Until She Remembers

ดูอย่างเมลโชรา อากีโนสิ

ตันดัง โซรา เธอเป็นแค่คุณยายแก่ๆ คนหนึ่ง

ไร้ดาบ ไร้มีด

แต่เมื่อกลุ่มกาติปูนันต้องการที่ซ่อนตัว

เธอก็เปิดบ้านต้อนรับ

เมื่อพวกเขาบาดเจ็บ

เธอก็ฉีกเสื้อผ้าตัวเองมาทำแผลให้

เมื่อพวกเขาหิวโหย เธอก็แบ่งอาหารที่มีให้พวกเขากิน

และเมื่อทางการสเปนตามล่าตัวเธอ

พวกนั้นสั่งให้เธอหักหลังเหล่านักปฏิวัติ

แต่เธอปฏิเสธ

สุดท้ายเธอจึงถูกเนรเทศไปกวม

ทีนี้ลองบอกครูสิ ความกล้าแบบนั้นคืออะไร

เมื่อยอมสละทุกอย่าง โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน แต่เธอก็ยัง…

ภักดีไม่เสื่อมคลาย

เอาละ นักเรียนทุกคน

ประวัติศาสตร์ไม่ใช่เรื่องของคนที่เสียงดังที่สุด

บางครั้ง ผู้ได้รักอย่างลึกซึ้งต่างหากที่เป็นที่จดจำ

แม้แต่คนที่ยังสู้ต่อไป ไม่ใช่เพราะพวกเขาไร้ความกลัว

- พวกเขารักตัวกลัวตาย - เธอเป็นคนเก็บไว้นะ

แต่พวกเขามีรักที่มากกว่า ความกลัวผลลัพธ์ที่จะตามมาเสียอีก

รู้ไหม ความรักน่ะ

- ความรักที่แท้จริงต่อใครสักคน - เดี๋ยวเราค่อยตามไปเหรอ

- หรือต่อประเทศชาติ - ไม่เป็นไร

มักไม่ได้สวยงามหวานชื่นเสมอไป

บางครั้งคุณต้องยอมปล่อยมือจากความสบายใจ

ยอมทิ้งเส้นทางที่เรียบง่าย

ยอมเสี่ยงชีวิต

ต้องอยู่อย่างลำพัง ถูกคนเข้าใจผิด และบางครั้งก็ถูกลบเลือนไป

เพราะงั้น ทุกคนครับ คราวหน้าเมื่อได้ยินคำว่า “วีรบุรุษ”

อย่านึกถึงแค่เครื่องแบบหรือทหารเท่านั้นล่ะ

- รอฉันข้างนอกนะ - ได้เลย

- ได้เวลาเรียนคาบต่อไปแล้ว - เดี๋ยวฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ

โอเค เลิกเรียนได้

- โอเค แองเจิล - คะ

อยู่ก่อนได้ไหม ครูมีเรื่องต้องคุยด้วย

โอเค

รอฉันข้างนอกนะ

โอเค แองเจิล ครูต้องคุยกับผู้ปกครองเธอนะ

ทำไมเหรอคะ

ครูต้องคุยกับผู้ปกครองของเธอเรื่องเกรดน่ะ

เข้าใจไหม

- โอเคค่ะครู - พรุ่งนี้หลังเลิกเรียนละกัน

- โอเค - ตกลงนะ

ขอบคุณค่ะ

- เรเน่ - ไง โทเน็ต

- เขาเรียกประชุมครูน่ะ - เรื่องอะไรเหรอ

ไม่รู้เหมือนกัน น่าจะเรื่องเกรดของนักเรียน

ของครูทั้งสองคนค่ะ

- ขอบใจมากนะแองเจิล - ขอบใจจ้ะ

ครูคะ พ่อแม่หนูต้องมาจริงๆ เหรอคะ

จริงสิ ครูบอกไปแล้วนี่ใช่ไหม

- ขอบใจสำหรับกาแฟนะ - ค่ะ

ขอบใจจ้า

ลูกศิษย์คุณน่ารักดีนะ

แต่ทำไมต้องเรียกผู้ปกครองเธอมาด้วยล่ะ

ทำไมเอากาแฟของพวกเราไปให้ครูล่ะ

อย่าบ่นน่า เดี๋ยวซื้อให้ใหม่ก็ได้

- ข้ามถนนกัน - พี่ครับ ผมกลัว

เค้าไม่ชนพวกเราหรอกน่า พี่สัญญา

- อยากข้ามถนนเหรอจ้ะ - ครับ

งั้นรอก่อน

เดี๋ยวพี่พาข้ามนะ แต่ต้องรีบหน่อย

ไปเลย

จะไปไหนกันล่ะ

- พวกเธอจะไปไหนกัน - ตรงโน้นครับ

- เธอล่ะ - ตรงนั้นครับ

- ทางนั้นเหรอ - ใช่

ไฟเขียวแล้ว ข้ามได้เลย

คนเดินเท้าสามารถข้ามถนน…

- ข้ามได้แล้ว - โอเค

เอากาแฟหรือชาให้เขาดื่มหน่อยสิ

ถ้ามีเหล้า เราก็จะรั้งเขาไว้ได้นานขึ้น

โอ๊ยตาย ใครเอาเนยถั่วมาใส่ไว้ตรงนี้เนี่ย

ทำไมมีตั้งหลายกระปุกขนาดนี้ ไม่มีใครกินสักหน่อย

เบียงก้า เธอทำงานกับฉันมานานแล้วนะ

น่าจะเรียนรู้จากฉันได้แล้ว ว่าต้องรับมือกับคนพวกนี้ยังไง

เธอต้องบอกเขาไปว่าเรามีกำหนดการที่ต้องทำตาม

ใช่

อีกตั้งหลายเดือนกว่างานจะเสร็จ

เข้าใจไหม

เขาต้องรอไปก่อน

ฉันให้ของที่ยังทำไม่เสร็จกับเขาไม่ได้หรอก

- แม่ - งั้นก็ดีแล้ว

พ่อ พรุ่งนี้พ่อต้องไปโรงเรียนนะ

- พรุ่งนี้เหรอ พ่อต้องไปเซบู… - แต่ก็นานพอสมควรแล้ว

- เซบูเหรอคะ พ่อจะไปกี่โมง - ใช่ บอกแม่สิ

- คืนนี้แหละ - เฉพาะพวกเขาเท่านั้น

งั้นพ่อก็ไม่ไปสินะ

- แม่ พรุ่งนี้โรงเรียนเรียกพบนะ - กลอเรีย ลูกมีเรื่องจะคุยด้วย

- ให้พ่อไปไม่ได้เหรอ - พ่อจะไปเซบูค่ะ

ไว้ค่อยคุยกันทีหลังนะ

พ่อ บินกี่โมงเนี่ย

แค่…

โอเคๆ ฉันรีบอยู่เนี่ย

ใช่ ขออีกไม่กี่นาที

โอเค

เขาอยากได้อะไรก็ให้ๆ ไปเถอะ ฉันกำลังออกจากบ้าน

ลูกเอาของสดแช่ตู้เย็นให้หน่อยนะโอเคไหม

- ฝากจัดการด้วยนะ - อะไรนะ

เอาของพวกนี้แช่ตู้เย็นที

ค่ะ หนูรู้แล้วน่า

สรุปคือพรุ่งนี้แม่ไม่ไปใช่ไหมคะ

แม่คะ แม่

- อะไร แม่ต้องรีบไปแล้ว - พรุ่งนี้แม่ไม่ไปโรงเรียนเหรอ

โทษทีนะ แม่รีบจริงๆ ไปละ บายๆ

โอ๊ย

มีของกินอยู่ในตู้เย็นเยอะแยะเลยนะ โอเคไหม

- บาย - บาย

คอนชา

แองเจิลมาแน่ะ

แองเจิล

คุณยาย

มีอะไรจ๊ะ

โอ๊ะ อย่าเพิ่ง มือยายเลอะอยู่

- ลมอะไรหอบมาเนี่ย - ยายน่าจะใส่ถุงมือนะคะ

นี่โรเจอร์ เพื่อนหนูค่ะ

- สวัสดีครับคุณยาย - สวัสดีจ้ะ

คุณยายไปโรงเรียนกับหนูหน่อยสิ

ฮะ

หนูอยากให้ยายไปด้วย

ทำไมล่ะ

คุณครูเค้าอยากคุยด้วยค่ะ

ทำไมให้ยายไปล่ะ แล้วพ่อแม่เราไปไหนหมด

พ่อกำลังจะไปเซบูค่ะ

แล้วแม่ล่ะ

ไม่รู้ว่าแม่ได้ยินที่หนูพูดหรือเปล่า

ไปเถอะนะคะคุณยาย

แองเจิล ยายเพิ่งทำสวนเสร็จเอง ดูยายซิ เลอะเทอะไปหมดแล้ว

ทำไมยายไม่ใส่ถุงมือล่ะคะ

ถ้ายายไม่สัมผัสด้วยมือจริงๆ ต้นไม้เค้าจะไม่รู้สึกถึงความใส่ใจของยายจ้ะ

คุณยายครับ ที่ผมเชิญมาวันนี้

เพื่อจะแจ้งให้ทราบว่า…

(นายเรเน่ บี ซานเชส อาจารย์)

เกรดของแองเจิลไม่ผ่านเกณฑ์ครับ

ถึงจะเรียนเสริมได้ แต่ผมว่าแค่นั้นอาจไม่พอ

เธอต้องลงเรียนซัมเมอร์ วิชาคณิตศาสตร์กับเคมีครับ

แองเจิล

หนูต้องเรียนซัมเมอร์ให้ผ่านนะ จะได้ไม่ต้องเรียนซ้ำชั้นเกรด 12

ได้ค่ะ

ถ้าเธอสอบซัมเมอร์ผ่าน

เธอก็จะยังเรียนจบพร้อมเพื่อนรุ่นเดียวกันนะ

ข้อดีมันอยู่ตรงนี้แหละ

แค่ต้องผ่านสองวิชานี้ให้ได้

ค่ะ

เอาละครับ ขอบคุณที่มานะครับคุณยาย

- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ

แองเจิล

ไปกันเถอะ

คุณบินกี่โมงนะ

คืนนี้

แล้วไง

เรื่องแองเจิลจะเอายังไง

ก็เห็นๆ อยู่ว่าคุณต้องเป็นคนจัดการ

คุณก็รู้ว่าเราต้องแก้ปัญหาของแองเจิล

ลูกต้องเรียนต่ออีกตั้งหลายปี

คุณเป็นแม่นะ ก็ดูแลลูกไปสิ ผมจะไปรู้อะไรได้ไง

แค่เพราะฉันเป็นแม่เนี่ยนะ

แล้วคุณล่ะ ไม่ใช่พ่อของลูกหรือไง

คุณเองก็ต้องรับผิดชอบลูกเหมือนกัน

ฉันต้องแบกทุกอย่างไว้คนเดียวเหรอไง

เราทั้งคู่ให้ลูกเกิดมานะ

ทำไมถึงโยนปัญหามาให้ผมคนเดียวล่ะ

คุณเป็นแม่นะ ส่วนผมต้องโฟกัสกับงาน

คุณควรดูแลบ้าน ไม่ใช่ผม

ฉันก็ทำงานเหมือนกันย่ะ

แค่เพราะเราทำงานทั้งคู่ คุณเลยจะไม่สนใจลูกเลยงั้นเหรอ

งั้นเรื่องดูแลลูกฉันต้องทำคนเดียวเลยว่างั้น

นั่นมันหน้าที่ของคุณ อย่ามายัดเยียดให้ผม

อย่าลืมบทบาทของตัวเองสิ

ฉันเนี่ยนะลืม…

ให้ตายเถอะ เรย์มอนด์

ตั้งแต่แรกแล้ว คุณไม่เคย ช่วยเลี้ยงแองเจิลเลยสักนิด

มีแต่ฉันที่เป็นแม่ คอยทำทุกอย่าง

ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ

หัดทำหน้าที่ตัวเองบ้างสิ

ขอฉัน…

ขอฉันพักหายใจหายคอบ้างเถอะ ให้ตายสิ

ฉันดูแลลูกมาทั้งชีวิตนะ

ฉันต้องยอมสละตั้งกี่อย่างเพื่อดูแลเด็กคนนั้น

ผมขอมากเกินไปงั้นเหรอ

พระเจ้า งั้นครั้งนี้ให้ฉันขอบ้างได้ไหม

แค่ครั้งนี้

คุณพูดอะไรของคุณน่ะ ผมอยู่ที่นี่มาตั้งนาน

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมก็อยู่เพื่อคุณนะ ผมเป็นอะไรสำหรับคุณกันแน่

ผมไร้ประโยชน์นักหรือไง

ใช่ คุณอยู่ที่นี่ แต่คุณเข้าๆ ออกๆ บ้าน

โดยไม่เคยถามเลยว่าเราสบายดีไหม ใช้ชีวิตกันยังไงในแต่ละวัน

แล้วคุณเรียกการทำแบบนั้นว่าพ่อ ว่าสามีงั้นเหรอ

คุณไม่เคยเป็นเลยสักนิด

พูดออกมาได้ ใครกันแน่ที่อยู่บ้าน ฮะ

- ใครที่อยู่ตรงนี้ - ก็ใช่น่ะสิ

- ฉันนี่ไงที่อยู่บ้านตลอด - แม้แต่วันหยุดคุณก็ยังไม่อยู่

ฉันทำงานนะ โธ่เว้ย คนที่ไม่เคยอยู่บ้านคือคุณต่างหาก

- ตอนนี้คุณก็ดูแลแองเจิลสิ - นั่นไม่ใช่ข้ออ้างสักหน่อย

รู้ไหม แบบนั้นแหละจะดีต่อตัวลูกเอง

พาลูกไปเซบูกับคุณสิ ให้ลูกได้เริ่มชีวิตใหม่

จะได้มีเพื่อนใหม่ๆ

ลูกไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่หรอก ฉันไม่มีอะไรจะให้ลูกอีกแล้ว

ฉันให้ลูกไปมากพอแล้ว