Foundation

ISAAC ASIMOV'UN ROMANLARINDAN UYARLANMIŞTIR

Çocukken anneme sonsuz sorular sorardım.

Öldükten sonra ne olur?

Enerjimiz nereye gider?

Peki ya evren?

Ölebilir mi?

Nasıl doğdu?

Nasıl ortada bir şey yokken bir anda bir şey olabilir?

Boğulmuştun.

Cesedini gördüm. Ona dokundum.

Bir cesede dokundun Salvor ama benimki değildi.

Beni çağırdığını duydum.

Kâbus sandım ama uyandığımda nefes alamıyordum.

Onunla birlikte boğuluyordum.

Zihinlerimiz bağlıydı.

Onun hissettiklerini hissediyor, gözlerinden görüyordum.

Tek yapabildiğim de bizi koruyana uzanmaktı.

Tellem'ın öğrettiğini yaptım. Koruyucuya ihtiyaç verdim. Hari'ye yardım.

Tıpkı Hari gibi yardım istediğini duyabiliyordum.

Ve onun sessizliğini boğdum.

O kadar derine gömdüm ki Tellem asla duyamazdı.

Yerime Venik'in cesedini zincirledim.

Tellem, "En iyi illüzyonların ayağının gerçeğe basması gerekir" dedi.

Beni gördün Salvor. Gaal sayesinde herkes gördü.

Paylaşılan hislerden bir köprü yaptık.

Köyden onlarca kilometre uzakta, çok zorlu bir alanı geçiyoruz.

En ufak bir hatamız dikkatlerini çeker.

Asal sayıları birlikte saydık.

Düşüncelerimizi gizleyecek bir rakam bariyeri.

86.988...

- 217. - ...217...

86.988.259.

86.988.271.

Seksen altı milyon...

Seni o zaman buldum.

86.988.329.

O yüzden o kadar tuhaf davranıyordun.

Hari bizim gizli kozumuzdu.

Onunla ilgili düşünceleri saklamalıydım ve sana anlatma riskine giremedim.

Ben ve param da neredeyse her şeyi ifşa edecektik.

Kaçmayı başaramasaydın hepimiz ölecektik.

Dikkat, tanımlayamayan canlı formları yaklaşıyor.

Tehdit düzeyi: Orta.

Şimdi çıkabilirsiniz.

Bizden korkmanıza gerek yok.

Sözünüze güvenmediğimiz için bizi bağışlayın.

Anlamıyorsunuz.

O gitti.

Sesi hep kafamızın içindeydi ve bize istediğini yaptırıyordu.

Ama buraya geldiğimizden beri ilk kez düşüncelerimiz kendimize ait.

Bizi özgür bıraktınız.

Demerzel. Terminus'ta olman gerekiyor.

Bir sensörün çalıştığına dair bilgi geldi.

İkiniz, neredeyse 600 yıldır bu odaya giren ilk kişilersiniz.

Cleon size anlayın diye hikâyemi anlattı.

Cleon beni tekrar bütünleştirdi.

Sadece umduğum kadar bütün olmadım.

Bu kukla gösterisini kontrol eden sendin.

Kendi iplerini tutan bir kukla mı?

Bildiklerinin küratörlüğünü yaptığım gerçeğine gem vuruyorsun

ama hislerinin tamamen kendine ait olduğuna inanıyorsun.

Şehvet, hatta sevgi bile hissetsen nereden geldiğini merak etmiyorsun.

Bende durum bu değil.

Sonunda Cleon, hikâyemizi seyahat eden zihniyle yeniden yazdı.

Kendi zorlamasını paylaşma olarak hatırlamayı seçti.

Bende unutma opsiyonu yok.

Ama Cleon'u düşündüğümde...

Onu özlüyorum.

Onun içinde hayalet gibi saklanan hassas ufak çocuğu hatırlıyorum.

Ve bunun onu nasıl bir adam yaptığını.

Asil, düşünceli, tutkulu.

O, Dawn, Day ya da Dusk değildi. Güneşin gökyüzündeki tüm seyahatiydi.

Bana öyle bir arzuyla bakıyordu ki

sanki çözmek için her şeyi feda edebileceği bir gizemdim.

Beni kurtardı.

Ve ben onu sevdim.

Ama beni sevmeye programladığını da biliyordum. O yüzden merak ettim

acaba bu direktif olmasa hislerim aynı olur muydu?

Bir şey hisseder miydim?

Bu cevabı hiç bilmeyeceğim ve bu yüzden ondan nefret ediyorum.

O zaman üzerindeki gücünü kırmamıza yardım et.

Bu evlilik olursa hanedanlık sona erecek ve sen de özgür olabilirsin.

Size yardım edemem.

- Bunun son bulmasını istiyorsundur. - Elbette istiyorum.

Ama onu korumak için kendi direktifimce zorlanıyorum.

- Seni baştan programlayabiliriz. - Bunu denerseniz sizi yok ederim.

Gördüğünüz gibi, mahvolmuş bir tarlayı biçmek için bırakıldım.

Bu görevi yapmak için umutsuzca önlemler almamı suçlayabilir misiniz?

Kör Melekler'i sen tuttun.

Evet.

Ama bedelini Kraliçe Sareth ödeyecek.

Banka kayıtları su götürmez kanıtlar gösterecek biçimde değiştirildi

ve bir hafıza incelemesi de o kayıtları destekleyecek.

Majesteleri?

Müstakbel imparatoriçe vatan hainliğiyle yargılanacak.

Üzgünüm.

Ve idam edileceğinden şüphe yok.

Suikastçılar hiç başarılı olmayacaktı.

Sadece Day'in korkup Sareth'ı suçlamasını ve nişanın bozulmasını istedin.

Bunu öğrenmenizi hiç istemedim.

Bunların hiçbirini.

O zaman hafızalarımızdan sil.

Bulut Bölgesi'nin onları geri getirmesi riskini mi alayım?

Sırları ortaya çıkarmak benim işim.

Mücadelenin faydası yok.

Buraya adım attığımız anda ölmüştük, değil mi?

Birader Dawn'un bu odadan haberi var mı?

Hiçbir şey bilmiyor. Bana inanmıyorsan hafızasını incele.

Hafızasında seninle yaptığı Principium ziyaretiyle ilgili ne bulacağım?

Ya da Kraliçe Sareth'la yaptığı gizli buluşmalarla ilgili?

Gerçekten çok üzgünüm.

Seni bağışlıyorum.

Hiçbirimiz özgür değildik.

Özgür olacağımızı düşündüğümüz için de aptaldık.

Seni hatırlıyorum. Bir yaşındaki hâlini.

Gökyüzünü işaret edip bana güneşi göstermiştin.

Çok gururluydun.

Sanki orada olduğunu o anda keşfetmiş ve benimle paylaşıyor gibiydin.

Çünkü seni sevdim.

Hâlâ sevdiğim gibi.

Çok güzel.

Filoyu sıçramaya hazırlayın general.

Trantor'a dönüş yolumuzu hazırlayın.

Trantor'a değil.

Söylesene Birader, kaç dünya, Vakıf'ın etkisine girdi?

- Yedi. - Adlarını söyle.

Adlarını zaten biliyorsun.

Söylediğini duymak istiyorum.

Hadi ama Birader. Erkek ol.

Fetihlerinizin hakkını al.

Thespis, Anacreon, Smyrno,

Sayshell, Konom, Daribow, Glyptal IV.

Siwenna'yı da katalım.

Hepsini yok edeceğiz.

Thespis'le başlayarak.

Emirlerinizi aldınız general.

Vakıf'ı yendiniz.

O dünyalarda kalanlar zaten diz çökmüş olacak.

Geriye kalanlar metastaz yapamayacak kanser hücreleridir.

Yaptığınıza bakın İmparator.

Gaddarlık bu.

Ama yine de başkasına ihtiyaç olmasın diye bunu sizin için yaptım.

Hayır, ben yap dediğim için yaptın.

Şimdi de sana filoyu Thespis'e götür diyorum.

Bunu yaparsanız İmpataror'un ahlaki çöküşü olur.

Bizim sağ kalmamız için sizin...

Sana bir emir verdim Riose. Uygula.

Uygula!

Hayır.

Seni görevinden alıyorum.

Bana saldırmak istiyorsan şu an son fırsatın.

Evet, ben de öyle düşünmüştüm.

Artık komutanınız benim seyrüseferci.

Filoyu Thespis'e sıçratacak mısın

yoksa bu gemideki tüm görevlileri idam etmeye mi zorlanacağım?

Emredersiniz İmparator.

SIÇRAMAYI BAŞLAT İPTAL

Sıçrama hazırlığı başladı.

Herkes sıçrama yerlerine.

Sıçrama sisteminde sorun var. İptal. İpta...

Sorun nedir? Neler oluyor?

Her gemi, yanındakinin kapladığı boşluğa sıçrıyor.

Tüm filoyu yok edecek bir zincirleme reaksiyon.

Durdurun. Bizi güvenli bir yere yolla.

Yapamam.

Uzay bir kez katlanınca öyle kalır.

O zaman bana bir filika hazırlayın.

Bu emir tüm iniş ve fırlatma alanlarını da devre dışı bıraktı.

Ama Uzay Gezginleriniz de ölecek. İntihar bu.

Halkımın özgürlüğü için ufak bir bedel.

Bu nasıl oldu?

Sen yaptın, değil mi?

Uzay Gezginleri'nin seni İmparator'a vermesi dümendi.

Evet, Seldon doğru mallara sahip usta bir tüccarı yollayarak

anlaşmayı bitirdi.

Uzay Gezginleri artık sizin değil İmparator.

Sıçrama koordinatları buradaydı.

Ama onu bir Uzay Gezgini'ne vermek için gemiye binmem gerekiyordu.

- Birine söyleyebilirdin. - Başka bir deyişle sizi kandırdık.

Generaliniz yarı yolda olayı çözdü ama onu dinlemiyorsunuz, değil mi?

Seldon sizi kandırıp savaşa çekti,

tüm filonuzu Terminus'a getirmenizi istedi ve getirdiniz.

Doğrudan bize geldiniz çünkü yapacaklarınızı tahmin etmek çok kolay.

Şunu izle.

Bu nasıl? Bu da tahmin edilebilir mi?

Kurbağanın kıçı su geçirir mi?

Durdurun. Onu öldürüyor.

Yeter!

Bayıldım.

- İmparator. - Size ihtiyacım yok.

Bu yüzden sadece bir kez ölünür.

Zavallısın, ateşlenip sonra sönüyorsun.

- Ne? - Göster ona.

Onunla rok yaptım.

Bana saldırırken diğer alıcıyı cebine koydum.

Ve bir kral daha kayıp gitti.

Zeki hamle general.

Dikkat.

- Harici uzay olayı yakın. - Siktir.

Tüm personel derhâl yerlerinize.