প্রথম 200টি লাইন।
ความจริงใหม่ ของคุณ
สวัสดีตอนเย็นครับ คุณผู้หญิง
เติมเครื่องดื่มเพิ่มไหมครับ
พี่ใหญ่ล่ะ ผลเป็นไงบ้าง
นอร์มส
ซอสพริก โชลูลา
เฮ้ เดี๋ยว! เฮ้!
นี่ไม่ใช่การปล้น
ฉันมาจากอนาคต และทั้งหมดนี่...
มันจบเลวร้ายมาก
เลวร้ายสุดๆ
หมั้นกันแล้วเหรอ
ฉันไม่น่าสนใจพอเหรอ
อะไรวะเนี่ย ฉันเดินทางมาหาคุณวันนี้
เพื่อบอกว่าอนาคตของพวกคุณ มันไม่สวยเลย
จริงๆ แล้วพวกคุณกำลังเดินเข้า สู่เส้นเวลาที่มืดมนที่สุด
ทั้งหมดนี่คือความผิดพลาด
ใครก็ได้เรียกตำรวจที
โซเชียลมีเดีย พรากศักดิ์ศรีของคุณไป
และทำให้ทุกคนเหมือนเด็ก
วัฒนธรรมเซลฟี่แบบคลั่งอำนาจ
ทำลายความสามารถ ในการคิดวิเคราะห์
หยุดนะ!
ห้ามใครออกไป!
ฟังฉันให้ดี เรื่องนี้สำคัญ
โอเค เริ่มเลย
ก็ได้ๆ
ฉันมีระเบิด!
ใช่ ทั้งหมดนี่คือระเบิด ฉันติดระเบิดเต็มตัว
เข้ามาใกล้หรือหนี ฉันระเบิดหมดแน่
ตอนนี้กลัวพอหรือยัง
ดีมาก นั่งลง ทำตัวสบายๆ
คุณนั่นแหละครับ นั่งลงเดี๋ยวนี้
นั่งลง
เอ้า มีฮีโร่เหรอ
นั่งลง
นั่งลง!
บอกให้นั่งไง!
อย่างที่บอก ฉันมาจากอนาคต
อนาคตที่พังยับ แบบไม่มีชิ้นดี
และรู้ไหม ใครผิด
ไม่ใช่แค่พวกคุณสี่สิบกว่าคน
แต่คือคนยุคของคุณทั้งหมด
ทุกคนมีส่วนร่วมทั้งนั้น
และฉันมาที่นี่เพื่อแก้ไขมัน
ทุกอย่างเริ่มจาก การเล่นมือถือยามเช้า
คนตื่นมาแล้วเช็กเมลบนเตียง
เปิดเฟซ เลื่อนทวิตเตอร์ หรืออะไรก็แล้วแต่
ตอนแรกก็ไม่นาน
แต่เวลาจ้องมือถือ ก็นานขึ้นเรื่อยๆ
สุดท้ายคนไม่ลุกจากเตียงเลย
สังคมล่มสลาย
ต้องให้อาหารผ่านสาย ใส่สายสวนกันหมด
ธุรกิจการแพทย์รุ่ง อย่างอื่นพังหมด
ไม่มีใครสังเกตเลยว่าโลกได้ล่มสลายไปแล้ว!
มีใครฟังฉันอยู่ไหมเนี่ย
ขอถามหน่อย
ร้านหนังสือหายไปไหนหมด
หืม ใช่ไหม
ตอนร้านขายแผ่นเพลง ทยอยหายไป คุณทำอะไร
ไม่ทำอะไรเลย คุณไม่ทำอะไรเลย
คำถามเร็วๆ มีใครจำเบอร์โทรได้ไหม
พนันได้เลย ไม่มีใครจำเบอร์ได้สักคน
ความก้าวหน้า จะเรียกว่าก้าวหน้า ก็ต่อเมื่อมันทำให้ดีขึ้น
ไม่งั้นมันคือความผิดพลาด
มนุษยชาติ เคยเลียวผิดทางมาก่อน
ทั้งฮิตเลอร์ และเจ้าเซกเวย์
แค่ต้องมีใครสักคนคอยดึงเรา กลับเข้าทาง
พาเรากลับไปในทางที่ดี
เพื่อบอกว่า "เด็กๆ นี่มันไม่ถูกต้อง
มันไม่ใช่หนทางที่ถูก"
นี่คือเหตุผลที่ผมมาอยู่ที่นี่
ผมกำลังมองหาคนร่วมทีม เหล่านักสู้
คนที่ไม่มีอะไรจะเสีย แต่มีทุกอย่างให้สู้เพื่อมัน
อีกไม่นาน ปัญญาประดิษฐ์กำลังจะมา
ในอนาคตอันใกล้นี้
และมันจะปิดฉาก อารยธรรมมนุษย์ทั้งหมด!
แต่มันหยุดได้!
มนุษยชาติยังช่วยไว้ได้!
และนี่แหละ จุดเริ่มต้นของการปฏิวัติ!
นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น
ทุกอย่างเริ่มต้นที่นี่
ที่ร้าน นอร์มส บ้าๆ ในลอสแอนเจลิส
ในร้านนี้ต้องมีคนกลุ่มหนึ่ง
ที่จะร่วมปฏิวัติกับผม และช่วยมนุษยชาติ
ผมจะหาคนกลุ่มนั้นให้เจอ และเราจะสำเร็จ
นี่คือครั้งที่ 117 ที่ผมมาพูดที่ร้านนี้
นึกภาพออกไหม?
117 ครั้งที่ผมพยายาม เตือนพวกคุณ
เหมือนหนังเรื่องโปรดคุณไง จิม กราวฮ็อค เดย์ ใช่ไหม
ซึ่งคือหนังโปรดของนายใช่ไหม จิม?
ใช่ไหม?
- ใช่ - คุณรู้ได้ยังไง...
ผมผ่านค่ำคืนนี้ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แต่ละครั้งกับคนละกลุ่ม จากในร้านนี้แหละ
และทุกครั้ง พวกเราล้มเหลว
ผมเคยอุ้มบางคนไว้ในอ้อมแขน
และมองดูชีวิต ดับลงต่อหน้าต่อตา
บางคนผมถึงกับมองเหมือนครอบครัว
ผมทำแบบนี้มาหลายครั้งมาก
จนรู้จักพวกคุณ ดีกว่าที่คุณรู้จักตัวเอง
ไง! แนนซี่ เดลานี่ กับ ชาร์ลส์ โรเบิร์ทซ์
คุณกำลังเดตกันครั้งแรก
ชาร์ลส์คิดว่า พามาที่ นอร์มส คือไอเดียดี
ส่วนนี่วางแผนหนี มาแล้วยี่สิบนาที
พวกคุณไม่เคย ร่วมปฏิวัติกับผมเลย
และไม่เคยรอดออกไปได้
ขอโทษนะ?
คุณนั่นแหละ!
ไม่ ไม่ ไม่...
ไม่ ไม่ ไม่
คุณคือคนที่ไร้ประโยชน์ที่สุด
29 ครั้งที่คุณยกมือ ขอร่วมปฏิวัติ
และทั้ง 29 ครั้ง คุณเป็นภาระกับผม
เข่าคุณพัง เจอรัลด์ ก็แก้สิ!
ทุกครั้งคุณตาย หลังเริ่มภารกิจแค่ 16 นาที
แถมยังน่าเบื่อสุดๆ อีก
คืนนี้ถ้ายกมืออีกนะ ผมท้าเลย เอาสิ!
นั่นไง ราชินีของผม
อย่ามาทำเขินหน่อยเลย
คุณคือนักรบที่เก่งที่สุด
ทหารเอกของการปฏิวัตินี้
เราผลักดันมันไปจนถึงขีดจำกัดสูงสุด
คุณทำให้ผมเห็นด้านตัวเอง ที่ไม่อยากเห็น
แต่จำเป็นต้องรู้
แรงดึงดูดระหว่างเรา เหมือนพายุฤดูร้อน
แต่เราไม่เคยข้ามเส้นนั้น
เราระบายมัน ผ่านความกระหายเลือด
แต่สุดท้าย คุณก็หักหลังผมทุกครั้ง
คุณทำให้ผมใจสลาย
แต่พอมองตาคู่โตคู่นั้น
ผมก็คิดว่า ช่างมัน
ลองเสี่ยงอีกครั้งก็แล้วกัน
เผามันให้หมดไปเลย!
ถ้าคุณไปกับผม
มีโอกาสที่คืนนี้ คุณจะตาย
แต่ถ้าไม่ไป ทุกอย่างก็จบเห่
สำหรับทุกคนที่นี่
ผมรับรองได้เลย แต่คืนนี้เรายังมีโอกาส
เราช่วยโลกได้ เริ่มต้นใหม่ได้ ทำบางอย่าง
บางอย่างที่มันจริง
โดโลเรส อย่าโทรหาตำรวจอีก
เก็บโทรศัพท์ลงเดี๋ยวนี้
ต้องมีการจัดกลุ่มคน ที่ถูกต้องในร้านนี้
ที่จะต้านอนาคตได้พอดี และช่วยมนุษยชาติไว้ได้
ผมไม่ได้คิดผิดกับเรื่องนี้แน่นอน
ผมจะลองทุกความเป็นไปได้ จนกว่าจะเจอกลุ่มที่ใช่
ตอนนี้ผมต้องรู้ว่า ใครจะไปกับผมบ้าง
ใครพร้อมจะช่วยอนาคตไว้บ้าง?
เกร็ก เกร็ก เอาเลย
นายคือสปาร์ตาคัส ไปเลย
ไปสิ พ่อหนุ่ม ลุกขึ้นมา
นั่นไง เฮ้ พาย เบตา แคปปา!
เอาไงดี? มาเลยพวก เบียร์ผมเลี้ยง
ไปทำเรื่องบ้าๆ กันเถอะ
โทก้า! โทก้า! โทก้า!
เฮ้ จำได้ไหม?
โอเค
ที่รัก ดูเหมือนจะเหลือ แค่คุณกับผมแล้ว
ก็ไม่ใช่ครั้งแรกนี่ จริงไหม?
ทำให้มันเป็นครั้งสุดท้ายดีไหม?
มาเถอะ ไอ้หนู
เฮ้
จริงเหรอ? ไม่มีใครยกมือเลย?
ล้อกันเล่นใช่ไหม
นี่เป็นครั้งแรก ที่แม่ง...
ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
- ชิบหายแล้ว - ทำไมคุณไม่ไปซะ
ก่อนจะเจ็บตัวไปมากกว่านี้
คุณดูไม่ปกติเลย
ไปตายซะ พีท! ฉันไม่ได้บ้า!
ทำไมคนยุคคุณ ถึงได้โง่กันขนาดนี้วะ?
- แต่งอย่างกับคนไร้บ้านเลยพี่ - ใครพูด?
ไปตายซะเหมือนกัน ฉันไม่ได้ไร้บ้าน
ฉันมาจากโลกหายนะสุดฝันร้าย
ที่นั่นนี่คือแฟชั่น ที่โคตรล้ำที่สุดแล้ว
คุณควรเห็นนะว่า
คนไร้บ้านที่นั่นเป็นยังไง
เยี่ยมเลย ตำรวจมาแล้ว
ขอบคุณมากนะ โดโลเรส
แผนนี้พังไม่เป็นท่า
ช่างมัน เถอะ
ฉันไปล่ะ
ฉันรู้สึกไม่ดี ตั้งแต่เริ่มแล้ว
มองอะไรอยู่? ฉันต้องเติมคาร์บก่อนเดินทาง
อยากเห็นนายรอด จากพลังงานที่เสียไปในรอยแยกเวลา
ฉันไปด้วย
ให้ตายสิ
เออ
คุณผู้หญิง เชิญมาด้วยกันครับ
ไปยืนตรงนั้นเลย
มีใครอีกไหม?
คืนนี้อาจจะไม่พัง อย่างที่คิดก็ได้
งั้นข่าวร้ายสำหรับที่เหลือ
เพราะตอนนี้ เราต้องใช้วิธีหนักแล้ว
ไป คุณนั่นแหละ ไอ้โซปราโนปลอม ไปเลย ไอ้นกเวร
- โอเค โอเค พระเจ้า! - ไปยืนกับเธอตรงนั้น
ในร้านนี้มีคนอยู่ 47 คน
แปลว่ามีความเป็นไปได้ นับล้านแบบ
แต่สุดท้ายผมจะหา กลุ่มที่ใช่จนเจอ
No comments yet. Be the first to leave one.