Winter Sonata (겨울연가)

ซางฮยอก

ซางฮยอก

ซางฮยอก

ยังทันใช่ไหม

เดี๋ยวสิ

นี่ รถมาแล้ว ไปกันเถอะ

เร็วเข้า ขึ้นรถเร็ว

ขึ้นไปก่อน

นี่

ขึ้นมาด้วยกันสิ

คุณคะ เดี๋ยวก่อนค่ะ

ไปก่อนเลย ดูแลตัวเองด้วย

จอดด้วยค่ะ

นี่มันส่วนไหนของโลกกันเนี่ย

ทำไมไม่ปลุกฉัน

นายเรียนอยู่ชั้นไหน

ปีหนึ่ง

นี่

ไม่กลัวการ์กาเมลหรือไง

ในบรรดาปีหนึ่งทั้งหมด

ฉันไม่เคยเจอใครกล้าเสี่ยงตายอย่างนายเลย

รออะไรเล่า ขึ้นแท็กซี่ด้วยกันสิ จะได้ประหยัดเงิน

นี่

มัวทำอะไรอยู่

โอ้

จองยูจิน

เราจะไม่มาสายอีก

เราจะไม่มาสายอีก

นานแล้วนะ ที่ฉันไม่ได้เห็น ขาประจำอย่างเธอ

ไปนั่งตรงนั้นแล้วยกแขนขึ้น

ฉันสายแค่หนึ่งนาที ห้าสิบวิเอง

เธอว่าเขาไม่โหดไปหน่อยเหรอ

นี่

การ์กาเมลเคยใจดีกับเราด้วยเหรอ

ว่าแต่ ซางฮยอกก็ไม่ได้มาสายนี่

แล้วทำไมเธอสายล่ะ

อย่าให้พูดเลย

มีคนแปลกๆ ที่ไหนไม่รู้...

นาย

รู้ไหมว่านี่กี่โมงแล้ว

นี่

คนนั้นแหละ

ผม

สำนึกแล้วที่ทำตัวไม่ดี

และไม่ตั้งใจเรียน

จากใจจริง

ดังนั้น ผมสัญญาว่าจะไม่ทำพฤติกรรมเช่นนี้

ให้เห็นอีก

ดังหน่อย

ผมจะไม่ทำพฤติกรรมแบบนี้อีกครับ

ดังอีก

ครูครับ

ยกโทษให้ผมสักครั้งได้ไหมครับ

ใครๆ ก็ทำกัน

ได้ยินว่าสมัยก่อน

ครูยังเคยโดดเรียนเลย

ฉันไม่เคยโดดเรียน

นี่ ยังไม่สำนึกอีกนะ

สวัสดีครับ

ผมพานักเรียนใหม่มาส่ง

สวัสดีครับ

เอาล่ะ วันนี้เรามี

นักเรียนใหม่มาเรียนด้วย

เข้ามาสิ

นั่นคนที่เราเจอเมื่อเช้านี่

โรงเรียนวิทยาศาสตร์โซล

เขาย้ายมาจากโรงเรียนนี้

นายชื่อ...

ผมชื่อ คังจุนซาง ครับ

โอเค จุนซาง

ทุกคน

ทำความรู้จักเพื่อนไว้ โอเคไหม

ปรบมือต้อนรับ

เพื่อนใหม่อย่างอบอุ่นหน่อย

งั้นนายไปนั่ง

ข้างหลังนั่นแล้วกัน

หัวหน้าห้อง

ครับผม

หาล็อกเกอร์ให้เพื่อนใหม่หน่อย

พอเลิกเรียนแล้ว เอาลงไปให้ที่ห้องพักครูด้วย

ครับผม

วันนี้ก็มีเท่านี้ล่ะ

ทุกคน

ทำความเคารพ

ขอบคุณครับ

หล่อเหมือนกันนะเนี่ย

พูดถึงใคร

นักเรียนที่ย้ายมาใหม่น่ะเหรอ

ก็ไม่หล่อขนาดนั้นนะ

นี่ ดูนักเรียนคนอื่นในห้องเราสิ

มีใครหล่อเท่าไหมล่ะ

มีสิ

ไหน

บ้าเหรอ

ตายแล้ว

อะไร ฉันพูดเรื่องจริงนะ

ฉันแอบได้ยิน

ที่ห้องพักครูคุยกันว่าจุนซางเป็นคนเก่งมาก

ตอนอยู่โรงเรียนวิทย์เคยแข่งอะไรนะ

โอลิปิกคณิตศาสตร์ระดับชาติมั้ง

ฉันว่า

น่าจะแข่งคณิตศาสตร์ระหว่างประเทศมากกว่า

อะไรก็ช่างเถอะ

ชนะระดับต้นๆ ด้วย

เจ๋งเนอะว่าไหม

คังจุนซางนี่

ฉันจองแล้ว ตกลงนะ

ห้ามแอบมองด้วย

ว่าไง

ฉันโอแชริน ยินดีที่รู้จัก

ยินดีที่รู้จัก

ฉันคิมซางฮยอก

หวังว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้นะ

นายต้องหาชมรมที่จะเข้า

ชอบอะไรเป็นพิเศษไหม

ฉันไม่อยากเข้า

คังจุนซาง

ไม่ต้องห่วง ฉันจัดการเอง

นี่

นี่ จุนซาง

เข้าเรียนวันแรกแท้ๆ

นายไม่น่าทำตัวดื้อเลย

หัวหน้าห้องปวดหัวตาย

ตกลงจะเข้าชมรมไหน

ทีอยู่โรงเรียนแล้วไม่เผลอหลับเหรอ

อะไรนะ

ได้ยินว่าเธอมากจากโรงเรียนวิทย์

งั้นชมรมวิทย์ดีไหม

เคยเห็นนักเบสบอลเล่นเบสบอล เป็นงานอดิเรกไหมล่ะ

ก็ไม่นะ

งั้น เดี๋ยวฉันอ่านรายชื่อชมรมทั้งหมดให้ฟัง

แล้วเลือกเองแล้วกัน

ชมรมดนตรี บาสเกตบอล

ปิงปอง คัดจีน...

เขาอยู่ชมรมไหน

ใคร คิมซางฮยอกเหรอ

ใช่

ชมรมห้องส่ง

ชมรมห้องส่งเหรอ

โอเค งั้นฉันเข้าด้วย

ฉันว่าเรามีปัญหาแล้วล่ะ

ได้ยินเสียงออกมาบ้างไหม

เครื่องเสียเหรอ

เมื่อวานยังดีอยู่เลย

เหมือนเห็นแชรินไปยุ่งกับมัน

บ้าน่ะ

ไม่ใช่ฉันแน่นอน

มันเสียก่อนถึงมือฉันด้วยซ้ำ

คิดเหมือนกันไหมว่า

สวิตช์อาจจะเด้งก็ได้นะ

เดี๋ยวก่อน จินซุก

ก่อนที่จะทำให้เรื่องแย่ลง

ด้วยการมานั่งเขี่ยสายไฟแบบนี้

เราน่าจะไปบอกอาจารย์ดีกว่าไหม

ไม่ได้นะ

การ์กาเมลเอาเราตายแน่

ไม่มีทาง

พูดถูก ไม่ต้องบอกเขาหรอก

ไม่ต้องกลัว

นี่ ถ้าเราพูดเรื่องจริง เขาคงไม่โกรธเราหรอก

ไม่เอาด้วยหรอก

มันต้องซ่อมได้สักทางแหละน่า

แชริน อย่าทำให้ยุ่งไปกว่านี้เลย

นี่

แป๊บนึงนะ

ทำอะไรน่ะ

เป็นเพราะสายเส้นนี้

ส่งมาให้หน่อย

ลองเปิดดูอีกทีสิ

ใช้ได้แล้ว

ไม่อยากเชื่อเลย

น่าทึ่งสุดๆ

จุนซาง

คุณสุดยอดเลย

แล้วจะไปไหนล่ะจุนซาง

ชางฮยอก

จุนซางดูแปลกๆ เนอะว่าไหม

ทำไม เพราะเห็นเขาเมื่อตอนทำเวรเหรอ

นั่นก็ใช่ แต่ว่า

ฉันสงสัยอยู่ว่า

ที่เขาเข้าชมรมห้องส่ง

เป็นเพราะนาย

ตลกแล้ว

เราเพิ่งเจอกันเองนะ

ฟังดูไม่เห็นเข้าท่าเลย ว่าไหม

ยูจิน ระวัง

ลงมา

ไม่ลงหรอก

ฉันจะเดินให้...

สุดทางเลยวันนี้

เธอเดินได้ไม่ถึง 10 ก้าวด้วยซ้ำ

ก็คอยดูแล้วกัน

ว่าฉันจะทำได้ไหม

ห้า

หก

ระวัง

ยูจิน จับมือฉันไว้

ไม่เอา

นายเป็นแฟนฉันเหรอ

ทำไมฉัน