প্রথম 200টি লাইন।
Εντάξει, ετοιμαστείτε παιδιά. Ή το Μόντε Κάρλο, ή τίποτα άλλο!
- Στηρίγματα; - Έτοιμα!
- Πτερύγια; - Έτοιμα!
- Διαμάντια και χρυσάφι; - Έτοιμα!
Θα επιστρέψουμε απ' το ταξίδι του τζόγου σε λίγες εβδομάδες...
...ή όποτε τελειώσει το χρυσάφι.
- Θα σας περιμένουμε τότε! - Πλάκα έκανα. Δε θα γυρίσουμε ποτέ!
- Τι είπες; - Γκάζωσέ το!
Είπαν ότι δε θα γυρίσουν ποτέ;
Παιδιά;
- Μάρτι; - Πάλι καλά που είσαι εδώ!
Γιατί δε μασάς αυτά; Πεινάω!
Σε κοροϊδεύω!
Έχω χάσει τις αισθήσεις σ' αυτό εδώ και χρόνια.
Μέλμαν, γιατί είσαι έτσι;
- Για δες ποιος μιλάει... - Γκλόρια; Γιατί είστε τόσο γερασμένοι;
Πότε κοιτάχτηκες στον καθρέφτη τελευταία φορά;
Τι;
- Ξύπνα, ξύπνα! - Μάρτι, ήταν απαίσιο!
Ο ίδιος εφιάλτης πάλι;
Κολλήσαμε εδώ στην Αφρική και ήμασταν γερασμένοι και ρυτιδωμένοι...
Εγώ ήμουν νέος αλλά εσείς δείχνατε χάλια!
Ηρέμησε Άλεξ, γιατί σου έχω μια έκπληξη!
Οι πιγκουίνοι; Ήρθαν για να μας πάνε σπίτι;
- Όχι, αλλά είναι το επόμενο καλύτερο. - Κι άλλη μέρα χαμένη...
Έλα τώρα, πρόσεχε τα βήματά σου.
Πάνω στον λόφο, χαμηλά κλαδιά και πάνω απ' αυτούς τους βράχους...
Χρόνια πολλά, φίλε!
- Η Νέα Υόρκη! - Έκπληξη!
Γκλόρια, είσαι το Άγαλμα της Ελευθερίας.
Για δώσε μου μια αγκαλιά!
- Μέλμαν, είσαι η γέφυρα του Μπρούκλιν! - Βασικά είμαι η γέφυρα του Τράιμποροου.
- Εσείς τα κάνατε αυτά; - Ναι, με την τρελή μας μνήμη!
Η 5η Λεωφόρος χωρίς κίνηση! Η Τάιμς Σκουέρ,
- με την μοντέρνα έλλειψη χαρακτήρα. - Ο Ντουέιν Ρίντς στην ίδια οδό.
Και ο ζωολογικός κήπος. Το σπίτι μας. Εκεί είμαι κι εγώ...
...και όλοι μας!
Μου φτιάξατε και μου χαλάσατε τη μέρα...
Κάνε μια ευχή...
- Η ευχή σου πραγματοποιήθηκε! - Ναι, η κοιλιά μου, μου μιλάει!
Στη θέση σου δε θα έτρωγα απ' εκείνη τη μεριά της τούρτας.
Άλεξ, ποιά ήταν η ευχή σου;
Να πάμε σπίτι. Μη με παρεξηγήσετε. Το λατρεύω αυτό, αλλά δεν είναι αληθινό.
Επειδή από λάσπη... Δε είναι η πραγματική Ν.Υ. Νόμιζα το κατάλαβες.
Τι κάνεις; Βρισκόμαστε εδώ περιμέ- νοντας τους πιγκουίνους να έρθουν...
Πρέπει να πάμε στο Μόντε Κάρλο και να τους πάρουμε!
Πως ένα λιοντάρι, μια ζέβρα, μια καμηλοπάρδαλη και ένας ιπποπόταμος...
θα μπουν σε ένα καζίνο στο Μόντε Κάρλο;
- Δε ξέρω, ρώτα τον Ράμπι. - Σοβαρά μιλάω.
Θα το κάνουμε. Μπορούμε να το κάνουμε.
Ναι, έχουμε γυρίσει το μισό κόσμο...
Σε σύγκριση μ' αυτά, το Μόντε Κάρλο είναι μια ένα αλματάκι και λίγο κολύμπι.
- Ναι! - Για το σπίτι.
- Σπίτι. - Τσίζμπεργκερ.
Και να ξέρετε, στοίχημα θα χαρούν οι πιγκουίνοι να μας δουν.
Ναι, θα έχουν σκυλοβαρεθεί.
Σαν κοριτσάκια παίζετε μαξιλαροπόλεμο.
Τσίμι Τσάγκα, αυτά τα μαξιλάρια είναι γεμάτα με μωρά πουλιών.
Μαδαγασκάρη 3 «Οι Φυγάδες»
Απόδοση Διαλόγων: binis_4
Εκεί είναι, το καζίνο.
- Τι; - Εκεί είναι, το καζίνο.
Τέλεια, εκεί θα βρούμε τους πιγκουίνους.
Τι;
Είπα «Τέλεια, εκεί θα βρούμε τους πιγκουίνους»
Τι;
Ελάτε! Η επιχείρηση «Απόσπαση Πιγκουίνων» δε θέλει ελαφρότητες.
Δε γίνετε να τραβήξουμε την προσοχή. Είμαστε αόρατοι!
Μιλάω πολύ πολύ σιγά.
Χορέψτε όλοι τώρα!
Φάση πρώτη. Μπουκάρουμε στο καζίνο, παίρνουμε τους πιγκουίνους...
...και φεύγουμε μαζί για Ν.Υ σε ένα μαιμουδο-τέλειο αεροπλάνο.
Ελήφθη!
Φάση δεύτερη. Τη λέμε στους πιγκουίνους που μας παράτησαν στην Αφρική.
Ελήφθη!
Φάση τρίτη. Ζητάμε συγνώμη από τους πιγκουίνους που θα τους την πούμε,
αλλά θα πρέπει να έχουμε περάσει το νόημά μας.
Φάση τέταρτη, πίσω στη Νέα Υόρκη.
- Μ' αρέσει. - Ναι.
Θα μπούμε από τον αγωγό εξαερισμού ώστε να μπούμε στο χώρο του καζίνου...
...για να βρούμε τους πιγκουίνους. Απλά πρέπει να βρούμε ποιον να διαλέξουμε.
Γεια σου κούκλα!
Δε πρόκειται να επιτρέψουν ζώα στο καζί- νο οπότε σκεφτείτε κάποια μεταμφίεση...
Κοίτα εκεί! Μια κακάσχημη! Είναι τέρμα άσχημη!
Δεν είναι κυρία, είναι ο βασιλιάς των Βερσαλλιών
Δεν είναι ο βασιλιάς των Βερσαλλιών. Είναι οι χιμπατζήδες!
Και στους χιμπατζήδες αρέσει ο καπνός. Οπού υπάρχει καπνός υπάρχει φωτιά.
Όταν λέω φωτιά, εννοώ τους πιγκουίνους.
Ας το αφήσουμε έτσι.
Έπειτα θα μαζέψουμε τους χίπηδες και θα πετάξουμε για τη Ν.Υ με στυλ.
- Να αγοράσουμε ένα Airbus A380; - Με αρκετό χρυσό, μωρό μου!
Κύριε, ένα αεροπλάνο με χρυσό δε θα μπορούσε να πετάξει.
Κοβάλσκι, θα είμαστε πλούσιοι. Οι νόμοι της φυσικής δεν ισχύουν σε 'μας...
Σε 2 λεπτά και 17 δευτ. οι λεμούριοι θα κόψουν το ρεύμα.
- Τώρα; - Όχι.
- Εντάξει; - Όχι.
- Τώρα; - Όχι.
Πέφτω, τραβάω τους πιγκουίνους, με τραβάς και την κάνουμε από 'δω.
- Άσε με να πέσω εγώ και να τους πιάσω. - Δεν έχεις δάχτυλα, Μάρτι.
- Τώρα; - Όχι.
- Το κάνω; - Όχι.
- Αυτά ο αρχηγός τα κάνει... - Γιατί να είσαι εσύ; Γιατί όχι εγώ;
Γιατί εγώ ρυθμίζω τις φάσεις.
Ο βασιλιάς το περιστρέφει.
Εγώ γιατί βγήκα εκτός;
Είσαι μέρος της φάσης. Δεν σου ανήκει η φάση. Αποτελείς μέρος της!
Αυτό είναι!
- Ποιος σε ψήφισε για αρχηγό; - Εγώ με ψήφισα γιατί είμαι αρχηγός.
Αυτό είναι, μωρό μου!
- Τώρα; - Όχι.
Ο βασιλιάς των Βερσαλλιών νίκησε!
- Ίσως εγώ έπρεπε να ελέγχω... - Μέλμαν.
Γιατρός είμαι.
- Τώρα; - Όχι.
- Γιατί δεν είμαστε όλοι αρχηγοί; - Αρκετά. Θα γίνω εγώ αρχηγός.
Τι νέα, γατούλη;
- Μάρτι, σε ποιά φάση είμαστε; - Τρίτη φάση. Ζητάμε συγνώμη.
- Λυπούμαστε πολύ. - Συγχωρεμένοι. Ας κατρακυλήσουμε!
- Αφήσαμε τη φάση 2. Δε τους την είπαμε. - Μη κοιτάς εμένα. Ακολουθώ τον αρχηγό.
- Τώρα; - Είμαι απασχολημένος τώρα.
- Τράβα τον διακόπτη. - Εντάξει.
Τι στο καλό έπαθαν τα φώτα;
Πες μου τι θέλεις, τι πραγματικά θέλεις.
Θα σου πω εγώ τι θέλεις, τι πραγματικά θέλεις.
Τι κάνεις; Έλα!
Κλείστε τα όλα και φέρτε μου την Καπιτάν Ντιμπουά απ' τον Έλεγχο των Ζώων...
Μίλα.
Μια ζέβρα.
Ένας ιπποπόταμος.
Μια καμηλοπάρδαλη.
Ένα λιοντάρι;
Όταν ήμουν επτά χρονών, στρα- γγάλισα τον πρώτο μου παπαγάλο.
στρίμωξα το πρώτο χρυσόψαρό μου, χτύπησα το πρώτο φίδι μου.
Και τώρα έφτασε η στιγμή που περίμενα όλη τη ζωή μου.
Στο κορύφωμα της καριέρας μου, να κυνηγήσω τον βασιλιά των ζώων.
Λιοντάρι
- Όχι! - Κλειδωθήκαμε!
- Τι θα κάνουμε; - Μείνετε πίσω, το 'χω.
Αφήστε το...
Παίρνεις μόνο μια ευκαιρία στην πρώτη εντύπωση.
- Τι έγινε; - Που είμαστε; Τι είναι τούτο;
Το αποκαλούμε «Το πολυτελές όχημα αναψυχής»
Το αμάξι κάνει βουμ βουμ!
Πάτησέ το!
Έλεγχος των ζώων.
Καπιτάν Ντιμπουά, χαίρομαι που σας βλέπω. Δε θα πιστέψετε...
Πλαστικό ζώο! Η κολόνια σου ενοχλεί την μάσκα μου!
Το πρόσωπό μου!
Κακόμοιρα ζωάκια. Δεν έπρεπε να φύγετε απ' το δάσος.
Και τώρα έχετε να κάνετε μαζί μου.
Κοβάλσκι, συνδέσου με τους χιμπατζήδες για να βρεθούμε στο σημείο συνάντησης,
- με το σούπερ αεροπλάνο. - Στο ξενοδοχείο «Πρεσβευτής». Πάμε!
Η καμηλοπάρδαλη ακριβώς μπροστά μας!
- Παιδιά, μας ακολουθούν. - Οι παπαράτσι!
Γκάζωσέ το, στρατιώτη!
Μη βγάζετε φωτογραφίες. Εδώ είμαι!
- Σε πόσο φτάνουμε; - 2 λεπτά και 37 δευτ. κύριε
Ετοιμάσου!
Κανείς δεν είναι στο τιμόνι! Έλα πίσω!
Κάποιος πρέπει να οδηγήσει. Δεν υπάρχει οδηγός.
Κανείς δεν οδηγεί! Θα πεθάνουμε!
Τι κάνεις εκεί; Πιάσει το τιμόνι!
Πλάκα με κάνεις; Δεν οδηγώ. Απ' τη Νέα Υόρκη είμαι.
Στη μπάντα, κυρία Ντέιζι.
Τι κάνεις; Οι ζέβρες δεν οδηγούν. Μόνο οι πιγκουίνοι και οι άνθρωποι μπορούν.
Τι κάνουν όλα αυτά τα κουμπιά;
Ωραίες ρίγες!
Η τρελή φτάνει!
Το Ωμέγα 3 θα την βγάλει εκτός. Στρατιώτη, θέσε το εις ενέργειαν.
Καλή είναι! Κοβάλσκι, οδηγίες!
Κύριε, έχουμε σοβαρό πρόβλημα.
Καπιτάν Σαντέλ Ντιμπουά, Έλεγχος των Ζώων, τέλειο ιστορικό!
- Πας λάθος, Μάρτι. - Απλά λέγε με Μάρτι Ο' Αντρέτι.
- Όχι, είσαι ο χάλια Αντρέτι. - Σταμάτα τη μουρμούρα!
Είμαι επιβάτης και θέλω... Δώσε μου το τιμόνι!
Δεν είναι τιμόνι, το μωρό μου είναι.
Πολύ αργά για 'σένα να οδηγήσεις!
Μη με κοιτάς όταν μαλώνουμε. Το δρόμο κοίτα!
Να είσαι καλός. Γεια σου αστυνόμε, υπάρχει πρόβλημα;
Γεια.
- Θέλουμε ενέργεια. - Ώρα για τον πυρηνικό αντιδραστήρα.
Πυρηνικός αντιδραστήρας είναι;
Πυρηνικός.
Στην οροφή είναι!
Δεν είναι έτοιμο. Οι ράβδοι πρέπει να βαθμονομηθούν.
Και μη τυχόν με ρωτήσετε για το Ουράνιο 238.
Καλά.
Εντάξει Μάρτι, την έχασα. Ίσως μπορείς να επιβραδύνεις.
- Δε μπορώ, δεν έχει φρένο. - Δεν έχει φρένο; Ωραία στρατιώτη...
Ας την κάνουμε από 'δω.
Που πάνε όλοι;
Πετάω! Πετάω! Είμαι η πρώτη ιπτάμενη μαϊμού!
Το εισιτήριο σωτηρίας μας!
Ναι, μωρό μου!
Όλοι στην αλυσίδα της μαϊμούς!
Άνοιξε το μπανανο-όπλο.
Πιάσε τον μικρό! Τίναξέ τον!
- Πάμε! Πάμε! Πάμε! - Πιο γρήγορα!
- Άντε, Μέλμαν! - Ναι!
Μέλμαν!
No comments yet. Be the first to leave one.