Genie, Make a Wish (다 이루어질지니)

ΤΖΙΝΙ, ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΕΥΧΗ

"Φρόντισε να τιμωρηθείς κι εσύ, πνεύμα".

Ήδη πέρασαν 20 χρόνια από τότε.

Αλλά όσο κι αν περιμένω, η τιμωρία δεν έρχεται.

Πρέπει να προσέχεις.

Πρόσεχε τι λες και τι κάνεις.

Μη μιλάς εσύ.

Τι πρέπει να προσέχω, λες; Στην τελική, είμαι το παντοδύναμο Τζίνι.

Αμάν, αυτό με αγχώνει.

Η μυρωδιά αυτού του πηλού.

Τι στο… Είσαι εκείνο το…

Ζεις ακόμα;

Ποιος είσαι εσύ;

Πώς ξέρεις τη γλώσσα του Κοριό; Είσαι από κει;

Δεν με θυμάσαι;

Σίγουρα είσαι εσύ. Ήσουν ζωντανή όλον αυτόν τον καιρό;

Σε είδα ξεκάθαρα να πεθαίνεις. Η ανάσα σου…

Είμαι σίγουρος.

Από τις δαγκωματιές ξέρω, είσαι εσύ. Έχεις τα χάλια σου.

Είσαι αγενής.

Απλώς είμαι περίεργος.

Είμαι τζίνι.

Έχουμε ξανασυναντηθεί. Πριν 20 χρόνια. Η τελευταία ευχή σου ήταν να τιμωρηθώ.

Αλλά είμαι μια χαρά. Τι λες γι' αυτό;

Ούτε αυτό το θυμάσαι;

Χουρμάδες! Ελάτε να αγοράσετε χουρμάδες!

Πάρτε χουρμάδες!

Όχι!

Οι χουρμάδες μου.

Αμάν.

Αιμορραγείς. Είσαι πιο χτυπημένη από τους χουρμάδες σου.

Αυτό έχεις να πεις;

Εσύ μου έβαλες τρικλοποδιά, έτσι;

Τι θα κάνεις γι' αυτό εδώ;

Τι να κάνω γι' αυτό εδώ;

Να τη διαφθείρω εντελώς, αφού επέζησε;

Αμάν, τι σπατάλη!

Σε ρώτησα τι θα κάνεις για όλα αυτά.

Τι λες; Πληρωμή για τους χουρμάδες.

Κερασμένοι από μένα.

Ελπίζω να σ' αρέσουν.

Χουρμάδες! Πάρτε χουρμάδες!

Βρε, βρε. Ήδη τα πας καλά με τη διαφθορά.

Είσαι ήδη διεφθαρμένη. Ωραία, ας το σπρώξουμε λίγο ακόμα.

Χουρμάδες! Ελάτε να πάρετε χουρμάδες!

Ήδη περνάω πολύ καλά. Πού μένεις;

Πού είναι τα λεφτά μου;

Μ' έκλεψαν!

Ορίστε.

Φάε αυτό.

Στάθηκα πολύ τυχερή σήμερα.

Σε παρακαλώ, φάε.

Ευχαριστώ.

Πρόσεχε.

Μη με αγγίζεις, βρομιάρα σκλάβα.

Δεν ακούω αυτές τις λέξεις.

Είναι πολύ δύσκολο.

Δεν κατάλαβα λέξη.

Αμάν!

Εδώ μένεις;

Πώς βρέθηκες εσύ εδώ;

- Φύγε. Θα με διώξουν, αν σε δει κανείς. - Μην ανησυχείς. Μόνο εσύ με βλέπεις.

Εξάλλου, κανείς δεν νοιάζεται για σένα.

Οι άνθρωποι είναι ρηχοί, έτσι;

Αν είσαι λίγο διαφορετικός, σε εξοστρακίζουν και σε κρίνουν.

Μην τους κακολογείς.

Μου έδωσαν δουλειά και μέρος να κοιμάμαι.

Απλώς σήκω φύγε, πριν σε πιάσουν.

Είμαι περίεργος.

Ένα άτομο χρησιμοποίησε όλες τις ευχές για άλλους.

Τόλμησε κιόλας να με αναφέρει στην τελευταία ευχή.

Μα ναι!

Αυτή ήταν η τιμωρία μου!

Σκυλοβαρέθηκα 20 χρόνια χωρίς κανέναν να διαφθείρω.

Αυτή ήταν η τιμωρία μου! Ζούσες, οπότε δεν βρήκα νέο αφέντη.

Για τι πράγμα μιλάς;

Είπα, δεν έχω κάνει ευχές.

Μάλιστα, παριστάνεις τη χαζή.

Είσαι σε ξένη χώρα με το πρόσωπο μιας ξένης.

Και να κάνεις τη δυνατή, στο τέλος θα βγει ο αληθινός εαυτός σου.

Είναι θέμα χρόνου να διαφθαρείς.

Είπες ότι μόνο εγώ σε βλέπω;

Ναι.

Μία από τις μαγικές δ…

Μα γιατί δεν εκπλήσσεσαι; Οι περισσότεροι ξαφνιάζονται.

Είσαι τζι-νε, είπες. Έχουμε σαρανταποδαρούσες και στο Κοριό.

Λένε ότι μια σαρανταποδαρούσα χιλίων ετών αποκτά μαγική δύναμη.

Είμαι τζίνι, όχι τζι-νε, σαρανταποδαρούσα.

Γιατί ρώτησες αν με βλέπεις μόνο εσύ;

Απλώς είναι κρίμα.

Είσαι πολύ όμορφος όταν χαμογελάς.

"Όμορφος";

Θα 'ναι το πιο ωραίο κομπλιμέντο στο Κοριό.

Γιατί ήρθες εδώ;

Γιατί λες να ήρθα στο παζάρι για καμήλες; Θα αγοράσω μια καμήλα.

Τι τη θέλεις την καμήλα;

Για να επιστρέψω

στο Κοριό.

Ψάχνεις καμήλα; Όλες οι καλές είναι εκεί πέρα.

Μείνε εδώ. Μην ανακατευτείς.

Όχι! Τα χρυσά μου νομίσματα! Όχι!

Σταματήστε.

Ο Σαϊτάν! Ο Διάβολος!

Είναι ο Σαϊτάν!

Ορίστε.

Πραγματικά είσαι ο Σαϊτάν.

Πώς μπόρεσες να σκοτώσεις έναν άνθρωπο;

Πήρε τα λεφτά σου.

Κατ' αρχάς, αυτό συνέβη

μόνο επειδή φάνηκα πολύ άπληστη.

Πήρα υπερβολικά πολλά για τους χουρμάδες.

Μη σε ξαναδώ ποτέ μου.

Επέστρεψα τα λεφτά στον ιδιοκτήτη τους.

Κι εκείνος ο βλάκας άξιζε να πεθάνει.

Είχε κι άλλα θύματα. Σίγουρα οι άλλοι άνθρωποι

θα χαίρονταν.

Πιθανώς.

Τι να κάνω; Έτσι είμαι εγώ. Είμαι ο Σαϊτάν.

Πότε σκοπεύεις

να πας στο Κοριό;

Ίσως φτάσεις πιο γρήγορα από την έρημο Γκόμπι.

Θες να σε πάω;

Ξέρεις

τον δρόμο;

Λίγο πολύ.

Κάποτε έκλεισα τον δρόμο.

- Θα τον μάθω, οπότε ξεθύμωσε. - Αλήθεια;

Τότε, θα αρχίσω πάλι να μαζεύω λεφτά για καμήλα.

Δείξε μου τον δρόμο, σε παρακαλώ.

Γιατί ζεις έτσι; Δεν σε θυμώνει;

Πέθανα, αλλά επανήλθα στη ζωή,

αν και δεν το θυμάμαι.

Τα σημάδια στο κορμί μου θα έχουν μείνει από τότε.

Πρέπει να υπάρχει λόγος που η ζωή μου σώθηκε κι έμεινα στον κόσμο.

Πρέπει να ζήσω τη ζωή στο έπακρο.

Τι ανοησία!

Δεν υπάρχει σωστή ευχή.

Για να κερδίσεις κάτι, κάτι πρέπει να χαθεί.

Για να ζήσει κάποιος, άλλος θα πεθάνει.

Σαΐντ!

Χάλιντ.

Το αγόρασα από έναν Χιτάν έμπορο.

Μου είπε ότι κάνει καλό στον βήχα.

Βράσ' το και πιες το νερό.

Φροντίζεις μικρούς και μεγάλους;

Μην το κάνεις.

Οι άνθρωποι προδίδουν τους δικούς τους και είναι αχάριστοι.

Έτσι δεν είναι;

Βλέπω ότι είσαι μισός άνθρωπος και μισός πνεύμα.

Ο πατέρας του τραγουδάει.

Είσαι ο γιος του Σάντι;

Είσαι άρρωστος και αδύναμος επειδή γεννήθηκες με ανθρώπινο σώμα.

Είσαι ο Ιμπλίς, έτσι;

Ο αρχηγός των πνευμάτων δεν είσαι; Μπορείς να με θεραπεύσεις;

Κάνε με ένα ολοκληρωμένο πνεύμα.

Ξέρω ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα.

Αυτό το νήμα δένει τα πνεύματα.

Ευχαρίστως θα σου το δώσω ως προσφορά.

Δεν το χρειάζομαι.

Μπορεί να έχουμε συγγένεια, αλλά δεν μπορώ να εκπληρώσω το αίτημά σου.

Πάμε.

Ξάπλωσε να κοιμηθείς. Γιατί κοιμάσαι έτσι;

Σου είπα να με ενημερώνεις πριν εμφανιστείς.

Πόσο πιο ξεκάθαρα να σε ενημερώνω…

Τι φτιάχνεις κάθε βράδυ και στερείσαι τον ύπνο σου;

Χάνμποκ. Να το φορέσω όταν γυρίσω στο Κοριό.

Αλλά πρέπει να δουλεύω τη μέρα.

Είναι θεοσκότεινα εδώ.

Έλα μαζί μου.

Εδώ ζεις εσύ;

Είναι σαν παλάτι.

Δεν έχεις ξαναδεί παλάτι.

Άκου, είμαι από το Κέσον.

Εκεί υπάρχουν άπειρα μεγαλοπρεπή παλάτια.

Απλώς στεκόμουν στις πύλες και τα έβλεπα από μακριά.

- Και μόνο που είναι εκεί… Καταλαβαίνεις; - Άρα δεν έχεις μπει μέσα.

Ήμουν τόσο κοντά που σχεδόν ήμουν μέσα.

Τι άλλο υπάρχει εκεί;

Σε τι διαφέρει από δω;

Το Κοριό έχει

τέσσερις εποχές.

Τα καλοκαίρια είναι ζεστά όπως εδώ, μα το φθινόπωρο, τα φύλλα αλλάζουν χρώμα.

Και τον χειμώνα, λευκό χιόνι πέφτει από τον ουρανό.

Όταν ανθίζουν οι δαμασκηνιές μέσα από τις χιονονιφάδες,

είναι άνοιξη.

Κι όταν τα άνθη της δαμασκηνιάς μαραθούν,

ανθίζουν οι κερασιές.

Τα άνθη της κερασιάς είναι πανέμορφα.

Στο Κοριό, γράφαμε τις ευχές μας και τις στέλναμε με βαρκούλες σε ρυάκια.

Πιστεύαμε ότι θα πραγματοποιηθούν,

αν η βαρκούλα φτάσει στον ωκεανό.

Δες το ως τον ωκεανό τη νύχτα. Πόσο μακριά θέλεις να τα στείλω;

Πάρα πολύ μακριά.

Πέρα από το μέρος όπου η γη συναντά τον ουρανό.

Πάρα πολύ μακριά.

Μέχρι το Κοριό.

Τι έγραψες στις βαρκούλες;

Να μη σε νοιάζει.

Είναι λες και…

βρέχει αστέρια.