We Are What We Are

"ส่วนหนึ่งคือความรักที่ฉันทำสิ่งนี้ เป็นไปตามประสงค์ของพระเจ้า" Alyce Parker

พระเจ้า ได้โปรดคุ้มครองลูกๆ ของฉันด้วย

ขอแค่เพียงกลับบ้านอีกครั้ง

- เฮ้ - เป็นไงบ้าง?

มาทางนี้เลย

วางมันลงตรงนั้น

มีอะไรให้ผมช่วยใหม คุณนาย ปาร์คเกอร์

คุณนาย ปาร์คเกอร์?

มีอะไรให้ช่วยใหมครับ?

- เป็นอะไรรึเปล่า - คงเป็นเพราะความชื้นในอากาศ

ที่เข้ามาปิดกั้นในหัวของฉัน

มันต้องเลวร้ายกว่านี้เสมอ ก่อนที่ทุกสิ่งจะเริ่มดีขึ้น

- สแน็ป ป๊อป - เสียใจจ้ะ น้องรัก ไม่มีสแน็ป ป๊อป

- สแน็ป ป๊อป - นี่เพิ่งเข้าวันแรกที่ต้องห้ามใจตัวเอง น้องก็รู้กฎดี

- สแน็ป ป๊อป - เอานมหรือชาดี

เสียใจด้วย จะกินได้ก็จนกว่า หลังวันอาทิตย์เท่านั้นนะ

- ทำไมฮะ? - เพราะว่ามันเร็วไปซึ่งหมายความว่าเรากินไม่ได้

ไม่มีเนื้อ ไม่มีผลไม้ ไม่มีธัญพืช

ดื่มนมซะ จะได้ไม่หิว

อย่ารีบกระดก เดี๋ยวจะปวดท้อง

ฉันไม่รู้ว่าแม่คิดยังไงถึงทิ้งเสื้อผ้าไว้แบบนั้น

อาการปวดหัวววของแม่เริ่มแย่ลงเรื่อยๆ

ฉันหวังว่าพ่อจะอนุญาติให้เธอไปหาหมอ

เธอก็รู้นี่ว่าพ่อรู้สึกยังไงกับเรื่องนั้น

คุณปาร์คเกอร์ คุณปาร์คเกอร์ครับ

อยู่นี่นะ

พ่อ!

คายออกมา

- เฮ้ - หวัดดี หมอ

โทษทีนะที่มาช้า ถนนมีปัญหา

ฉันหมอ บาร์โรว์

เรารู้ค่ะ คุณเป็นคนทำคลอด รอรี่ น้องชายของเราที่บ้าน

- อ๋อ ใช่ รอรี่ เจ้าตัวน้อย เขาเป็นยังไงบ้าง - เขาโตขึ้นมากเลย

ดีแล้ว พ่อของพวกเธออยู่ไหนล่ะ?

เขาทำใจไม่ได้ พ่อยังคงโศกเศร้าอยู่ค่ะ

เรื่องนั้นฉันเข้าใจดี มันยากที่จะยอมรับ

- ใครๆต่างพูดว่าแม่จมน้ำตาย - ไม่รู้สิ

ไม่แน่ชัด สาวน้อย จนกว่าฉันจะตรวจสอบเสร็จสิ้น

คุณหมายถึงชันสูตรศพ

ใช่ ชันสูตรศพ ตามกฎหมาย

พวกหนูรู้มั้ย ฉันต้องขอโทษด้วย คือมันผ่านมานานมากแล้ว

พวกเธอโตขึ้นมา จนฉันจำชื่อไม่ได้

- ไอริสค่ะ - ไอริสนะ แล้วหนูล่ะ?

- โรสค่ะ - ไอริสและโรส

เอ่อ ฉันแค่ต้องการให้เธอคนใดคนนึง เพื่อทำการยืนยันศพ

หนูเองคะ

- หนูทำเอง - เชิญทางนี้ แม่หนู

โรสจ้ะ เดี๋ยวพวกเราออกมานะ

คุณ ปาร์คเกอร์

คุณ ปาร์คเกอร์คะ ข้างนอกมันเปียกนะ

ภรรยาคุณเธอไปสู่สุขคติแล้ว คุณปาร์คเกอร์

เราพูดอย่างนั้น เราเชื่อกันอย่างนั้นใช่ใหม?

เอ็มม่า ปาร์คเกอร์ อายุ 47 ปี

ผลตรวจของ ตับ หัวใจ มีผล กระทบต่อผนังห้องหัวใจ

มีอาการมือสั่น

เกิดจากการอุดตันที่บริเวณกล้ามเนื้อสะโพกขา

บ่งชี้ว่าเป็นอาการของโรคพาร์กินสัน

แล้ว"วันพิธีศักดิ์สิทธิ์ "ล่ะค่ะ พ่อ?

เราจะปฎิบัติเฉกเช่นที่เราเคยปฏิบัติกันมาเสมอๆ

อีก 2 วัน เราจะเริ่มลงมือทำ

แต่ว่า แม่จากไปแล้ว

ลูกว่าไงนะ?

- แม่จากไปแล้ว - มันคือสิ่งที่เราทำ โรส เราจะดำเนินต่อไป

ไอริส เป็นพี่สาวคนโต เป็นหน้าที่รับผิดชอบของลูกแล้ว

ต้นไม้เพราะถูกน้ำในลำธารกัดเซาะ

ไปหยิบเทียนมา โรส

พ่อจะไปบอกให้พวกเขารู้ว่า เกิดอะไรขึ้นสวนจอดรถพ่วง

ลูกไม่กลัวใช่ใหม? ลูกกลัวอยู่รึเปล่า?

อย่าไปกลัว

พระเจ้าจะมาที่นี่

โอ้ ในไม่ช้าพระองค์จะอยู่ที่นี่

พระเจ้าจะมาที่นี่

ในไม่ช้าพระองค์จะอยู่ที่นี่

- เมื่อไหร่พระเจ้าจะมาที่นี่? - ในไม่ช้า

ใช่ ในไม่ช้าพระองค์จะอยู่ที่นี่

นี่ซิ ลูกของพ่อ

ร้องเพลงซิ

- ชู่วว - ร้องเพลง

พ่อกลับมาแล้ว

มีอะไร ไอ้หนู

ฮืม

มานี่เร็ว

คุณ คิมเบิ้ล จากสถานการณ์เหล่านี้ 99 %

ของผู้สูญหายยังปลอดภัยดี แค่โทรศัพท์ใช้การไม่ได้

ลูกสาวของคุณบางที อาจพักอยู่ที่บ้านใครสักคน

ผมแค่เป็นห่วงคุณเช่นเดียวกับที่ คุณห่วงลูกของคุณ

แต่ เธอเป็นลูกคนเดียวของผมและ เธอไม่เคยไม่กลับบ้านมาก่อน

เรื่องนั้นผมเข้าใจ แต่ถนนถูกตัดขาด สัญญาณล่ม สะพานขาด

ให้เวลาอีก 24 ช.ม. ถ้าลูกของคุณยังไม่ติดต่อมา

ถึงตอนนั้น เราเข้าสู่สถานะแจ้งเตือนภัยดีใหม?

คุณ เอมิลี่!

ผมต้องการให้คุณพิมพ์ รูปพวกนี้

ส่งรูป วาเลรี่ คิมเบิล ไปยังที่ต่างๆเข้าใจใหม?

ฉันจัดการให้

ขอบคุณมาก

ผมเสียใจกับคุณด้วย ผมรู้ดีว่ามันเป็นช่วงเวลาที่เลวร้าย

ผมหมดธุระเมืองนี้แล้ว

ที่นี่ไม่มีงานแล้วพายุไอรีนยัง มากวาดพัดทำลายกว่าครึ่งเมือง

เราเลยต้องมุ่งหน้าลงใต้เพื่อไปหาพี่ชาย ลองหาทางสร้างตัวใหม่

นั่นคือทุกสิ่งที่ผมมี ขอให้โชคดีครับ คุณปาร์เกอร์

ฉันหิวจัง

สแน็ป ป๊อป

นี่ให้คุณ

- คือว่า ฉันไม่เข้าใจ - ขอบคุณสำหรับเมื่อคืนก่อน

"ผู้มีน้ำใจย่อมได้รับน้ำใจตอบแทน"

- มาจากไบเบิ้ลเหรอคะ? - คติของผมเอง

- ขอบคุณค่ะ - พิธีศพจะเริ่มขึ้นในบ่ายวันนี้

- เร็วจัง - เป็นประเพณีของเรา

จะรังเกียจใหม ถ้าจะให้คุณดูแล ลูกชายของผมชั่วคราว

- แกยังเด็กไปสำหรับเรื่องแบบนี้ - ได้สิคะ ฉันไม่รังเกียจอยู่แล้ว

ฉันยินดีค่ะ คุณปาร์คเกอร์

นี่คือนายอำเภอ มีคส์ ตอนนี้ผมไม่อยู่ กรุณาฝากข้อความไว้

แล้วผมจะรีบติดต่อกลับไปไวที่สุด

เฮ้ บ๊อบ นี่หมอ บาร์โลว์ นะ

ผมพบของบางสิ่งแปลกๆเมื่อเช้านี้เอง

ที่จริงสุนัขของผมพบมันเข้า ผมจึงอยากให้คุณเห็น

วันนี้ให้ผมแวะไปหาคุณก็ได้ โทรแจ้งให้ผมรู้ด้วยนะ ขอบคุณ

ลูกอยู่ที่ไหน ?

ตอนนี้พี่ต้องดูแลทุกคนแล้ว หน้าที่นี้พี่พร้อมรึยัง?

ฉันเป็นลูกคนโต นั่นคือหน้าที่ของฉันอยู่แล้ว

ไม่ยุติธรรมเลย

อย่าใส่ใจ

ฉันต่างหากที่ควรต้องกังวลไม่ใช่เธอ

แล้วถ้าหากเราตอบปฏิเสธที่จะทำล่ะ? เราอยากยับยั้งใช่ใหม?

- พ่อบังคับให้เราทำไม่ได้ใช่ใหม? - พี่แค่อยากทำให้เรื่องนี้มันจบๆไป

หลังจากนั้นเรามีเวลาอีกหลายปีเพื่อคิดหาทางออก

- ฉันแค่หวังไว้ว่าเราจะเป็นเหมือนคนอื่นๆ - พวกเราไม่

ลูกลงมาทำอะไร? ลูกก็รู้นี่ว่าไม่ได้รับอนุญาติ

- ให้ลงมาข้างล่างนี้ - ผมเห็นปีศาจฮะ

สักวันนึง พ่อจะสอนวิธีไม่ให้ลูกกลัวความมืด รู้ว่ามันเป็นยังไงดีใหม?

- ดีคับ - จนกว่าถึงวันนั้นลูกต้องอยู่ห่างๆ

ห้ามลูกอยู่ในที่ๆลูกไม่ควรอยู่เข้าใจใหม?

- ลูกต้องดูแลน้องอย่างใกล้ชิด - ขอโทษค่ะ พ่อ โรสบอกว่าน้องหลับอยู่

โรสไม่ใช่ผู้นำ เรามีกันและกันแค่นี้นะ

เราต้องร่วมกันแบบกลมเกลียว ลูกเข้าใจใหม?

"และเมล็ดได้เติบโตเป็นต้นไม้ซึ่งออกผล"

- "และกลายเป็นอาหารแห่งความเมตตา" - อะเมน

เมื่อยามที่โลกปฏิเสธร่างกายของเรา ถึงตอนนั้นเราจะเดินกลับสู่บ้านพร้อมพระองค์

พระองค์ทรงเรียกหาเราไปสู่สถานที่ๆดีกว่า

พ้นจากความต้องการและความ หิวกระหายสิ่งที่ปรารถนาของโลกใบนี้

แต่ด้วยผลลัพธ์ที่เร่งด่วน ที่เกิดขึ้นเร็วเกินไป

นำพาคุณไปพบโชคชะตาของตัวเอง

วิญญาณไร้นามที่เร่ร่อนอย่างโดดเดี่ยว อยู่ในอาณาเขตแทบพระบาทของพระองค์

จงแนะนำตัวเองต่อพระเจ้า

จงแลดูพระพักตร์ของพระองค์ผู้ซึ่ง ปลดเปลื้องบาปของโลกใบนี้

- อะเมน - อะเมน

พ่อไม่ยอมกินอะไรเลย ตั้งแต่แม่จากไป

พาเขากลับบ้าน ปล่อยให้เขาได้พักผ่อน

ให้พ่อคุณทานอาหารเบาๆอย่างเช่น ซุป

- ไว้พรุ่งนี้ฉันจะโทรหา - เสียใจกับคุณด้วยนะ ไอริส

ขอบคุณที่มาค่ะ แอนเดอร์ คุณช่างมีน้ำใจจริงๆ

ไม่เลย หนู แม่เธอไม่ได้ตายอย่างทรมาน

พ่อคะ เราถึงบ้านแล้ว

เดิมเป็นของแม่ลูก ตอนนี้เป็นของลูกแล้ว

วันที่ 24 ธันวาคม ปี 1781

พ่อพบบ้านหลังใหม่

มันเป็นสถานที่สงบบนภูเขาสูง มองเห็นภูเขาโดยรอบ

ป่าไม้ที่อุดมสมบรูณ์ที่เยือกเย็น เป็นดินแดนที่ห่างไกลผู้คน

ผลผลิตต่างๆเริ่มน้อยลงเพราะฤดูหนาว เข้ามาเยือนเร็วไป

แม่ยอมมอบอาหารส่วนของตัวเองเพื่อให้ลูกๆได้กิน

พ่อและลุงเบอร์เน็ตจากไปเมื่อวานนี้เพื่อล่าสัตว์

เราภาวนาให้พวกเขากลับมาอย่างปลอดภัย

เหมือนที่ฉันกลัวว่าเราจะไม่ พบกับธรรมชาติที่โหดร้าย

- หวัดดี - ไง

หวังว่าคงไม่ได้มารบกวนเธอหรอกนะ

คือว่าผมมีบางอย่างต้องพูด ตอนที่พ่อผมตาย

มันเป็นเรื่องทำใจได้ยากจริงๆ กับครอบครัวของเรา โดยเฉพาะแม่

คุณหายไปไหนมา? ช่วงหน้าร้อนฉันไม่เห็นคุณเลย

โรงเรียนฝึกตำรวจ ที่ดาวน์ เสตท

นี่เป็นอาทิตย์แรก ในชุดเครื่องแบบตำรวจ

- พวกเขาตัดผมของคุณด้วยเหรอ? - ใช่ มันเป็นกฎข้อบังคับ

- เข้ามาข้างในก่อนใหม? - ไม่ๆ คือว่า

คุณยังจำ วาเลรี่ คิมเบิ้ล ได้ใหม?

อือ- หืม

คุณเคยพบเธอครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?

อืมม...

ไม่เลยตั้งแต่ออกจากโรงเรียนมา เธอเป็นคนสวนนะ

ใช่ เธอหายตัวไป มันเกิดขึ้นก่อนพายุจะมา

ผมคิดว่าบางทีเธออาจหายไปตอนที่ ใช้เส้นทางประจำเพื่อขับรถกลับบ้าน

บางทีอาจมีใครสักคนพบเธอก็ได้

คุณควรไปตรวจสอบที่สวนจอดรถบ้าน

แค่มีผู้หญิงอีกคนหายไป ธรุกิจก็ดูซบเซาไปหมด

ใช่ ธรุกิจทุกวันนี้ก็ซบเซาอยู่แล้ว

เอาล่ะ ผมต้องไปถามคนอื่นอีก

ผมไม่อยากให้เข้าใจเรื่องนี้ผิดๆ รู้มั้ยคือ ผมคิดว่า

บางที หลังจากที่ทุกอย่างสงบลง เราควร

ไปดูหนังหรืออะไรทำนองนั้น

- ดูหนังเหรอ - ใช่

หรือไม่ก็ไปกินข้าวที่ร้านอาหาร แล้วแต่คุณ

- ไว้ชวนฉัน โอกาสอื่นเราค่อยนัดกันดีใหม? - ได้เลย

เอาล่ะ ผมจะได้พบคุณอีกใหม?

ไม่หรอก ถ้าฉันเจอคุณก่อน

พ่อหนุ่มคนนั้นจากโรงเรียน ที่พี่แอบชอบไม่ใช่เหรอ

เขาใช้ได้นี่

ตัดผมซะหล่อเชียว

ผมไม่รู้ว่าสิงที่คุณ ให้ดูนี่คืออะไรหรอกนะ หมอ

สิ่งที่คุณต้องการคือวันหยุดยาว ที่ไหนสักที่ๆอบอุ่น

ให้ตาย ถ้าผมเป็นคุณคงลาออกไปอยู่ที่นั่น แต่เมียผมต้องการอยู่ที่นี่

- แล้ว สิ่งนี้คุณคิดว่ายังไง? - เอ่อ มันพัดมากับน้ำที่ท่วมสุสาน

บ้ารึเปล่า บ๊อบสุสานมันอยู่เบื้องล่าง ลงไปจากที่ฉันอยู่