Ancient Aliens

‏ گوی‌های نورانی مرموزی که گزارش شده‌اند

‏ در سراسر دنیا.

‏ اشیای پرندهٔ ناشناخته‌ای

‏ که صدها نفر شاهدشان بوده‌اند.

‏ و شواهدی از پرنده‌هایی خارق‌العاده

‏ که با سرعت‌هایی ناممکن حرکت می‌کنند.

FILAMINGO-INTRO

‏حرفه‌ای‌ترین اپلیکیشن پخش آنلاین ایرانی ‏«فیلامینگو» ‏تقدیم می‌کند

‏از دههٔ ۱۹۴۰،

‏گزارش اشیای پرندهٔ بشقاب‌مانند

‏دوران مدرن یوفوها را شکل داد.

‏اما قرن بیست‌ویکم بخش زیادی از آنچه امروز

‏دربارهٔ این پدیده‌ها می‌دانیم

‏و شاهدش هستیم

‏تغییر داده است.

‏امروز گزارش گوی‌های درخشان و عجیب

‏به اخبار شبانگاهی راه پیدا می‌کند،

‏فیلم‌های موبایلی از وسایل مرموز

‏در شبکه‌های اجتماعی دیده می‌شود

‏و حتی کنگرهٔ آمریکا جلساتی برگزار می‌کند

‏تا حقیقتِ مشاهدات یوفوها را پیدا کند.

‏ در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۷،

‏روزنامهٔ «نیویورک تایمز» گزارشی جنجالی منتشر کرد

‏ با عنوان «هاله‌های درخشان و پول سیاه:

‏ برنامهٔ مرموز یوفوی پنتاگون».

‏ این اولین بار بود که مردم آمریکا

‏ از وجود پروژه‌ای فوق‌محرمانه در دولت آمریکا،

‏ «برنامهٔ شناسایی تهدیدات پیشرفتهٔ هوافضایی»،

‏ یا همان ⁦AATIP⁩، باخبر می‌شدند.

‏افشاگری دربارهٔ وجود

‏برنامهٔ ⁦AATIP⁩ پنتاگون اتفاقی خارق‌العاده بود.

‏ این بزرگ‌ترین خبری بود

‏ که در تمام تاریخ پدیدهٔ یوفو منتشر شده بود.

‏ البته مدرک قطعیِ «فضاپیما داخل آشیانه» نبود،

‏ اما از همیشه به آن نزدیک‌تر بودیم.

‏ در گزارش آمده بود که این برنامه را

‏ لوئیس الیزوندو، از مقام‌های سابق پنتاگون، اداره می‌کرد؛

‏ افسر ارشد و باسابقهٔ اطلاعاتی

‏ با بالاترین سطح دسترسی امنیتی

‏ و تجربه در حوزه‌های مختلف،

‏ از میکروبیولوژی و انگل‌شناسی

‏ تا مطالعهٔ تروریسم جهانی.

‏ وظیفهٔ الیزوندو بررسی

‏ گزارش اشیای پرندهٔ ناشناس

‏ و سنجش تهدید احتمالی آن‌ها برای امنیت ملی بود.

‏ ⁦AATIP⁩ پرونده‌هایش را

‏ از کانال‌های مختلف دریافت می‌کرد.

‏ گاهی گزارش‌ها از مسیر نیروی دریایی می‌آمد.

‏ گاهی از مسیر نیروی هوایی.

‏ و گاهی هم از

‏ جامعهٔ اطلاعاتی.

‏ و همهٔ راه‌ها دربارهٔ این پدیده

‏ به دفتر ما ختم می‌شد.

‏ الیزوندو نقش مهمی

‏ در برنامهٔ فوق‌محرمانهٔ ⁦AATIP⁩ دولت داشت

‏ تا اینکه در سال ۲۰۱۷ دولت را ترک کرد.

‏ یکی از دلایل کناره‌گیری‌اش

‏ نارضایتی شدید از این بود که تحقیقاتش

‏ و نتایجی که او و همکارانش به آن رسیده بودند

‏ از سوی دیگر نهادهای دولتی جدی گرفته نمی‌شد.

‏ در خود دولت.

‏ حتی کنگره که بودجهٔ ⁦AATIP⁩ را تأمین می‌کرد،

‏ به‌سختی حاضر می‌شد جلسه‌ای برای شنیدن حرف‌های الیزوندو بگذارد

‏ تا یافته‌هایش وارد اسناد عمومی شود.

‏ جالب اینکه فقط دو ماه پس از خروج الیزوندو

‏ از دولت، «نیویورک تایمز»

‏ گزارش بزرگش را منتشر و برنامهٔ ⁦AATIP⁩ را افشا کرد

‏ و بسیاری از جزئیات مربوط به

‏ تحقیقات محرمانهٔ دولت دربارهٔ فعالیت یوفوها را فاش ساخت.

‏وقتی گزارش صفحهٔ اول «نیویورک تایمز» را خواندم

‏که دولت چنین برنامهٔ نیمه‌محرمانه‌ای را

‏برای بررسی پدیده‌های هوایی اجرا می‌کرد،

‏که عملاً اسم دیگری برای یوفوهاست...

‏ ...با خودم گفتم: «خدای من، تمام این سال‌ها

‏ کسانی که باور داشتند از ما بازدید می‌شود

‏ می‌گفتند دولت در واقع

‏ اطلاعات محرمانه‌ای دربارهٔ این موضوع دارد.»

‏و معلوم شد واقعاً چنین تحقیق محرمانه‌ای در کار بوده.

‏ برای لوئیس الیزوندو،

‏ گزارش نیویورک تایمز نوعی تأیید و رفع اتهام بود

‏ پس از سال‌ها که تحقیقاتش نادیده گرفته شده

‏ و هشدارهایش شنیده نشده بود.

‏ چون اگر فعالیت ثبت‌شدهٔ یوفوها واقعی بود،

‏ این احتمال هم واقعی بود که عاملش

‏ فناوری‌هایی نه‌فقط ناشناخته،

‏ بلکه با منشأ فرازمینی باشند.

‏ الیزوندو استعفا داد

‏ چون احساس می‌کرد دولت این موضوع را شوخی گرفته است.

‏به نظرم اینکه این آدم‌ها بیرون از دولت

‏دنبال جواب‌هایی هستند که همه‌مان می‌خواهیم،

‏واقعاً فوق‌العاده است.

‏و به مقام‌های ارشد دولت هم دسترسی پیدا می‌کنند.

‏یک روز بالاخره

‏جواب‌ها را از آدم‌هایی مثل این‌ها خواهیم گرفت.

‏نه از دولت؛ از همین آدم‌ها.

‏ خوشبختانه برای لوئیس الیزوندو،

‏ یکی از کسانی که او و تحقیقاتش را جدی گرفت

‏ تام دلانگ، موسیقی‌دان و پژوهشگر یوفو بود.

‏ تام دلانگ که بیشتر

‏به خاطر...

‏عضویتش در گروه بلینک-۱۸۲ مشهور است.

‏ مدتی است تام را می‌شناسم و او پیشگام

‏ طرحی شد که چندین

‏ دانشمند و افراد دیگر را دور هم جمع کرد تا

‏ این پدیده‌ها را بیرون از دولت مطالعه کنند

‏ و در بخش خصوصی برای این کار سرمایه جذب کنند.

‏ اشتیاقش

‏ و شور و علاقه‌اش کار را جلو برده است.

‏خیلی‌ها می‌گفتند:

‏«یک ستارهٔ راک از این چیزها چه می‌داند؟»

‏ نباید فراموش کنیم که گاهی حتی آدم‌های دولت،

‏ ارتش و جامعهٔ اطلاعاتی

‏ بیش از حد تحت تأثیر چهره‌های مشهور قرار می‌گیرند.

‏تام دلانگ توانست از همین موضوع استفاده کند

‏و به جاهایی دسترسی بگیرد که دیگران تلاش کرده و شکست خورده بودند.

‏ در اکتبر ۲۰۱۷،

‏ تام دلانگ تأسیس

‏ «آکادمی هنر و علوم تو د استارز» را اعلام کرد؛

‏ سازمانی برای مطالعهٔ یوفوها

‏ و احتمال وجود فعالیت فرازمینی

‏ در همین زمین.

‏ وقتی الیزوندو پنتاگون را ترک کرد،

‏ مصمم بود سال‌ها تحقیقات ⁦AATIP⁩ را

‏ از سایه بیرون بیاورد

‏ و چند ویدیویی را که جمع کرده بود منتشر کند.

‏ یکی از آن‌ها برخوردی باورنکردنی را نشان می‌داد

‏ که سال ۲۰۱۵ یک جنگنده در فلوریدا ثبت کرده بود

‏ و امروز به ویدیوی «گیمبال» معروف است.

‏ در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۷،

‏ دلانگ و الیزوندو ویدیوی تکان‌دهندهٔ دومی را منتشر کردند

‏ که از طریق «واشنگتن پست» در دسترس عموم قرار گرفت.

‏ این یوفو چند روز توسط یواس‌اس «پرینستون»

‏ بر فراز اقیانوس آرام ردیابی شده بود،

‏ حدود ۱۰۰ مایل جنوب‌غرب سن‌دیگو.

‏روی صفحه سرعت اف-۱۸ هم نوشته شده:

‏ ۲۵۰ گره دریایی؛

‏ یعنی حدود ۲۸۰ مایل بر ساعت.

‏ این اف-۱۸ ظاهراً نمی‌تواند به این وسیله،

‏ هرچه که هست، نزدیک‌تر شود.

‏اف-۱۸ یکی از

‏پیشرفته‌ترین جنگنده‌های دنیاست.

‏ و نمی‌تواند به این چیز برسد؟

‏ وقتی ناگهان از سمت چپ تصویر خارج می‌شود،

‏ باید با سرعت فوق‌العاده زیادی حرکت کند.

‏نیروی جی، هر کسی را که داخلش باشد

‏عملاً له می‌کند.

‏یعنی می‌کشدش.

‏ در مارس ۲۰۱۸،

‏ سومین ویدیوی پنتاگون با عنوان «گو فست» منتشر شد

‏ و باز هم برخورد هواییِ توضیح‌ناپذیری را نشان می‌داد.

‏ اما شاید تکان‌دهنده‌ترین اطلاعاتی

‏ که تام دلانگ و آکادمی تو د استارز منتشر کردند،

‏ ادعای لوئیس الیزوندو بود که شرکت بیگلو اروسپیس

‏ ساختمان‌هایش را برای نگهداری

‏ آلیاژهای فلزی عجیبی با منشأ ناشناخته

‏ که «فراماده» نامیده می‌شوند، تغییر داده است.

‏صبر کنید، همین‌جا نگه دارید.

‏این آلیاژهای فلزی چه هستند؟

‏ لوئیس الیزوندو از آن‌ها

‏به‌عنوان «فراماده» یاد کرده است.

‏منظورش این نیست که این‌ها چیزهایی خاص،

‏ عناصر جادویی یا چیزی شبیه آن باشند،

‏ اما بررسی شده‌اند.

‏ به گفتهٔ الیزوندو،

‏ آزمایش‌هایی روی آن‌ها انجام شده

‏ و نتیجه به دست آمده است.

‏ هرچه بوده‌اند، از فضا آمده‌اند.

‏ نشانه‌هایی هم وجود داشت

‏ که پلیمرهای خاصی

‏که

‏محل‌های سقوط پیدا شده‌اند

‏ که توضیحی برایشان نبود و مورد بررسی قرار گرفتند.

‏ سال‌های سال

‏ پژوهشگران یوفو دربارهٔ بازیابی یوفوهای سقوط‌کرده حرف می‌زدند

‏ یا می‌گفتند بخش‌هایی از این اشیا

‏ پیدا شده و در حال بررسی است.

‏ و شکاکان به این ادعاها می‌خندیدند.

‏ می‌گفتند،

‏چه مضحک؛

‏این‌ها فقط خیال‌بافی‌های توطئه‌آمیز و پارانویید است.

‏خب، حدس بزنید،

‏ حالا تأییدش را داریم.

‏ آیا ممکن است ارتش آمریکا

‏ فضاپیماهای فرازمینیِ سقوط‌کرده را بازیابی کرده باشد

‏ و بقایای این پرنده‌ها

‏ اکنون توسط گروهی فوق‌محرمانه

‏ در شرکت بیگلو اروسپیس نگهداری و بررسی شود؟

‏ یکی از جالب‌ترین نکات دربارهٔ ⁦AATIP⁩

‏ حجم اطلاعاتی است که هنوز منتشر نشده.

‏می‌شنویم چیزهای بیشتری در راه است.

‏گزارشی نوشته شده

‏که قرار است بالاخره یک روز ببینیمش.

‏هنوز ندیده‌ایم.

‏ و آیا ویدیوهای بیشتری هم هست؟

‏ فکر می‌کنم سه ویدیو منتشر شده

‏ که خودشان در اختیار عموم گذاشته‌اند.

‏ حتماً بیشتر از این است.

‏ حدود پنج سال روی این موضوع کار می‌کردند

‏ و شاید حتی خیلی بیشتر.

‏ شرط می‌بندم چیزهای خیلی بیشتری وجود دارد.