Swords of Legends: Doomsday (古剑奇谭之焚寂天劫)

ซูซู

ซูซู

เฟิงฉิงเสวี่ย

เจ้าจะฟื้นคืนชีพเขาจริงหรือ

ท่านหญิงหนี่ว์วา

ไป๋หลี่ถูซูตายเพื่อช่วยสรรพสัตว์ใต้หล้า

ขอท่านหญิงโปรดเมตตา ให้ข้าฟื้นคืนชีพเขาด้วย

แก่นวิญญาณของไป๋หลี่ถูซู ร่วมเป็นร่วมตายกับเพลิงพิฆาต

บัดนี้เพลิงพิฆาตถูกข้าผนึกไว้ใหม่แล้ว

ต่อให้ไป๋หลี่ถูซูฟื้นคืนชีพ

ก็จำเจ้าไม่ได้

ยังคุ้มอยู่หรือไม่

คุ้ม

เพื่อปิดผนึกเพลิงพิฆาต

ความทรงจำของไป๋หลี่ถูซู ไม่อาจเรียกคืนได้อีก

ก็ไม่เสียใจหรือ

ซูซูหลุดสามารถพ้นจากพันธนาการของโชคชะตา

มีชีวิตใหม่อีกครั้งได้

แม้จะปกป้องอย่างเงียบ ๆ

ฉิงเสวี่ยก็เต็มใจ

ทุกอย่างบนโลก

บุญคุณความแค้นไม่คลาย

ความยึดมั่นไม่มลาย

ช่างเถอะ

ซูซู

จุดเริ่มต้นของเรื่องราว

ต้องเริ่มพูดจากอดีตโบราณกาล

ว่ากันว่าตอนนั้น

เซียนสวรรค์

องค์รัชทายาทฉางฉิน

สนิทสนมกับมังกรอิ้งหลงเชียนอวี๋

เชียนอวี๋ทำผิดมหันต์

ฉางฉินกลับทำใจลงโทษไม่ได้

สุดท้ายถูกหนี่ว์วาลดชั้นไปอยู่ยังโลกมนุษย์

เผ่าหลงยวน

เพื่อหลอมเพลิงพิฆาตกระบี่ชั่วร้าย

ดึงวิญญาณฉางฉินที่พเนจรในโลกมนุษย์

ออกมาทั้งเป็น

มาหลอมเป็นดวงจิตแห่งฉินจิตวิญญาณกระบี่

สามร้อยปีก่อน

ดวงจิตแห่งฉิน โอวหยางเซ่ากง

เพื่อฟื้นคืนชีพซวิ่นฟางภรรยาที่เสียชีวิต

ธาตุไฟเข้าแทรก

เพื่อชิงจิตวิญญาณกระบี่

เกือบจะฆ่าล้างสรรพสัตว์

- เพื่อปกป้องความสงบสุขของใต้หล้า - ไม่

ดวงจิตแห่งฉินจิตวิญญาณกระบี่

สู้กับเผิงไหลเอาเป็นเอาตาย

ใครจะไปรู้ว่าทั้งสองคน

รุ่งก็รุ่งด้วยกัน

ร่วงก็ร่วงด้วยกัน

สุดท้ายก็เสียชีวิตทั้งคู่

ดวงจิตแห่งฉินโอวหยางเซ่ากง

ถูกหนี่ว์วาขังเข้าไปในหุบเขาไร้ก้น

ส่วนเพลิงพิฆาตถูกผนึกไว้

ในแดนชำระเพลิงเก้าชั้นฟ้า

แล้วจิตวิญญาณกระบี่นี้ต่อมาไปอยู่ที่ใดแล้ว

จิตวิญญาณกระบี่นี้

เดิมทีเกิดจากเพลิงพิฆาตกระบี่ชั่วร้าย

แต่กลับจัดพลัดจับผลู

ถูกหนุ่มน้อยคนหนึ่งได้ไป

- หนุ่มน้อยคนนี้ชื่อว่า - ซูซู

ไป๋หลี่ถูซู

- ไป๋หลี่ถูซูและเฟิงฉิงเสวี่ยธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งโยวตู - รีบไปกัน เซียงหลิงยังรอพวกเราอยู่

ผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน รู้ใจกันและรักกัน

เฟิงฉิงเสวี่ยต้องพเนจรยาวนานนับร้อยปี

เพื่อช่วยคนรัก

ในหมู่ชาวบ้านเคยมีตำนานเล่าขานต่าง ๆ นานา

แต่ก็ไม่เคยมีหลักฐานยืนยัน

ซูซู

เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม

ไม่เป็นไร

ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว

ไป

- จิ่งไท่ - รีบไปกัน

เยี่ยม

เยี่ยม

เยี่ยม

จิ่งไท่

- ไป เร็วหน่อย - เจ้าช้าหน่อย

หมิงเซวียน

โคมไฟของข้าทำเสร็จหรือยัง

ทำเสร็จตั้งนานแล้ว

เจ้าดูสิ

เซียงหลิง

จิ่งไท่

อยู่นี่

เซียงหลิง

นี่

จิ่งไท่

เซียงหลิง

ทำไมมาช้าอย่างนี้

เดี๋ยวต้องแย่งที่ดี ๆ ปล่อยโคมไฟไม่ได้แน่

ครั้งนี้โทษข้าไม่ได้จริง ๆ นะ

เซียนน้อย

เพราะซูซูเขาเลย

งั้นก็ต้องเป็นเพราะซูซู

มีธุระสำคัญแน่ ๆ เลยล่าช้า

นี่ เซียงหลิง

อันนี้ให้ข้าหรือ

โคมไฟนี่สวยมากจริง ๆ

นี่ นี่ให้ซูซูนะ

นี่ อันนั้นให้ซูซูนะ

- รีบเอาโคมไฟมาให้ข้า - ไม่ให้เจ้าหรอก

พวกเจ้าสองคนช้า ๆ หน่อย

นี่ พวกเจ้าสองคนช้า ๆ หน่อย

- โอ๊ย เจ้าหยุดกวนได้แล้ว - ไม่ให้เจ้าหรอก

- ข้าไปไม่ทันงานโคมไฟแล้วนะ - ไม่ให้เจ้าหรอก

เอามาให้ข้า

- เอามาให้เจ้า - ไม่ให้เจ้าหรอก

โอ๊ะ จิ่งไท่

โอ๊ย เจ้าตัวแสบ

เจ้าดูนกของข้าสิบินไปหมดแล้ว

เหยี่ยวทะเลบูรพาที่ล้ำค่าที่สุดของข้า

บินหนีไปหมดแล้ว

เถ้าแก่ ขอโทษด้วย

ข้าช่วยจับนกให้ท่านนะ

โอ๊ย สมกับเป็นเหยี่ยวทะเลบูรพา

เลือกที่เก่งจริง ๆ

ว้าย

ขอบคุณแม่นางมากที่ช่วยเหลือ

ข้าน้อย ข้าน้อยไม่ได้...

ว้าย

แม่นาง

ข้าน้อยไม่ได้

ตั้งใจจะแอบดูเจ้าจริง ๆ

ไม่ใช่โจรลามก

ข้ารู้

แม่นาง

เราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า

ไม่ต้องรีบผลักข้าออกไป

และก็ไม่ต้องกลัวว่าจะทำร้ายข้า

ไม่ว่าโชคชะตาจะเป็นยังไง

ข้าก็อยากอยู่เคียงข้างเจ้า

ข้าเพิ่งบอกเจ้าไปหยก ๆ ว่าไม่ใช่โจรลามก

ทำไมจู่ ๆ เริ่มพูดจาเหลวไหลแบบนี้ล่ะ

แม่นาง ข้าไม่ได้หมายความแบบนั้น

ข้าหมายถึงแม่นางดูแล้ว

คุ้นเคยอย่างมาก

โดยเฉพาะอาภรณ์ฟ้าชุดนี้

เหมือนเคยเห็นที่ใดมาก่อน

ถึงได้ถามแบบนี้

เอาละ ๆ

ยังคงจริงจังเหมือนเดิม

แม่นาง

ทำไมเจ้ามาอยู่ที่นี่คนเดียวล่ะ

เพราะว่าข้ากำลังรอคนคนหนึ่งอยู่

แต่ข้าไม่รู้ว่า

เขาจะกลับมาได้เมื่อไหร่

ข้าก็เลย

มักอยากจะขึ้นมาดูสักหน่อย

คนผู้นั้น

จะต้องสำคัญ

กับแม่นางมากสินะ

จริงสิ

เจ้าช่วยข้าไว้

บอกชื่อของเจ้ากับข้าหน่อยได้ไหม

ข้า

ข้า ๆ ข้าต้องไปแล้ว

นี่ แม่นาง

วันนี้

ขอบคุณนะ

ไป๋หลี่ถูซูยังมีชีวิตอยู่จริงด้วย

ไม่น่าเชื่อว่าเฟิงฉิงเสวี่ย จะใจแข็งถึงเพียงนี้

เพื่อปกป้องความปลอดภัยของไป๋หลี่ถูซู

ถึงกับไม่ยอมเจอเขา

มาตลอดหลายปีนี้

ข้าเคยบอกตั้งนานแล้ว

เฟิงฉิงเสวี่ยจะต้องสละชีวิต

เพื่อฟื้นคืนชีพไป๋หลี่ถูซูแน่นอน

นางเหมือนกับข้า

วันนี้หากไม่ใช่เพราะสถานการณ์คับขัน

คิดว่าเฟิงฉิงเสวี่ยก็คงไม่ลงมือ

ในเมื่อไป๋หลี่ถูซูยังมีชีวิตอยู่

เช่นนั้นนายน้อยในหุบเขาไร้ก้น

จะต้องมีทางช่วยได้แน่

ตอนนี้เหลือเพียงอาวุธวิเศษ ที่เปิดหุบเขาไร้ก้นแล้ว

แม่นางมาเพียงลำพัง

ไม่ทราบว่ามาเพื่อของสิ่งใด

คันฉ่องส่องกระดูกฟ้าดิน

สิ่งนี้เป็นอาวุธวิเศษโบราณ

พลังสามารถเคลื่อนย้ายหุบเขาไร้ก้นได้

ไม่ทราบว่าแม่นางจะเอาอะไรมาแลกเปลี่ยน

ท่านดูก็จะรู้เอง

องค์หญิงเผิงไหล

ข้ายินดีใช้วัฏจักรเวียนว่ายตายเกิดทั้งหมด

แลกกับคันฉ่องส่องกระดูกฟ้าดินของท่าน

องค์หญิงใจป้ำจริง ๆ

หลังจากแลกเปลี่ยนแล้ว

เผ่าเผิงไหลจะไม่มีอยู่อีกต่อไป

องค์หญิงเองก็จะมีชีวิตอยู่ได้แค่ชาตินี้

หลังจากตายก็จะสลายกลายเป็นผุยผงทันที

ไม่มีทางกลับคืนอีก

องค์หญิงไม่เสียใจแน่นะ

ไม่เสียใจ

แย่แล้ว

คันฉ่องส่องกระดูกฟ้าดินนี่

รีบส่งคนไปส่งข่าวที่เทียนยง

- รับทราบ - รับทราบ

เยี่ยมไปเลย