Murderbot

โอเค มันพักเครื่องไปละ

ผมปิดกล้องวงจรปิดบริเวณนี้หมดแล้ว

ฉันว่าเราไม่มีทางเลือกอื่น

ถ้าอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

เราต้องไปสํารวจส่วนที่แผนที่แหว่งไป

คําว่า "เรา" ในที่นี้หมายถึงฉันเอง

ทําไมคุณต้องไปเอง

เพราะฉันเชี่ยวชาญเรื่องเทอร์ราฟอร์ม

ฉันจะเก็บตัวอย่างและวัดค่าที่จําเป็น รีบเข้ารีบออกได้

ไอ้เรื่องที่จะไปก็มีเหตุผลอยู่ แต่เรื่องความปลอดภัยล่ะ

ผมจะไปด้วย ถ้าคุณจะไป

- กุระ - ผมเองก็ฝึกใช้อาวุธมา

คุณต้องเฝ้าดูสถานการณ์จากฮาบิแทตนี่

ภรัทวาชเป็นนักธรณีเคมี ถ้าสภาพร่างกายไหว จะมีประโยชน์...

ขอโทษนะ แต่ควรพาเซคยูนิตไปด้วย

ไม่ได้เด็ดขาด

อ๋อ เข้าใจละ ถึงต้องมาหลบคุยกันในฮอปเปอร์

- เพราะไม่ไว้ใจมันสินะ - ถูกต้อง

- แต่นายก็ไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น - ฉันไว้ใจนาย ไว้ใจทีมสํารวจนี้

แค่ไม่ไว้ใจใครหรืออะไรที่มาจากบริษัท

แล้วก็มีเหตุผลควรที่จะไม่ไว้ใจ

- มีจริงๆ - ใช่ เรารักนายนะ กุระ

ใช่ รักจริงๆ กูกู

กลับมาคุยเรื่องเดิมก่อนได้ไหม

ผมอยากแก้ปัญหาเรื่องนี้ให้จบ ก่อนที่ "มัน" จะเลิกพักเครื่อง

ฉันเข้าไปคุยกับมันมาแล้ว

จริงเหรอ

ฉันอยากตัดสินใจเอง

แล้วสรุปว่าเราไว้ใจมันได้รึเปล่า

รู้สึกว่าน่าจะไว้ใจได้ แต่คิดว่า...

ก็ต้องระวังหน่อย

รู้สึกเหมือนมันกําลังเจอการเปลี่ยนแปลงในชีวิต

- เซคยูนิตไม่มีการเปลี่ยนแปลง - ฉันรู้ๆ...

ไอ้พวกนั้นฆ่าและตัดแขนตัดขาจนพิการ

แล้วถ้าทํางานผิดปกติ ก็จะโดนส่งไปทําละลายเอาสสาร

ซึ่งเซคยูนิตฅนนี้ก็จะต้องโดนทันที

เมื่อเรากลับไปถึงท่าฟรีคอมเมิร์ซ

ผมจะจัดการเองเลย แต่ก่อนจะจัดการได้

เราต้องอยู่ห่างๆ มันไว้

ผมไม่อยากให้มันดู...

หวัดดีจ้า

- ภรัทวาช - เกิดอะไรกันขึ้น

ประชุมลับกันอยู่เหรอ

ชอบประชุมลับมากๆ

- อาการดูดีขึ้นมากเลย - รู้สึกดีขึ้นมากด้วย

ห้องพยาบาลเราคือสุดยอด

- ยากระตุ้นที่เขาให้ก็แรงใช้ได้เลย - อันนั้นจริง

- ใครซ่อมชุดให้นะ... - อ๋อ ฉันเป็นคนทําเอง

เขาไม่ได้ทํา ฉันต่างหาก

- ไม่ต้องขอบคุณ - ชอบมากเลย ขอบคุณๆ

เยส

- ผมไม่... - เข้ามาเลย

- อุ๊ย อย่าเพิ่ง ตรงนั้นยังเจ็บ - อ้าวๆ ขอโทษ

- โอเค นั่งกันก่อน - เกิดอะไรขึ้นๆ

- มีใครติดน้ําดื่มมาด้วยไหม - เดี๋ยวเอาให้นะ

ส่วนที่แผนที่แสดงผลไม่ครบ เราต้องไปสํารวจ

เยี่ยม ไปด้วย

ท่าทางผมต้องปิดประตูเองสินะ

(สร้างจากหนังสือ "All Systems Red" โดยมาร์ธา เวลส์)

เราอยู่ในเครื่องซ่อมแซม

กําลังรอส่วนกายภาพชิ้นท้ายๆ งอกให้ครบ

เราพักเครื่องไปทั้งคืน

ตื่นมาเพิ่งพบว่านายจ้างตัดสินใจออกสํารวจ โดยไม่เอาเราไปด้วย

มนุษย์จะโง่อะไรเบอร์นี้

หวังว่าเราจะไม่ได้ทําอะไรโง่ๆ

ฉันไม่น่ายอมให้คุณมาด้วย ยังไม่หายดี

ฉันโอเคแล้ว

ไม่ๆ ได้ออกมาสํารวจอีกมันดีกว่าจริงๆ

โอเค ใกล้จะถึงแล้ว

เครื่องสแกนส่งผลแปลกๆ

เครื่องสแกนก็ของห่วยๆ จากพวกบรรษัท

ไม่ผิด อุปกรณ์จากพวกนั้นห่วยแตกทั้งหมด

รวมถึงเราด้วย

แต่รู้ไหมอะไรเป็นของเด็ด

ไอ้โปรแกรมแอบดักข้อมูล ที่ทําให้เราจับตาดูทุกคนได้ตลอดเวลา

เนี่ย ทิ้งเซคยูนิตไว้ แล้วไปสํารวจจุดผิดปกติในแผนที่กัน

ต่อให้คนหนึ่ง เพิ่งโดนปีศาจยักษ์เขี้ยวโง้งเคี้ยวเป็นขนม

ดูปกติดี

อาจจะดีแล้วที่เซคยูนิตไม่ได้มาด้วย

- ใช่ ฉลาดดี - จ้า ฉลาดจ้า

สัญญาณชีพของภรัทวาชดีดขึ้น

เมนซาห์ก็สูงไม่แพ้กัน

อย่าลืมนะ เซคยูนิตก็มาจากบริษัทเหมือนกัน

ถ้ามันไว้ใจไม่ได้...

นั่นแหละ ใช่ไง

โอเค แต่ว่า...

มันก็ช่วยชีวิตฉันไว้

มีประเด็น

กุรฑินรู้สึกว่าควรจะทิ้งมันไว้ดีกว่า

เซคยูนิต ช่วยออกมาหาฉันหน่อย

กุรฑิน

มีปัญหาอะไรกันนักหนาวะ

นายกุรฑิน เจ้ามนุษย์เสริมแต่ง

ซึ่งเก่งในระบบพอที่จะปิดความจริงจากเราได้

หยุดตรงนั้นก่อน เซคยูนิต

หูย ดูสิ แต่งเครื่องมาอย่างหรูหราหมาเห่า

ถ้าเราอยากแอบเข้าเล่นงานโดยไม่ให้รู้ตัว

เราหักคอเขาได้ก่อนจะรู้ว่าเราตื่นอยู่เสียอีก

อยากให้ถอดหน้ากากนิรภัยมากกว่า

ในเมื่อรู้แล้วว่าในนั้นมีหน้าคน ฉันก็อยากเห็น

อย่างเยี่ยม

สบสายตา

เกลียดการสบสายตามาก

เราชอบจับตาดูอะไรๆ จากฟีดอารักขามากกว่า

ไม่ได้ชวนขนลุกเท่าดูของจริง

เชิญนั่งก่อน

มนุษย์ไม่เคยบอกให้นั่งด้วยกัน

แปลว่ายิ่งชวนให้นั่งเรายิ่งไม่สบายใจ

ยืนได้ ขอบคุณ

ขอยืนยัน นั่งเสีย

เข้าใจว่าดร.เมนซาห์กับอาจารย์ภรัทวาช

- ขึ้นยานฮอปเปอร์ออกไป - ฉันสื่อสารอยู่ตลอด

เขาเตรียมตัวรับมือกับอันตรายทุกทางแล้ว

เราเนี่ยแหละคือตัวรับมืออันตราย ไอ้โง่

นี่เห็นนะว่านายมีปัญหากับการสบสายตา

เป็นคําที่ประหลาด

"สบสายตา"

ราวกับดวงตามีสายที่งอกออกมาจากหัว

มาสัมผัสกับตาถั่วงอกที่ออกจากหัวคนอื่น

ตามใจ ไอ้คนพิลึก

ดร.กุรฑิน ขอแนะนําให้เราตามไปหาทีมในฮอปเปอร์

หรือให้กลับมาทันที โมดูลประเมินภัยคุกคามบ่งชี้ว่า...

ระบบร่างกายนายเป็นยังไงหลังจากเหตุเมื่อวาน

ตอนนี้ประสิทธิภาพอยู่ที่ 97% และเพิ่มขึ้น

ไม่ใช่เรื่องนั้น...

ฉันคงไม่ค่อยเข้าใจ พวกบอทอารักขาแบบเซคยูนิต

มันเป็นยังไง

ที่นายเป็นแบบนี้

เราไม่เคยมีประสบการณ์เป็นอื่น

ดังนั้นจึงตอบไม่ได้ว่าเป็นยังไง

ช่วยไปกวนใจคนอื่นแทนได้มะ

พินลีกับอาราดาทําอะไรกันอยู่

เธอมีค่ามากในใจฉัน

ชีวิตเรามีค่ามาก

ฉันอยากให้เธอได้ทุกอย่างที่ต้องการ

ฉันรักเธอ

- ฉันรักเธอ - เฮ้อ แย่กว่าอีก

- เซคยูนิต - ครับ ดร.กุรฑิน

รู้ไหมทําไมฉันบอกดร.เมนซาห์ว่า ไม่ให้เอานายไปด้วย

เพราะสันดานเสียป่ะ

- ไม่รู้ ดร.กุรฑิน - เพราะว่า...

ฉันดูนาย...

แล้วรู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล

เชี่ยละ

- คุณรออยู่ในฮอปเปอร์ดีกว่า - อะไรนะ

- ไม่รอเด็ดขาด ต้องมีนักธรณีเคมีไปด้วย - ฉันมีใบปริญญาสายเทอร์ราฟอร์ม

ก็ใช่ไง แต่นั่นมันคือเทอร์ราฟอร์ม

แล้วเทอร์ราฟอร์มมันไม่ดีตรงไหน

เปล่าเลย มันก็แค่ไม่ใช่ธรณีเคมี

- ก็ใช่สินะ - คือ...

ภรัทวาช ฉันต้องให้คุณรอในนั้น

เผื่อจะต้องวิ่งหางจุกตูดให้คุณขับฮอปเปอร์ออกไป

คุณช่วยรักษาความปลอดภัยให้ฉัน ด้วยการจับตาดูเซนเซอร์ในฮอปเปอร์ดีกว่า

กุรฑินบันทึกเสียงเคลื่อนที่ของเจ้าตัวนั้นไว้แล้ว

ถ้าได้ยินมันใกล้เข้ามา บอกเลยนะ

ได้

ก็ได้

แน่ใจนะ

แน่สิ คิดว่านะ

แม้เราสามคนรอบที่แล้วจบไม่สวยน่ะนะ

ประเด็นคือ เรื่องแรก แม่นั่นบ้า

ระบบประสาทไม่ปกติ

เรื่องที่สอง...

ไม่มีการทําสัญญากันก่อน ทุกอย่างเลยวุ่นไปหมด

แต่ฉันร่างสัญญาไว้แล้ว

เธอบอกว่ารักเราเริ่มจืด และยิ่งโดนเจ้าตัวนั้นโจมตีฉันก็...

- ชีวิตคนมันสั้น - ขอบคุณนะ สุดยอด

- ขอบคุณมากๆ เลย - โอเค

ฉันว่าต้องไปได้สวยมาก

ฮื่อ คิดเหมือนกัน

ฉันจะไปเรียกเขา

งานนี้ต้องแจ่มสุดอะไรสุด มีความสุขจังเยย

เขามีความสุข

ฉันก็สุขที่เขามีความสุข

กุรฑินรู้แล้ว

เขาต้องรู้แล้วแน่ๆ

ระหว่างที่เขามัวแต่พิมพ์สารอาหาร

เราเห็นช่องที่จะหนีได้

สหพันธ์เพรสเซอร์เวชั่น เราไม่ใช้เซคยูนิต

รู้รึเปล่า

ทนหมอนี่ไม่ได้หรอกนะ

แต่เทคนิคการสอบสวนก็เลิศพอตัว

สหพันธ์เพรสเซอร์เวชั่น ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของคอร์เปอเรชั่นริม

ไม่ใช่โดยสิ้นเชิงอยู่แล้ว

หลักปรัชญาสําคัญของสหพันธ์เพรสเซอร์เวชั่นคือ...

จะฅนสังเคราะห์หรือปัญญาประดิษฐ์ ถือเป็นบุคคล

ฉันเข้าใจ มัน...

คิดแล้วประหลาดมาก

ฉันก็เพิ่งเข้าไปอยู่กับที่นั่น

อยู่กับเพรสเซอร์เวชั่นมาแค่หกปีกว่าๆ

ฉันเป็นเพื่อนดร.เมนซาห์มาก่อน

มาบอกเราทําไม

ไม่รู้เหมือนกันว่าบอกนายทําไม

แต่รู้แน่ว่า

ในเขตบรรษัทคอร์เปอเรชั่นริม นายเป็นแค่อุปกรณ์ชิ้นหนึ่ง

นายต้องทําตามทุกอย่างที่เราสั่ง