.

Dan untuk benar-benar pasti, dia tiada sebab untuk percaya

bahawa awak ada di sini sekarang, sedang berbual dengan saya?

Tidak.

Tapi awak mengkhianati kami?

Ya.

Sebab awak takut?

Ya.

Awak boleh pergi sekarang.

Apa?

Saya akan hubungi awak.

Saya akan hubungi.

- Jadi dia mengaku? - Ya.

Itu tak mengejutkan.

Dia memang sentiasa bijak.

Awak tahu apa yang terjadi kepada saya dalam penjara?

Kev, kita perlu uruskan hal Maeve dan Conrad.

Awak tahu tak?

Tidak.

Awak tahu Eddie bukan anak saya?

Ya.

- Siapa yang beritahu? - Bella.

Kenapa awak ada di hotel malam itu?

Kev, adakah itu soalan serius? Betul?

Tak.

Kev. Apa pun yang terjadi kepada awak, ya?

Apa pun yang terjadi kepada awak dan Bella, sekarang bukan masanya.

Bukan masa untuk selesaikannya. Faham?

Menjelang esok, sama ada Harrigan

atau Stevenson akan menguasai permainan.

Saya nak tahu awak bersama saya

sebab saya tak boleh buat seorang diri.

Awak faham?

Saya tahu apa kita perlu dibuat.

Saya bersama awak.

Bagus.

Awak nak ke mana?

Beri saya sejam.

Celaka betul.

DATANG KE PENJARA OAKPARK SEKARANG

JANGAN BERITAHU SESIAPA DARIPADA MAEVE

O’Hara akan keluarkan kami sekelip mata.

O’Hara ialah pengkhianat.

Apa?

Dia khianati kita demi Richie.

O'Hara dah bekerja dengan Richie selama setahun

untuk fentanil dan lain-lain.

Archie bukan pengkhianat. O'Hara pengkhianat.

Apa yang awak cuba sampaikan?

Saya nak kata yang O’Hara

hanyalah satu lagi perkara yang ayah tak tahu.

Saya pergi jumpa seseorang semalam.

Seseorang yang pernah menyakiti saya.

Saya jumpa dia dan saya selesaikan dia.

Faham maksud saya?

Apabila saya dah selesai buat,

seolah-olah awan gelap terangkap.

Sebab saya sedar saya di bilik yang salah

dengan orang yang salah.

Sebab lelaki itu...

walaupun dia pukul dan rogol saya...

dia bukan masalahnya.

Dia tak menjadikan saya begini.

Apa yang terjadi, ayah?

Kepada ayah dan ibu.

Siapa buat ayah jadi begini?

Siapa rosakkan ayah?

Saya tahu siapa rosakkan saya sebab saya sedang memandang dia.

Adakah ini rancangan awak?

Adakah ini hari besar Kevin?

Awak di sini untuk tunjukkan kuasa awak, budak?

Budak?

Cuba lihat nama yang dijahit di seluar dalam awak.

Seluar pendek awak. Nama itu Harrigan,

dan awak patut bangga dengannya!

Bukannya mengadu dan merungut tentang masa lalu awak.

Ayah beritahu siapa yang buat ayah.

Seribu lelaki dan semuanya dah mati.

Kenapa? Sebab ayah letakkan mereka di sana!

Ayah tahu, Brendan itu anak ayah.

Tapi dia tak pernah rasa begitu.

Tak pernah.