KILL BLUE (キルアオ)

หรือก็คือ เลข 2 ตรงนี้ คือตัวคูณสัมประสิทธิ์

ถ้าเขียนออกมาเป็นสูตรล่ะก็

- จะต้องปัดเศษเข้าไปด้วย - หือ

ว่าง่าย ๆ คือถ้าใช้สูตรนี้

- จะได้เป็น A (X + C) - ว่าไงนะ..

- ตรงนี้จะเป็นสมบัติการแจกแจง - เอ๋

- จากนั้น เลข 2 ตรงนี้.. - อ้าว

"Kill Blue"

"ตอนที่ 3 ก้นของตัวเอง ก็ต้องเช็ดเอาเอง"

"วันที่ 25 เมษายน วันเสาร์"

เอ๊ะ มีบางจุด ที่เรียนแล้วไม่รู้เรื่องเหรอครับ

ขนาดทบทวน เรื่องที่เคยเรียนมาก่อนก็งงอยู่ดี

ถึงได้นั่งงง ในดงนักเรียนตลอดคาบสินะครับ

จะว่าไป...

นายเก่งเลขมะ

ไม่เก่งเลยสักนิดครับ

นั่นสินะ

ถ้าอย่างนั้น...

เอ๊ะ ช่วยติว

พอมี X กับ Y เพิ่มเข้ามา เลยไปไม่เป็นว่างั้น

ขอร้องล่ะเอริ ช่วยติวให้ฉันที

ฉันช่วยไม่ไหวหรอก

ต้องทำงานหลักกับงานบ้าน

แถมต้องหาทาง ทำให้คุณกลับคืนร่างเดิมด้วยนะ

เรื่องนั้น ฉันก็ถือว่าซาบซึ้งมากจริง ๆ

แต่งานนี้ ฉันขอล่ะ

ก็คิดว่าเจ้าตัวไม่น่าจะหัวไม่ดีนะ...

เอาไปถามอาจารย์ดูสิ

ที่ไปโรงเรียนก็เพื่อไปเรียนนี่

คือเรื่องนั้น...

อาจารย์อายุน้อยกว่าฉันนิดเดียว

จะไปถามมันก็แปลก ๆ อยู่นะ...

รีบ ๆ ทิ้งทิฐิไร้สาระแบบนั้นไป

ไม่ก็หาทางทำอะไรเอาเองเถอะ

อ๊ะ วางสายเฉยเลย...

"ห้องสมุด"

ไม่ไหว... ไม่เข้าใจเลย...

แล้วพอไปเรียนต่อทั้งที่ไม่เข้าใจ ก็ยิ่งงงเข้าไปใหญ่...

ขืนเป็นแบบนี้ มีหวังตามบทเรียนไม่ทันแน่

จะทำไงดีล่ะทีนี้...

กำลังค้นคว้าอะไรอยู่เหรอ

นายชื่อโอกามิคุง...ใช่ไหม

รู้สึกจะอยู่ห้องเดียวกัน...

เอ่อ.. ชิราอิชิ สินะ

ฉันชื่อชิราอิชิ เรียว

อย่างนี้นี่เอง

ปัญหาน่าจะ อยู่ที่ก่อนหน้านี้ก็ได้

เอ๋

เพราะยังไม่เข้าเนื้อหาการคำนวณ หรือสูตรที่เรียนกันตอนชั้นประถม

ถึงได้เจอบทเรียนใหม่ก็ยิ่งงง แบบนั้นรึเปล่า

อ๋อ... จะว่าไป ก็เอาแต่เที่ยวเล่นอย่างเดียวเลย

จริงด้วย ผมเองก็มาอ่านหนังสือที่นี่บ่อย ๆ

งั้นมาอ่านด้วยกันเถอะ

เอ๋

"สอบย่อย คณิตศาสตร์ 10.00 ~ 10.30"

"คะแนนสอบย่อย โอกามิ จูโซ 100 คะแนน "

เพราะนายช่วย ฉันถึงสอบได้ 100 เต็มแน่ะ

ขอบคุณมากนะ

ไม่หรอก เป็นเพราะโอกามิคุง พยายามทบทวนพื้นฐานเต็มที่เลยต่างหาก

เอาแล้วไง โคตรดีใจเลยโว้ย

ขอบคุณมากจริง ๆ นะ...

อาจารย์

ทำไมเรียกอาจารย์อ้ะ

จะตอบแทนยังไงก็ไม่พอ...

แต่ก่อนอื่น ให้ฉันเลี้ยงนายสักแก้วนึงนะ

แล้วไหงจู่ ๆ พูดจาภาษาตาลุงล่ะ

"แฟมิลี่ เรสเตอรองต์"

เราไปนั่งตรงนั้นกัน

อ๊ะ ขอโทษนะครับ...

มองทางอื่นหาป้าแกเหรอ ไอ้เด็กเวร

- ไปกันเถอะ โต๊ะโน้นยังว่างอยู่ - เลิกเรียนมากินข้าวร้านอาหารเนี่ยนะ

ไอ้พวกอวดดีเอ๊ย

คงเอาเงินพ่อแม่มาถลุงสิท่า

ไอ้พวกไม่รู้ร้อนรู้หนาว บัดซบ บัดซบ...

แหม แต่ว่านายนี่สุดยอดจริง ๆ นะ

ขนาดมาสอนให้ฉันทุกวันแล้ว

ยังตั้งใจเรียนพอ ๆ กัน ไม่ก็มากกว่าฉันอีก

ไม่ใช่แค่ตั้งใจเรียนเฉย ๆ

แต่ให้ความรู้สึก เหมือนมีเป้าหมายในใจชัดเจนเลย

..เรื่องนี้อย่าเอาไปบอกคนในห้องเชียวนะ

แต่ที่จริง ผมตั้งใจจะเป็นหมอน่ะ

สุดยอด

จะให้ใครรู้ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่

แหม มันค่อนข้างน่าอายน่ะ...

เพราะตอนผมยังเด็ก แม่ผมจากไปเพราะป่วยด้วยโรคร้าย

วันไหนที่พ่อไม่อยู่บ้าน ก็ได้คุณยายช่วยดูแลมาตลอด

แต่ว่าช่วงนี้ สุขภาพคุณยายก็เริ่มแย่ลงเรื่อย ๆ

ผมเลยคิดว่า

อยากจะช่วยให้คนป่วยแบบคุณแม่หรือคุณยาย ได้อยู่ไปนาน ๆ

ดังนั้น ผมเลยอยากจะเป็นหมอให้ได้

มันก็เท่านั้นเอง

ท่านอาจารย์

มันอัพไปอีกขั้นรึเปล่าเนี่ย

พอเถอะนะ ผมขอล่ะ

ซาบซึ้งน้ำตาไหล

ต่างกับฉันราวฟ้ากับเหว...

จู่ ๆ เป็นอะไรเนี่ย...

ฉันเปล่าล้อเล่นนะ ฉันคิดแบบนั้นจริง ๆ

ที่ฉันไม่ถูกโรคกับเด็ก ๆ

อาจจะเป็นเพราะฉันไม่เคยปฏิบัติกับเด็ก

ในฐานะคนคนนึงเลยก็ได้

อย่างน้อย ๆ เขาคนนี้

ก็เป็นคนที่น่านับถือยิ่งกว่าฉันเยอะ

แอบฟังตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว

แต่สมัยนี้ยังฝันจะเป็นหมออีก ดูยังไงก็ได้ไม่คุ้มเสีย

เลยคิดว่านี่โง่หรือโง่รึเปล่าอ่ะครับ

พูดจาอะไรไม่ได้ดูโลก ความเป็นจริงเอาซะเลย

ควรจะหัดเสิร์ชหาข้อมูลให้เยอะกว่านี้นะ

เอาเป็นว่าขอซัดให้หน้าหงายไปเลยได้มะ

ไม่ได้นะ ความรุนแรงมันไม่ดี...

แล้วก็พ่อหนุ่มแว่นคนนั้นน่ะ

แค่บทเรียนม.ต้นปีหนึ่งยังไม่รู้เรื่อง

สมองน้อยเกินไปแล้วป่าว ถามตรง ๆ

ที่สำคัญไม่ถนัดแท้ ๆ ยังจะทู่ซี้ฝืนเรียน

ทำแบบนั้นอีกกี่ชาติก็ไม่เจริญ แต่สมองน้อยก็คงได้แค่...

ขอบคุณนะครับ...ที่ช่วยสอน

แต่ไม่ต้องสอนแล้วล่ะครับ

นี่คนเขาอุตส่าห์สอนจะได้ไม่เสียเวลา...

เพราะสิ่งที่คุณสอนมาไม่ได้เกี่ยวอะไร กับที่ผมจะตั้งเป้าเป็นหมอเลย

ที่สำคัญสุด ถึงที่คุณพูดมันจะถูก

แต่คนที่ด่าคนอื่น ที่ยอมรับหลักการไม่ได้ว่าสมองน้อย

ผมไม่คิดว่า ทำถูกต้องในฐานะมนุษย์หรอกครับ

ผมไม่อยากให้คนแบบนั้น มาเยาะเย้ยเพื่อนของผม

- ก็ถึงช่วยสอนไง... - พอเหอะน่าคุณ

ชักจะเสียงดังหนวกหูแล้วนะ

สอนเก่งขนาดนั้น ไปสอนตัวเองก่อนดีไหม

- ให้ตายเถอะ - น่าเกลียดเว่อร์

โดนเด็กถอนหงอกแล้วนั่น

จะหน้าไหนก็งี่เง่ากันทั้งนั้น

ถึงเวลาจริง ๆ ก็ใจกล้านะเนี่ย ต้องมองนายใหม่เลย

แหม พอดีเกิดฉุนขาดขึ้นมาน่ะ...

แต่แบบนั้นมันไม่ดีจริง ๆ ล่ะนะ

ไม่เลย

เป็นแค่ไอ้พวกเด็กเวรแท้ ๆ

อย่ามาถอนหงอกกันนะเว้ย

เดี๋ยวพอขี่ไปปาดหน้า

พวกแกต้องโดนลูกถีบไม้ตายของฉัน...

ถีบร่วงลงแม่น้ำไปเลย

..หมอนั่นคงกำลังคิดอะไร แบบนั้นอยู่แหง ๆ

จะบ้าตาย

ลูกพี่ครับ

เออรู้แล้วน่า

แค่จะสอนให้รู้สำนึกหน่อยแหละ

ว่าแกกำลังล้ำเส้นไปหน่อยแล้ว ไอ้หนู

ไปแช่แม่น้ำให้หายหัวร้อนซะไป

แล้วจากนั้นแกก็

- หัดเอาอย่างอาจารย์เขาบ้างก็ดีนะ - อ้าวเฮ้ย

โอ๊ะโอ

อ่ะนี่ แกลืมของแน่ะ

โน้ตบุ๊กสุดรักของแกไง

ไม่ต้องโยนตามมาก็ได้

อ้าว เมื่อกี้เหมือนมีอะไรตกน้ำป้ะ

ไม่รู้สินะ

ถึงจะดูไม่อะไร แต่เด็กคนนั้น...

ลึก ๆ เขาเหงามากนะ

โคสึ...

"เจ้านาย"

นี่ฉันเอง

โอย...

อรุณสวัสดิ์.. อึ๋ย

นี่ห้องซุกขยะเหรอครับ ลูกพี่

ห้องรับแขกก็เละพอกัน..

ก็ไม่ได้เรียกแม่บ้าน มาเก็บห้องสักพักแล้ว

ลูกพี่ก็หัดเก็บห้องเองสิครับ

ทำไม่ได้หรอก เคยทำที่ไหนเล่า

แล้วไอ้งานแบบนั้น มันไม่ใช่งานของผู้ชายนี่นา

ลูกพี่.. ที่พูดเมื่อกี้ไม่ใช่เล่น ๆ นะครับ...

นี่ลูกพี่ คิดว่าปีนี้มันปีอะไรแล้วครับ

ไม่ได้อัพเดท ค่านิยมมานานแค่ไหนครับเนี่ย

ควรจะสำนึกไว้ด้วยนะครับ นี่พูดจริง

เออ ๆ รู้แล้วน่า

โอ้ กิจกรรมชมรมเหรอ

จะว่าไปก็เริ่มจากสัปดาห์นี้นี่นะ

แล้วเลือกจะเข้าที่ไหนรึยังครับ

พวกชมรมกีฬาคงขอผ่านล่ะมั้ง

เอ๊ะ ทำไมเหรอครับ

- นี่ โทษที ปากลับมาให้หน่อย - หือ

เอ้า

ไม่เป็นไรนะ

- เพราะสะดุดตาเกินไปในโลกฝั่งนี้น่ะสิ - ทำใจดี ๆ ไว้

เมื่อกี้มันอะไรน่ะ

ชมรมเหรอ ผมกะว่าจะเข้าชมรมเคนโด้น่ะ

เอ๋

ที่จริง ผมเคยฝึกมานิดหน่อยน่ะ

ชอบที่มันเข้าใจง่ายด้วย

เลยตั้งใจจะฝึกไปพร้อม ๆ กับการเรียนน่ะ

อาจารย์..

แล้วโอกามิคุงล่ะ

คงกะจะเข้าชมรมที่ไม่ใช่กีฬาน่ะ

งั้นก็พวกชมรมวัฒนธรรมสินะ

เห็นว่ามีตัวเลือกเยอะแยะเลย

ชมรมคหกรรมเหรอ..

มีทำอาหาร เย็บปัก

ไปจนถึงซักผ้ากับทำความสะอาดด้วย

ไงก็คงจะมีแต่ผู้หญิงทั้งชมรมสิท่า

ลูกพี่ เอาอีกแล้วนะครับ

หืม เดี๋ยวเหอะ

ที่พูดเมื่อกี้นี่คงทำเป็นหูทวนลม ไม่ได้นะ โอกามิคุง

พี่เหรอ

อาจารย์... มีอาเจ๊ด้วย