Pemuja

(ความคล้ายคลึงใดๆ กับเหตุการณ์ หรือบุคคลจริงล้วนเป็นความไม่ตั้งใจ)

ขอโทษจริงๆ

สุขสันต์วันเกิด

สุขสันต์วันเกิด

พอได้แล้วน่า อกิล หุบปาก

ทำไม ของขวัญมันธรรมดาไปเหรอ

ฉันไม่ได้พูดอย่างนั้น

คุณควรภูมิใจนะ

คุณฉลองวันเกิดสี่ปีครั้ง

นั่นมันพิเศษจะตาย

พิเศษเหรอ

สี่ปีครั้งเนี่ยนะ

รู้สึกขอบคุณเถอะน่า

คุณเป็นเพียงไม่กี่คนที่ถูกเลือกนะ

ถูกเลือกไปทำอะไร

ให้ต้องมารับมือกับปัญหาแบบนี้น่ะเหรอ

ให้ต้องเจอความลำบากแบบนี้เนี่ยนะ

คิดบวกเข้าไว้ที่รัก

ผมมั่นใจว่าคนที่เกิดปีอธิกสุรทิน ย่อมมีพรของตัวเอง

มีความศรัทธาหน่อย

พอแล้ว อกิล

มาจ้ะลูก

ที่รัก มากล่าวดุอาก่อนเข้าบ้านกัน

บิสมิลลาฮ์

ห้องนี้จะเป็นของไลลา

ไลลา อย่ากระโดดบนเตียง

มันเลอะฝุ่น แม่จะทำความสะอาด ลงมาก่อน

ชอบไหมจ๊ะ

ชอบเหรอ

คุณเหมือนจะคิดหนักเลยนะ

ดูทำหน้าเข้า

ยิ้มหน่อยเถอะน่า

ที่รัก

นี่

แน่ใจเหรอ

เอาจริงเหรอ

พอแล้วน่า ที่รัก

ผมนึกว่าคุณเข้าใจแล้ว

เราทำทุกอย่างนี่เพราะเราต้องทำ

เงินเก็บผมไม่เหลือแล้ว

ที่มาอยู่บ้านนี้ได้ ก็นับว่าโชคดีแล้วรู้ไหม

แล้วไง เราจะไม่ทำงานอีกแล้วหรือไง

ผมลองมาหลายทางแล้ว

ไม่รู้ต้องทำยังไงอีกต่อไปแล้ว

ผมลองหมดแล้วทุกอย่าง

นี่คือทางเลือกสุดท้ายของเราเหรอ

ที่รัก ผมทนไม่ไหวแล้วนะ

ก็ได้ ถ้าคุณไม่ชอบก็ไปเก็บของ

กลับไปกัน

เราจะขายบ้านนี้

แล้วไปอยู่กันใต้สะพาน

เลือกเลย ชอบแบบไหนมากกว่า

ที่รัก ผมขอโทษนะ

ผมขอโทษ

มาเริ่มชีวิตใหม่กัน ช่วยผมเก็บกวาดบ้าน

ไปเถอะ

ฟังนะ

ถ้าฉันทำแบบนี้…

ฉันก็ทำเพื่อไลลา

เพื่อไลลา

ทำอะไรอยู่

คนในรูปนี้คือใครเหรอ

อยากถามประวัติครอบครัวฉัน หรืออยากทำความสะอาดบ้าน

อย่ามัวแต่เสียเวลา

ฉันอยากอาบน้ำ

ถามอะไรก็ไม่ได้

อกิล

อกิล

อกิล

ที่รัก

ช่วยด้วย

- ที่รัก - ที่รัก

เป็นอะไร

ที่รัก

ไม่เป็นไรนะที่รัก ไม่เป็นไร

ไม่เป็นไร

ไม่มีอะไร

ฮัลโหล

เป็นยังไงบ้าง

โอเคเหรอ

เออ อย่าไปคิดอะไรมากมาย

ใจเย็น

เมียฉันไม่รู้หรอก

ช่วยซื้อขนมปัง ข้าว

ไข่ แล้วก็เนยให้ได้ไหม

โอเค

บาย

ที่รัก

- ที่รัก - ที่รัก

- ที่รัก - เป็นอะไรที่รัก มีอะไร

ฉันเห็นบางอย่างใกล้หน้าต่าง

ไม่มีอะไรนี่

มันมี…

หน้าต่างมันแค่เปิด ไม่มีอะไรตรงนั้น

คุณไม่เชื่อฉันเหรอ

ผมไม่ได้พูดว่าไม่เชื่อคุณซะหน่อย

เมื่อเช้าฉันเห็นผีในห้องน้ำ แล้วนี่อีก

ไม่เป็นไรนะที่รัก

คุณเหนื่อยนั่นแหละ

มันคืออะไร

ไม่มีอะไร สงบใจก่อนนะ

ไปพักหน่อย ให้ผมจัดการพวกนี้เอง

ให้ผมทำ

ไลลาอยู่ไหน

ไลลาเข้านอนไปแล้ว

ไลลา

ไลลา

ไลลา

นอนซนจริงๆ ลูกฉัน

เจ้าตัวน้อยแสนรักของแม่

ไลลา

แม่รู้ว่าวันนี้เรามาอยู่ที่นี่วันแรก

ไลลาอย่าดื้อตกลงไหม

ราตรีสวัสดิ์นะลูก

ฝันดีจ้ะ

คุณทำอะไรน่ะ

ฉันอยากสงบจิตสงบใจน่ะ

ทำไมล่ะ

คุณสัญญาแล้วไม่ใช่เหรอ

เราเพิ่งมาถึงที่นี่เองนะ

ทำไมต้องเพิ่มภาระให้ผมอีก

ภาระเหรอ

ภาระเหรอ

แล้วฉันล่ะ

ฉันไม่มีปัญหาเลยหรือไง

นี่ คุณไม่สังเกตเหรอ ว่าชีวิตเรามันแย่ลง

คุณบอกว่าพยายามแล้ว

ดูความพยายามของคุณนี่สิ

คุณเอาแต่เลือกแบบเดิม

แล้วอยากให้ผมทำอะไรล่ะ

ก็คิดสิ อกิล

อะไรก็ได้ ฉันควรต้องสอนคุณเหรอ

ฉันไม่อยากพึ่งยานี่เพื่อสงบจิตสงบใจ

ฉันไม่อยากเป็นภาระคุณ

ที่รัก ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย

ผมเข้าใจสถานการณ์ของคุณ

มันไม่ง่ายที่จะยอมรับเรื่องพวกนี้

โอเค พรุ่งนี้เราไปเดินเล่นรอบหมู่บ้าน

ไปสูดอากาศกันดีไหม

จำได้หรือเปล่า

คุณเคยบอกผมว่าตอนคุณเป็นเด็ก

คุณเคยเล่นน้ำในแม่น้ำ

เคยปีนต้นไม้ เคยกินผลไม้ด้วย

พาผมไปดู ผมอยากเห็นสถานที่พวกนั้น ตกลงไหม

ไลลาคงจะชอบใช่ไหม

ฉันอยากให้เขาได้สัมผัสประสบการณ์ เหมือนที่ฉันทำตอนเป็นเด็ก

ตอนที่อายุเท่าเขา

ไลลา โอเคไหม

รู้สึกดีขึ้นไหม

นิดนึง

ดีเลย

ไปกัน

- ชอบอันไหนที่สุด - อันนี้

ดูสิใหญ่มาก

ขอสันติสุขจงมีแด่ท่าน

เธอคือ… ลูกสาวของริดวานใช่ไหม

ค่ะ

คงจำฉันไม่ได้แน่เลย

ปัคเอร์มัน

ปัคเอร์มัน

เพื่อนของคุณตาฉันใช่ไหมคะ

ขอโทษค่ะ ปัคเอร์มัน ฉันจำคุณไม่ได้

ไม่เป็นไรหรอก

นี่มาเที่ยวพักผ่อนกันแถวนี้เหรอ

เปล่าครับ เราย้ายมาอยู่นี่

ดีแล้ว

ฉันนึกว่าจะไม่มีใครสนใจบ้านหลังนั้นแล้ว

ที่จริงมันยังดีอยู่เลย

นี่บ้านบรรพบุรุษใช่ไหม

ปล่อยความทรงจำทิ้งไว้มากไปมันก็ไม่ดี

นี่หลานชายของฉันเอง อมัต

เป็นเด็กพิเศษนิดหน่อย

เอาละ

ถ้าต้องการอะไร ก็บอกได้นะ

- เข้าใจไหม - ค่ะ

โอเค

อมัต มา

ก่อนนี้ยังไม่มีของเล่น ตอนนี้เพียบเลย

ไลลาเอ๊ย ไลลา

ที่รัก เป็นอะไร

เกิดอะไรขึ้น

น้ำ

ฉัน…

ฉัน…

ฉันไปเอาน้ำมา

คุณหลับอยู่ตลอดนะที่รัก

ไม่ ฉันไปเอาน้ำ

ทำไมต้องทำให้ผมกลัวด้วย แค่เสียงเตือนเอง

พอแล้ว

ถึงช่วงฟัจร์แล้ว ไปละหมาดกัน

ที่รัก กินมื้อเช้ากัน

ของโปรดคุณเลยนะ

กินสักหน่อย

ฉันจะแบ่งกับไลลา

ย้ายไปจากที่นี่กัน

ไม่เอาแล้วน่าที่รัก เราจะย้ายไปไหน

สิ่งที่แม่ฉันเคยพูดมันจริงไม่ใช่เหรอ

บ้านนี้…

นี่ ขอล่ะ

พยายามเข้าใจหน่อย