All the Gold in the World (Tout l'or du monde)

ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Μην βιάζεστε. Έχουμε άφθονο χρόνο.

Βιάζεστε.

Ο δρόμος δεν είναι μόνο για σένα, βλάκα.

Δεν είστε πολύ ευγενικός.

Αξίζει μια κλοτσιά στον κώλο.

Γεια σας, αφεντικό.

- Παλιά σπίτια. - Κάποια είναι πάνω από 500 ετών.

- Πρέπει να γκρεμιστεί. - Πάμε; - Θα σας διασκεδάσει.

Κύριε Victor Hardy, ο δήμαρχος και τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου.

Το χωριό μας βρίσκεται στο προσκήνιο,

επειδή, σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά...

Το διαβάσαμε στην εφημερίδα.

Ο φωτογράφος μας ήδη δουλεύει.

Δεν είναι όμορφο; Έγινε 85 και η γυναίκα του 93. Φωτογραφία.

Και αυτός έζησε από το 1850 μέχρι το 1938. Φωτογραφία.

- Αυτός έφτασε τα 92, και εκείνος επίσης. - Και οι 100-χρονοι;

Υπάρχουν επίσης αρκετοί. Κοιτάξτε, 1858-1959.101 χρόνια.

Και κοίτα κι αυτόν, ακόμα πιο παλιό. Και εκείνον εκεί.

- Εδώ γερνάς. - Αγοράζουμε τα πάντα.

- Τζάμπα. Και μετά τα ξαναπουλάμε. - Με ένα πιασάρικο σλόγκαν.

Περιμένετε. Όχι.

- Εδώ ζουν πολύ. - Ζήτω...

- Longueville. - Longueville...

- Longueville, μια κίνηση ματ. - Με καλή διαφήμιση.

Όποιος αγαπά τη ζωή, πάει να ζήσει στο Longueville.

- Το δημοτικό συμβούλιο του Cabasse... - Ευχαριστώ, κύριε δήμαρχε. Ευχαριστώ.

- Όλα δικά μας. - Μπράβο, Fred.

Να τους πείσουμε να πουλήσουν χωρίς να σκορπάμε λεφτά.

Υπέγραψαν όλοι; - Ναι, εκτός από έναν. Θέλει να σας μιλήσει.

- Και είναι εδώ. - Πηγαίνετε να τον φέρετε.

Κύριε Dumont, περάστε. Ο κύριος Hardy είναι εδώ.

Ναι, από εδώ. Από εκείνη την πόρτα.

- Εδώ είναι λίγο χαζοί. - Ευτυχώς.

- Πού είναι η γη του; - Εδώ. - Αυτό το αδόμητο κομμάτι.

Στη μέση του κτήματος. Και εκεί είναι η πηγή.

Δεν έχει ιδέα. Περάστε μέσα, κύριε Dumont.

- Χαίρομαι που σας γνωρίζω, κύριε Dumont. - Έχουμε ήδη γνωριστεί.

Πότε; - Πρόσφατα. Στον δρόμο.

- Ο οδηγός σας δεν ήταν πολύ ευγενικός. - Δεν το λέτε σοβαρά.

Είπε ότι πρέπει να φάω μια κλοτσιά στον κώλο.

- Δεν μπορώ να το φανταστώ. - Άρα λέω ψέματα;

- Μείνετε. Σας πιστεύουμε. - Ήταν παρεξήγηση.

- Θα επιπλήξει τον οδηγό του. - Σοβαρά.

Καθίστε λίγο και υπογράψτε εκεί.

Αξίζει μια κλοτσιά στον κώλο.

- Έτσι είναι. - Έχετε απόλυτο δίκιο.

Συμφωνείτε μαζί μου; - Απόλυτα.

- Πηγαίνετε να τον φέρετε τότε. - Ποιον;

Ο οδηγός σας. Για να πάρει αυτό που του αξίζει.

Πολύ αστείο.

Ο κύριος Dumont μπορεί να γίνει αστείος.

- Υπογράψτε λοιπόν. Εμείς θα κάνουμε τα υπόλοιπα. - Θα τιμωρήσουμε τον ένοχο.

Πρώτα εκείνη η κλοτσιά στον κώλο. Μετά μιλάμε.

- Κάνετε πλάκα. - Δεν μπορείτε να περιμένετε...

Δεν ζητώ τίποτα. Εσείς θέλετε κάτι από μένα.

- Σας παρακαλώ, κύριε Dumont. - Δεν μπορούμε να μιλήσουμε;

Ο κύριος Hardy το εννοεί καλά. Καθίστε, να μιλήσουμε.

Ή μήπως βιάζεστε;

Ποτέ δεν βιάζομαι. Έχω άφθονο χρόνο.

Ο νεαρός είναι προφανώς έκπληκτος. Πρέπει να συνηθίσει την ιδέα.

Λογικό, φανταστείτε το.

- Νομίζω ότι ζήτησε χρόνο να το σκεφτεί. - Και σωστά. Πρέπει να πάρετε τον χρόνο σας.

Όλα αυτά είναι δικά του.

Πρέπει να το δεχτείτε. Ελάτε μαζί μου.

- Ελάτε. - Πάω μόνος, δεν χρειάζονται μάρτυρες.

Και βιαστείτε λίγο.

Κύριε Dumont; - Ποιος είναι εκεί;

- Είμαι έτοιμος. - Τι θέλετε;

Δεν θέλω τίποτα. Εσείς θέλετε κάτι.

Α, είναι για... Δεν βιάζεται.

Περάστε.

Ο τραμπούκος με χτύπησε καλά.

Εντάξει. Αφήστε τον να υπογράψει, και φεύγουμε.

Δεν θέλω να ξαναδώ εκείνον τον γέρο.

- Δεν έχει ρυθμιστεί ακόμα. - Πώς έτσι; Α, ναι.

Αυτοί οι άνθρωποι είναι τραμπούκοι. Μιλούν άλλη γλώσσα.

Αυτή ήταν η συμφωνία, έτσι δεν είναι; - Έτσι φαίνεται.

Αρκεί να υπογράψετε εκεί.

Αρκεί να υπογράψω εκεί; Τότε θα υπογράψω εκεί.

Ωραία, λοιπόν. Αλλά πρώτα πρέπει να μιλήσω με τον Toine.

Toine; - Ο γιος μου.

Αλλά ο γιος σας δεν είναι ο ιδιοκτήτης, έτσι;

Όχι, εγώ είμαι. Μα ποιος μου το άφησε; Ο πατέρας μου.

Και εκείνος πήρε το σπίτι από τον πατέρα του.

Πέρασε από πατέρα σε γιο, όσο υπάρχουν Dumont.

Δεν το πουλάω χωρίς να μιλήσω με τον Toine. Δεν γίνεται.

Πού είσαι τώρα, Fred; - Μια στιγμή.

Πρέπει να μιλήσετε με τον Toine.

- Θα το κάνω μόλις τον δω. - Αμέσως.

- Αμέσως; Μα είναι πάνω. - Πάνω;

- Στα βουνά, με τα πρόβατα. - Τότε πάμε εκεί.

Στα βουνά; Το έκανα αυτό όταν ήμουν νέος.

Είναι δυο μέρες περπάτημα, και δεν υπάρχουν δρόμοι. Άρα...

Πότε γυρίζει;

Μετά το καλοκαίρι. Με τα πρόβατα.

Θα ξανάρθετε; - Έρχομαι ήδη.

Θέλετε λίγη σούπα; - Όχι, ευχαριστώ. Κάποια άλλη φορά.

- Toine, δεν με αναγνωρίζεις; - Είναι ο δήμαρχος.

- Με τρομάξατε πολύ. - Ήρθαμε να σας χαιρετήσουμε.

Γεια σου, Toine. Χαίρομαι που σε γνωρίζω.

Μοιάζει εκπληκτικά με τον πατέρα του.

Ποιος είναι αυτός; - Ένας φίλος του πατέρα σου.

Μόλις μου πρόσφερε σούπα.

Και μου είπε ότι ήθελε να σου μιλήσει.

Αλήθεια; - Ναι, έτσι είναι.

Δεν θα σου άρεσε να πετάξεις μαζί μας;

Εγώ; Σε αυτό το πράγμα;

Θα μου άρεσε.

- Κύριε Dumont. - Mathieu.

Γεια σου, μπαμπά.

Τι κάνεις εδώ; - Ήθελες να του μιλήσεις, έτσι δεν είναι;

Είπα: μετά το καλοκαίρι, όταν επιστρέψει με τα πρόβατα. Τότε μόνο.

Αγκάλιασε τον πατέρα σου και πες του ότι πρέπει να φερθεί λογικά.

Δεν θα πατήσεις το πόδι σου στο σπίτι πριν επιστρέψουν τα πρόβατα.

- Είπατε ότι ήθελε να μου μιλήσει. - Θα το τακτοποιήσω εγώ.

- Τι ξεροκέφαλος που είσαι. - Θα σου μάθω εγώ.

Δεν θα με πυροβολήσεις για να με σκοτώσεις, έτσι; - Είναι μόνο σκάγια.

Για κλέφτες μήλων.

Φύγε ή θα πυροβολήσω.

Όλοι οι Dumont ήταν ξεροκέφαλοι, αλλά εσύ είσαι ο χειρότερος.

Ήθελε να με πυροβολήσει. Εμένα, τον δήμαρχο.

Θα πάω εγώ.

- Ακούστε, κύριε Dumont. - Σταματήστε.

- Ανήκει στα πρόβατά του. - Αλλά θέλατε...

Μετά το καλοκαίρι. Και όταν λέω κάτι, το εννοώ.

Θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι. Ο γιος σας δεν φταίει.

Α, όχι;

Και ποιος προσέχει τώρα τα πρόβατα; - Τα πρόβατα;

Ναι. Πείτε το. Τα ξέρετε όλα τόσο καλά, έτσι δεν είναι;

- Ο πατέρας σου ρώτησε... - Ποιος προσέχει τα πρόβατα.

Λοιπόν, ο άντρας με τα γένια.

- Ο άντρας με τα γένια τα προσέχει. - Δεν ξέρει τίποτα από αυτά.

Δεν ξέρει τίποτα από αυτά;

- Μαζί με τον ανιψιό του. - Ωραία.

- Ο ανιψιός του τον βοηθά. - Ποιος ανιψιός;

Νομίζω ο ανιψιός του άντρα με τα γένια.

Πρέπει να γελάσει.

Αυτός ο ανιψιός είναι βλάκας.

Όχι, όχι αυτός ο ανιψιός.

Ποιος τότε; - Ο άλλος ανιψιός είναι ο βλάκας.

Είναι ο άλλος ανιψιός.

Toine, δεν επιτρεπόταν να πατήσεις το πόδι σου στο σπίτι.

- Μα είναι ο γιος σας. - Δεν μπορεί να μπει;

Μένω εδώ και δεν είμαι πια παιδί.

Α, όχι; Θα το δούμε αυτό.

- Και αύριο... - Τα εγκαίνια.

- Όλοι αυτοί οι δημοσιογράφοι. - Το ραδιόφωνο, οι επίτιμοι καλεσμένοι.

- Όλα αυτά θα καταστραφούν. - Εξαιτίας αυτού του ξεροκέφαλου.

- Αν μπορούσαμε μόνο... - Να τον σκοτώσουμε.

Αυτό θα είναι δύσκολο.

Αν και...

- Θα σου το εξηγήσω, Toine. - Ίσως πιέσαμε πολύ.

- Με χτύπησε. Στην ηλικία μου. - Είναι τρομερό.

Το εννοούμε πραγματικά.

Το θέμα είναι αυτό: θέλουμε να αγοράσουμε το σπίτι και τη γη σας, και ο πατέρας σου...

- Άνοιξε, Toine. - Μια στιγμή.

Έχουμε την άδεια του πατέρα σου...

- Θα μπορούσα να χτυπήσω κι εγώ. - Βέβαια, αλλά δεν θα βοηθούσε σε τίποτα.

Πρέπει να συμφωνήσετε μεταξύ σας για την πώληση.

Ανοίγεις ή όχι; - Σε λίγο.

- Ο πατέρας σου είπε ναι. Τώρα μένει εσύ. - Πρέπει να φύγω.

Ναι, στο Παρίσι ή κάπου έτσι.

- Ένα μέρος χωρίς έγνοιες. - Οπουδήποτε.

Αν προτιμάς να ζεις έξω, θα σου χτίσουμε κάτι.

Τότε θα μπορέσεις να ζήσεις μια άλλη ζωή. Για το καλό σου.

Και μάλιστα, είναι καθήκον σου.

Θεέ μου. Άνοιξε, αλλιώς παίρνω το τσεκούρι μου.

Είμαστε έτοιμοι.

Εσύ λες ναι, τώρα μένει αυτός.

- Ίσως καταλαβαίνει... - Σίγουρα.

Όταν θα βρίσκομαι στον πάτο του πηγαδιού.

Ο πάτος του πηγαδιού; - Ναι, αυτό είπε.

- Να με αποκλείσει. Πού είναι; - Κάνετε λάθος, κύριε Dumont.

Έβοσκα πρόβατα μέχρι τα σαράντα μου.

Και τώρα άντε φύγε.

Toine, βγες έξω. Πού είσαι;

- Ο Toine δεν είναι εδώ, κύριε Dumont. - Θα τον βρω.

Βοήθεια, κύριε Hardy. Βοήθεια.

Τι κάνετε στο πηγάδι μου;

Φύγετε από εκεί.

Αυτοί οι άνθρωποι νομίζουν ότι όλα επιτρέπονται.

Μείνετε εκεί. Μην κουνηθείτε.

Θα τους δείξω εγώ.

Πιάσ' τον, Toine. Πιάσ' τον.

Παίρνω ένα φυσίγγι.

Πόσο αδέξιος είναι. Συνεργάσου λίγο.

Έπρεπε να σε αφήσω να κάνεις ό,τι ήθελες, ηλίθιε.

Δες πού θα είχες καταλήξει χωρίς αυτόν.

- Σε εκείνη τη μαύρη τρύπα. - Στο τίποτα.

Μπορείς να φας μια βολή με σκάγια.

Όταν χρειάζεσαι κάτι τέτοιο, αρνείται να λειτουργήσει.

Θεέ μου. Αυτό καίει σαν την κόλαση.

Τι έχω κάνει στον Θεό; Θα τους το χρεώσω.

Μην του δώσεις πολύ ποτό, Rose.

Καημένε Toine. Τον ξέρεις, δεν γίνεται κακός όταν πίνει.

Είμαι κι εγώ εδώ για να υπερασπιστώ την τιμή σου.

Υπολογίζω σε εσάς, κύριε Jules. Καλησπέρα, Rose.

Τράβηξε ένα χαρτί.

Το είδες; Βάλ’ το πίσω τώρα. Έλα πιο κοντά.