প্রথম 200টি লাইন।
ลิลลี่ พวกเราโดนอานุสมุเล่นงาน
หมายถึงผ้าเช็ดตัวเหรอ
หมายถึงพวกโรงเรียนนุสามูเรียต่างหาก
บอกครูจิมมี่ได้เลย ว่าเธอถูกพวกอานุสมุรังแกและเกือบถูกคุกคามยังไง
แล้วพวกเขาก็มาลูบคลำตัวหนูค่ะ
ยังไงพวกนายก็ต้องจ่ายค่ามือถือใหม่ให้ลิลลี่
จอร์ดี้ นายเป็นอะไรไป
- เกิดอะไรขึ้น - ไอ้โง่เอ๊ย
แม่ นี่มันเกิดอะไรขึ้น
ซันโตโซ่กับลูกน้องของเขา ต้องการฝากข้อความถึงพ่อของแก
พวกมันมีปืนด้วย โจโจ้
แล้วน้าก็เชื่อว่าเธอเป็นเด็กดีแน่นอน
แต่สิ่งที่อยู่รอบตัวเธอมันไม่ใช่
เธอสวยมากเลย
ต้องมีคนตามโซเชียลมีเดียเยอะแน่
- เราอยู่ห้องเดียวกัน - พอได้แล้ว
เธอสุดยอดจริง หน้าตาก็สวย แต่ก็ชอบก่อเรื่องตีกันตลอด
- ดูเหมือนเธอจะเกิดมาคู่กับนายเลยนะ - นายจำไม่ได้หรือไง
ว่าเราต่างหากที่เป็นคนช่วยเธอ
เราเนี่ยนะช่วยเธอ ฉันว่าตรงกันข้าม...
ชู่
มีคนกลัวซะแล้ว
เราน่ะเหรอ กลัวหน้าใหม่เนี่ยนะ
ทุกคนคิดว่าที่พวกนายหน้าช้ำแบบนั้น เพราะไปช่วยลิลลี่มาสินะ
ถ้าหากพวกเขารู้ขึ้นมาว่า ผู้หญิงคนนั้นต่างหากที่ช่วยพวกนาย
คงจะน่าอายแย่เลยเนอะ
- เห็นไหม ว่านายทำอะไรลงไป - ขอโทษที ฉันลืมตัวน่ะ
เธออยู่ห้องเดียวกับเรา
แต่คนติดตามพวกเราแค่สองร้อยคนเอง
หรือว่าเราควรซื้อยอดผู้ติดตามก่อน
พวกเธอสี่คน มาพบครูที่ห้องพักครู เดี๋ยวนี้!
ตายแน่ๆ ฉันจะเกลียดห้องพักครูจริงๆ
ดูพวกเธอทำเข้า!
เวลามีเรื่องทีไร ครูจะเห็นหน้าพวกเธอตลอดเลย
ขอโทษที่มาสายครับ
นายหายไปไหนมา ทำไมไม่รับสายฉัน
ขอโทษที ฉันปิดเสียงไว้น่ะ
ครูได้ยินมาจากครูยูนีว่า
เมื่อวานนี้พวกเธอโดดเรียนกัน
และยิ่งกว่านั้น จอร์ดี้ถูกทำร้าย ส่วนสาวๆ สองคนนี้ก็เข้าไปตะลุมบอนด้วย
โจโจ้ เธอเป็นรุ่นพี่นะ
ความเป็นนักเรียนตัวอย่าง ของเธอหายไปไหนหมด
เธอเป็นหัวหน้านักเรียนนะ
และเธอยังเป็นความภาคภูมิใจ ของโรงเรียนการูดา เอมาซของเราด้วย!
- ธงมันพับกันอยู่ครับ - อะไรนะ
โอเค นี่ไง
ไม่ๆ พวกเธอต้องร้องซ้ำด้วย แล้วขึ้นเสียงให้สุด เอมาซ!
เธอต้องร้องซ้ำ!
ขอครูพักหายใจแป๊บนึง
ช่วยส่งน้ำมาให้ผมทีครับ
ยังจะมีหน้ามาหัวเราะกันอีก พวกเธอต้องทำหน้าเครียดกันสิ
เอาล่ะ ทีนี้ไหนใครจะเป็นคนเล่า ว่าวันนั้นมันเกิดเรื่องอะไรขึ้น
ผมเองครับ
เรื่องนี้ผมผิดเองครับ
ผมขออธิบายครับ
โจโจ้ ระวังมารยาทเธอหน่อย
ผมเป็นพยานเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดครับ
ผมคิดว่าเรื่องนี้
ผมเล่าแบบเป็นกลางได้ครับ
คุณน้ามาทำอะไรที่นี่คะ
ก็มาถูพื้นไงหนู
เดี๋ยวพวกหนูทำเองค่ะ พวกหนูโดนลงโทษให้มาถูพื้น
ไปนั่งพักเถอะค่ะ
ถ้าฉันไม่ทำ รามาก็ไม่จ่ายค่าจ้างให้ฉันน่ะสิ
อะไรนะคะ
ถ้าฉันมาถูพื้นแทนเขา เขาจะให้เงินฉันแสนนึง
นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน
เฮ้ย นี่นายบ้าไปแล้วหรือไง
What are you doing! 【】
ทำไมถึงไปขอให้น้าอาหยุบ มาถูพื้นแทนนายแบบนี้
เอาแล้ว ตายแน่ๆ
ความรวยของนายไม่ได้ซื้อได้ทุกอย่างหรอกนะ
นี่ ฉันขอถามอะไรหน่อย ช่วยตอบฉันที
ทุกคนถูกลงโทษเพราะสมควรแล้วงั้นเหรอ
Guilty. 【】
ถูกต้อง และฉันก็ไม่ได้ผิดอะไร
ฉันไม่อยากเถียงแล้ว ฉันแค่ขอให้น้าอาหยุบช่วย
ได้แล้ว
แล้วนี่อะไรอีกล่ะ
ก็ฉันหิวน้ำ แบบนี้ฉันก็ผิดอีกเหรอ?
- ไม่ต้องทอน - ขอบคุณครับ
- Alright, at least clean it first! - Jordy!จอร์ดี้ 【】
- i want that! - Here you go Lily. 【】
นี่! เมื่อกี้นายทำอะไรของนาย
ครูกำลังสอนแต่นายกลับมาเดินเตร่แถวนี้
ก็พวกเขาเป็นรุ่นพี่นี่ครับ
นายเป็นรุ่นน้องแล้วมันทำไม
ทุกคนก็เป็นนักเรียนเหมือนกัน
ผมแค่ไม่อยากมีเรื่องน่ะครับ
ผมกลัว
เธอจะเอาไม่เอา
หรือเธอยังโกรธฉันอยู่
ฉันแนะนำให้เธอรับดีกว่า เดี๋ยวก็ขาดน้ำหรอก
โอ้โฮ หวานมาก ฉันนึกว่าไม่ใส่น้ำตาลซะอีก
งั้นดื่มของฉันแทนสิ
น้ำตาลน้อย เอาไหม
แลกกับของนายเหรอ?
- แต่ฉันจิบไปแล้วนะ - ของฉันก็เหมือนกัน
นายไม่ได้เป็นโรคอะไรใช่ไหม
ไม่มีๆ ไม่ต้องห่วง
เอาไง
เอ้านี่ แต่ทำไมเธอถึงไม่ชอบของหวานๆ ล่ะ
ตายจริง ลืมไปเลย ว่าเธอหวานอยู่แล้วนี่นา
พอเลย
- ฉันไปก่อนนะ - นายจะไปไหน
จอร์ดี้!
ทำไมมานั่งทำหน้าเศร้าอยู่นี่ล่ะ
หน้าของนายมันบอกทุกอย่างแล้ว
ยังคิดเรื่องเมื่อกี้อยู่เหรอ?
- หน้านายไปโดนอะไรมา - มันไม่ได้สำคัญอะไรหรอก
แต่การที่นายโดนทำร้ายแบบนี้ มันเป็นเรื่องสำคัญสำหรับฉัน
น้ารู้ว่าเธอใส่ใจลิลลี่มาก
แต่น้าไม่อยากให้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับลูกสาว
ผมเข้าใจ
อย่าเข้าใกล้ลิลลี่อีก
ช่างมันเถอะน่า ปล่อยมันไป ไม่ต้องไปคิดมาก
ปล่อยๆ มันไปซะ
ยิ้มกว้างๆ
ว่าไง รามา ฉันซื้อช็อกโกแลตมาให้
ให้ฉันเหรอ
ใช่สิ นอกจากนายก็ไม่มีใครแล้ว
- ให้จริงๆ ใช่ไหม - จริงสิ
ขอบคุณมากนะ
ด้วยความยินดีค่ะ
โอ้โฮ ฉันได้ช็อกโกแลตด้วยเว้ย
น่าตกใจจัง
นี่พวกเธอ
- ค่ะ รุ่นพี่ - มานี่หน่อย
คิดยังไงถึงเอาช็อกโกแลตไปให้รามา
จริงๆ พวกเราตั้งใจซื้อให้พี่จอร์ดี้
แต่เรามารู้หลังจากซื้อว่าเขาไม่ชอบ
ก็เลยเปลี่ยนมาให้พี่รามาแทน
แต่เขาดันอยากได้ทุกวันเลย
พวกเธอนี่บ้ากันไปแล้ว
แล้วพวกเธอก็ยอมเหรอ
มันก็แค่เรื่องเล็กน้อย อีกอย่างพี่จอร์ดี้...
ดูมีเสน่ห์เหรอ
ใช่แล้วค่ะ แค่คิดก็จะละลายแล้ว
รีบไปให้พ้นหน้าฉันเลย
พอได้แล้วน่า ตัดใจเถอะ
จอร์ดี้
กินข้าวหรือยัง ไปกินด้วยกันไหม
- กินแล้ว - พวกนายกินอะไรกัน
ก็ของกินทั่วไป
- งั้นนายไปกินเป็นเพื่อนฉันได้ไหม - ฉันบอกว่าฉันกินแล้วไง
จะไปไหนก็ไป ฉันมีเรื่องต้องคุยกับรามา
อย่างกับจะคุยเรื่องจริงจังงั้นแหละ
อย่าใจร้ายหน่อยเลยน่า
นายเป็นอะไรไปน่ะ จอร์ดี้
ฉันหิว ก็เลยชวนนายไปกินเป็นเพื่อนเองนะ
เอาไปสิ จะได้ลดน้ำหนักด้วย
จะไปไหนก็ไป
บอกว่าให้ไปไง
- ไปสิ - อย่าผลักฉันแบบนี้สิ
ร้องไห้เป็นเด็กเลย
ถามจริง นายเป็นอะไรของนาย เอะอะก็ชอบโมโหตลอด
ไม่มีอะไรนี่
มันเกิดอะไรขึ้นระหว่างพวกนายกันแน่
นายคิดดูนะ
ตอนที่พวกอานุสมุบุกมา
ลิลลี่คือคนที่เข้ามาปกป้องนาย
ลองนึกภาพนะ ว่าถ้าหากเธอต้องไปอยู่ที่อื่นขึ้นมา
นายอยู่ไม่ไหวแน่
เรื่องแค่นี้เอง อย่าใจร้ายกับเธอนักเลย
ร้องไห้ทำไม
เพราะจอร์ดี้อีกแล้วสินะ
เปล่า
- งั้นเธอร้องไห้ทำไม - ฉันแค่ไม่ชอบช็อกโกแลต
- แล้วเธอจะกินทำไม - ก็ฉันหิวนี่
ค่ะ แม่
ไข่ทรงเครื่องเหรอ
ได้ค่ะ เดี๋ยวเลิกเรียนแล้วหนูซื้อให้
โอเคค่ะ
ฉันเห็นเธอได้มือถือใหม่มา
จอร์ดี้ซื้อให้น่ะ
เดี๋ยวนะ แบบนี้ก็แสดงว่า เขาใส่ใจฉันมากเลยสิเนี่ย
ไอ้พลาสติกบ้า เกือบกินลงไปแน่ะ
แต่ก็อร่อยดีนะ
อร่อยจริงๆ
ตกใจหมด มาทำอะไรที่นี่เนี่ย
แล้วลิลลี่ไปไหนล่ะ
มีเรื่องอะไรเหรอ
ฉันแค่อยากรู้
ว่าทำไมนาย
ถึงไม่ยอมบอกความจริงลิลลี่
ทำไมน่ะเหรอ ฉันก็แค่อยากให้ เรื่องมันก็มีแค่นี้
แต่เธอเข้าใจว่าจอร์ดี้เป็นคนให้ ไม่ใช่นาย
แล้วฉันจะไปทำอะไรได้
แต่อย่างน้อยตอนนี้เธอก็มีมือถือใช้แล้ว
ขอร้องล่ะ ช่วยเหมือนคนปกติบ้างได้ไหม หัดรู้จักทะเยอทะยานอะไรบ้าง
โอ๊ะ หรือว่า...
ฉันไม่ใช่เด็กธรรมดา หรือว่าฉันจะเป็นมนุษย์จำลอง
อย่างที่คิดจริงๆ ฉันผิดเอง ที่นึกว่าฉันจะโน้มน้าวนายได้
ไม่เอาน่า ใจเย็นๆ
ขอโทษนะคะ
ว่าไง หนู
คือว่าหนูมีเรื่องสงสัย
คุณน้าพอจะช่วยเล่าเรื่องตอนที่พวกอานุสมุ
บุกเข้ามาตีกันในโรงเรียนเราได้ไหมคะ
อ๋อ จำได้แล้ว
No comments yet. Be the first to leave one.