Ancient Aliens

معابد سنگی عظیم

که باور بر اینه توسط غول‌ها ساخته شدن

یک شهر مگالیتی مرموز

که از دل اقیانوس سر برآورده

و یک هرم غول‌آسا

که تصور می‌شه قدمتش به قبل از طوفان بزرگ کتاب مقدس برمی‌گرده

در سراسر جهان، ویرانه‌های باشکوهی رو می‌بینیم

از فرهنگ‌هایی که هزاران سال پیش وجود داشتن

و حتی امروز هم باستان‌شناس‌ها هنوز نمی‌دونن

مکان‌هایی مثل اهرام جیزه

معبد بعلبک

و حتی استون‌هنج چطور ساخته شدن

برای نظریه‌پردازان فضانوردان باستانی مثل من

این مکان‌ها حتی جذاب‌تر هم هستن

چون اساطیر محلی ادعا می‌کنن که

اون‌ها با کمک‌های فرازمینی ساخته شدن

شاید یکی از بهترین نمونه‌های مهندسی فرازمینی رو

بشه بالای یک فلات وسیع در کوه‌های آند پیدا کرد

جایی که ده‌ها بلوک مگالیتی

به نظر می‌رسه با دقتی شبیه به لیزر تراشیده شدن

۱۵۴۹ امپراتوری اینکا، پرو.

در ارتفاعات کوه‌های آند

پدرو سیسا د لئون، کاوشگر اسپانیایی

در جستجوی پایتخت اینکاهای کولاسویو هستش

درست در جنوب دریاچه تی‌تیکاکا

در ارتفاعی نزدیک به ۱۳ هزار پا

او به ویرانه‌های فوق‌العاده‌ای برمی‌خوره

که تقریباً دو و نیم مایل مربع رو پوشش دادن

این‌جا سکونتگاه باستانی تیواناکو هستش

د لئون ماه‌های زیادی رو صرف بررسی این سایت می‌کنه

و در وقایع‌نگاری‌های خودش می‌نویسه که تیواناکو

شامل دیوارهای سنگی تحسین‌برانگیزیه

بت‌هایی به شکل انسان

و درگاه‌های عظیم

او همچنین درباره منطقه‌ای می‌نویسه

در جنوب سایت اصلی باستان‌شناسی

به نام پوما پونکو یا "دروازه پوما"

اون‌جا بلوک‌های سنگی چنان عظیمی داره که

او نمی‌فهمه چطور ممکنه توسط انسان‌ها جابه‌جا شده باشن

و اون‌ها با دقتی تراشیده شدن که

به گفته د لئون، با ابزارهای موجود

در اختیار اینکاها، انجامش غیرممکن بوده

پدرو سیسا د لئون می‌گه

جمعیت محلی که اینکا بودن، بهش گفتن

که این مکان توسط اینکاها ساخته نشده

بلکه صدها سال قبل ساخته شده بوده

اگه خود اینکاها گفته باشن

که کار اون‌ها نبوده

خب پس این "پیش‌اینکاها" کی بودن؟

و این‌جاست که ما با یک

علامت سؤال غول‌پیکر روبرو می‌شیم

این‌که این بلوک‌های غول‌پیکر چه شکلی رو تشکیل می‌دادن کاملاً نامعلومه

و تقریباً پنج قرن بعد از کشفش توسط د لئون

پوما پونکو مثل همیشه مرموز باقی مونده

این‌جا توی این

دشت‌های واقعاً باز و مرتفعه

بیشتر سنگ‌های پوما پونکو عظیم هستن

بزرگترین‌شون ۱۳۰ تُنه

یکی دیگه هست که ۸۵ تُنه

حتی اون کوچیک‌ها هم چند تُن وزن دارن

پس این‌ها واقعاً غول‌آسا هستن

سکوی ایلیتیکا در مرکز پوما پونکو قرار داره

و در واقع همون پیِ بناست

این سکو از تخته‌سنگ‌های عظیم ماسه‌سنگ قرمز ساخته شده

که از یک معدن سنگ آورده شدن

در فاصله هشت مایلی غرب و پشت دو رشته‌کوه

واقعاً هیچ ایده‌ای ندارم که چطور این کار رو انجام دادن

یک جنبه واقعاً جذاب دیگه

از سایت پوما پونکو

نحوه پخش شدن این بلوک‌هاست

بعضی از اون‌ها هنوز به همون شکلی که

در اصل ساخته شده بودن، ایستاده‌ان

اما بیشترشون این‌طرف و اون‌طرف پخش شدن

انگار توی اتاق بازی یک بچه‌ای

و بلوک‌های یک سازه‌ای که ساخته شده بوده

همین‌طوری پخش و پلا شدن

به نظر می‌رسه که انگار

توسط یک جور سونامی یا چیزی شبیه به اون نابود شده

همه جا گل و لای انباشته شده

و سنگ‌های غول‌پیکر با زاویه‌های عجیب ازش بیرون زدن

هنوز مشخص نیست

که آیا سازه‌های پوما پونکو

توسط یک فاجعه طبیعی نابود شدن

یا این‌که پروژه ساخت‌وساز صرفاً نیمه‌کاره

رها شده

اما تقریباً ۱۵۰ بلوک مگالیتی

که امروزه در این سایت پیدا می‌شن

نشون می‌دن که سازندگانش توانایی‌های

حیرت‌انگیزی در سنگ‌تراشی داشتن

پوما پونکو این بلوک‌های مگالیتی رو داره

که به شکلی بی‌نقص برش خوردن

طوری که تمام زوایای اون‌ها

زوایای کاملاً قائمه هستن

به‌خصوص این‌هایی که بهشون "بلوک‌های H" می‌گن

و شبیه یک حرف H بزرگ انگلیسی هستن

اون‌ها یک‌جور خطوط محو شونده دارن

که همون شکل رو

در چند لایه مختلف تراشیدن

و همین‌طور عمیق‌تر و عمیق‌تر توی سنگ رفتن. و دقتش

واقعاً عقل رو از سر آدم می‌پرونه

شیارهایی وجود دارن که

با زاویه ۹۰ درجه بی‌نقص بریده شدن

به نظر می‌رسه که انقدر دقیق هستن

که انگار با ابزارهای دستگاه فرز

امروزی انجام شدن

سنگ‌هایی هم اون‌جا هست

که کلی سوراخ مته

و جای برش اره و چیزهایی مثل این دارن

این یک

شاهکار مهندسیه که فراتر از زمان خودشه

ما عمدتاً در پوما پونکو

دو نوع سنگ داریم

یکی ماسه‌سنگ قرمز

و اون یکی آندزیت خاکستری

اون‌ها ابزارهایی از جنس مس

و آهن و برنز در پوما پونکو پیدا کردن

و با اون ابزارها، قطعاً می‌شه ماسه‌سنگ رو برید

اما، نمی‌شه بلوک‌های آندزیت خاکستری رو

با برنز یا مس یا آهن برید

نکته جالب دیگه اینه که سطح بلوک‌های سنگی‌ای

که در پوما پونکو پیدا می‌کنیم طوریه که انگار

دارید به شیشه دست می‌زنید

این یعنی کمالِ مطلق

در سال ۱۹۰۳، آرتور پوزنانسکی

یک مهندس، کاوشگر اتریشی

و باستان‌شناس آماتور

به پوما پونکو سفر کرد که در اون زمان

در غرب بولیوی قرار داشت

پوزنانسکی کامل‌ترین مطالعه‌ای رو که تا حالا

روی این سایت انجام شده، شروع کرد

آرتور پوزنانسکی در قرن نوزدهم

در وینِ اتریش به دنیا اومد

و در اوایل ۲۰ سالگی به آمریکای جنوبی نقل مکان کرد

اما خیلی زود بعد از اون، شیفته پوما پونکو شد

و تقریباً بقیه عمرش رو صرف

مطالعه و تحقیق در اون مکان کرد

آرتور پوزنانسکی در پوما پونکو

زندگی و تحقیق کرد

۱۹۰۴ از سال

۱۹۴۵ تا سال

او ۴۱ سال اون‌جا بود

و واقعاً عاشق شد

نه فقط عاشق مناظر اون‌جا

بلکه عاشق اون فرهنگی که سِحرش کرده بود

و این بزرگترین فراخوان زندگی‌اش بود

Original, untranslated English text

وقتی با ریش‌سفیدهای قوم آیمارا صحبت می‌کنید

اون‌ها با محبت زیادی از پوزنانسکیِ باستان‌شناس یاد می‌کنن

چون او به اون‌ها و فرهنگ‌شون احترام می‌ذاشت

و باهاشون درباره چیزهایی که از این مکان‌ها می‌دونستن حرف می‌زد

و یکی از مواردی که با هم هم‌عقیده هستن

اینه که قدمت این مکان خیلی بیشتر از چیزیه که

باستان‌شناسان جریان اصلی تصور می‌کنن

محققان رسمی معتقدند

که این سایت در اصل حدود

سال پیش ساخته شده، اما پوزنانسکی معتقد بود ۱۵۰۰

که پوما پونکو خیلی خیلی قدیمی‌تره

او با بررسی سازه‌ها و چیزی که فکر می‌کرد

تراز اصلی اون‌ها با ستاره‌ها بوده

قدمت ویرانه‌ها رو به ۱۵ هزار سال قبل از میلاد نسبت داد

آرتور پوزنانسکی معتقده که

پوما پونکو با اجرام ستاره‌ای در حدود

هزار سال پیش تراز می‌شده ۱۷

مردم بومی محلی، یعنی آیماراها

اون‌ها در واقع

اسطوره‌ای دارن که می‌گه پوما پونکو

شاید حدود ۱۷ هزار سال قدمت داشته باشه

مردم آیمارا در منطقه

پرو و بولیوی امروزی

حداقل برای ۸۰۰ سال سکونت داشتن

و در کنار اینکاها زندگی می‌کردن

زمانی که پدرو سیسا د لئون به تیواناکو رسید

در قرن شانزدهم

هم اینکاها و هم آیماراها به د لئون

و دیگر وقایع‌نگاران اسپانیایی گفتن

نه تنها پوما پونکو خیلی قبل از زمان اون‌ها ساخته شده

بلکه کار خدایان بوده

محلی‌ها می‌گفتن:

«ما نبودیم که این رو ساختیم

خداها بودن که در یک شب انجامش دادن

خدایانی که از آسمان فرود اومدن.»

معمولاً هر فرهنگی می‌گه:

«آره، ما ساختیمش. ما علمش رو داشتیم

ما به اندازه کافی قوی بودیم.» اما در مورد

پوما پونکو، محلی‌ها می‌گن:

«ما نبودیم که این سکوها رو ساختیم

کار خداها بود.»

کدوم خداها؟ فرازمینی‌ها

در میان دریای مدیترانه

کشور جزیره‌ای و کوچک مالت

میزبان تعدادی از بهترین نمونه‌هایی است

که نظریه‌پردازان فضانوردان باستانی

اون‌ها رو مهندسی فرازمینی می‌دونن

مگالیت‌های مالت از قدیمی‌ترین‌ها در جهان هستن

و وزن بسیاری از اون‌ها بیش از ۵۰ تُنه

اما چیزی که حتی از این هم جالب‌تره، افسانه‌های محلیه

که ادعا می‌کنن این مکان‌ها توسط موجوداتی ساخته شدن

که از ستاره‌ها اومده بودن

جمهوری مالت

در سراسر این کشور جزیره‌ای