Esimesed 200 rida.
Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί η Άριελ άφησε τον ωκεανό για έναν βαρετό πρίγκιπα.
Λατρεύω το νερό.
Ή τουλάχιστον το λάτρευα. Τέλος πάντων.
Είμαι χοντρός.
Δεν είμαι γεματούλης ή τροφαντός. Είμαι παχύς.
Καταλαμβάνω χώρο.
Έρχεται ο Σεισμός! Κάντε άκρη!
Άκρη, να περάσει ο Σεισμός!
Ένας ολόκληρος μήνας μακριά από εδώ.
Πιο χάλια πεθαίνεις.
Δεν ξέρω αν θα το αντέξω.
Ορίστε οι λόγοι για τους οποίους θα μου λείψει το σχολείο.
Πρώτος λόγος. Είναι πολύ συμπεριληπτικό μέρος.
ΖΕΛΕΣ, ΕΦΤΑΣΕ Η ΜΕΡΑ ΤΟΥ
Ζελέ!
Ο Μαρσέλο φιλήθηκε με τον Φελίπε στην είσοδο.
Με τον Φελίπε Μπρίτο ή τον Χοντρό;
Δεύτερος λόγος.
Νιώθω τόσο μεγάλη εκτίμηση κι αγάπη εδώ.
Έλα, χοντροκώλη. Μαζί μου.
Με δύο μπάλες δεν παίζουμε.
Βάλ' τον τέρμα.
Τρίτος λόγος.
Είναι τέλειο μέρος για να ρίξω το άγχος μου.
Ρε φίλε, ούτε αυτό δεν μπορείς;
Είναι ένα ειδυλλιακό κι υπέροχο μέρος, έτσι δεν είναι;
Το πάχος σίγουρα δεν είναι πρόβλημα εδώ.
Δεν βλέπω την ώρα να φύγω από εδώ.
Επιτέλους θα έχω κάποιον χρόνο μόνος, χωρίς κόσμο στα πόδια μου.
Και δεν θα χρειάζεται να βγαίνω από το σπίτι.
ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΜΕΡΕΣ
Θα μπορώ να κάνω ό,τι θέλω.
Βιντεοπαιχνίδια, θα διαβάζω μάνγκα, ύπνο το μεσημέρι
και θα απολαμβάνω την Έβδομη Τέχνη.
"Το μονοπάτι μου οδηγεί στην καρδιά σου".
Απαίσια φαίνεται.
Αγαπώ.
Αγάπη μου,
το μυαλό μου έχει ζήσει αυτήν τη στιγμή χίλιες φορές
κι αυτό ποτέ δεν μοιάζει σωστό.
Το ότι φεύγω είναι σαν να χάνω κάτι που δεν θα ξαναβρώ ποτέ.
Αν μέσα σου αναρωτιέσαι τι θα μπορούσαμε να είμαστε,
ξέρεις πού θα με βρεις.
Ευχαριστώ.
Περίμενε!
Μην μπεις εκεί μέσα!
Μακάρι να ήταν ρομαντική κωμωδία η ζωή. Να βγάζεις τα γυαλιά και να γίνεσαι σέξι.
Έχω κάτι τελευταίο να σου πω.
Στην πραγματική ζωή ένας τέτοιος τύπος ποτέ δεν θα ερωτευόταν εμένα.
Αγάπη μου.
Έλα.
Η πισίνα είναι υπέροχη. Σίγουρα δεν θες να πας;
-Όχι, βλέπω κάτι. -Γιατί δεν θες να πας;
Αφού τις μισώ τις πισίνες.
-"Μισώ τις πισίνες". -Σταμάτα.
-Θα σε γαργαλήσω! Έκλεισε το σχολείο. -Κόφτο.
Αν είναι να κλειστείς στο δωμάτιό σου…
Θεέ μου! Τουλάχιστον καθάρισε αυτό το χάλι, ναι;
-Σε λίγο θα έρθει και το παιδί. -Ποιο παιδί;
-Γεια. Πώς πάμε; -Ποιο παιδί, ρε μαμά;
Κάτω, βαθιά στη θάλασσα Είδα έναν κάβουρα
Να μιλάει με μια σαρδέλα Όλη την ημέρα
Κάτω, βαθιά στη θάλασσα Υπάρχουν πάρτι φοβερά
Κι ένα χταπόδι μαγειρεύει Για όλη τη συντροφιά
Χορεύει το δελφίνι Στον βυθό χοροπηδά
Το καλαμάρι σαν σβούρα γυρνά
Χειροκροτάνε τα κοχύλια
Κουνήσου κι εσύ αχιβάδα
Αστακοί με καστανιέτες Τραγουδάνε το ρεφρέν
Θάλασσα, θάλασσα Θέλω να πάω βαθιά στη θάλασσα
Θάλασσα, θάλασσα Θέλω να πάω βαθιά στη θάλασσα
Πού θέλω να πάω; Πολύ βαθιά στη θάλασσα…
-Τι; Θα μείνει εδώ; -Σ' το είπα, δεν σ' το είπα;
-Η Σάντρα θα πάει διακοπές. -Βασικά σε συνέδριο.
-Δεν μου το είπες. -Κι όμως, σ' το είπα.
-Δεν με ρώτησες καν. -Ζάχαρη;
Σκέτο πίνω.
Ο Κάιο έμενε στην αδερφή μου, αλλά κάτι έτυχε.
Για 15 μέρες θα είναι.
Δεκαπέντε μέρες; Θα μείνει όντως 15 μέρες;
-Σ' το είπα ότι δεν λέει. -Κάιο!
Συγγνώμη. Δεν ξέρω τι να πω.
Χίλια συγγνώμη.
Έλα. Πρέπει να μιλήσουμε.
Πραγματικά, όμως. Προχώρα.
Σταμάτα τα παράπονα. Μίλα σιγά.
-Να μην ακουγόμαστε. -Εδώ δεν μένω.
Είναι σχεδόν όλο το ρεπό μου.
Αυτή πότισε τα φυτά μας όταν πήγαμε στο Γκραμάντο.
-Είναι δύσκολο να πω όχι. -Τα σκότωσε τα φυτά!
-Τα παραπότισε. -Ναι!
Θα σου κάνει καλό. Θα περάσεις χρόνο με παρέα.
Καλά, τώρα να δεις κλεισούρα.
Είναι 16. Μπορεί να κάνει ό,τι θέλει.
Είσαι μόλις 16!
-Τελευταία φορά που σε άφησα μόνο… -Έχω επανορθώσει γι' αυτό.
-Είναι άδικο να μ' αφήσεις μαζί του. -Σωστά.
Ούτε εγώ θεωρώ ότι είναι η καλύτερη επιλογή.
-Ο Φελίπε είναι κάπως… -Μαμά.
Τι, αγάπη μου; Δεν προσπαθεί κιόλας να το κρύψει.
Δεν γινόταν κάτι καλύτερο όμως.
-Κι είστε φίλοι. -Ήμασταν.
Έχουμε πολύ καιρό να μιλήσουμε. Με μισεί.
Φυσικά και τον μισώ. Τον έχεις δει;
Δεν μου λέει καλημέρα στο ασανσέρ.
Καλημέρα.
Είναι γυμναστηριακός.
Είναι ένας στρέιτ με ασχολίες μόνο για στρέιτ.
Παιχνίδια με όπλα, βιβλία φαντασίας. Εδώ του αρέσει η μπάλα.
Γκολ!
Ο χειρότερος στρέιτ.
Καλός στρέιτ υπάρχει;
Πρώτα μου τη σκας πισώπλατα και μετά μου κάνεις πλάκα.
Φελίπε, καταλαβαίνω ότι είσαι κόντρα σε αυτό, μα…
Εδώ θα μείνεις! Τελεία και παύλα.
-Μεγάλωσες πια για τέτοια. -Α, τώρα μεγάλωσα.
Τα πράγματα είναι στο αμάξι. Έχουμε αργήσει ήδη.
-Πρέπει να συντομεύουμε, αλλιώς… -Ναι.
Συμβαίνει κάτι;
-Όχι, όλα καλά. -Όχι.
-Πάμε; -Πάμε.
-Χαιρέτα τον μπαμπά σου. -Γεια.
-Γεια σου, καλέ μου. -Τον νου σου, ε;
-Τον νου σου. -Έλα.
Καθάρισε το δωμάτιο. Φτιάξε το πλαϊνό κρεβάτι.
Εσύ τον κάλεσες. Να μείνει στο δικό σου δωμάτιο.
-Θεέ μου! -Θα πιάσω τον καναπέ.
-Συγγνώμη. -Λίγο, να περάσω.
-Άσε με να περάσω. Ευχαριστώ, αγαπητή μου. -Πέρνα!
Ο κωδικός του Wi-Fi;
merylstreep1979. Είναι η χρονιά που πήρε το πρώτο Όσκαρ.
Πώς γράφεται αυτό;
ΗΜΕΡΑ 1
ΦΕΛΙΠΕ: ΟΛΙΒΙΑ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΜΙΛΗΣΩ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ.
ΠΟΤΕ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΔΕΙΣ;
ΕΝΤΑΞΕΙ, ΦΕΛΙΠΕ. ΕΣΕΝΑ ΤΙ ΩΡΑ…
Η μαμά μου έφερε σπίτι έναν τύπο.
-Καλησπέρα, Φελίπε. -Καλησπέρα.
-Συγγνώμη. Δεν μπορούσα να περιμένω. -Η μαμά σου δικαιούται να έχει σχέση.
Το έχουμε συζητήσει αυτό.
Ο γιος του γείτονα είναι. Θα μείνει 15 μέρες σπίτι μου.
Ξέρεις πώς είναι να συγκατοικείς 15 μέρες με έναν εντελώς άγνωστο;
Υπάρχει κάτι χειρότερο;
Στα 20 μου χρόνια ως ψυχολόγος σε διαβεβαιώ ότι υπάρχει.
Δεν θα τα καταφέρω. Αν πεθάνω, εσύ θα φταις.
Δεν θα πεθάνεις.
Και θες δουλίτσα ακόμα όσον αφορά τα όρια.
Θα το δούμε την επόμενη εβδομάδα αυτό, ναι;
Η ζωή μου είναι ένα χάλι.
Το σώμα ήταν σαν ελβετικό τυρί.
-Έχουμε να κάνουμε με τέρας. -Πράγματι.
Γι' αυτό και σου αναθέτω συνεργάτη.
Συνεργάτη; Συγγνώμη, αρχηγέ. Δουλεύω καλύτερα μόνος μου.
Μάλιστα.
Θα με καθυστερήσει. Δεν είναι καθόλου καλή ιδέα.
-Τι εννοείς; -Ακριβώς αυτό που σκέφτεσαι.
Αρκετά. Δεν έχετε άλλη επιλογή.
Από εδώ και στο εξής…
Εκεί.
-Σ' ακολουθώ. -Ωραία.
Δικό σου αυτό.
-Θα σε βρω εκεί. -Έφαγα έναν.
Θέλεις κάτι;
Μπορείς να σταματήσεις το παιχνίδι; Κολλάει το έργο.
Όχι, δεν είναι ο πατέρας μου.
Είναι στο ίντερνετ. Δεν σταματάει.
Το βλέπεις κι αργότερα.
Μην κάνεις βλακείες, ρε φίλε. Μην ανέβεις μόνος σου εκεί. Έρχομαι.
- Έλα! -Περίμενε, ρε φίλε!
Έρχομαι. Μην ανεβαίνεις εκεί!
Καληνύχτα.
ΗΜΕΡΑ 2
…κι η μικρούλα σ' ακολουθούσε.
-Η μουσική γιατί στον Θεό; -Τέλεια είναι. Ο Κάιο έχει γούστο.
Καλημέρα.
Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Μαμά.
-Έχεις δει την πετσέτα μου; -Ο Κάιο ζήτησε μία για την πισίνα.
Κι εσύ πήγες και… Ρε μαμά!
Γεια σας, κύριε Φρανσίσκο.
Εντάξει, κατεβαίνω αμέσως. Ευχαριστώ.
Τη δική μου έδωσες; Σοβαρά;
Μια πετσέτα είναι. Ζήτησε και του την έδωσα.
Μπορείς να πας να πάρεις το πακέτο;
-Είμαι λερωμένη. -Ρε μαμά!
Σε παρακαλώ.
Γεια σου, Φελίπε.
Αυτό εδώ είναι.
Έλα. Βάλε υπογραφή εδώ.
Αυτό είναι για τον Κάιο.
-Είναι στην πισίνα. -Εσύ δεν μπορείς να του το πας;
-Να αφήσω το πόστο; Είναι επικίνδυνο. -Όχι.
Όχι όσο να πάω εγώ κάπου που μισώ, να μιλήσω σε άτομο που δεν χωνεύω.
-Αυτό το άτομο είναι οπλισμένο; -Όχι.
Τότε δεν είναι επικίνδυνο.
Είναι τέρμα σπαστικός. Δύο εβδομάδες κωλοκατάσταση.
Παρήγγειλα φαγητό για να μην ανέβω.
Το μεσημεριανό σου.
Ευχαριστώ.
Ο Γκάνταλφ πεθαίνει.
No comments yet. Be the first to leave one.