Agent Kim Reactivated (김부장)

‎(สายลับคิมกลับมาแล้ว)

‎(โรงแรมแทอึน เกาะเชจู)

‎สามวันหลังจากนี้

‎ลูกสาวคนเล็ก ‎ของประธานาธิบดีสหรัฐฯ จะมาถึงเกาะเชจู

‎เธอจะมาพักร้อนหนึ่งสัปดาห์

‎แต่เราได้รับข่าวกรองว่า ‎กลุ่มที่สันนิษฐานว่าเป็นอัลกออิดะห์

‎กำลังวางแผนลักพาตัว

‎แต่ผู้หญิงคนนี้ปฏิเสธที่จะให้เกาหลีคุ้มกัน

‎คงห่วงเรื่องความเป็นส่วนตัว

‎ฉันจองห้องชั้นล่างที่ตรงกับห้องเธอเอาไว้แล้ว

‎นายต้องดูแลความปลอดภัย ‎อย่างไม่เป็นทางการ จนกว่าเธอจะกลับไป

‎ยินดีต้อนรับค่ะ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ

‎ผมจองห้อง 1306 ไว้ครับ

‎ค่ะ รอสักครู่นะคะ

‎คุณลูกค้า ห้อง 1306 มีแขกอีกคนเข้าพักแล้วค่ะ

‎ใครครับ

‎เราเปิดเผยข้อมูลแขกไม่ได้ค่ะ

‎โอเค

‎นากหนึ่ง พร้อมดักฟังแล้ว

‎ปิดเพลงสิวะ ไอ้เวรนี่ หนวกหูชะมัด

‎เจ้าบ้าเอ๊ย

‎งั้นผมขอเป็นห้อง 1506 ครับ

‎ขอโทษนะคะ

‎ห้อง 1506

‎ก็มีคนอื่นพักแล้วเหมือนกันค่ะ

‎พร้อมติดตามตำแหน่งแล้ว

‎เอาไปติดตั้งในรถดีไหมนะ

‎รถจะได้เปลี่ยนเป็นบังเกอร์ไง

‎(ซัมกอรี ‎ข้าวกับซุปแบบดั้งเดิม)

‎- เชิญนั่งตรงนั้นเลยค่ะ ‎- ครับ

‎เชิญค่ะ

‎โอ้โฮ ผมสวยจังเลยนะ

‎- ขอซุปซุนแดถ้วยหนึ่งครับ ‎- อือได้สิ

‎ไม่เจอกันนานเลยนะ 66

‎ทำตัวเด่นไปไหม

‎นี่เดลี่ลุคนะ

‎สไตล์ฉันมันทำไม

‎ก็มันดูมีพิรุธนี่

‎นี่ คนที่ดึงหมวกลงต่ำแบบนายต่างหาก ‎ที่ดูมีพิรุธกว่า

‎อีกอย่าง ในสังคมสมัยนี้ที่ให้ความสำคัญ ‎กับความเป็นปัจเจกชน

‎ไม่ควรตัดสินคนอื่นด้วยเสื้อผ้า…

‎โน่นต่างหากที่มีพิรุธ

‎นั่นมันไม่เรียกพิรุธ…

‎แต่เรียกพิเรนทร์ต่างหาก

‎นี่ ฉันขายขี้หน้า ไปนั่งตรงโน้นไป

‎อย่ามานั่งตรงนี้ ไปตรงโน้น

‎ไปนั่งแยกตรงโน้นเลย

‎ให้ตายสิ

‎นี่ อย่าไปมองเขาเชียวนะ ‎อย่าไปคุยด้วย ทำเป็นไม่รู้จักซะ

‎หยุดพูดจาไร้สาระสักที ‎เรามีภารกิจรออยู่นะ พัคจินชอล

‎นายเองก็ระวังตัวด้วย

‎ระมัดระวังคำพูดหรือการกระทำ ‎ที่จะดึงดูดความสนใจจนกว่าภารกิจจะเสร็จ

‎ไปเปลี่ยนชุดซะ ทั้งคู่เลย

‎คนเกาหลีเป็นชาติพันธุ์แห่งชุดขาวนะ

‎ประสาท

‎- สะท้อนกลับ ‎- สะท้อนกลับกลับ

‎- สะท้อนกลับกลับกลับ ‎- สะท้อนกลับกลับกลับกลับกลับ

‎ผิด นายพูดมาห้ารอบ ไอ้บื้อ

‎เออ ก็ห้ารอบไง ไอ้เบื๊อก

‎ต้องพูดสี่รอบต่างหาก ไอ้สมองกลวง

‎- เป็นปลาทองหรือไง ‎- ห้ารอบต่างหาก ไอ้กระบือ

‎- ฉันพูดว่า "สะท้อนกลับ" ใช่ไหม ‎- ใช่

‎- นายพูดว่า "สะท้อนกลับกลับ" ‎- ใช่

‎- แล้วฉันก็ "สะท้อนกลับกลับกลับ" ‎- ใช่

‎งั้นต่อไปต้องกี่รอบ ไอ้สากกะเบือ

‎ห้ารอบไงวะ ไอ้ครก

‎พอได้แล้ว

‎ฉันไม่รู้ว่าทำไมนายสองคนถึงมาทำภารกิจนี้ด้วย

‎แต่ในเมื่อลงเรือลำเดียวกันแล้ว ‎ก็อย่ามาขัดขาฉัน

‎ถ้าระหว่างทำภารกิจยังเล่นตลกแบบนั้นกันอีก…

‎ฉันไม่ปล่อยไว้ทั้งคู่แน่

‎ว่าแต่เขา เรานั่นแหละที่ต้องระวัง

‎เฮ้ย ไอ้เหนือ

‎นายต่างหากที่ต้องเลิกขัดขาฉัน แล้วไสหัวไปซะ

‎ว่าไง

‎ให้เดินไปส่งที่เขตปลอดทหารไหม

‎อะไรหา

‎พอขึ้นก็หลุดสำเนียงเกาหลีเหนือเลย

‎"อะไรหา"

‎ฉันก็เป็นแบบนี้แหละ ไอ้กะลา

‎ไอ้ชาติหมา

‎นี่ๆ ทนหน่อยนะ

‎ดูก็รู้แล้วว่าหมอนี่ต่ำแถมยังไร้การศึกษา

‎"ไร้การศึกษา" เหรอ

‎เฮ้ย ชาติพันธุ์ชุดขาว

‎นายน่ะตัวถ่วงกว่าเขาอีก

‎อะไรนะ

‎อย่างน้อยหมอนี่ก็เคยฝึกโหดๆ ที่เกาหลีเหนือ

‎แต่นายล่ะ

‎แค่กระโดดแล้วก็หักไม้กระดานกลางอากาศ

‎แห้งซีดอย่างกับกระดูกหมา

‎โอ้โฮ

‎เพราะเอาแต่ซ้อมกีฬาสินะ

‎ถึงยังไม่ได้อัปแพทช์สกิลเข้าสังคม

‎ผีแม่ม่ายตัวนี้ปากมากชะมัดแฮะ

‎เลิกทำลายข้าวของ แล้วออกไปข้างนอก

‎- นั่นคำสั่งเสียเหรอ ‎- ออกมาเถอะน่า ไอ้น้อง

‎เข้ามาเลย

‎ร็อกแอนด์โรล!

‎ไหนบอกว่าอย่าดึงดูดความสนใจไง

‎สองหัวย่อมดีกว่าหัวเดียว

‎และสามหัวก็ย่อมดีกว่าสองหัวนี่

‎แน่ใจเหรอครับ

‎(สายลับคิมกลับมาแล้ว)

‎ทางนี้ค่ะ

‎มีคนอยู่ทางนี้

‎จอดรถหน่อยค่ะ

‎ทางนี้ค่ะ

‎ขอบคุณค่ะ

‎ขอบคุณที่รับหนูนะคะ

‎ขอบคุณมากค่ะ

‎เรื่องดีๆ ที่คาดไม่ถึง…

‎ฮเยริลูกฉันเกิดมาพร้อมเคราะห์ดีจริงๆ

‎เด็กนั่นถึงได้พาตัวเองมาหาเราแบบนี้ไง

‎ไปที่จุดนัดพบให้เร็วที่สุด

‎แยกย้ายได้

‎(1 ข้อความใหม่)

‎รถที่มินจีขึ้นผ่านทางหลวงหมายเลข 87 ไป

‎เจ้าของรถคือบริษัทจูฮักก่อสร้าง

‎จูฮักก่อสร้าง…

‎จูกังชานส่งแกมาเหรอ

‎พอลูกสาวของจูกังชานโทรมา ‎เราก็แค่ย้ายร่างเธอให้เท่านั้น

‎เห็นไหมว่านั่นลูกสาวใคร

‎ได้พ่อมาเต็มๆ เลย

‎ฮันซู

‎มินจียังไม่ตาย

‎โล่งอกไปที

‎ทางนั้น ไปกันเถอะ

‎ผู้จัดการนัม

‎หัวหน้าโจยังไม่มาเลยค่ะ

‎จัดการศพเสร็จแล้วเขาจะตามไป

‎ไปก่อนได้เลย

‎ฮันซู ขับเร็วกว่านี้ได้ไหม

‎เร็วสุดได้แค่นี้แหละ

‎ลุงสองคนนั่งซ้อนกันแบบนี้จะเร่งเครื่องขึ้นหรือไง

‎ได้ตำแหน่งแล้ว

‎เลขที่ 274 เขามูซู

‎เปลี่ยนชุดให้เธอแล้วพาไปที่ห้องทำงาน

‎ครับ

‎- ทำอะไรน่ะ ‎- อ๋อ

‎หนูว่าจะโทรหาที่บ้านค่ะ

‎เอาไว้ทีหลัง

‎- ลงมาไหม ‎- อ๋อ ค่ะ

‎เชิญทางนี้ค่ะ

‎นั่งสิ

‎เป็นยังไงบ้าง มินจี

‎ไม่บาดเจ็บตรงไหนใช่ไหม

‎เธอเปียกโชกไปทั้งตัว ‎จนตอนแรกฉันจำเธอไม่ได้เลย

‎อ๋อ ค่ะ

‎หนูไม่เป็นไรค่ะ

‎เกิดอะไรขึ้นกันแน่

‎ถึงได้ไปอยู่ที่นั่น

‎อ๋อ

‎หนูขอโทษที่ทะเลาะกับฮเยรินะคะ

‎แล้วก็

‎ขอบคุณที่ช่วยหนูทั้งๆ ที่เกิดเรื่องแบบนั้น

‎ไม่

‎ฉันถามว่าทำไมเธอถึงไปอยู่ตรงนั้น

‎อ๋อ

‎คือว่า…

‎หนูจำไม่ได้ค่ะ

‎รู้ตัวอีกทีก็อยู่ในโกดังห้องเย็นแล้ว

‎หนูก็เลยหนีออกมาค่ะ

‎รู้ตัวอีกทีก็อยู่ในโกดังห้องเย็นแล้วเหรอ

‎ค่ะ

‎สิ่งสุดท้ายที่จำได้คืออะไร

‎ตอนออกจากห้องครูใหญ่ค่ะ

‎เกิดอะไรขึ้นที่โกดังห้องเย็น

‎เธอเห็นใครบ้างไหม

‎อ๋อ เห็นค่ะ

‎หนูเห็นลุงท่าทางเหมือนนักเลงคนนึง

‎แต่ไม่รู้ว่าเป็นใครค่ะ

‎หนูไม่เคยเห็นเขามาก่อน

‎ได้คุยกับเขาไหม

‎ไม่ค่ะ

‎จู่ๆ เขาก็ถือมีดพุ่งเข้ามา

‎หนูเลยวิ่งหนีค่ะ

‎หนูได้ยินเขาตะโกนจากข้างหลัง

‎แต่ฟังไม่ออกเพราะเสียงฝนค่ะ

‎งั้นเหรอ

‎คือว่า…

‎หนูขอยืมโทรศัพท์หน่อยได้ไหมคะ

‎หนูจะบอกให้พ่อมารับค่ะ

‎ไม่ได้หรอก

‎อะไรนะคะ

‎เพราะว่า…

‎ฮเยริพยายามจะฆ่าเธอไง

‎แล้วฉันควรทำยังไงในฐานะพ่อล่ะ

‎หนูไม่รู้อะไรเลยนะคะ

‎จำอะไรก็ไม่ได้

‎เธอซ่อนความรู้สึกไม่เก่ง คงเพราะยังเด็กอยู่

‎แกล้งทำเป็นความจำเสื่อมก็ไม่เก่งด้วย

‎หนูไม่รู้จริงๆ ค่ะว่าคุณพูดเรื่องอะไร

‎ฉันรู้มาตลอด

‎ตั้งแต่วินาทีที่เธอขึ้นรถแล้วแกล้งทำเป็นหลับ

‎เรื่องดีๆ ที่คาดไม่ถึง…

‎ฮเยริลูกฉันเกิดมาพร้อมเคราะห์ดีจริงๆ

‎เด็กนั่นถึงได้พาตัวเองมาหาเราแบบนี้ไง

‎หนูไม่รู้อะไรเลยนะคะ

‎สาบานได้