I Am Frankelda (Soy Frankelda)

ฝันดีกับฝันร้ายมาคู่กันเสมอ

สิ่งที่เราจินตนาการถึง ก็จินตนาการถึงเรา

(เรอัล เดล มอนเต เม็กซิโก ปี 1866)

แม่จ๋า หนูอยากไปอยู่ในโลกนั้น

ลูกอยู่ที่นั่นอยู่แล้วจ้ะ

ทุกครั้งที่ขีดเขียนหรือวาดภาพ จิตวิญญาณของลูกคือน้ำหมึก

มันเสกให้พวกเขามีชีวิตขึ้นมา

มีตัวตนจริงไม่ต่างจากลูก

แม่ว่าพวกนั้นเห็นหนูไหม

แม่จ๋า

ช่วยด้วยค่ะ

แม่จ๋า

ช่วยด้วย คุณยายคะ ช่วยหนูที

แม่จ๋า! ใครช่วยที!

ฟรังซิสกา ทิ้งภาพนั้นไว้ มาช่วยยายก่อน

(มาเรีย กอนชิตา ปาเรเดส ดิโอสดาโด คุณแม่และภรรยาที่รัก)

เสียใจด้วยนะ ฟรังซิสกา

- ฟรังซิสกา กลับมานี่ - ไม่นะ

ช่วยหน่อย ช่วยหาหลานฉันที!

ฟรังซิสกา!

ยัยเด็กดื้อ อยู่ไหน

- ฟรังซิสกา อยู่ไหนนะ - "เจ้าชาย…

จะทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยพ่อแม่

"และทุกคนที่เขารัก"

เด็กอยู่ตรงนี้ครับ ซินญอรา

โอ๊ย ฟรังซิสกา

กล้าดีนักนะ ทำแบบนี้กับเราได้ยังไง

ฟรังซิสกา ตะวันจะขึ้นอยู่แล้ว

(โตปุส เตร์เรนตุส แดนภูตสะพรึง)

ปีกตะวันออกเรียบร้อย

เข้าใจแล้ว

ฟาบูลาโดรา ตกใจหมดเลย

มาเร็ว มากับฉัน

เรียบร้อยทุกส่วนครับ

"เจ้าชายมีความปรารถนาอย่างแรงกล้า อยากจะเข้าใจยิ่งกว่านั้น

"เขาจึงตัดสินใจรับฟังสัญชาตญาณ

ทำตามลางสังหรณ์ และเสียงปริศนาที่เพรียกหาเขา"

"แม้จะหวั่นใจ แต่เขาหาได้เกรงกลัว"

"เขารู้สึกถึงอารมณ์พิลึกพิลั่น"

"สัมผัสได้ว่ากำลังพบกับชะตาของตน"

"เขาปีนป่ายขึ้นไปเรื่อยๆ

หาทางออกจากโลกอสูร

ยิ่งปีนสูงขึ้นเท่าใด เสียงนั้นก็ยิ่งเป็นจริงมากเท่านั้น"

"เขาประหลาดใจเมื่อพบตนเองในแดนประหลาด

ดินแดนที่ไม่เคยไปมาก่อน"

"เขารู้สึกสับสนงงงัน"

"ปั่นป่วนมวนท้อง"

"เขาอยู่ในที่ซึ่งเต็มไปด้วยคนแปลกหน้า"

"โลกใหม่ไม่คุ้นตา"

โลกใหม่ไม่คุ้นตาเลย

ยัยนี่แอบเพี้ยนนิดๆ เนอะ ว่าไหมเพื่อน

ไงนะ ยังเรียกว่าแอบอีกเหรอ น่ากลัวจะแย่

แค่เรียกร้องความสนใจแหละ

เข้าใจนะ น่าสงสาร

ไม่นะ

ฉันชอบเรื่องนั้นมากเลย

พ่อฉันเป็นบรรณาธิการผู้มีอิทธิพล

เขาอาจชอบเรื่องของเธอ ฉันชื่อ…

ตลกตายละ

ทำไมทุกคนต้องใจร้ายกับฉันด้วย

ฟรังซิสกา ยัยหลานดื้อนี่

คุณยายคะ มีอสูร

ยัยหนู ออกมาทำอะไรตรงนี้

คุณพ่อคอสเมบอกยายว่า หลานไม่ยอมกลับเข้าห้องเรียนหลังคาบพัก

แถมยังทำนักเรียนคนอื่นๆ กลัวกันไปหมด

คุณยาย มีตัวอะไรไม่รู้อยู่ในดงอากาเว

ขอที

ไม่เห็นมีอะไรเสียหน่อย

ทำไมทำตัวอย่างนี้นะ ไม่อยากเป็นเหมือนเด็กอื่นๆ เขาบ้างเหรอ

อย่างน้อยจะได้มีเพื่อนบ้าง

ยายเป็นแม่มดชัดๆ

หาว่ายายเป็นอะไรนะ

ยัยหลานดื้อ

ขออภัย แต่ท่านแม่ไม่เชื่อแน่ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น

เมื่อกี้ข้าหลับสนิท แล้วจู่ๆ…

- เป็นอะไรไหม ลูกรัก - ไม่ครับ ท่านแม่ ข้าไม่เป็นไร

เบรีเตนา

- ที่รัก - อย่าน่ะแม่

ถ้ากอดโอ๋แบบนั้น เดี๋ยวลูกก็คิดว่าที่ทำไปน่ะถูกแล้ว

ข้ากอดลูกก่อนจะกักบริเวณไปชั่วชีวิตต่างหาก

อะไรกัน

- ฟิกตูโร - ท่านพ่อ

ท่านเป็นอะไรรึ

พระราชากับราชวงศ์ไร้ประโยชน์นั่น จะทำพวกเราซวยกันหมด

ลูกต้องหัดคิดถึงผลที่ตามมาจากการกระทำของลูก

พ่อแม่จะไม่คอยอยู่ปกป้องลูกตลอดไป

ข้าไม่ได้เป็นอะไรเลย

แล้วข้าก็เพิ่งค้นพบเรื่องน่าทึ่งสุดๆ

ข้าว่าเราสามารถใช้พิณแมงมุมไปที่อื่นได้

รอให้ข้าบอก…

ไม่ได้สิ เออร์เนวัลลิโต

ลูกต้องเข้าใจก่อนว่าสิ่งที่ทำไปมันอันตรายมาก

ลูกต้องระวังกว่านี้

เราต้องรักษาสมดุลระหว่างทั้งสองภพ

การปกป้องสมดุลนั้นคือหน้าที่เรา

ไม่มีใครข้ามภพได้มานานแล้ว และเป็นเช่นนั้นย่อมดีกว่า

สัญญาก่อนว่าจะไม่เล่าเรื่องที่เจ้าค้นพบให้ใครฟัง

ขอรับ ข้าขอโทษ

แถมเจ้ายังทำให้เครื่องดนตรีล้ำค่า ของเผ่าพันธุ์เราเสียหาย

พิณแมงมุม

เจ้าต้องดูแลพิณนี้ให้ดี เพราะวันหนึ่งเจ้าต้องเป็นผู้บรรเลง

และเมื่อบรรเลงแล้ว เจ้าจะเป็นผู้ปลุกปั้นจิตใต้สำนึกของมนุษย์

นั่นคือทักษะของพวกเรา

ซึ่งมีเพียงเชื้อพระวงศ์เท่านั้นที่ทำได้

ฟิกตูโร ข้าว่าได้เวลาบอกลูกแล้ว

อะไรกัน เสียสติไปแล้วรึ เบรีเตนา

- ลูกยังเด็กเกินจะเข้าใจ - อะไร

ข้าไม่ใช่เด็กเล็กๆ แล้วนะ

ข้าอยากรู้ว่าอีกฝั่งหนึ่งมีอะไร

มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่แสงเรืองรองล้อมตัวด้วย

ข้าไม่เข้าใจ มีเสียงพูดในหัวข้า

หรือนางพูดถึงข้ากันแน่ แล้วนางรู้จักข้าได้ยังไง

นางบอกว่าข้าเป็นเจ้าชาย นางรู้ได้ยังไงล่ะ

ข้าไม่เข้าใจเลย

ทำไมนางถึงรู้เรื่องข้ามากมายขนาดนั้น

เสียงของนางก็คุ้นหู แต่ข้าไม่รู้ว่านางเป็นใคร

ท่านพ่อท่านแม่รู้ไหมว่านั่นแปลว่าอะไร

ใจเย็นเถิด

เรื่องของเราคือกำเนิดมนุษยชาติ

ผู้คนเล่าขานสืบกันเรื่อยมา

ปากต่อปากจนกระทั่งกลายเป็นจริง

แม้หลับฝันแล้วหวั่นกลัว

เจ้าคือความจริง

เจ้าคือเรื่องเล่า

คือดาวประดับฟ้า

คือความลักลั่นนานา

งานประพันธ์ใดๆ

ถักทอเรื่องราวไว้มากมาย

- เรียงร้อยเส้นสายแห่งความจริง - เรื่องเล่า

และฝันจากวันวานผ่านผัน

เผยความจริงไม่ต้องผ่านคำลวง

เจ้าคือความจริง

เจ้าคือเรื่องเล่า

คือดาวประดับฟ้า

คือความลักลั่นนานา

ภพของเรานี้คือที่ซึ่งความกลัวของมนุษย์อาศัยอยู่

เราต่างเป็นแนวคิดที่ทำให้พวกเขาหวั่นใจ

เราคือแนวคิดเหรอ

แปลว่าเราไม่มีตัวตนเหรอ

เจ้ารู้สึกว่าไม่มีตัวตนรึเปล่าล่ะลูก

- เจ้าคือความฝัน - เจ้าคือความจริง

- เจ้าคือถ้อยคำ - เจ้าคือตำนาน

- เจ้าคือความจริง - เจ้าคือความฝัน

- เจ้าคือตำนาน - เจ้าคือถ้อยคำ

ความจริงแท้ในโลกนี้หามีไม่

เจ้าเป็นจริง

ฟิกตูโร

- ข้าอยู่นี่ - เป็นอะไรไป

- ใจเย็นๆ - ไปท้องพระโรง

ฝ่าพระบาท ให้ช่วยอะไรหรือเปล่าพ่ะย่ะค่ะ

ขอบคุณมาก นายกองมิเตลิตัส เสียดายที่เราไม่อาจช่วยพระราชาได้ทันแล้ว

ขออภัยที่ต้องรบกวน แต่จอมฝันร้ายหลวง

ยืนยันจะขอเข้าเฝ้าด่วนที่สุด

ท่านพ่อ

ให้เขาเข้ามาไหม

ไม่มีเวลามาพิธีรีตองอะไรแล้ว

พวกนี้มัน

ไร้สาระนัก

พอได้แล้ว

หยุดนะ

ฝ่าพระบาท

ตอนนี้เกิดความปั่นป่วนอื้อฉาว เลวร้ายพร้อมทำลายล้าง

ระหว่างสองภพ

นายกอง

ตายจริง

ทนดูไม่ได้

นี่อาจถึงเวลากลับมาดูข้อเสนอของข้า…

โปรคุสเตส จังหวะนี้ไม่ดีเลย

- พาเออร์เนวัลกลับห้องไปที - อะไรนะ

เจ้าชาย ไปกับข้าไหม

นี่ฮะ ท่านพ่อ

- คือ… - ทำตามที่แม่บอกนะลูก

เดี๋ยวก่อน โปรคุสเตส

ขอรับ องค์ชาย

ท่านพ่อท่านแม่ข้าเป็นอะไร

ก็คือว่า

ทั้งพระราชาและพระราชินีทรงแบกภาระหนักอึ้ง

เผ่าพันธุ์ของเราอ่อนกำลัง อ่อนล้าและอ่อนอิทธิพล

เพราะเจ้าพวกมนุษย์ชั่ว

พ่อแม่ท่านเป็นกลุ่มแรกที่ได้รับผลกระทบนั้น

ข้าไม่ยอมหรอก ข้าจะช่วย

ถ้าช่วยได้ก็ดีน่ะสิ แต่เกรงว่าจะเกินความสามารถของท่าน

ไว้พ่อแม่ท่านจากไปแล้ว เราสองคนค่อยร่วมมือกัน

ข้าจะแบ่งผลงานชิ้นเอกให้ใช้

ท่านจะได้ส่งมันไปยังโลกมนุษย์เพื่อเป็นฝันร้าย

เสียดายที่ชีวิตของเรา ขึ้นกับสิ่งมีชีวิตป่าเถื่อนพวกนั้น

ไม่! ข้าไม่อยากมีชะตาขึ้นกับมนุษย์

ถ้าเพียงแต่เราข้ามไปยังดินแดนคนเป็นได้

เรื่องนี้คงจะกลับตาลปัตรเลยทีเดียว

อ้าว… แล้วมีใครที่ข้ามได้รึเปล่า

ในตอนแรก เมื่อนานมาแล้ว

ความกลัวของความกลัวก่อเกิดเป็นรูปร่าง

กลายเป็นแมงมุมขนตัวใหญ่มโหฬาร

เอ็นการาผู้เกรียงไกร

เอ็นการาค้นพบว่าชีวิตของนางนั้น

ผูกยึดอยู่กับความรู้สึกกลัวที่มนุษย์มีต่อนาง

นางใช้พิณแมงมุมข้ามภพไป แล้วจึงได้ปกครองมนุษย์

แต่เจ้าเซมุตจอมจุ้นกลับเข้ามาปกป้องมนุษย์

ท้าประลองต่อกรกับเอ็นการา

แต่เอ็นการาจับเซมุตมาเขมือบกินเสียก่อน