Las primeras 200 líneas.
ஜான் டிரவோல்டாவின் படைப்பு
ஜான் டிரவோல்டாவின் புத்தகம் ஒன்றைத் தழுவியது
இயக்கம் ஜான் டிரவோல்டா
டிசம்பர் 28, 1962
ஐடில்வைல்ட் விமான நிலையம், நியூ யார்க்
அப்போது நள்ளிரவு நேரம்,
விமான நிலையத்தினுள் மிகச் சொற்பமாகவே மக்கள் இருந்தனர்.
வரவிருக்கும் "த V.I.P.s" என்னும் திரைப்படத்தில், லிஸ் டெய்லரின் புகைப்படம் ஒன்றை
அம்மா பார்த்தாள்.
அவளுக்கு அதே போன்ற ஒரு கோட்டை வாங்க வேண்டும் என்ற ஆசை.
ஆனால் அவள் தன்னுடைய கோட்டை, பணக்கார மக்கள்
பயன்படுத்திய ஆடைகளை விற்கும் தேவாலய விற்பனையில் வாங்கினார்.
- குட்பை, பாட்டி. - குட்பை, செல்லம்.
- உம்மா. - உங்களை மிஸ் பண்ணுவேன்.
குட்பை, மா.
குட்பை, செல்லம்.
டிரான்ஸ் வர்ல்ட் ஏர்லைன்ஸிற்கு இறுதி அழைப்பு,
ஃப்ளைட் 700 ராயல் அம்பாஸிடர் லண்டனுக்கான சூப்பர் ஜெட் சர்வீஸ்.
போர்டிங் இப்போது கேட் 3-ல்.
அனைவரும் விமானத்தில் ஏறவும்.
அறிவிப்பைக் கூறும் குரலில் ஒரு நவீனத்தன்மை தோன்றியது.
அது ஒரு நடிகை போன்று, யாரோ அழகாய் உள்ள ஒருவருக்குச் சொந்தமானது
என்று நினைத்தேன்.
நான் மேரிலின் மன்ரோ போல நடந்துக்கிட்டா,
டிக்கெட் ஏஜென்ட் நம்மள முதல் வகுப்பில போடலாம்.
அப்படிச் சென்றால் டிரிங்க்ஸ் அனைத்தும் இலவசம்
என்றும் கூறினாள்.
பறக்கும் உற்சாகத்தில் அதைப் பற்றி எல்லாம் நான் அக்கறைக் கொள்ளவில்லை.
டிரான்ஸ் வர்ல்ட் ஏர்லைன்ஸ், ஃப்ளைட் 393
சூப்பர் கான்ஸ்டெலேஷன் சேவை, பிட்ஸ்பர்க்,
டேடன், சிகாகோ, கேன்சஸ் சிட்டி,
டென்வர் மற்றும் லாஸ் ஏஞ்சலஸுக்குச் செல்வது.
இப்போது போர்டிங் மேற்கு ஆர்கேடில்.
அனைவரும் விமானத்தில் ஏறவும்.
நான் இது வரை உணர்ந்திராத உற்சாகம்
என் உடல் முழுவதும் பரவியது.
இன்னும் சில நிமிடங்களுக்குள் நான் வானில் முதல் முறையாக பறக்கப் போகிறேன் என்பதை அறிவது
வீட்டிருகில் சிறுவர்களோடு டாக்டர் விளையாடுவது உட்பட,
எதற்கும் நிகராக இருக்கவில்லை.
அது ஓர் எட்டு வயது சிறுவனுக்குப் பெரிய காரியமாக இருந்தது.
அன்றிரவு நடந்த அனைத்தும் எனக்கு ஞாபகம் இருக்கிறது.
விமான நிலையத்திற்குள் விளக்குகள் மந்தமாக இருந்தது,
விமான நிறுவனத்தின் சின்னம் எல்லாமே.
அப்படியே மேற்கு ஆர்கேடில் உள்ள கேட்டிற்கு வேகமாகச் சென்றோம்.
என் அம்மா கூட உற்சாகமாக இருந்தது போல் தோன்றியது,
ஆனால் அது நிச்சயம் வேறு காரணங்களுக்காக.
ஒருவேளை அவளுக்குக் கிடைக்கக் கூடிய இலவச டிரிங்க்குகள் அல்லது
விமானத்தில் ஓர் அழகான ஆணை சந்திக்கும் சாத்தியத்தால் இருக்கலாம்.
என் அம்மாவிற்கு 49 வயது இருக்கும், வசீகரமானவளும் கூட.
நீல கண்கள், அருமையான முடி,
அவள் வயதுக்கு நல்ல உடற்கட்டு, அவள் சொன்னது தான்.
நான் மட்டும் காலம் தாழ்ந்து பிறந்திருக்காவிட்டால், அவள் இன்னும் நல்ல உடற்கட்டுடன் இருந்திருப்பாள்.
வயிறு சிறிது தள்ளியிருப்பதை நிறைய ஆண்கள் கண்டுக் கொள்வதில்லை.
சிலருக்கு அது செக்ஸியாக தோன்றுவதாக, அவள் நினைத்தாள்.
அவள் ஒருவேளை, இந்த விமானத்தின் கேப்டன்
அல்லது வேறொருவருடன் காதலில் விழலாம்.
ஐடில்வைல்ட் விமான நிலையம் வழியாக வேகமாகச் செல்வது வேடிக்கையாக இருந்தது.
இந்த முறை நாங்கள் உண்மையிலேயே, நிஜமாகவே பறக்கப் போகிறோம் என்று என்னால் நம்ப முடியவில்லை.
பெரும்பாலும் நாங்கள் விமான நிலையம் வருவது மற்றவர்களை வழியனுப்புவதற்காகத் தான் இருக்கும்.
ஒரு முறை, கோடை நிகழ்வில், என் அம்மா தான் நடித்த
ஒரு நாடகத்தில் பங்கேற்பதற்காக விமானத்தில் செல்ல வேண்டியிருந்தது.
ஆனால் இந்த முறை நானும் செல்ல வாய்ப்பு கிடைத்தது.
எல்லாமே கனவு போல் தோன்றியது.
நான் மிகுந்த பதட்டத்துடன் இருந்தேன்.
எல்லாமே மெதுவாக நகர்வது போல இருந்தது.
அவள் அழகாக இருந்தாள்.
வெள்ளி மற்றும் வெள்ளை நிறத்தில், எடுத்துக்கொடுக்கும் இரண்டு சிவப்பு கோடுகள்,
பக்கவாட்டில் TWA என்று அச்சிடப்பட்ட எழுத்துகள்.
ஓ, என்னவொரு காட்சி.
குளிர் காற்று என் முகத்தில் வீசியது, ஆனால் அது என் முதல் காதலுக்கு இடைஞ்சலாக இல்ல.
பார்க்க சாந்தமாக இருந்தது, திடமாகவும், வலிமையாகவும் தோன்றியது.
நான் ஒரு போதும் மறக்காத ஒரு புது அனுபவத்தை இது துவக்கும்.
விமானத்தில் ஏறுவதற்காக நாங்கள் படிகளில் ஏறிய போது,
விசித்திரமான ஒன்றைப் பார்த்தேன்.
எங்களோடு பல பேர் வரவில்லை.
வெகு சிலரே இருந்தனர்.
பின்னர் அந்த விமானம் எனக்கும் என் அம்மாவுக்கும் மட்டுமானதாக நான் பாவித்துக்கொண்டேன்,
அது தனித்துவமானதல்லவா?
வெல்கம். உள்ள கொஞ்சம் கதகதப்பாகத் தான் இருக்கு.
படியின் மேல இருந்த விமான பணிப்பெண் உயரமாக மெலிந்து இருந்தாள்,
இதமான புன்னகையைக் கொண்டிருந்தாள்.
உங்களுக்கென ஒரு அவசரகால மேப்பும் எங்க கிட்ட இருக்கு.
அவளைக் குறித்து ஏதோ வித்தியாசமாகத் தோன்றியது.
எது என்று குறிப்பிட்டு சொல்லக் கடினமான ஒன்று.
பின்னர் என் அம்மா அவளோடு நன்றாகப் பழகினாள்.
ஏறக்குறைய சிறந்த நண்பர்களாயினர்.
மற்றவர்களிடமிருந்து லிஸ் ஏன் பார்க்க வித்தியாசமாகத் தோன்றினாள் என்று அவளிடம் கேட்டேன்,
முகாம் சிறையில் இருந்ததிலிருந்து, அவள் வாழ்க்கையில் புரிதல்,
உண்மையான சோகம் இரண்டின் காரணமாக அப்படி இருப்பதாக என் அம்மா கூறினாள்.
எஞ்சின்கள் ஒவ்வொன்றாகத் துவங்கியதும்,
பெரிதாக, மென்மையாக, சௌகரியமாகத் தோன்றிய இருக்கை ஒன்றில் நான் உட்கார்ந்திருந்தேன்.
அவற்றின் சத்தம் எனக்குக் கேட்கவே இல்லை.
பெரிய புரொப்பலர்கள் சுழல, பின்புற எக்சாஸ்ட் வழியாக தீப்பிழம்புகள் வெளியேறின.
இது ஜெட் யுகம் என்று எனக்குத் தெரியும்,
ஆனால் ஒரு ஜெட் எடுக்கும் நேரத்தை விட இரண்டு முறை எடுக்கும்
இந்த விமானத்தில், ஏதோ ஒன்று சுவாரஸ்யமாக இருந்தது.
அதிலும் குறிப்பாக என் முதல் பயணம் இது.
ஒரு பூப்போட்ட பர்ஸில் நான் காசு சேர்த்தது எனக்கு ஞாபகம் இருக்கிறது.
உங்க பாட்டி, எங்க அம்மா,
காசு சேர்க்க இந்த பர்ஸை எனக்குக் கொடுத்தாங்க.
இப்ப நீ இதுல பணம் சேர்க்கணும்,
அதை வச்சு நாம சின்னதா ஒரு பயணம் போகலாம்.
நாம ஃபிலடெல்ஃபியாவுக்கு போகலாம், ஹார்ட்ஃபோர்டுக்குப் போகலாம்.
நாம பாஸ்டனுக்குப் போகலாம்!
ஆமா.
என் அம்மா ஏதேனும் குறித்து உற்சாகமானால் ரசிக்கும்படி இருக்கும்.
மொத்த உலகமும் பிரசாகமாக, நம்பிக்கை கொண்டிருப்பதாகத் தோன்றும்.
சரி.
சரி.
இதை சர்ப்ரைஸ்ஸா சொல்லலாம்னு நினைச்சேன்,
நாம லாஸ் ஏஞ்சலஸுக்கு மாறி போறோம்.
உண்… உண்மையாவா?
ஆலன்டவுன் ப்லேஹவுஸ்ல எனக்கு ஒரு டைரக்டர் பழக்கம்,
நாம பிப்ரவரிக்குள்ள லாஸ் ஏஞ்சலஸ் போனா,
எனக்கு பட வாய்ப்பு வாங்கி தரேன்னு சொல்லியிருக்கார்.
உண்மையாவா?
என்னால நம்ப முடியல.
அம்மா ஏற்கனவே துணை நடிகையாக
நிறைய படங்களில் நடித்துக்கொண்டிருந்தாள்,
அதனால அதை நம்புவது சிரமமாக இருக்கவில்லை.
அவள் பள்ளியிலும் நாடகம் கற்றுக் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தாள்,
அதற்கு முன்னர், முழு நேரமாக மேடை நாடகத்தில் நடித்துக்கொண்டிருந்தாள்.
அவளுக்கு வேலை இல்லாத போது, எனக்கு முன் நடித்துக் காட்டுவாள்.
இதோ வந்துடுறேன்.
நான் இப்பவே போய் என்னோட டைம்டேபிளைப் பார்க்கணும்.
நான் உண்மையில் என் அறைக்குப் பறந்துச் சென்றேன்,
அங்கே எனது விமான அட்டவணைகளை வைத்திருந்தேன்.
யுனைடெட், அமெரிக்கன், TWA.
இதோ. "புரொபெல்லர் ஒரு வழி இரவு விமானம்.
$95 முழு கட்டணம், குழந்தைகளுக்குப் பாதி கட்டணம்."
இது தான்!
இப்போ விமான நேரத்தைப் பார்க்கலாம்.
"டிரான்ஸ் வர்ல்ட் ஏர்லைன்ஸ், ஃபிளைட் 393
ஐடில்வைல்ட் விமான நிலையதிலிருந்து இரவு 9:00 மணிக்கு கிளம்புது.
லாஸ் ஏஞ்சலஸுக்கு சூப்பர் கான்ஸ்டெலேஷன் சேவை,
இடையில் பிட்ஸ்பர்க், டேடன், சிகாகோ, கேன்சஸ் சிட்டி,
டென்வர், அப்புறம் லாஸ் ஏஞ்சலஸில நிறுத்தங்கள்.
அடுத்த நாள் மாலை 3:00 மணிக்குப் போய் சேருது."
டிரான்ஸ் வர்ல்ட் ஏர்லைன்ஸ் மட்டுமே
அமெரிக்காவின் 70 நகரங்களை, வெளிநாடுகளில் 15 உலக மையங்களோடு இணைக்கிறது.
தேசமுழுதும், உலகமுழுதும்
நம்பிடுங்கள்…
TWA தான் சரியான வழி
நான் கீழே இறங்கி வருவதற்குள்,
ஹாலில் விளக்குகள் அணைந்திருந்தன.
ஸ்டீரியோவில் ரேடியோ மூலமாக மென்மையாக இசை இசைத்துக் கொண்டிருந்தது.
ஜாக் ஜோன்ஸ் பாடிய "வைவ்ஸ் அண்டு லவ்வர்ஸ்".
அவளது சிகரெட் இருளில் எரிந்து கொண்டிருந்தது, அவளருகில் ஒரு கிளாஸில் வெள்ளை ஒயின்.
பின்னர், லாஸ் ஏஞ்சலஸ் செல்வது குறித்து அவள் கூறியது உண்மையாக இல்லாதிருக்குமோ
என்று நான் கவலைப்பட்டேன்.
அது அவள் கண்ட பகற்கனவாக இருந்திருக்கலாம்.
ம்.
நான் இன்னும் ஒரு குறுகிய பயணத்திற்கு சேமிக்கலாம் என்று நினைத்தேன்.
நான்… நான் மீண்டும் என் அட்டவணைகளைப் பார்க்க வேண்டும்.
என் பாட்டி ஒரு '57 ப்லிமத் பெல்வடியர் வைத்திருந்தார்.
ஆக, 1962 டிசம்பரில்,
நாங்கள் ஐடில்வைல்ட் விமான நிலையம் போய்க் கொண்டிருந்தோம், என் மனதில் விமான எண் 393 உடன்.
நாம எப்ப போய் சேருவோம்?
செல்லம், ஸ்பீடோமீட்டர் 62-க்கு போகும் போது,
நாம அங்க இருப்போம்.
"பேன் ஏம்"-ல் பறந்து, ஏழு மணி நேரத்தில் பாரீஸ் சென்றிடுங்கள்,"
அல்லது "TWA, கலிஃபோர்னியா சென்றிட சிறந்த வழி," என்பன போன்று,
ஒருவர் பயணித்திடக் கூடிய சாத்தியங்களைப் பிரகடனப்படுத்தும்
பெரிய விளம்பர போர்டுகளைப் பார்க்க வேடிக்கையாக இருந்தது.
இதோ நான் இந்த விமானத்தில்,
இந்த விமான நிறுவனம் வழங்கும், மிக தூரமான பயணத்தில் போய்க் கொண்டிருக்கிறேன்.
விமானத்தின் இந்த முதல் பகுதியில் மொத்தம் 15 பேர் இருந்தனர்.
நான் ஒரு வேட்டை தொப்பியை அணிந்திருந்தேன், அதை எடுக்க மறந்துவிட்டேன்,
வெளியில் குளிரிலிருந்து வந்ததால் இருக்கலாம்.
எது என்னவோ, விமானம் எழும்பும் போது, அது தான் என் தோற்றம்.
எனக்காக என் அம்மா உற்சாகமாக இருந்தது எனக்குத் தெரிந்தது,
ஆனால் இந்தத் தருணத்தில், அவள் விமானம் பறப்பதற்காகப் பொறுமையின்றி காத்திருந்தாள்,
அப்போது தான் அவளுக்கு சிகரெட்டும், மதுவும் எடுக்க முடியுமென்று.
எஞ்சின்களின் பின்புறத்திலிருந்து தீப்பிழம்புகள் வருவதை ரசித்துக்கொண்டிருந்தேன்.
விமானத்தில் இருக்கும் பத்திரிகை,
அது புரொப்பலர் எஞ்சினில் வழக்கமானது என்று கூறியது.
வா என்னோடு பறந்திடு
நாம் பறக்கலாம், பறந்து போகலாம்
உனக்கு அரிதான மது வேண்டுமெனில்
தூர பம்பாயில் பார் ஒன்று உள்ளது…
நாங்கள் ரன்வேயில் வேகமாகச் செல்ல, ஒர் இனம்புரியா உணர்வு என்னை ஆட்கொண்டது.
அப்படியே அந்தத் தருணத்தில், விமானம் தரையை விட்டு எழும்பியது.
நான் பறக்கிறதை என்னால நம்பமுடியல.
என் அம்மா முன்னோக்கிப் பார்த்து,
பிறகு திரும்பி, என்னைப் பார்த்து புன்னகைத்தாள்.
அம்மாவை எப்போதும் நான் அப்படியே நினைவில் வைத்துக்கொள்வேன்.
நான் எதிர்பார்த்ததை விட மேலெழும்புவது சுமூகமாக இருந்தது.
அதே காரணத்துக்காக, அன்றிரவு அது வரை நடந்தவை எல்லாம்
கச்சிதமாகத் தோன்றின.
பல வருடங்களுக்கு, நான் என்ன எதிர்மறை அனுபவங்களை எதிர்கொண்டாலும்,
விமான நிலையத்திலிருந்து கிளம்பி,
நான் செல்லுமிடம் சென்றடையும் வரை,
வாழ்க்கை பாதுகாப்பாகத் தோன்றியது, நானும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தேன்.
என் அம்மாவுக்கு மன்ஹாட்டன் காக்டெயில் பிடிக்கும்,
ஆனால் எனக்கு கோக்க கோலாக்கள் பிடிக்கும்.
லிஸ் எங்கள் இருக்கைகளின் அருகில் வந்தாள்.
உங்களுக்கு குடிக்க ஏதாச்சும் எடுத்துட்டு வரட்டுமா?
- எனக்கு கோக் கிடைக்குமா? - கண்டிப்பா.
- எனக்கு ஒரு மன்ஹாட்டன் வேணும். - நிச்சயமா.
நான் இப்ப சிகரெட் பிடிக்கலாமா?
No comments yet. Be the first to leave one.