Les Boules de Noël

Neem me niet kwalijk.

-Wat nemen we u kwalijk? -Wat?

Een uitdrukking.

Ik luister.

-Ga jij maar. -Nee.

Jij.

We doen het nooit.

Niet tot het eind.

Nooit, in 34 jaar huwelijk.

Maar goed…

…daarvoor deden we het ook niet.

Of, jawel…

…allebei alleen.

Maar nooit samen.

Het begint goed.

Het begint normaal…

…zoals bij de meeste mensen.

Ook al weten we niet hoe anderen het doen.

We doen het conventioneel.

Ja, we zijn traditioneel.

Soms zelfs een beetje saai.

Echt? Vind je?

Ja?

Klopt. We doen niets uitzonderlijks.

Mijn vrouw is dol op schema's en protocol.

We beginnen stipt om 19.00 uur.

-Je overdrijft. -Niet.

-Jawel. -Nee.

Als het later is, raakt ze van slag.

Wat vreemd is, dokter…

De rest van het jaar is makkelijk.

Een makkie.

Maar de rest van het jaar doen we het niet.

Dat klopt.

Nee, dat hebben we…

-…alleen met Kerst. -Ja.

Dat?

Dat wat?

Wat?

Dat het niet goed gaat.

Niet krabben.

Ze krijgt korsten.

Voor Kerst krijgt ze altijd vreselijke psoriasis.

Het is september.

Precies. Nog maar drie maanden.

Mijn vrouw denkt…

Ik ben overtuigd.

Ze is ervan overtuigd dat er een vloek rust op ons gezin.

Waarom zegt u dat?

Rampspoed slaat altijd toe…

…en we zijn nooit een hele kerstavond samen.

Nooit.

Er gebeurt altijd iets voor middernacht.

Vertel over je ouders.

Nee.

Vertel over je ouders, anders doe ik het.

Het is al lang geleden.

We vierden onze eerste Kerst samen…

Bij mijn ouders. Of, nou…

Sorry. Daar vieren we het altijd.

Bij mijn ouders.

De mijne zouden ook komen en de kerststronk meebrengen.

En…

Pas op.

Ze waren meteen dood.

Niemand gebruikte toen gordels. Maar dat was lang geleden.

Zulke dingen komen vaak voor, helaas.

Hij zegt altijd dat het toeval is.

Later vroegen we ons af of er een verband is.

Een verband?

Elk jaar gebeurt er iets voor middernacht.

Hoorde u over het gezin uit de buurt…

…dat voedselvergiftiging kreeg op kerstavond?

Nee.

Dat waren wij.

Sandrine was zwanger, dus waren we dubbel bezorgd.

Sandrine is onze oudste.

Van twee dochters en een zoon.

Eén keer maar…

…had ik een cateraar gebeld.

Ik had allebei mijn polsen gebroken.

Je was uitgegleden op zwart ijs.

Ongelukken gebeuren.

Wat een toeval.

Blijf bij ons.

Diep ademhalen. Goed zo.

Het is walgelijk. Ik kan dit niet meer aan.

Deze kant op, mevrouw.

Charlotte.

Ik kom zo terug, pappa.

Ik kom eraan, mam.

We werden naar het ziekenhuis gebracht.

Sandrines vliezen braken in de ambulance.

Gelukkig was ze op de juiste plek.

We hebben nooit ontdekt wat er mis was met het eten.

Jawel.

De dokters zeiden dat het de gerookte zalm was.

Dat kan zijn, maar waarom wij, elk jaar?

Daarom was Charlotte niet ziek.

Onze jongere dochter is vegetarisch.

Veganistisch, nog erger. Zo lastig voor de gastvrouw.

Ze interesseert zich voor actuele kwesties.

Geen nieuwe cadeaus…

…foie gras of vlees voor haar.

Ze walgt van de overconsumptie die de planeet verwoest.

Ja, haar broer…

…is het tegenovergestelde en plaagt haar graag.

Maar toch…

…zijn ze erg hecht.

-Heerlijk. -Ja.

-Erg lekker. -Geweldig.

Simone, de paté is verrukkelijk.

Het is foie gras, geen paté.

Je weet niet wat je mist.

-Kanker? -Charlotte.

Begin niet weer.

Alleen al het idee van ganzen die dwangvoeding krijgen…

…maakt me geil.

Het heet een krop.

-Ik ben geil. -Een krop.

Begin niet weer.

-Het duurt maar tien seconden. -Hou op.

Lekker, de krop.

Grote krop. Gut.

Is dat een grap?

Het is niet grappig.

Ga je al?

Ik ga alleen roken.

Ik wil Charlottes foie gras wel.

Tien seconden dierenmarteling.

-Charlotte. -Moordenaar. Ik stop jou vol.

Slik door.

Hou op.

Ik kreeg ze eindelijk uit elkaar.

Maar hij moest weg. Na die hele fles champagne…

…zat hij vol gas.

Helemaal opgeblazen.

Erg opgeblazen.

Vindt u onze verhalen niet te saai?

Helemaal niet.

Wat zal ik hem nog meer vertellen?

Die keer met Jean-Paul en je moeder…

Weet je nog?

Wat was daar zo grappig aan?

Jean-Paul is onze schoonzoon, de man van Sandrine.

Aardige kerel.

Aardig en geduldig.

Het toppunt van geduld.

Ja, mijn moeder had iets tegen Jean-Paul.

Ik had haar dat jaar gezegd:

'Laat hem met rust. Dat Jérôme scheel is, is niet zijn schuld.

Dat is toeval.'

Goedenavond.

Nog steeds bij elkaar?

Moeilijk te geloven.

Jij ook een fijne Kerst, Simone.

Nee. Ik doe er vier.

-Fijne Kerst, oma. -Geen zoenen.

Ik heb een vreselijke oogontsteking.

Het jeukt enorm. Ik krab er steeds aan.

Nu mogen we.

Hoe zeg je traditie?

Traditie.

O, bah.

Ik heb verloren.

Ik dacht echt dat ik er negen gekocht had.

Moeder.

Wat? Het was een vergissing.

Ik heb gewonnen. 15 euro.

Goed zo.

Genoeg voor de champagne.

Eerst pakken we mijn cadeaus uit.

Nu mag het.

Jullie zullen zien.

Ik heb veel geld uitgegeven.

-Moeder. -Bedankt, oma.

Nu weet ik het. Ik heb er een bij de slager laten liggen.

Bedankt, oma.

Wat is het?

Een wijnthermometer.

Geweldig, toch? Erg nuttig.

Heel origineel.

Heb je die nog niet?

Nee.

Bedankt, Simone.

-Bedankt, moeder. -Is hij niet mooi?

Nathalie.

Ik doe het wel.

Je doet altijd alles.

Bedankt, Jean-Paul.

Pappa, het is een kaars.

Hij is helemaal de weg kwijt.

Dus oma heeft dorst?

Dan mag ze iets drinken.

Wat is die jongen traag.

Daar gaat ie.

Een klein beetje.

En voor de dame.

Eindelijk.

Op je gezondheid, Simone.