Smothered

Smothered (Legenda Kelam Malin Kundang)

Malay সাবটাইটেল ডাউনলোড করুন

রিলিজ তথ্য

[𝗖𝗼𝗳𝗳𝗲𝗲𝗣𝗿𝗶𝘀𝗼𝗻] 𝗟𝗘𝗚𝗘𝗡𝗗𝗔 𝗞𝗘𝗟𝗔𝗠 𝗠𝗔𝗟𝗜𝗡 𝗞𝗨𝗡𝗗𝗔𝗡𝗚 (𝟮𝟬𝟮𝟱) 𝗡𝗙𝗫 𝗪𝗘𝗕
[𝗖𝗼𝗳𝗳𝗲𝗲𝗣𝗿𝗶𝘀𝗼𝗻] 𝗦𝗠𝗢𝗧𝗛𝗘𝗥𝗘𝗗 (𝟮𝟬𝟮𝟱) 𝗡𝗙𝗫 𝗪𝗘𝗕
ভাষ্য লিখেছেন Coffee_Prison
ℝ𝔼𝕋𝔸𝕀𝕃 ℕ𝔼𝕋𝔽𝕃𝕀𝕏 >> 𝗧𝗲𝗿𝗷𝗲𝗺𝗮𝗵𝗮𝗻 𝘀𝗮𝗿𝗶 𝗸𝗮𝘁𝗮 𝗼𝗹𝗲𝗵 𝗡𝘂𝗿 𝗔𝗾𝗶𝗹𝗮𝗵 𝗠𝗶𝘇𝗮 (𝟶𝟷𝚑 𝟹𝟾𝚖 𝟺𝟺𝚜)

ট্যাগ

webdl
প্রকাশিত: 2026-04-02
ডাউনলোড: 32
শ্রবণপ্রতিবন্ধীদের জন্য: No
FPS: 25

Malay সাবটাইটেল প্রিভিউ

প্রথম 200টি লাইন।

"BAHKAN BATU PUN ADA MEMORI." ILMU SAINS MODEN

Saya cadangkan awak duduk seminggu lagi di sini.

Ada beberapa memori yang masih kabur dan mungkin mengelirukan awak.

Contohnya?

Tempat, wajah, nama orang.

Seperti ini.

Ini jelas bukan luka daripada kemalangan minggu lepas.

Ini luka lama.

Awak ingat apa penyebabnya?

Emir.

Mari sini.

Kamu tak rindu Ayah?

Awak rasa macam mana?

Badan saya dah tak sakit.

Tapi masih rasa keliru.

Tapi semakin pulih setiap hari. Jangan risau.

Apa yang awak ingat tentang kemalangan itu?

Cuma beberapa saat sebelum impak.

Malam dan sunyi.

Saya pandu dengan sangat laju.

Saya selalu begitu?

Tak kalau semasa dengan saya dan Emir.

Apa lagi yang awak ingat?

Tentang kita.

Saya ingat kali pertama jumpa awak.

Saya tengah melukis di tepi jalan 18 tahun lepas.

Kelaparan.

Umur saya waktu itu 15 tahun.

Awak dan ayah awak lalu.

Dia belikan saya makanan

dan ambil saya bekerja di galerinya.

Tak lama selepas itu, saya ajak awak bercinta.

Beberapa tahun kemudian, saya ajak awak kahwin.

Tak perlu tanya soalan tentang awak.

Selepas sedar daripada kemalangan itu, saya cuma ingat awak dan Emir.

Awak nampak tak gembira saya balik.

Saya gembira.

Lain kali, saya akan lebih berhati-hati.

Saya tak nak berpisah dengan kamu lagi.

Hei, Emir. Bahaya.

Duduk.

Macam mana kereta saya?

Masih di bengkel.

Kameranya ada? Saya nak tengok rakaman kemalangan itu.

Kameranya ada.

Tapi kad memorinya rosak.

Ia rosak sebab kemalangan.

Ayah rasa pelik?

Tak.

Malam ini Ayah tidur dengan Mak atau di bilik tetamu?

Saya boleh temankan di bilik tetamu.

Saya ada buat salah?

Saya ada sakiti awak?

Kita…

Kita semakin jauh sejak beberapa bulan ini.

Kenapa?

Mesti salah saya.

Saya ingat saya selalu bekerja sampai lewat malam.

Saya minta maaf.

Tak apa kalau awak masih perlukan ruang.

Saya takkan minta awak lupakan masalah kita

hanya sebab saya lupa.

Adakah kesalahan saya teruk sangat

sampai awak tak boleh maafkan?

Saya…

Saya cuma perlukan sedikit masa lagi.

Tak apa, bukan?

Tentulah.

Saya faham.

Telefon awak.

TEMUI INDIVIDU, ALIF ARTIS MIKRO

PAMERAN SENI SOLO ALIF

PERINGATAN JADUAL

JEMPUT MAK DI LAPANGAN TERBANG 09:00 PENERBANGAN DARI PADANG

Awak ada beritahu saya yang mak awak akan datang melawat.

Beberapa hari sebelum kemalangan.

Tapi awak tak beritahu bila.

Kalau awak perlukan rehat lagi, awak boleh tunda dulu.

Penerbangannya pun esok pagi.

Mak pernah datang sebelum ini?

Alif.

Ini kali pertama saya akan jumpa mak awak.

Awak tak pernah jumpa mak awak

atau pulang ke kampung

sejak awak datang ke Jakarta 18 tahun yang lalu.

Semasa itu umur awak 15 tahun.

Saya tak ingat.

Doktor dah ingatkan awak

yang awak akan banyak terlupa.

Tapi saya langsung tak ingat rupa mak saya.

Macam mana awak hubungi dia hari itu?

Saya tak ingat.

Dah periksa mesej?

MAK

SAYA JEMPUT DI LAPANGAN TERBANG.

TERIMA KASIH, NAK.

Kenapa Ayah tak jemput Nenek?

Ayah kena siapkan lukisan.

Pameran itu tak lama lagi.

Masih ada 10 lukisan lagi yang Ayah nak siapkan.

Mak kata

Ayah tak pernah balik kampung dan jumpa Nenek sejak umur 15 tahun.

Kenapa?

Ayah pun tak ingat kenapa.

Kalau saya tak jumpa Mak sehari pun saya dah rindu.

Rindu seseorang maksudnya kita sayang orang itu, bukan?

Ayah rasa ya.

Atau mungkin

Ayah tak sayang Nenek?

Saya buat Ayah tersinggung?

Tak.

Ayah pun nak tahu kenapa.

Mungkin apabila jumpa Nenek,

Ayah akan ingat apa yang berlaku.

Masuklah, Mak.

Nenek!

Ini Emir?

Ya, Nenek.

Mak.

Anak Mak…

Alif…

Nak…

Mak ingat Mak takkan jumpa kamu lagi.

Maaf, Mak.

Saya baru kemalangan, jadi…

Banyak yang saya lupa.

Nadine dah ceritakan.

Tak apa.

Yang penting, Mak dah jumpa kamu.

Ini bilik kerja Ayah.

Kalau Nenek rasa sunyi tidur di bilik tetamu,

beritahu saya.

Nanti saya temankan.

Di kampung dulu Nenek sunyi.

Ada ramai orang di sini, Nenek takkan sunyi.

Siapa nama Nenek?

Aminah.

Apa yang awak fikirkan?

Bingung.

Beberapa memori masih kabur, tapi saya ingat sikit-sikit.

Tapi saya langsung tak ingat zaman kanak-kanak saya.

Muka Mak pun saya tak ingat.

Itu mak awak.

Dia banyak cerita hal awak dalam kereta.

Termasuk parut di kepala awak.

Semasa itu umur awak 10 tahun.

Ayah awak pukul awak guna besi yang panjang.

Mak awak selamatkan awak.

Tapi ayah awak ambil pisau dan kelar tangan mak awak

sampai ada luka panjang di tangan kanannya.

Selepas itu, mak awak bawa awak lari.

Awak tak pernah nak cerita

apabila saya tanya tentang parut di kepala awak.

Mungkin terlalu menyakitkan untuk diceritakan.

Atau mungkin awak tak pernah terbuka dengan saya.

Awak cuma cakap

awak tinggalkan mak awak untuk kehidupan lebih baik di Jakarta.

Betul begitu?

Rupanya tidak.

Mak awak kata awak pergi begitu saja tinggalkan dia.

Tanpa ucap selamat tinggal.

Dia menunggu selama 18 tahun.

Setiap hari dia bangun tidur, dia berharap awak ada di rumah,

dah balik.

Begini, Nenek.

Kalau pusing ke kiri, air panas.

Hati-hati, panas.

Kalau pusing ke kanan, air sejuk.

Tapi saya suka letak di tengah,

tapi ke kiri sedikit, baru suhunya okey.

Saya dah bersihkan bilik air ini.

Ada syampu dan sabun baru juga.

Sabun bau serai wangi.

Sekejap.

Serai.

Mak…

Maafkan saya…

Kenapa ini?

Bangun, nak. Bangun.

Saya banyak berdosa dengan Mak.

Saya anak derhaka.

Ya. Banyak dosa kamu.

Tapi Mak dah maafkan.

Awak kenapa?

Saya tak tahu.

Rasa sakit dan berat sangat di sini.

Rasa macam mana?

Tak tahu, rasanya pelik sangat.

Saya rasa saya kena lepaskan semuanya.

Adakah sebab awak dah ingat semuanya?

Tak, saya masih tak ingat rupa mak saya

dan itu buat saya rasa pelik.

Saya tak pernah tengok Ayah menangis.

Saya risau, Ayah.

Jangan risau, Emir. Ayah okey.

Mungkin ini sebahagian daripada proses pemulihan.

Kamu buat sarapan sendiri?

Ya, Mak.

Kami tiada pembantu rumah.

Pembantu rumah?

মন্তব্যসমূহ

No comments yet. Be the first to leave one.

Keep it about this subtitle — sync, quality, typos.500 characters left