The first 200 lines.
ویدئوهای باورنکردنی از پدیدههای ناشناس
که بر فراز اقیانوس آزاد ضبط شدهاند.
هیچکدام از کسانی که آن تصاویر را دیدهاند
نمیتوانند توضیح بدهند آن چیست.
وسایل عجیبی که از دریا بیرون میآیند.
این فناوریای است که
واقعاً هیچکس در اختیار ندارد.
و سازههای مرموز در کف اقیانوس.
شبیه یک سکوی تخت و بیضیشکل است.
آیا ممکن است در دلِ
قلمرو عظیم زیرآبی زمین، موجوداتی فرازمینی پنهان باشند؟
این فعالیتهای غیرعادی
ظاهراً نشان میدهد که نوعی
پایگاه زیرآبیِ اشیای پرنده ناشناس وجود دارد.
FILAMINGO-INTRO
حرفهایترین اپلیکیشن پخش آنلاین ایرانی «فیلامینگو» تقدیم میکند
پهپادهای نظامی آمریکا
هنگام گشتزنی در مسیرهای کشتیرانی نزدیک سواحل یمن،
شیء کوچک و ناشناسی را شناسایی میکنند
که با سرعت روی آب پرواز میکند.
چون تصور میکنند این وسیلهٔ مرموز خصمانه است،
برای نابودکردنش موشک شلیک میکنند.
اما وقتی کلاهک به آن شیء برخورد میکند،
اتفاقی غیرمنتظره میافتد.
در ویدئو میبینید موشک هلفایر
به شیئی پرسرعت برخورد میکند، اما هیچ اتفاقی نمیافتد.
البته چیزی را میبینید که بر اثر برخورد جدا میشود.
اما در مجموع، ظاهراً خودِ آن شیء
اساساً هیچ آسیبی ندیده.
این اتفاق واقعاً خارقالعاده است.
این تصاویر واقعاً شگفتانگیزند،
چون سه تکهٔ کوچکتر از شیء جدا میشوند.
بعد این سه تکهٔ کوچکتر
صرفاً به جهتهای مختلف پرتاب نمیشوند.
همان اطراف میمانند و قطعهٔ بزرگتر را دنبال میکنند.
و بعد، بیهیچ توضیحی، ویدئو قطع میشود.
نیروهای نظامی موضوع را آنقدر جدی دانستند
که لازم دیدند آن را در یک جلسهٔ محرمانه
به اطلاع اعضای کنگره برسانند.
یکی از اعضای کنگره
که از این ویدئوی جنجالی مطلع شد،
نماینده اریک برلیسون بود
از ایالت میسوری،
در ۹ سپتامبر ۲۰۲۵،
آن را در جلسهٔ استماع کنگره دربارهٔ پدیدههای ناشناس نمایش داد.
ماهها دربارهٔ این ویدئو
در جامعهٔ اطلاعاتی صحبت میشد.
به من گفتهاند نسخهٔ طولانیتری از این ویدئو وجود دارد
که در آن، این شیء حدود پنج دقیقه حرکت میکند.
فکر کردم مردم آمریکا حق دارند
خودشان دربارهٔ چیزی که در آن ویدئو میبینند
و محتوای آن قضاوت کنند.
ما واقعاً از وزارت دفاع درخواست کردیم
به بخشی از این تصاویر دسترسی پیدا کنیم،
اما درخواستمان رد شد.
چیزی که میتوانم بگویم این است که
تکتک نیروهای نظامی
که آن تصاویر را دیدهاند، نمیتوانند توضیح بدهند چیست.
آنچه به ما گفتهاند و شواهدش را دیدهایم
این است که این فناوری،
فناوریای نیست که اکنون در اختیار هیچ دولتی باشد.
مهندس هوافضا، دکتر تراویس تیلور،
عضو پیشین کارگروه دولتی آمریکا دربارهٔ پدیدههای ناشناس،
عضو تیمی بود که مأمور تحلیل این تصاویر جنجالی شد.
تحلیل اولیهای که از این ویدئو انجام شد
این بود که با یک وسیلهٔ پرسرعت
از نوع کشتی هوایی روبهرو هستیم،
چون وقتی موشک به آن میخورد،
مثل یک بالن واکنش نشان میدهد.
مشکل این بود که سرعتش برای یک بالن بیش از حد زیاد بود،
اما دادهٔ کافی از این ویدئو،
مسیرهای راداری
یا اطلاعات دیگر نداشتیم تا بفهمیم
این شیء دقیقاً چه بوده.
اینکه موشک هلفایر
عملاً به آن میخورد و پس زده میشود...
این فناوریای است که واقعاً هیچکس ندارد.
پس سؤال این است:
چه کسی آن را دارد؟ ما؟
روسیه؟ یا موجودات فرازمینی؟
آیا ممکن است آن شیء ناشناس
به این دلیل با موشک هلفایر نابود نشده باشد
که نمایندهٔ فناوریِ جهانی دیگر است؟
برای پژوهشگران یوفو،
چیزی که این تصاویر را جذابتر هم میکند...
خدای من!
...این است که فقط تازهترین نمونه
از دهها ویدئوی پدیدههای ناشناس است
که ارتش آمریکا ضبط کرده...
رفیق، اون چیز رو ببین.
...و وسایل عجیبی را نشان میدهد که
بر فراز اقیانوسهای زمین پرواز میکنند.
تعداد زیادی
شاهد داریم که جلو آمدهاند،
و گزارشهای زیادی از اشیای ناشناسی وجود دارد
که در اقیانوس هستند و بعضیشان
با سرعتهای فوقالعاده زیاد
و در اعماق زیاد حرکت میکنند.
حالا کانون این راز
از آسمان به اقیانوسها منتقل شده.
مثلاً وقتی
دولت آمریکا
کارگروه پدیدههای ناشناس را تشکیل داد،
از نظر فرماندهی و کنترل، زیرمجموعهٔ نیروی دریایی آمریکا بود.
و وقتی نخستین گزارشهای رسانهای
دربارهٔ وجود برنامهٔ AATIP در نیویورک تایمز منتشر شد،
این برنامه،
نیروی دریایی آمریکا بود که
سخنگوهای مربوط به آن را معرفی کرد.
پس باز هم: نیروی دریایی، نیروی دریایی، نیروی دریایی.
داریم فروپاشی تدریجیِ نظام قدیمیِ پنهانکاری را میبینیم
که دههها برقرار بوده.
و بهنظر من، در نتیجهٔ همین اتفاق
افراد بیشتری از ارتش، نیروی دریایی و دیگر نیروها
حالا کمی بیشتر جرئت پیدا کردهاند
تا جلو بیایند و دربارهٔ چیزهایی که میدانند حرف بزنند؛
دربارهٔ راز پدیدههای ناشناس.
تیم گالادت، دریادار بازنشستهٔ نیروی دریایی آمریکا،
شخصاً چند مورد از این رخدادها را تجربه کرده.
میدانیم که پدیدههای ناشناس
در اقیانوس رخ میدهند و مشاهدات زیادی هم ثبت شده.
سال ۲۰۱۵، ملوانهایی زیر فرمان من بودند
روی ناو یواساس «تئودور روزولت»،
نزدیک ساحل شرقی آمریکا،
و ناو هواپیمابر مشغول عملیات پروازی بود.
خلبانها بارها پدیدههای ناشناس میدیدند.
و حتی تا آستانهٔ برخورد هوایی پیش میرفتند.
من از طریق ایمیلی که دریافت کردم متوجه ماجرا شدم؛
ایمیلی در شبکهٔ محرمانهٔ نیروی دریایی
که در عنوانش با حروف بزرگ نوشته بود:
«مسئلهٔ فوریِ ایمنی پرواز».
و ویدئوی معروف
«گو فست» که حالا از طبقهبندی خارج شده، پیوست آن بود.
این برایم روشن کرد که فناوریِ خودمان نیست
و متعلق به دشمنانمان هم نیست، چون من از
تمام توانمندیهای تهدیدآمیز آنها مطلع بودم.
با اطمینان میدانستم چیزی است
که متعلق به این دنیا نیست.
پدیدههای ناشناس فقط بالای اقیانوس دیده نشدهاند؛
بعضی حتی هنگام ورود به آب و خروج از آن مشاهده شدهاند.
میره توی آب.
اینها که «اشیای غوطهور ناشناس»
یا «یواساو» نام دارند، تواناییهایی نشان میدهند
که فیزیکدانان جریان اصلی را متحیر کرده.
گزارشهای زیادی از پدیدههای ناشناس داریم
که وارد آب شده یا از آن خارج شدهاند.
تا جایی که من میدانم، درک فعلی ما از فیزیک
هنوز به سطحی نرسیده که بتوانیم
وسیلهای بسازیم که
نهفقط در هوا پرواز کند،
بلکه در آب هم حرکت کند.
از نظر نظری ممکن است، اما اصلاً نمیدانیم
چطور باید مهندسیاش کنیم و بسازیمش و،
تا جایی که من میدانم، هیچکس روی این سیاره
چنین توانایی
و چنین دانش فنیای ندارد.
شنیدهایم که یوفوها به شکلی عمل میکنند
که به آن «چندمحیطی» میگویند؛
یعنی بدون اصطکاک و مقاومتِ
تغییر محیط از فضا به هوا و بعد دریا.
هیچ آشفتگیای در جو ایجاد نمیشود.
بخش عظیمی از اقیانوسها هست
که هیچ چیز دربارهاش نمیدانیم؛ بنابراین احتمال زیادی دارد
پدیدههای ناشناس در آن قلمرو رخ بدهند و فعالیت کنند
بیآنکه ما اصلاً باخبر شویم.
با اینکه ویدئوهایی که در سالهای اخیر
ارتش آمریکا منتشر کرده بسیار جذاباند،
گزارش مشاهدهٔ اشیای غوطهور ناشناس دههها قدمت دارد.
به گفتهٔ نظریهپردازان فضانوردان باستانی،
برخورد با وسایل چندمحیطی
در طول تاریخ آنقدر پرتکرار بوده
که شاید اقیانوسهای زمین حتی پایگاههای مخفی فرازمینی را پنهان کرده باشند.
و آنها معتقدند یکی از این پایگاهها
ممکن است درست در نزدیکی سواحل
کالیفرنیای جنوبی قرار داشته باشد.
یک هواپیمای گمرک و حفاظت مرزی آمریکا
در حال گشت معمول بر فراز فرودگاهی منطقهای است
که دوربین حرارتی هواپیما
چیزی شبیه یک شیء فلزی بزرگ را ثبت میکند
که با سرعت زیادی پرواز میکند.
وقتی آن شیء ناشناس به حرکتش روی اقیانوس ادامه میدهد،
شروع به مانورهایی میکند که فراتر از توان
هر هواپیمای ساخت بشر است.
در مقطعی وارد اقیانوس میشود
و چند لحظه بعد دوباره بیرون میآید،
اما ظاهراً به دو بخش تقسیم شده.
ما چنین فناوریای نداریم.
آن شیء عجیب چند دقیقه ضبط شد
تا اینکه وارد آب شد و ناپدید شد.
تصاویر آگوادیا
با هر چیزی که تا حالا دیدهایم فرق دارد،
چون وقتی شیء وارد آب میشود، نه پاشش آبی داریم
و نه موج ناشی از ورودش،
و نه از سرعتش کم میشود.
هر جسم فیزیکیِ شناختهشده برای انسان امروز
وقتی وارد آب شود، خودبهخود
از سرعتش کم میشود و آب به اطراف میپاشد.
این نشاندهندهٔ نوعی فناوری است
که یا چیزی است که
مثلاً ارتش ما
No comments yet. Be the first to leave one.