A French Village (Un village français)

Έχουμε δύο ώρες.

Σύντροφε.

Ο σύντροφος Ζεράρ έρχεται από τη Λυών.

Είναι υπεύθυνος για όλο τον τομέα.

- Καλημέρα σύντροφε. - Καλημέρα.

- Καλημέρα σύντροφε. - Σύντροφε.

Διάβασα πολλά από τα άρθρα σου πριν τον πόλεμο. Ήταν πάντα... τέλος πάντων ήταν όμορφα.

Ευχαριστώ. Ελπίζω να γράψω κι άλλα, όταν θα έχουμε διώξει τους Γερμανούς.

Εφόσον υπάρχει ένας τόσο σημαντικός σύντροφος, είναι ριψοκίνδυνο να βρισκόμαστε εδώ.

Δεδομένου του επείγοντος, δεν μπορούσαμε να περιμένουμε.

Ποια επείγουσα ανάγκη;

Μόλις λάβαμε νέες οδηγίες από το κόμμα.

Ο Κόκκινος Στρατός περνά μια δύσκολη περίοδο.

Οι Γερμανοί πήραν το Κίεβο. Οι απώλειες είναι μεγάλες.

Πρέπει να βοηθήσουμε τους συντρόφους μας. Είναι μια παγκόσμια σύγκρουση.

Όλα τα κομμουνιστικά κόμματα είναι κινητοποιημένα υπό την καθοδήγηση του συντρόφου Στάλιν.

Μα τι μπορούμε να κάνουμε εδώ; - Σωστό.

Φυλλάδια ενάντια σε τανκς και βομβαρδιστικά που πλήττουν τους σοβιετικούς συντρόφους.

Συγγνώμη, Πολ. Αλλά η νέα γραμμή του κόμματος δεν προβλέπει πλέον φυλλάδια και μπροσούρες.

Λοιπόν... όχι μόνο.

Ποια είναι η νέα γραμμή του κόμματος; - Είναι να εξοντώσουμε τους Γερμανούς.

Να εξοντώσουμε τους Γερμανούς; - Μα... δεν έχουμε όπλα.

- Και ποτέ δεν το κάναμε! - Είναι η γραμμή, σύντροφε.

Αυτοκίνητο από το Μπουρζ!

Αστυνομία; - Δεν θα παρουσιάζονταν έτσι.

Είναι ο αδελφός σου. Τι έρχεται να κάνει εδώ;

Δεν ξέρω. Πάω να δω τι θέλει. Θα τον ξεφορτωθώ γρήγορα.

Βιάσου σύντροφε. Δεν έχουμε πολύ χρόνο.

Έρχεσαι σε άσχημη στιγμή. Είμαι σε σύσκεψη ομάδας. Έπρεπε να είχες τηλεφωνήσει.

Ο πατέρας είχε μια κρίση σήμερα το πρωί. Το ίδιο με πριν δύο χρόνια.

Χειρότερα.

Ο Πορταί μού είπε ότι δεν θα περάσει τη νύχτα.

Λοιπόν, εγώ πάω. Νομίζω ότι πρέπει να έρθεις μαζί μου.

Μετάφραση από Adribai, Hanna Lise και LEXLEX.

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΑΣ

Ναι, αλλά δεν έχω το Ausweis.

Ήξερες ότι θα ερχόμουν;

Ελπίζω να φτάσουμε εγκαίρως.

- Ο Μόρτεν σου είπε πραγματικά ότι... - Μου είπε να ειδοποιήσω τον παπά.

Πώς είναι;

Σαν εξευγενισμένος Εβραίος.

Όχι, αστειεύομαι. Και η οικογένεια; - Καλύτερα να μην το συζητάμε.

Λοιπόν, έχουμε φορολογικό έλεγχο στους λογαριασμούς της Crémieux.

Ναι, το ξέρω. Μου ζήτησε να την αντικαταστήσω στην ουσιαστική διοίκηση...

- Δεν μπορώ να επιστρέψω εκεί. - Αλλά;

Ο ισολογισμός είναι θλιβερός, έτσι; Είναι σε έλλειμμα για το έτος 40 και το 41 μπορεί να είναι χειρότερο.

Λοιπόν, αυτό το έλλειμμα είναι αναπόφευκτο. Δεν μπορεί να κερδίσει.

Της είπα ότι θα το φροντίσω εγώ. Με ποια χρήματα;

Το πρόβλημα είναι ότι επίσημα εγώ υπογράφω τις επιταγές στη θέση της.

Γιατί συνεχίζει να προμηθεύεται από τη μη κατεχόμενη ζώνη; Της κοστίζει μια περιουσία.

Γιατί οι καλύτεροι είναι εκεί.

Στο Μπεζανσόν υπάρχει ένας πολύ καλός κατασκευαστής.

Η Crémieux είναι η περιοχή μου, Ρεϊμόν.

Ναι, αλλά εγώ θα έχω τον φορολογικό έλεγχο.

Ένα τέτοιο έλλειμμα σε μια πρόσφατα «αριανοποιημένη» επιχείρηση...

Οι επιθεωρητές μπορεί να υποψιαστούν κάτι και να ειδοποιήσουν τις Εβραϊκές Υποθέσεις.

Ρεϊμόν, μια συμφωνία είναι συμφωνία. Το διαχειρίζομαι με τον τρόπο μου.

Ασχοληθείτε εσείς με τον φορολογικό έλεγχο.

Αλλά αν χάσω την Crémieux-Optique, δεν υπάρχουν άλλες συμφωνίες.

Τι σημαίνει αυτό;

Αυτό σημαίνει ότι η τράπεζα που σας δάνεισε τα χρήματα για να με ξαναγοράσετε θα το δηλώσει, σωστά;

Αχ... δεν ξέρω τι έχει. Είναι αδύνατο σήμερα.

Συγγνώμη κυρία, ίσως πρέπει να του βγάλετε το πουλόβερ, νομίζω ότι ζεσταίνεται πολύ.

Είναι αλήθεια, τώρα που το λες, βλέπω ότι είναι κατακόκκινος.

Ας του το βγάλουμε.

Ήταν πάντα έτσι όταν φρόντιζα τα μικρά μου αδέρφια.

Ας του το βγάλουμε.

Ω. Ναι, ναι, ναι, ναι, ναι.

Καλημέρα. Είναι ο γιατρός Λάρσερ στο σπίτι;

- Όχι. - Και... η κυρία;

Κυρία Λάρσερ! Ο άντρας σας δεν είναι εδώ;

Όχι. Συγγνώμη. Ο Ντάνιελ είχε ένα οικογενειακό πρόβλημα.

Σάρα, μπορείς να βάλεις το Te Quiero για ύπνο, παρακαλώ;

Στο μπλε δωμάτιο.

Και δεν ξέρετε πότε επιστρέφει;

Όχι. Ξέρετε, με οικογενειακά προβλήματα ξέρεις πότε αρχίζουν αλλά...

Δεν τη βλέπεις ποτέ σε επίσημες τελετές.

Δεν είμαι φτιαγμένη για επίσημα πράγματα.

Νόμιζα ότι θα τη δω τουλάχιστον στην έκθεση Βαυαρών ζωγράφων.

Σας αρέσει η ζωγραφική;

- Όχι. - Α, καλά!

Σας πονάει;

Ω, όχι πολύ. Αλλά πριν από μεγάλες κρίσεις υπάρχουν πάντα σημάδια που προαναγγέλλουν...

Δεν γράφετε συνταγές μήπως;

Και... δεν ξέρετε αν ο άντρας σας κρατά εδώ μορφίνη;

Ναι, υπάρχει, αλλά έχω αυστηρές εντολές να τη δίνω μόνο σε περίπτωση εξαιρετικής ανάγκης, οπότε...

- Α! - Εσείς... έχετε πολύ πόνο, σωστά;

Ας πούμε ότι είναι ακόμη ανεκτός.

Λυπάμαι. Αλλά ο Ντάνιελ θα θύμωνε αν...

Όχι, όχι, όχι. Καταλαβαίνω. Μια γυναίκα πρέπει να υπακούει στον άντρα της.

Πείτε του απλώς να με καλέσει μόλις επιστρέψει.

Βεβαίως. Μπορείτε να βασιστείτε σε μένα.

- Αντίο. - Αντίο.

Α! Ντάνιελ.

Κατέληξα να πιστεύω ότι ήταν αθάνατος.

Και η Ορτένς σας, είναι καλά; - Είναι καλά, είναι καλά.

- Κύριε Μαρσέλ. - Καλημέρα, Κλεμεντίν.

Περάστε.

Δώστε μου τα παλτά σας.

Πώς είσαι, αγαπητέ; - Πώς είναι;

Αδύναμος.

Μια πίεση σε ελεύθερη πτώση. Υποξία.

Είναι απρόβλεπτος, ο πατέρας σου.

Του έκανα μια ένεση ντοπαμίνης.

Η ντοπαμίνη δεν είναι λίγο υπερβολικά επιθετική;

Θα επιστρέψω αργότερα.

Ευχαριστώ, γιατρέ.

Σας συνοδεύω.

Νομίζω ότι κοιμάται.

Μετά από εσένα.

Ήξερες αυτή τη φωτογραφία της μητέρας;

Την πήγα στον φωτογράφο στο Τρεμπερντέν.

Το ’28.

Αχ! Ντανιέλ.

Αχ, Θεέ μου.

Ο μικρός Μαρσέλ!

- Πρέπει να είναι πραγματικά το τέλος τότε! - Καλημέρα, μπαμπά.

Ο αδελφός σου θα με κάνει πάντα να γελάω.

Πέντε χρόνια χωρίς νέα και μετά «Καλημέρα μπαμπά».

- Α, αυτή τη φορά είναι η καλή. - Πάμε. Μην λες ανοησίες.

Είναι καλό που ντρέπεσαι. Δεν είναι ότι μου αρέσει, αλλά...

Εντάξει. Είσαι πάντα με τους μπολσεβίκους φυσικά.

Σταμάτησα την πολιτική όταν βγήκα από τη φυλακή.

Δεν καταλαβαίνω. Έχεις την εξέγερση στο αίμα σου από τότε που γεννήθηκες.

Άνθρωποι σαν εσένα είναι η καταστροφή της χώρας μας.

- Μπαμπά. - Όχι. Παίρνω πίσω ό,τι είπα.

Το κόμμα σου πορεύτηκε με τους Γερμανούς για μήνες, και από τη μια μέρα στην άλλη στρίβουν δεξιά.

Ή ίσως αριστερά.

Σου λέω ότι δεν είμαι πια στο κόμμα, μπαμπά.

Μπαμπά, γιατί να μιλάμε γι’ αυτό σήμερα; Καλύτερα να ξεκουραστείς.

Μην ανησυχείς, θα ξεκουραστώ πολύ σύντομα.

Αλλά πριν, ήθελα... τέλος πάντων, θέλω να...

- Ξαναέκανα τη διαθήκη πριν από μερικούς μήνες. - Μπαμπά!

Σου αφήνω τα πάντα, εκτός από μια μικρή σύνταξη για την Κλεμεντίν.

Είμαι περήφανος για σένα, Ντανιέλ.

Περήφανος για ό,τι έκανες με τη ζωή σου.

Για ό,τι κάνεις στο Βιλνέβ.

Αυτή είναι η αληθινή γενναιότητα.

Και εσύ Μαρσέλ, μπορείς να αμφισβητήσεις τη διαθήκη. Σου αναλογεί το ένα τρίτο.

Ένας κομμουνιστής σαν εσένα, εχθρός της ιδιωτικής ιδιοκτησίας...

Δεν θα παλέψεις για υλικά αγαθά, έτσι;

Είσαι ικανοποιημένος με τον εαυτό σου; - Αρκετά.

Δεν με εκπλήσσει.

Πάντα έτσι ήσουν. Εγωιστής, μόνος

και ικανοποιημένος με τον εαυτό σου.

Ποτέ δεν νοιάστηκες πραγματικά για τον Ντανιέλ και εμένα.

Ράγισες την καρδιά της μαμάς... με την ψυχρότητά σου, τις προσβλητικές παρατηρήσεις

ποτέ δεν ήσουν ικανοποιημένος, ποτέ δεν έλεγες μια καλή κουβέντα.

Δεν υπήρχε ποτέ τίποτα σε αυτόν τον κόσμο που να σου άρεσε.

Δεν ασχολήθηκες ποτέ με τίποτε άλλο παρά με τον εαυτό σου και τα βρώμικα λεφτά σου.

- Μαρσέλ, υπερβάλλεις. - Κράτα τα λεφτά σου, μπαμπά.

Χαίρομαι κι εγώ που ήρθα.

Το σκέφτεσαι κι εσύ αυτό για μένα; - Όχι, μπαμπά, φυσικά όχι.

Ξέρεις, Ντανιέλ, υπάρχει μόνο ένα πράγμα που δεν πάει καλά με εσένα...

Ποτέ δεν λες αυτό που σκέφτεσαι.

Μια μέρα θα σου γυρίσει μπούμερανγκ.

Καθίστε. Καθίστε, αγόρια.

Δεν θα ήθελα να διακόψω το μάθημα της δεσποινίδας Λουσιέν.

Ορίστε η Ελέν, από σήμερα είναι μέλος της τάξης: Να είστε ευγενικοί μαζί της.

Είδες τα ρούχα της;

Αν και δεν είμαι σίγουρος ότι έχει πολλά, έτσι;

Καλώς ήρθες σε εμάς, Ελέν.

Λοιπόν, μπορείς να καθίσεις ανάμεσα στον Γκυστάβ και τον Μαρσό. Έτσι θα σταματήσουν να μιλάνε.

Μαρσέλ, μετακινήσου λίγο.

Ωραία. Και σας αφήνω στα αγαπημένα σας μαθήματα.

Είναι όμορφη!

Αυτή τη στιγμή, ο πατέρας μου έχει προβλήματα.

Είναι αιχμάλωτος; - Όχι, αλλά είμαστε μόνοι, τέλος πάντων...

Ζούσαμε στο Στρασβούργο. Αλλά πέρυσι αναγκαστήκαμε να αφήσουμε το σπίτι μας.

Ξαφνικά. Αναγκάστηκα να αφήσω όλες τις κούκλες μου.

- Εκτός από μία. - Έχω ένα κουνέλι, ένα αληθινό.

Λέγεται Καπετάνιος Καρότο. Θα σου το δείξω μια μέρα, αν θέλεις.

- Τέλος διαλείμματος. - Και πώς είναι η δασκάλα;

- Στο Στρασβούργο ήταν πολύ αυστηρή. - Ε, φυσιολογικό.

- Λοιπόν, όχι και τόσο φυσιολογικό... - Τι;

Τι έχει το ιδιαίτερο; - Τίποτα. Δεν έχει τίποτα, είναι φυσιολογική.

Έλα. Ο Λουντοβίκ μας περιμένει να παίξουμε βόλους.

Πάμε.

- Κυρία. - Ναι, Σάρα.

Λυπάμαι που σας ενοχlo com isto, mas επειδή ο γιατρός δεν είναι εδώ...

Δεν υπάρχει πρόβλημα Σάρα, άλλωστε εργάζεσαι και για τους δυο μας. Τι συνέβη;

Είναι πάλι το θέμα της γαλλικής υπηκοότητας. Η υπηκοότητά μου δεν είναι σαφής.

Είναι γραμμένο εδώ.

Νόμιζα ότι ο γιατρός γνωρίζει πολλούς ανθρώπους...

Αλλά κι εγώ γνωρίζω πολλούς ανθρώπους, Σάρα.

Γνωρίζω κάποιον που θα μπορούσε να σε βοηθήσει.

Αρκεί να τον επισκεφτείς. Ακόμη και σήμερα το απόγευμα.

Δεν θέλω να σας ενοχλώ με αυτά τα πράγματα, κυρία.

Αλλά δεν με ενοχλείς καθόλου, Σάρα, πραγματικά.

Άκου, όταν ο Te Quiero ξυπνήσει, βγάλ’ τον βόλτα.

Εντάξει, κυρία. Ευχαριστώ, κυρία.

Ας φορτώσουμε. Τουλάχιστον 50 σακιά. Αυτό πάει στο Μπεζιέ.

- Εντάξει. - Και το άλλο πάει στο Μπρεΐ.

Πώς είσαι;

Τι θέλει;

Τον καλέσατε; - Όχι.

Πώς είστε, κύριε Σβαρτς; Είμαι καλά, σε πλήρη φόρμα.

Κύριε Καμπερνί.

Θα σας πείραζε να εξαφανιστείτε, Ινές;

Συγγνώμη; - Δώστε μας δύο δευτερόλεπτα, παρακαλώ. Ευχαριστώ.