Foundation

Foundation'da daha önce...

İkinci Vakıf gizli tutulmalı.

Artık kullanılmayacağım.

- Dur! Dur! Dur! - Artık...

Nanobotlarını benim kanıma aktarıyoruz.

Saraya döneceğim

ve sen olacağım.

Birader Day yakında dönecek.

Savunmanı ona yapabilirsin.

Invictus'u paylaşabiliriz. Onu onarabiliriz.

Freestone bekle!

Evet, bu cesaret verici.

Hepinizi burada görmek bana bunu başarabilme konusunda

umut veriyor.

Annem uyumak için her zaman körlemesine atıştır derdi.

Rüya gördüğümüzde ruhlarımız dolaşırmış ya da bana öyle dedi.

Ve dualarımızı edersek

ruhlarımız biz uyanmadan yollarını bulurmuş.

Beşiğimizden çıkmak da bir başka körlemesine atış.

Evin rahatlığını bırakmak da öyle.

Bazıları için yelken açmak ve sonra boşluğa atılmak öyledir.

Birileri cevap verir umuduyla uzaya mesajlar yollarız,

ufkun ötesinde güvenli bir liman bulmak için dua ederiz.

Anacreon ve Thespis,

o kadar uzun zamandır birbirinizle gırtlak gırtlağasınız ki

düşmanlığınızın sebebinin önemi kalmadı gibi.

Nefretimiz için haklı sebeplerimiz var.

İlk İhanet ve ondan sonra binlerce pislik.

O gece gerçekten ne olduğunu kimse bilmiyor.

İlk İhanet.

Bir Thespin kralı, bir Anacreon avcısıyla yeni evlenmişti.

Uzak Sınırlar'ın iki yükselen gücü evlilikle birleşmişti.

Bize kendi tarihimizi mi öğreteceksin ölü adam?

O Thespin köpeği, düğün yataklarında onun gırtlağını kesti.

Efsane öyle diyor.

Bize tarihiniz yanlış mı diyorsun?

Tarihi kazananlar yazar ve ikiniz de kazanıyor gibi değilsiniz.

Bir tanık vardı.

Tek tanık olan Anacreon'lu hizmetçinin ifadesine göre

Kral Throy un Thark düğün gecesi sarhoş olmuş

ve bir öfke anında avcınızı öldürmüş.

Hizmetçi yalan söyledi.

Yalanın kaynağı burada önemli.

Hizmetçi ölüm döşeğindeyken bir itirafta bulundu.

Gerçek katil Cleon II'ymiş.

Genetik Hanedanlık'taki ilk klon bir planın

birkaç ömür boyu sürebileceğini fark etti.

Bu yeni ittifakın nerelere varabileceğini görmüştü,

Gölge Ustası'na hizmetçiyi kandırtıp yeni evlilere uyuşturucu verdirdi,

avcınızı öldürdü ve kralınızı töhmet altında bıraktı.

Irksal nefretlerini kullanıp

onları birbirleriyle savaştırabilecekken neden iki gelişen krallıkla savaşsın ki?

Klonlar sizi kandırdı.

Ama bugün, Vakıf sayesinde

imparatorun dağıttığı şeyi tekrar toparlayabiliriz.

Hayır. Bu mesele nasıl başlamış olursa olsun onlarla şimdi birleşmeyeceğiz.

Birleşsek bile imparator çok güçlü.

Şimdi elinizde Invictus var.

Invictus tek bir gemi.

Bir gemi birçoğunun ilki olabilir.

İki taraf da bu zavallı yeni evlilerin yaptığı gibi güç uğruna

nefreti bir kenara bırakabilirse

yeni gemiler yapmak için gereken kabiliyeti burada bulacaksınız.

Plan'ın başarıya ulaşması için Vakıf'ın üç temeli olması gerek.

Tıpkı bir taburenin üç ayağa ihtiyacı olduğu gibi.

Uzak Sınırlar'ın tüm çocuklarına ihtiyacı var.

Onu o şekilde tasarladım.

Yani Invictus'un bulunacağını biliyor muydun Hari?

Merhaba Mari. Seni tekrar görmek güzel.

Gaal nerede?

Terminus'a hiç gelmedi.

Sen kimsin?

Salvor Hardin.

Mari'nin kızıyım.

Mahzen'i açan benim.

O lanet gemiyi kapımıza getiren de benim.

Evet Salvor Hardin, görünüşe göre sana teşekkür etmeliyiz.

Invictus'un gizemine gelince de

onun görünüşleri tahmin modellerime uyguladığım ilk testlerden biriydi.

Diğerlerin karmaşa gördüğü yerde ben bir kalıp buldum.

Anlamıyorum. Bizler devrimci değiliz.

Mahkemede bunu kendin söyledin.

Eh, o konuda yalan söylemiş olabilirim.

Minnettarım Birader Dusk.

Hanedanlığımıza sızılmasını önlediğim için mi?

Merak ediyorum Day, Trantor'da kalıp Maiden'a gitmeseydin

acaba onun farklılıklarını anlar mıydın?

Seninle ben aynıyız, anlayabileceğime inanmak zorundayım.

Daha önemli soru, şimdi ne yapacağımız.

Ne yapmamız gerektiğini biliyorsun.

Çıkın.

Hâlâ yöntemlerini anlamaya çalışıyoruz

ama görünüşe göre bir süre önce ciddi miktarda nano-zerre sistemini bozmuşlar.

Bizden biri değilsin.

DNA'nı birçok biçimde değiştirmişler.

Bize benziyorsun.

Bizim gibi konuşuyorsun ama...

Ne zamandır biliyordun?

Farklı olduğumu mu?

Eskiden gizlice kaçar senin hologramlarını izlerdim...

Kahvaltı ederken,

taht odasında otururken.

Kullarına ne sıklıkla gülümsediğini sayardım.

Ellerin birleşik mi yoksa ayrı mı oturduğunu,

yemeklerde bardağından ne sıklıkla içtiğini.

O zaman bile senin gibi olmadığımı biliyordum.

Ama olmak istedim.

Ne yapacaksın?

İsyancılarla komplo kurdun.

Komplo kurmuyordum.

Sırlarını düşmanlarımıza verdin ve saraydan kaçtın.

- Beni kandırdı! - Kalbinde yer edindi de ondan!

Peki o yeri kim yarattı?

Bize bir bak.

Annemiz, teyzemiz, amcamız yok.

Cariyelerle seks yapıyoruz

ve yanlarından çıktığımız anda hafızaları siliniyor.

Sen buradan ayrılmayı hiç istemedin mi?

Hiç atalarımızın ağırlığıyla tıkandığımızı hissetmedin mi?

Tek istediğinin yüzlerce yıl önce yazılmış bir senaryoya bağlı kalarak,

uzun süredir devam eden soyumuzun

bir parçası olmak istediğini söyleyebilir misin?

Hayatım boyunca sana "Baba" demek istedim.

Ama babam değilsin.

Biz insan bile değiliz Day.

Biz sadece ilk Cleon'un yankılarıyız.

Yani bozulmuş bir yankı, mükemmel yankıdan daha mı orijinaldir?

Yoksa sonsuzlukta kaybolup gider mi?

Yani aramalarımız, buraya yaptığımız her şey

boşuna mıydı?

Boşuna değildi Mari.

Terminus'ta geçirdiğiniz zaman boşa gitmedi.

Sizi imparatorun baskısından kurtardım.

Bu sizi güçlendirdi.

Ama Vakıf hiçbir zaman bilginin toplanması için değildi.

İnsanları toplamak içindi.

Sizler, asıl yerleşimciler,

yeni bir medeniyet kurmak için gereken özelliklerin hepsine sahipsiniz.

Ve siz, Anacreon ve Thespin'liler, sizler de dört dörtlük bir topluluksunuz.

İmparatorluk tarafından tarihe terk edilmişsiniz ancak

birlikte geleceği temsil ediyorsunuz.

İnsan ırkı sayısız ses tarafından

binlerce yıl boyunca anlatılan ve hep gelişen bir hikâyedir.

Ama o koro uzun zamandır

susturuldu ve sessizce silindi

çünkü Genetik Hanedanlık altında sadece tek bir hikâyeye yer var.

Tek bir sese.

İmparatorluğun ısrar etmesine izin verilirse olmamız gerekenler olamayız.

Bu yol da insan ırkının yok oluşuna gidiyor.

Senin bu kaderini kabul etsek bile imparator birkaç haftaya burada olur.

Haklı. İletişim uydumuzu incelemeye başladılar bile.

Destek göndermeleri artık an meselesi.

İmparator gelmeyecek. Henüz. Öldüğünüzü sanırlarsa gelmezler.

Invictus'u yıldızınızın uzak tarafına götürün

kuantum motorunu çalıştırın ama alt-uzaydaki yerinizi koruyun.

Bu enerji izi mega-alev olarak görünecektir.

Mega-alev sistemdeki tüm hayatı yok eder.

İmparatorluk binlerce dünyadan oluşuyor.

Galaksinin uzak kolunda, ölü gezegenlerle dolu tehlikeli bir yıldız bir zamanlar

Vakıf'a ev sahipliği etmiş olsa bile daha fazla araştırma gerektirmeyecektir.

İşe yarayabilir. Gerçekten.

Uzak Sınırlar'ın ötesine geçmediğimiz sürece

onlar için görünmez oluruz.

Özgür oluruz.

Özgür olursunuz,

zamanınız size kalır, inşa edersiniz, olmanız gereken olursunuz.

Hayalet sen misin yani?

Sanırım öyleyim.

- Ölmek nasıl bir şey? - Keir.

Ne var? Öğrenmek istiyorum.

Bir şey gördün mü?

Bunlar karmaşık sorular.

O zaman basit bir soruya cevap ver. Buraya nasıl geldin?

Adın ne evlat?

Poly. Poly Verisof.

Evet Poly Verisof, ölümümden kısa bir süre önce,

içinde milyonlarca kendini kopyalayan moleküler makineler olan bir hap içtim.

Ölmeden önceki talebim doğrultusunda tabutum uzaya fırlatıldı.

O makineler beden dokumu parçalayıp

kurucu bileşenlerine ayırmaya başladı.

Sonra o makineler o bileşenleri geri dönüştürdü,

daha fazla malzemeye, buza, mikro-gök taşına falan çevirerek

Mahzen'in iç iskeletini oluşturdu.

Yani Mahzen sadece senin mezarın değil mi?

Mahzen sen misin?

Baştan beri Terminus'taydın ve bizi mi izliyordun?

Hayır. Bunca zamandır bilinçli olmak benim için iyi olmazdı.

Öyle bir izolasyon en güçlü zihinleri bile çökertebilir.

Hayır, uyanış sürecimi Anacreon'lar tetikledi.

Boş arazi genişlediğinde.

Bilinci yeniden inşa etmek vakit alır Salvor.

Boş arazi mahzenin otomatik savunma sisteminin bir parçası sadece.

Seni yine görecek miyiz?

Öyle olacağını sanıyorum Poly.

Vakıf'ın ilk krizi değil bu. Sonuncusu da olmayacak.

Ertelemeyi başardınız ama imparatorla savaş kaçınılmaz.

Bu arada bugünü hatırlayın. Neye doğru ilerlediğimizi hatırlayın.

Bin yılın sonsuzluk gibi göründüğünü biliyorum

ama tüm insanlık tarihiyle kıyaslandığında göz açıp kapayana kadar geçen zamandır

ve gözümüzü açık tutmazsak parmaklarımızın arasından kolayca kayıp gidebilir.